975 resultaten.
Oogst van de dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 Open elke dag
Met een glimlach
Alle ingrediënten voor het leven
Zijn al gegeven
De zon, het land en nog meer
Alles te zien, elke dag weer
Gewoon werken op eigen akker
Als schilder, slager of bakker
De glimlach met passie,
Inzet en wandelen als makker
Als gereedschap op de akker
Bewerk het land
Het zal vanzelf gaan
Met een glimlach…
Eén moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 ik schilder je levend
met mijn ogen
geniet van het zonlicht
op jouw haar
zie ik dat kleine meisje
stappend met vader
door het hoge gras
madeliefjes stralen
samen rennend langs
de vloedlijn, waar
luchtkastelen ontwaren
in aangelengde zon
Mama ging jou al voor
zij zal geduldig wachten
toch wil ik jou niet kwijt
blijf nog een ogenblik…
Mijn talenten en tekortkomingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Als ik zou wensen zou ik vast
een punt kunnen maken,
over van alles en nog wat, zelfs
mijn schilderingen kunnen bevragen
de hand van mijn gedachten te voet
volgen, niet die persoon zijn wie zij
denken, al vermoeden te kennen,
ik ben kind, altijd gewoon mezelf
wees voor of tegen me
praat over of met mij
over van alles en nog wat
mijn talenten…
Nog wat te goed?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Zomerzon blakert
kruin tot een blad-loze tak,
schildering in okerbruin
Gaf haar twee rozen,
slechts gaf zij mij maar één zoen
houd nog wat tegoed.
Stiltes tussen woorden
in breedste zin, daar put ik
de adempauzes uit.…
Het is maar schmink
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Als ik mijn gezicht schilder
word ik geen clown of hindoegod
maar bang van mezelf
ik ren naar buiten
de mensen wijken uit, ze laten me
voelen dat ik gevaarlijk ben
het trilt in mijn bloed
op het ritme van de hamers
van de slopers achter de schutting
Midden in de stad sta ik alleen
met gebalde vuisten en vuur-
spuwende verwensingen…
Jeroen Bosch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Weer een saaie dag
Alles is wat het lijkt
zonder fantasieën
ik ben geen professor T
die Jeroen Bosch laat schilderen
wat er aan de hand is:
alles belichaamd
als wat het is en dus
transparant
De stad is groot, maar klein
is mijn uitzicht, alsof
we ver weg van elkaar leven
in ruimteschepen, bebouwde
kommen zo klein als gehuchten…
jij schopt sterren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.514 jij schopt sterren
wapent zo glas
kubust de wereld
hebt alles gehad
schreeuwde toekomst
in schilderend heden
vervloekte het nu
in nakijkend verleden
ik gaf je mijn hand
droomde de jouwe
jij koos het pigment
in onschuldig vertrouwen
ik zag je staan
op de rede van scheiden
jankte onzichtbaar
confrontatie vermijdend
ik ben…
Herengracht 41/43
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
625 niet
Samen gaan
Ik zeg
Dezelfde maan
Een stukje geschiedenis
Daar aan jullie gracht
Leer het samen
Daar ligt jullie kracht
De oudste Universiteit
Oudheid
Rechten
Vooruit
In dit leven
Deze wereld
Aan je voeten
Fijn julle te ontmoeten
Walhalla boven de wolken
Laat het kolken
Laat je Leiden
Haec Libertatis Ergo
Jullie schilder…
Hé Noor,
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
498 Tamar schrijft een droombrief aan Noor
hé Noor ik droomde dat jij mij
een kaart stuurde en me vroeg
wanneer ik bij je spelen kwam
en dat we dan deden alsof
de oorlog niet bestond
we zouden kapotte huizen
met kralen versieren en uit
klei toverden we een vogel
die ons dragen zou
en dat we bloemen zouden
schilderen voor de aller…
Ik zeg het u maar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 Ik trek nu het gordijn weg
