35722 resultaten.
AGALEF.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
228 bevrijd in de zin van het mogelijke
verlost van een loodzwaar juk
anders gaan leven en denken bikkelharde noodzaak
zelfrespect en zelfkennis ook zelfzorg
doe niet aan een ander wat je zelf niet wil
seconde per seconde kiezen wat geschikt blijkt
in het hier en nu volhardend
verbazingwekkend wat leergierigheid vermag
een heus privilege…
Toevalligheden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
12 Er is een moelijk woord voor
Toeval in je leven
Het is een mooi woord
Maar was het vergeten
Het schijnt toevallig te zijn
Net zoals je dagje plezier
Je tranen in pijn
Een stomende rijn
Een klavertje vier
Toevallig is ook de zon
Je lucht in je longen
Hoe je ooit begon
Hoe we ooit zongen
Het was niet meer dan toeval
Het was niet…
Aan de zoekende ziel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
11 De pech en tegenslagen
Iedere dag maar weer
Je kan het makkelijk dragen
Het leven is veel Meer.…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 Ik voelde mij zeer droevig, want ik wist
het droevig lot van Mei en in een mist
Zag ik nog de vergeefse lange tocht.
En in de lucht klaagde het om me, ik zocht
Naar hare stem maar hoorde die nog niet.…
Sardana
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.381 Muziek en wat mensen, het leven is fijn:
sardana, een dans die je draagt tot de morgen.…
N377
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.894 verhaal
Als dat beeld weer op mijn netvlies komt
dat bange beeld van die dodelijke rampplek
Verwrongen staal, met nog mensen daarin
Jong leven werd daar plotseling stopgezet
Doodse stilte, en ik?…
CHRYSANTEN IN DE OOSTELIJKE TUIN
poëzie
3.3 met 6 stemmen
3.104 Bleke chrysant, je bleef niet leven om mij
Te troosten in ’t droef seizoen, maar wij zijn allebei
Uit beetre tijden over, en beiden nu veeg en oud.…
STILTE, je beste maatje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
741 Als de stilte zich vult
met kilte is de stilte
kaal en kansloos
Als je de stilte
weet te verwarmen
met je eigen zijn
voelt de stilte
als intens omarmen
met het mijn en zijn
Want in de stilte
onmoet je eigen ik
de stilte van je zijn
De stilte garandeert
ontroerende ontmoetingen
die anderen niets aangaan
Zeg nooit over je stilte…
Bij 't verwachten der Liefste.
poëzie
3.7 met 23 stemmen
5.356 Ik weet het wél - het zal mij droevig zijn
als wie gevangen 't verre zonlicht ziet,
en tranen zullen komen, daar mijn ziel
't geheimnis onzer liefde niet begrijpt.…
Die avond bij het meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.032 Als ik denk aan die ene avond
Bij het meer
Constant volgden mijn ogen je
Droevige blik
En je haren bewogen toch
Fris als een zomerwind
Gelijk met je stappen
Het was vreemd
Ik voelde me leeg en
Jij lachte naar die late wandelaar die het
Koud had en naar huis wilde
Langzaam stopte je aan de rand van het
Meer en keek rond je
Niemand, alleen…
Waarover zal ik zingen
gedicht
3.4 met 21 stemmen
10.758 van de liefde zingen
Waarover zal ik zingen over vliegmachines
blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht
of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde
Over bloemen over water
over mooie dingen of wat droevig…
HERFST
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
954 geraffineerd de adem van de zomer,
als dode vlinders vallen bruingele bladeren,
dwarrelend weggeblazen door een stoere noordenwind
Elk jaar opnieuw weet ik dat dit moment komt,
het moment dat de zon zijn kracht verliest,
dat het noordelijk halfrond gaat verkillen en
elke hartstocht koelt bij de eerste sneeuwval
Wat is het toch, dat mij zo droevig…
ONZICHTBARE MUREN
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.718 Want achter die schmink op zijn gezicht
schuilt een droevig persoon
die zijn ware aard niet laat zien
mime spelen is voor hem zo gewoon.
Hij kent de wereld zo anders
heeft de gemene kant ervan gezien
niemand kan hem doen veranderen of
zijn gedachten daarover laten herzien.…
Dans toch weer met mij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
665 Droevige dagen
zijn weer terug gekomen
weg, lijken al onze mooie dromen.
Ik wil het niet, ik wil weer met jou dansen
langs sterren, maan en heelal
dans je met mij mee, omhoog, vanuit dit diepe dal?
Laten we toch weer dansen voor het te laat zal zijn
mag deze liefde, eens, voor eeuwig zijn....?…
Oudejaarsavond 13/14
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 Met vreemde vrouwen dansen
De mannen luidruchtig en boevig
Inschattend lustvolle kansen
M'n dochters en ik gedrieënlijk droevig
Vonken schieten uit ogen en borsten
Denkend aan jouw wiegende krullen
Naar drank en lichaam dorsten
Die je doodsdrang niet konden verhullen
Nadat de kruitdampen
Gedoofd zijn is er in mijn hoofd
Net als de donkere…
Een veelbetekende foto
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Zoals die kinderen van de rekening
vereeuwigd met hun onbekend droevig lot
verbonden. Een treinreis op een moment;
naar de dood toe uitgezonden.…
Moedig vlammen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Vlammend leven moedige mensen.
