3230 resultaten.
rouwkaart met randje
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
883 dit is een trieste dag
waarin het grijst en donkert
wat sporen sneeuw
die nog gebleven
sieren de rouwkaart
met een wit randje
van hoop…
vogelsporen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 zie een
vogelspoor
in de sneeuw
en je weet
is van een vogel
ooit begon
zo het lezen
nog zonder
verleden tijd
sommige talen
hebben dat nog steeds…
eindeloos
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
321 krakend
als vers gevallen sneeuw
in tijd
ten onder gaan
maar
eindeloos
in onze woorden
samen blijven voortbestaan…
Geen Cadeautjes
netgedicht
2.9 met 19 stemmen
4.114 Het mag natuurlijk niet gaan dooien,
dan smelt mijn sneeuw beslist te gauw
en daarom vraag ik, Kerstman
een grote doos met winterkou.…
zachtjes vallen de vlokken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
876 zullen helen met de tijd
van de sneeuw
zal niets meer over blijven
aan jou zal steeds
een herinnering zijn…
je lentent al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 mijn winter zocht
de rust die kust
in kleuren van verleden
oogst die draagbaar was
zon die zomerwarmte gaf en
het gewas tot vruchten bracht
in sneeuw en ijs zijn wij
verhard zonder ontplooien
nu is er kans om te ontdooien
je lentent al in sprankelend
verschijnen dooit winter reeds
waar sneeuw en ijs verdwijnen
jouw kussen…
Kerstkaart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Wolken bestaan uit ijskristallen
echt veel ijs-glas en waterdruppels
in lucht die koud is, met daarin veel water
zeshoekig van vorm, aaneengeplakt; SNEEUW
In vele landschappen op kerstkaarten
ontelbare ijskristallen in overvloed
ZET NU DE AARDE OP 1
Geen sneeuw en ijs is geen leven
Veel wateroverlast; dat
dan NATUURlijk weer wel;
steun…
Registers van het leven
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.171 De rimpels van het leven zijn
door de dood glad geboetseerd.
Het boek is dicht,
het lied is uit.
Herinneringen zijn gebleven
aan wie je was
en wat je zei.
Wij moeten verder met ons leven.
Jouw toorts geven we door.
Jij ging ons enkel voor!
Jij blijft er altijd bij:
Door wie je was
En wat je zei.…
Ik heb een leuk parkietje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.199 Hij strijkt dan eerst zijn veren glad
en zet zijn borsie op
hij kijkt mij dan ontdeugend aan
en schudt wat met zijn kop.
Als je hem zo bezig
met zijn showtje ziet
dan gaat zijn snavel open
en roept hij heel hard “piet.”…
Meisje
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
696 jij, een meisje nog
wist het weten
van dat wat naar
het koude wees
zeker niet
de ruwe hand
glad gestreken
zijde, meestal wit
vlocht rode linten
in jouw huid
meisje, hoe licht
valt jouw stem in het water
versteent zij
gestaald in diepe vrees…
hemelvlucht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
864 en zij zwermen in glad
gestreken formaties heen
zonder omzien naar zwart
zonder traan voor een verleden
waarin naakt zijn helser was
hun stemmen niet bestonden
en een rilling was als lood
de horizon een prikkeldraad
waarin kinderen rimpelden
de medemens een bloedhond bleek
vergeven tot een kwelling werd
de ziel verdwenen leek…
op nieuw!
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.003 trappen
vol treden
naar boven
naar meer
zet
stap na stap
zonder beter weten
zonder dat ik let
op vergeten
traptreden
glad
gegleden
door tranen
van het verleden
ik sla ze over
zo velen
versleten
spring
op weg
naar een hemel
terwijl ik
struikel
en zing
val ik
neer
naar beneden
in zoveel
zo veel meer…
Bladwijzer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 ja, ik weet het wel
zal sorry zeggen
voor alle ezelsoren
of geknakte boeken
die ik even weglegde
zodat ik wist waar ik was
altijd verdwijnen ze
wanneer het nodig is
dus pak ik kladjes,
tandenstokers, ansichtkaarten
of oude benzinebonnen
de aangebrachte vouwtjes
strijk ik altijd weer glad
zo wis ik sporen uit…
Mensch durf te lijden!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Egaal oppervlak
Zonder butsen en
Deuken, glad
Zo op het oog,
Als dit nu het
Laken is dat
Jouw leven toedekt
Dan lijkt er zo op
Het oog niet veel
Aan de hand - anders
Wordt het wanneer
Je de diepte durft
In te gaan, het lijden
Doorgrondend van de
Diepste afgronden
Tot en met de
Allermooiste orchidee -
Die de moeite dubbel…
De vaas
poëzie
2.3 met 3 stemmen
4.399 Snijd van de struik de seringen
stel de bloemen in een aarden vaas
Zoals de aarden vaas draagt
glad juweel van geworden kennis
van zijn kleien oorsprong de herinnering
sluit gij met het laatste doen van uw handen uw verlangen
in de vereniging van de bloem met de aarden vaas
-------------------------------
uit: Gedichten (1928)…
Een stralend verschijnen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 ik zag je glad
maar voelde
hoe het leven zijn
lijnen geëtst had
in jouw oppervlak
geen levensloop
in krullenletters
gegraveerd
maar dieper en
door pijn bezeerd
transparantie
miste daar het
fonkelend licht
door tijd en zorgen
voor altijd gewist
toch glans jij
weer in een
stralend verschijnen
niets heeft jouw
optimisme doen…
Ogen strakken strenge vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 je stem is dun
en glad als ijs
geeft geen enkele emotie prijs
ogen strakken
strenge vorst in het
donkerblauw van koude luchten
toch breek jij
als ik smelt en
eindelijk mijn lente toon
jij schotst wat scheef
in kruiend ijs
ontdooit dan tot een warme droom…
De zachtste zachtheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Hij is gewend hout te schaven
tot het glad en zacht is.
