1304 resultaten.
In niemandsland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
592 nog nooit
ben ik beland
in niemandsland
de aarde is vergeven
van heersers over leven
de grond al eeuwen verdeeld
er is geen ding
dat zonder eigenaar is
gemeenschappelijk bezit een fictie
wij leven in archaïsche structuren van
grenzen en consumptiemaatschappij
mondialer denken komt sporadisch dichterbij
het is de overlevering
van…
De grenspost is onbemand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
688 Naar verten wil ik,
Eindeloze verten
Die daaglijks baden
In de vrijheid die ik
Hier zo deerlijk mis,
Opgesloten als ik ben
In de kerker van
Mijn ziel waarin
De tralies zijn gesmeed
Van nooit verwerkt verdriet -
Als ik dat maar los
Kon laten, het hekwerk
Zijn structuur ontnemen,
Ik zou verder gaan,
Langs onbekende grenzen…
Het Kadaster
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.407 Alleen de wind heeft men nog niet gevangen
en ook de regen kent uw grenzen niet,
de vogels die in ‘t luchtruim hangen
nestelen in ieder grondgebied.
Ach, vleugels.....is bij zekerheid en zorgen
de wiekslag van de ziel ook kadastraal geborgen?…
carpaal tunnelsyndroom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 de onrust in mijn ene hand
trekt voren door de nacht, de
andere houdt - rustig nog -
mijn zere vingers vast
ze branden gaten in mijn slaap
ondertussen gaapt vermoeidheid
als een grot vol scherpe punten
overdadig en steevast
vergaat de wil tot schragen,
want het dragen kent geen grenzen
meer
elke keer slaapt slechts mijn hand
en elke…
Matineuze wonderen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
415 Zijn duidelijke
grenzen aangeeft dat door de haast
nimmer in evenwichtige levens kan
worden gewoond. Levens die zich
verplaatsen over de grauwe routineuze
wegen van ons vluchtige bestaan.
Zonder goede gronden bij het omzien
reeds de treurigen tot zoutpilaren
doen vergaan.
Zulke morgens vragen om matineuze
wonderen.…
Licht schoorvoetend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 in jouw verschijnen
lijken alle grenzen
ogenblikkelijk te verdwijnen
licht schoorvoetend
kom je op in een teder
en terughoudend bewegen
ineens gooi jij je los
straalt een openheid
in je diepste emoties gevend
daar waar nog
jouw vitaliteit naar
de eigen schulp verwijst
bespeel jij de wereld
met een mystieke blik
in je hemels gezicht…
In luchtkastelen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
504 in lege uren
verspelen minuten
hun verwachtingsvol spel
tegenstrijdige
emoties en verlangens
opteren voor snel
om zinloos te vullen
door realiteit in luchtkastelen
te hullen golvend op wind
spelen als kind met
vuur van het moment
grenzen verkend
tot jij opent
in een vergezicht
ik dicht bij je wil zijn
nog vertraagt tijd als…
Tussen twee werelden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
541 fluorescerend
kleuren aromatische
geuren op vleugjes
warme wind van een
spelende avondbries
het is de balans
die het rood van de
ondergaande zon hangt
tussen twee werelden
in minutieus evenwicht
waarbij tijd lijkt
uit te dijen zonder
in verglijden op te gaan
seconden stil blijven staan in
een totaal ervaren van geluk
waar grenzen…
Restmensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Een restmens trekt aan
het spel buiten de grenzen.
Apart in het zwart tussen
de mensen. Een restmens
huilt met de wolven in
het stille bos. Niet welkom
is hij de nummer vijftien
buiten het gros.
De resten of de afgetesten
voor het leven binnen het
grotere geheel zijn als laatsten
de misplaatsten op dat plekje
van hun deel.…
Openen en sluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Grenzen worden horizon.
Vol stroomt leeg.
Onmogelijkheden worden mogelijk.
Wat stierf kan weer gaan leven.