Van wieg tot graf.
Zoals vlammen, die gestorven hout
tot nieuw leven wekken.
Wanneer moedige mensen sterven,
leeft hun gedane arbeid voort.
Zijn hun allerlaatste woorden,
nog niet gezegd.…
Piano of iets anders
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
720 Een vriendelijke, vrolijke melodie
klimt door het open raam naar binnen
en streelt mijn ziel die droevig is omdat
zovele mensen lijden en niemand troosten kan.
De noten van de muziek dwarrelen als rozenblaadjes
van rozen die nu natuurlijk nog niet bloeien
maar geuren doen vermoeden.…
Het Mooiste Feest
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
4.589 Over ons land
een hangende,
dichte mist
troosteloos
en droevig
is de componist
Lichtjes door
de sluier
en het ver-gezicht
Donkere dagen
voor de kerst
zoals gebruikelijk
en zoals gewoon
een virus nu
aannemelijk en
bewegelijk
is nu niet ongewoon
Maar tussen
de misere door
brandt licht
van hoop en kracht
omdat eens in
duistre…
Ik ben de zoeker
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.827 de Strever naar het Ware Zijn,
Ik ben de dronkene van `s Levens wijn,
Die wonderlijk-krachtig mijn spieren staalde
Wen ik, als onverschrokken duiker, daalde
Tot in de krochten van het Diepste Zijn,
Waar ik dan uit meebracht een luttel grein
Waarheid, die klaar gelijk juwelen, straalde :
Laat mij dan maar in mijn vreemd-lijkend Zijn,
Droevige…
BEESTACHTIG BOERS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 Al lang beschreven schrijvers de Germanen
Als onbehouwen, achterlijk en zot
Rond 1500 lachten bij ’t schavot
Veroordeelde plus massa zich nog tranen
Het Lage Land had vreemde onderdanen
Hoe droevig was hun troosteloze lot
Geen kleren en verkleumd tot op het bot
Dat vroeg gewoon om drinkende kompanen
Een land, geplaagd door stormen en door…
Ik ben de zoeker
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.277 Laat mij dan maar in mijn vreemd-lijkend Zijn,
droevige om `t Zijnde en als edelsteen rein.
Want, schoon mijn geest somtijds in `t zoeken faalde,
en op verlokkende zijwegen dwaalde,
zou toch mijn strijd niet de allerschoonste zijn,
daar ik, staag worstlend, verschopte alle Schijn?
1947…
Gemoederen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
652 De terroristen mogen dood zijn,
dat waren er maar een paar,
hoeveel zijn er nog in leven,
hoeveel staan en klaar,
om te volgen?
De angst houdt ons in de greep,
stevig en niet te zuinig,
leer leven met het feit,
dat we constant over de schouder
moeten kijken!
Want ZIJ, weten niet van wijken!
Dus blijf alert, is de boodschap!…
Ik hoop ook morgen!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
653 Samen de dagen met elkander zo te leven
de regen en stormen te willen doorstaan
nee, niemand zal me ooit meer kunnen geven
zoals jij zal er niemand op aarde bestaan.…
heimwee in de kast
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
624 wat ben ik eigenlijk nog voor jou
geen klank meer uit je mond
een gezicht tot op de grond
je hart zo kil en koud
eens waren we goede kameraden
maar dat was al vele jaren geleden
we waren met zo weinig tevreden
ook sterk zelfstandig en vastberaden
we hielden van de gouden zon
maakten reisjes naar die landen
waar ik hoopte dat die zon, je…
Zonder boeien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
607 Dat je mag groeien
zonder boeien
Het leven is mooi
buiten de kooi
Waarin je bent gevangen
kom.....
Deel je verlangen…
fleurig
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
593 blijmoedig, bontgekleurd en zo bloeiend
slenter je lachend langs de waterkant
opgeruimd, opgetogen en zo opgewekt
met je voeten spelend in het warme zand
zingend begroet je de stralende zon
de bloemen in je haren verwelkomen
het leven bruist en kleurt alles zo keurig
fideel…
Al stel ik mij een mond vol stilte voor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Je spreekt vaak over de complexiteit
van het leven dat ons is gegeven,
over hoe de mensheid ontnuchterend
van geluk mag spreken dat er kinderen
onbevangen registrerende pennen zijn.
Sommige uitspraken van je zijn als een liedje
een bijzondere versregel of persoonlijke brief.…
Al buldert de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Is het een slotsom, regel voor dit huidige leven
mag het toekomstgericht ons inzichten aangeven.
Mijn ogen en mond zullen dit gevoel vergezellen,
er bij 't krieken vandaag wellicht meer over vertellen.…
Luister even.......... ja jij..............
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Een punt zetten maakt wellicht ruimte
mogelijkheden voor een nieuw begin
edoch leven geeft eerst graag een komma in een zin.
En voor je nu spreekt, oordeelt en denkt,
opgeeft of het niet eens een keer probeert,
dat ene norse nog overheerst, luister even.…