om u bij hoge uitzondering
dit schilderij te laten zien -
mijn jong overleden vrouw
Sinds haar dood glimlacht ze
alleen naar mij, u ziet het
Zo lief, hartstochtelijk, kijkt ze
Haar ogen lijken dorst te hebben
ook naar de schilder
dat is wel duidelijk
Ze was altijd heel blij
om anderen te zien
Alles en iedereen…
Zonder mijn naam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
141 Dat meisje van drie
dat verf zit te mengen
in Rembrandts werkplaats
en zichzelf heeft geschilderd
achter reusachtige pauwen, dat
ben jij, zijn dochter
en geheime leerling die smachtte
naar zijn liefde en bij zijn dood uit nood
en omwille van de kunst trouwde
met haar kameraad Arent
getweeën schilderend
onder zijn naam…
idefix
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.093 ik weet nog dat we ooit
kauwgom
en andere niet fysieke dingen deelden
als ziektes
de kleur in je haar
de vlekken om mijn mond
na een bord spaghetti
de vlekjes op je zonnemelk witte huid
details
die een schilder niet bedenken kan
tenzij de onze
die ons schildert met mijn hand
die het blikje cola iets te schuin houd
je blik in mijn ogen…
Verhuizen
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
9.259 Behángen, schilderen, witten, met álles wordt
ie geholpen, z'n pa is er elke dag, tot 't
huis opgeknapt is,
heeft ie niet van mij....
Gelukkig is er genoeg hulp voorhanden,
da's 't voordeel van vrienden en bekenden,
die helpen wel,
heeft ie tóch wat van mij?…
Rijke armoede van de trekharmonika
poëzie
3.7 met 18 stemmen
4.434 Rodica en Dodica waren aan elkaar gebonden
zo heeft de vroedvrouw ze gevonden
Rodica en Dodica
de ooievaar speelt trekharmonika
Op de trekharmonika
schilderde de schilder Rodica en Dodica
Rodica was net zo groot als Dodica
op die trekharmonika
Op de trekharmonika
speelt het liedje van Rodica en Dodica
Dodica had een vrijer en Rodica had…
Pointillistische barok
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 actie
op doek
Eén voor
één met duizend tegelijk
vegen spatten
met ’n nostalgische pennenstreek
een verslagen parasol
de zwalpende beek in
Dames speculazen ogen besterven ‘t
wak accessoire smelt
voor opgehaalde neuzen
van neerbuigende elite
Afgestorven traan treurt
tot buiten ’t kader
kruipt onder krijsende nagels
van ’n begerig schilder…
Penseel met streken
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.617 Het mooiste aantrekkelijkste
Aan jou is voor mij je buikje
En zij gaf hem een gewillig oor
En Rubens ging nog even door
Je billen en borsten daarentegen
Hadden wel wat zwaarder mogen wegen
En hij legde haar in de juiste pose
Op een fluwelen kleed zacht en roze
Bekeek haar nog eens glimlachend goed
En begon aan iets ondeugends
Wat een schilder…
een verbeelding
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.013 het is luisteren naar wat men niet kan horen
zelfs niet met wijd openstaande oren
ik kijk met mijn ogen en zie niet wat ik ervaar
het is de herkenning die ik van binnen bewaar
hoe schilder ik intiem ontwaken
het dansen van nevel over een meer
of het knisperen van gevallen bladeren
als ik ze met mijn voeten bezeer
waar ook nog het herfstfruit…
Gedoopt in dauw
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
858 mijn mooiste woorden stop ik in je zak
waar ze elkaar kunnen minnen
goed gevormd worden het zinnen
die openheid schetsen op dichterlijk vlak
klankbeelden fluister ik in je oor
hoop dat ze de woorden bereiken
elkaar voetstoots zullen verrijken
tot een sprekende metafoor
het schilderen laat ik over aan jou
jij mag ze laten samenvloeien
door…
Vergeten stilte...