Wat leeg werd stroomt vol.
Wanneer een nieuwe dag begint.
Met een nooit eerder verteld verhaal.
Met een nog nooit gehoord geluid.
Wanneer de hemel zich weer sluit.…
Kunst en vliegwerk
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
419 We vliegen niet
we overstijgen
beladen maar vastberaden
met vleugels op de IC
applaus bij het landen
er volgt begrip en lege stranden
we staan aan de grond
dagenlang kunst en vliegwerk
assisteren met schoolwerk
grenzen overstijgen ze
vliegend met bed en zuurstof
met hart en ziel wat nooit opviel
zij kennen de turbulentie
de…
Teveel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 Wij worden nu nog slechts door tijd,
en domheid van een ramp gescheiden,
wie staat ons aan het eind terzijde,
als we de laatste grenzen overschrijden.
We hebben al teveel genomen,
uit welke verten we ook komen.…
Uit een verre horizon
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
900 maken zonder
dat ik jouw
subtiele fijn-
gevoeligheid in
de gaten had
wij waren
eenvoudig
zonder overleg
een nieuw pad
ingegaan raakten
elkaar anders aan
waarbij vonkjes
voor ontlading
zorgden die de
spanning later
snel opvoerden
niet dat
de andere te
vertrouwd waren
geworden maar
ons ontdekken
kende nog
geen grenzen…
De 8e dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 De uiterwaarden zijn meren geworden
Waar voor kort nog koeien graasden
Strijken schuimkoppen neer uit de ether
Ik begrijp de natuur, die haar grenzen toespreekt
Maak een gat in de heining
Laat me vrij, laat me wild, één leven lang woest zijn
Zelfs de wet van de jungle verzuipt hier
De geur van het geurloze water is al
De schepping…
het schrijflaboratorium e.a. frivoliteiten
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
582 het is de taal in het banale
ontdaan van elk spoortje romantiek
als bij arbeiders met werkwoorden
in zo'n grauwe taalfabriek
met schoorstenen die in staccato
woorden spuwen voor vertolkers
met haastige spoed
een mens kan veel verdragen
maar er zijn wel grenzen
aldus mijn bezwaard gemoed
kortom zie dit pamflet als een
vorm van weerzin…
Verre vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Boze Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 wild dier
in een kudde, een groep
die zich organiseert
om getemd te worden
maar het valt niet mee
om de systemen goed te krijgen
Er zijn onverwachte effecten
of knellende eisen
Niemand is verantwoordelijk
Leiders afzetten, dictators
vermoorden maakt niet uit
Het volk gedoogt de opvolger
Er is hulp nodig
Van buitenaf, maar
de grenzen…
Warme voeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 harten en gedachten
over mensen die zich anders
gedragen dan je wenst
mensen die moeten zorgen
voor hun welzijn en hun vergezichten
alleen maar kunnen dromen
deze zelfs met vereende krachten
niet kunnen realiseren; daar
is de wereld te groot voor
Dichtbij kun je de wind ruiken
en meegaan in de seizoenen
Dichtbij kun je binnen
de grenzen…
In onze verbeelding verbonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
305 van mensen
die samen ook een kopie waren
van mensen van mensen
unieke verzamelingen
van gewone gewoontes
en algemene eigenaardigheden
in een tijdelijk lichaam
dat een grens trekt
tussen jou en mij
tussen al de zielen en zinnen:
voor een veelvoud aan ervaringen
die we met elkaar kunnen delen
om in onze verbeelding verbonden
de grenzen…
Warme voeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 harten en gedachten
over mensen die zich anders
gedragen dan je wenst
mensen die moeten zorgen
voor hun welzijn en hun vergezichten
alleen maar kunnen dromen
deze zelfs met vereende krachten
niet kunnen realiseren; daar
is de wereld te groot voor
Dichtbij kun je de wind ruiken
en meegaan in de seizoenen
Dichtbij kun je binnen
de grenzen…
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 Geen woord, geen naam, alleen het licht,
dat langzaam langs de grenzen reist.