Maar hij herkent het niet
wanneer het zich voor zijn ogen
aandient, de zachtste zachtheid.
Toen de wijn hém zacht had gemaakt,
stopten de klokken met tikken.
De ravissante Joodse nodigde
hem in haar heiligdom.
Er was een opgaan in de oneindigheid.…
voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 je bent gehavend
je ademt niet meer
onder het witte laken
een strakke zee die
je ondersneeuwde
je valt samen met
het zwarte landschap
dat je leven onder
lemen lagen smoort om
het later glad te strijken
onder het wolkenfront
stromen waterlanders
over gekneusde bloemen
binnen de stortregen van
woede en tranen op papier…
woud van ijzer 2
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
634 in de bodem
sluimeren de doden
de zomer is gestopt
in het woud van ijzer
lopen flarden treinrails vast
een man staart over het water
bang voor de draak
die het denken verslindt
hij strijkt zijn haren glad
de tijd kruipt voort
in de leemte tussen graniet
en het gekwelde hart…
Durf te leven..
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.255 Zachtjes loop ik nu naar buiten,
De sneeuw dwarrelend op mijn haar,
Enkele vogeltjes die fluiten,
Alsof ze denken, kijk die daar...
Omhoog kijkend, de sneeuw in mijn gezicht,
De kou die me doet sidderen,
Wat prachtig zo, met al dat licht.
Wederom begin ik te bibberen.
Wat kan mij gebeuren?…
dichten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
587 hoe vrij de beweging ook
moge lijken van verre
dichten staat bij mij te boek
als ambachtelijk vak
waarin ik volgens regels zoek
naar de kern
op een wit vlak
bij volle maan
onder tal van sterren
bij kreuk vlek en punt
kan ik er daarbij van op aan
dat men eerst strijkt en gumt…
Zo verbeeld ik mij het graag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Van zachte sneeuw en niet ontwaken
van dijken die nu niet doorbraken.
Ik wil genieten van vogelpootjes in de sneeuw
en hoe ik vogels zelfs een meeuw voeren ga.
Van pinda's rijgen naast ook vetbollen maken
genieten van gevederde die kreetjes slaken.…
Morgen
hartenkreet
2.7 met 61 stemmen
16.041 Eenzame sneeuw in een datumloze nacht
Bracht mij alles maar meer dan verwacht
Verwarmd door deze februarische kou
Wist ik het ineens zeker
Ik hou van jou…
Geen broeikas
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
806 Buiten ligt een halve meter sneeuw
Kouder was het nog niet deze eeuw
En alle theorieën ten spijt
Er lag ook geen ijskap in het Krijt…
Le printemps
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
809 Want pas als de sneeuw stopt met schijnen,
zie ik de persoon waar ik van hou.…
Van nature
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
642 Ja
nu is ze daar
de sneeuw
die viel
vannacht
smelt om de middag
kijk hoe ze
van de bomen
ik zie het graag
van nature
ritselt
er is
geen houden aan
ook al is het
hartje winter…
Eenzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 eenzaam en alleen loop ik door een woestijn van sneeuw
dwarrelende gedachten omgeven mij als een mist
die grijzer is dan het wit om mij heen
zo alleen zo alleen…
Wintergevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 het werd ietsjes kouder
de hemel betrok
de herfst werd ouder
hier viel de eerste vlok
een wit tapijt
bedekte de aarde
zonder enig respijt
of de hemel opklaarde
sneeuw bedekt de grond
vriesman houdt de hand
wij gaan de seizoenen rond
biologisch zo gepland
sneeuw zal terug verdwijnen
herhaling valt ons te beurt
de zon zal wederom schijnen…
Lente
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
986 Verscholen onder sneeuw en ijs
daar zingt een boom zijn eigen wijs
nog niet zo heel hoog van de toren
wie luistert zal het echter horen
De sneeuw smelt weg, het ijs verdwijnt
't gezang wordt luider naar het schijnt
de prille lente laat zich zien
tè ingehouden nog, misschien?…