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
854 In een Limburgs landschap
sta ik stil en verwonder mij
Hier, in de uitgestrekte velden
voel ik rust dat maakt mij vrij
De wereld stopt voor heel even
Een rust die diep in mijn ziel kerft
Geluiden zweven gewichtloos weg
Het is de stilte die hier rondzwerft
Dit moment schilder ik in woorden
gevangen in deze totale sereenheid
Niets dan alleen…
Ideaal
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
832 Ik kleur de emoties in hun gezicht
uit mijn ziel met losse hand
ik geef mij over en verdicht
zonder beredenerend verstand
Ik voel 'zo' de mens op het linnen aan
hun glans straalt vervuld intens
dus laat ik mijn kwast de contouren af gaan
van ook dit prachtige mens
Zo schilder ik iedere dag van mijn leven
niet vlak maar met perspectief heel…
De onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.894 Soms schilder jij mijn kwetsbaarheid
op een spierwit doek van verlangen
in sombere kleuren vol verwachting
ergens tussen angst en hoop gevangen
Soms teken jij mijn onzekerheid
in een schrift met wazige lijnen
een schets van zichtbare twijfels
die nooit meer zullen verdwijnen
En soms, heel soms sluit jij jouw ogen
dan omlijn jij mij in…
LEGE HANDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 Als er niets meer
uit je handen komt
laat ze dan maar leeg
laat ze dan maar los
laat ze dan vooral
niet tot vuisten ballen
niet laten gaan
niet laten slaan
Laat ze vooral
elkaar kruisen
je handen vouwen
je ogen dicht
moment voor gebed
gedicht of hartenkreet
Laat je handen
dan schrijven
dan componeren
dan schilderen
met het potlood…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Eind April begroet opnieuw de draak
die als een losgeslagen metrowagon
door de bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar…
nog onverzonnen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
564 dromen van ooit een ander
gedicht dat zich niet meteen
ontbloot of gewonnen geeft
zoals een schilder bij ‘n leeg
nog maagdelijk doek in vage
tinten verzonken blijft
en de merel in de tuin nog
een poosje zwijgt voordat hij
in alle vroegte z'n liedje fluit
zoals ‘n woord geduldig rijpt
op zijn eigen uur en tijd in
het daglicht kruipt…
Fluiten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 Fluitend loop je
door een verwilderde stad
trams doorkruisen haar met hoge snelheid
en een fietser steekt zijn vinger naar hen op, leve de vrijheid
graffiti schilders zijn druk bezig
een grauwgrijze muur te bespuiten
met vormen en kleuren, waarop Dali en Picasso
van boven al lachend naar hen fluiten
in het stadspark lopen kinderen
met…
Gras en meer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 Ter tijd en stond kan je dan
met een zeis geuren schilderen.
Het steeds millimetreren is
het wezen ervan decimeren.…
strakken groen van de cypressen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
928 takken bruinen houtig krom
ranken hadden lente vastgezet
in het bloeien tot een vrucht
hun werk is al neergelegd
de wijngaard oogst in rust
licht maakt nu een schilderij
met wolken als een schaduw
bomen staan er wat verlaten bij
in de lucht een boerenzwaluw
de grijze rotsen aan de overkant
strakken groen van de cypressen
schilders…
Vitale kwast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 De vitale kwast schildert het landschap
zoals een dichter in dromen zou schilderen
aan zee met het uitzicht op de blonde duinen
een glas schuimend bier en een sober palet
hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan
eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid
hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast
iedere beweging doorbreekt de kalme…
Hun mystieke ladingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
546 ik heb de polsslag
van het leven
zien vibreren in
de stilte van jouw
magisch realisme
de ingehouden adem
gevoeld van de
explosieve krachten
die jij met machtige
penseelstreken bedwong
in karaktervolle diepte
passeerden ongekende
perspectieven die
hun mystieke ladingen
in schaduwen verborgen
in jouw kleuren
contrasteerden meerdere…
Een magisch realist
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 vaag komen beelden langs
ja uit la douce france
met mijn modische baret of
was het weer de eeuwenoude alpinopet
in de schemerige sfeer
van middagzon en te veel wijn
gaat het schilderen mij
zwierig en wat gladjes af
het ochtendlicht verraadt
in een gedegen overpeinzing
dat vorm kleur en opzet hebben gefaald
de toets der kritiek niet…