Een vonk, een golf, een ogenblik —
waar ziel en lichaam samenglijdt.
En even stopt de wereldtijd,
het zuchten wordt een melodie.
Twee handen vinden wat bevrijdt —
en smelten weg in... poëzie.…
Het zwarte schaap
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
429 Vrolijk dansen wil ik
met dat zwarte schaap
langs ongeziene grenzen
rivieren in het landschap
het geliefde zwarte schaap
neemt duisterschaduwen
van metershoge populieren
mee naar de zilte kustlijn
maandansen wil ik als dat kan
dansen en genieten zal ik
met het zwarte schaap
het hoge groene gras
mijn twijfelende bed
in het gulzige…
‘Er is geen stem die hij nog horen wil’
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
174 Als dat maar goed gaat, - zie de broze staat
van de broedplaats, de bühne voor de bard;
zijn dichtend hart dat haar wel voeren wil,
niet als voetnoot, als bijvangst in haar schoot:
hij is als de dwaas die toch wel door gaat,
langs de grenzen, de regels niet meer volgt.…
Kernvlucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
878 ontvluchten gejaagd
het duister dat d’r voortdurend vraagt
berustend haar vleugels te vouwen
om het zielschrijnen teer te omdonzen
met een zwachtel van vederverlangen
waardoor smorende zuchten gevangen
een gezang van melancholie gonzen
doch zij strekt zich tot waken beslist
verwerpt verlichtend de mantel der nacht
zweeft aan de tijdloze grenzen…
de hemeldroom
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.461 eiland van de Laatste Dag
boek zonder letter of naam
plek om alles te verstaan
alle grenzen vallen tezaam
was las leefde vandaag korte tijd
in herbergzamende eindigheid
niets dat spijt of lijdt
rust stilte vergeten enigheid
het is een open boek
het hoofd niet gebroken
vragen die vragen oproepen
bestaan niet
wat te doen…
Eenzame eilanden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.540 ik zie eilanden
doelloos drijvend
losgeslagen
dobberende ikken
in eenzaamheid
als wrakhout
wanhopig
op zoek naar
het schip
dat breuk liep
op rotsen
van onwetendheid
ik zie bruggen
soms wankel
soms stevig
geslagen
tussen
tijdelijke wij’s
als handen
hoopvol
vasthoudend aan
de liefde
die grenzen
vervagen zal
ik zie stormen…
Wat is mooi?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.324 als we zo onze grenzen blijven verleggen,
blijft het een eindeloze gooi..…
je schijnt weer minder schaduw
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
849 je schijnt weer minder schaduw
contouren donkeren vaag
ben jij jezelf wel of zijn er
anderen in je geest vandaag
ogen zijn niet peilbaar
je huid doorzichtig fijn
je stem een zacht gefluister
met een ondertoon van pijn
je hoekt wat in bewegen
het soepele loopt niet echt
in je houding schuilt de twijfel
alsof je grenzen zijn verlegd…
De berg is hier een vuist
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
9.251 Macaber bevochtigd beeld
door geijzelde lenzen
star en voortvluchtend
gevangen in grenzen.
Dood maar toch levend roven,
nabij sterven is hier
een vuist met afgekloven
vingernagels.
Geen sparren, geen dennen
geen kruipend naaldhout,
niets. En de dalen zijn
vol ijs, bedekt woud.…
In de bloei van mijn leven
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.888 In de bloei van mijn leven
is mijn kinderlijke onschuld geschonden
jarenlang kon ik het geen plaats geven
nu heb ik mijn kracht terug gevonden
In de bloei van mijn leven
werd er over m'n grenzen heen gegaan
tot voor kort kon ik het geen plaats geven
nu kan ik er eindelijk boven staan
In de bloei van mijn leven
ben ik nu opnieuw begonnen…