2670 resultaten.
Denkend aan de dood
gedicht
2.9 met 64 stemmen
16.731 Het moet wel zijn zoals ik het voorzag;
de angstige uren in de nacht
zullen ten langen leste lonen
voor wie beseft dat van alle gedachten
die ooit werden gedacht die aan de dood
behoorden tot de meest gewone.
-----------------------
uit: 'Wasdom', 2011…
Los van de tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
511 zacht breekt het ijs
een vlam lekt
uit de open haard
speelt met
kleuren in het glas
wij zijn op reis
in het verglijden
van de kleine uren
dansen sprookjes op de muren
realiteit heeft
gordijnen gesloten
een dimensie van spoken licht op
wij zijn vertrokken
los van de tijd
de winterslaap wordt ons benijd…
Als de maan.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Alsof ik in de nacht
de meeste uren van de dag
door mijn hoofd geslingerd krijg,
verlang ik naar de rust en dat mag.
Want overdag hoor ik geluiden
dagelijkse geluiden
getier, lawaai van kinderen.
En gelukkig, gelukkig
ook nog een lach.
Als de maan door de bomen schijnt
verlang ik naar rust.
Gesust
Gesust
Gesust...…
Nieuw-Weerdinge bij nacht en ontij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Terwijl ik mezelf nog zoek,
Niet weet of ik het nog wel ben
Die zijn eigenheid ongemerkt verloor
Aan de waan van de dag, het jaar,
Kijk ik met doffe ogen
Naar het verlaten landschap
Van mijn jeugd -
Vasthouden heeft geen zin meer,
Al het nieuwe wordt oud,
En heeft alleen een nieuw begin
Waarna alles weer verglijdt
In minuten, uren…
Thuisgeroest en vastgevoeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 hoor
tussen het fluisteren van glazen
het scheuren van een ziel
onder de ogen van tientallen
gedrogeerde toeschouwers
slaat een wanhopig hart
de tenenkrommende aanblik
van dit ene lege glas getuigt
van het hopeloos thuiskomen
en de conversaties die echoën
tussen uren en hoofden
zijn pantoffels voor de ego
genageld aan het concept…
geliefkoosd lied
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
741 je zingt vrolijk
over pro's en contra's
en wat niet meer blijven zou
ik slik restjes zinnen in
en met mijn wijsvinger beschilder ik
je gezicht met uren die rimpelloos verliepen
terwijl je handen hangen aan mijn billen
sokken en slipjes glijden als liefdesletters
tussen lakens
ik kondig een nieuw nummer aan
't begin al gemaakt…
De promenade.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.004 mensen lopen hem gegeneerd voorbij
ergeren zich aan zijn onbeschaamd gedrag
aanfluiting voor de chique promenade
zijn gezicht wordt zichtbaar, karton glijdt opzij
pas na uren richt de gestalte zich op
schudt zich uit, staat op van de grond
wankelt met het karton de promenade af
en vervloekt vervolgens de nieuwe dag…
verdwijnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 de wereld krimpt
bij zo veel stille
uren op de dag
een droom op zoek
naar houvast valt
ontredderd uit de lucht
we raken verloren
in een mengsel van beelden
woorden en wie we waren
het wassende water
verorbert het land
het land wordt weer water
eenmaal in de wolken
zie je niets
tijd om te gaan…
Sta jij daar?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 Wat zijn dagen
Wat zijn uren
Wat is iets breekbaars
Dat ik vast blijf houden
Wat zijn tranen van verdriet
En wat vertel je me niet?…
April love
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
642 En dan val ik
weer als een blok
voor haar charmes
voorbij sneeuwklok
tussen helleborus en krokus
stort ik mij
in dit bedwelmend genot
van kleuren
verlies mezelf
in een wervelend bloesemballet
waarmee de toon is gezet
van groene velden en blauwe hemels
en uren die blijven duren
alsof dit nooit meer over gaat...…
Nog ken ik de mensen niet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
505 Wie kent de grijsheid die
de dagen bindt aan uren,
aan niet gebluste vuren
die steeds opnieuw ontvlammen?
Toch blijf ik geloven
in liefde die sterker is
dan zelfs de dood, die
mensen boetseert tot nieuw
geboren worden in de nacht.…
Regenbode
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
434 Kitsch verstaat de schoonheid
van twijfel die is toevertrouwd
nu uren in zinloosheid zichtbaar zijn
naast elkaar verzameld
in ivoor en porselein
geldt de wet van herhalen
dit is alles wat we zagen
even die aarzeling
daarna honderd vragen
dit is alles wat we zien
opnieuw die twijfels
zonder antwoorden
die zondagmiddag bij de regenbode…
LENTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 Het stadspark
een canvas van groen en wit
en veel blauw daarboven
mezelf weer verliezen
in een bloesemballet
al weet ik
zelfs daar
zal ik jou niet meer vinden
niet eens de echo van je stem
nu de wind
weer het zuiden vindt
maar er is dat licht
er zijn weer uren
die blijven duren
alsof dit
nooit meer
over gaat.
Mia Bemong…
wachten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
673 in de wachtzaal van de tijd
vertikt de klok
teken aan de wand
met vaste regelmaat
de uren
en wij
die wachten
wij kijken naar de klok
ze tikt zo luid
zo schaamteloos
in onveranderlijke takt
wij wenden onze blik af
en wachten verder nu
op het ritme
van ons luid kloppend
hart…
Wanvertrouwen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.168 gedachten wonden
in het zijn van geleefd
verleden en is het pad
van de toekomst soms
slingerend en onbegaanbaar
struikelt wantrouwen niet
meer over vertrouwen in
het nu, dan zal morgen
tijd geven in dagen die
lengen, de zon zal roepen
en ik zal wachten boven
aan het duin waar zicht
geen vergezicht meer is
en de horizon uren…
Verbroken betovering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
825 Als hartstocht is verijld
betovering verbroken
wat rest van liefde
dan zoete herinnering
van spanning
zonder boog
Als hitte is geluwd
lichamen verouderd
wat rest van lust
dan warme heimwee
naar het vuur
ongeblust
Als stilte is gevallen
sprankeling ontprikt
wat rest van samen
dan stil verlangen
naar lange uren
zonder eind…
Tijd bijna stil gezet
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.111 De klok heeft mijn hoofd verlaten
de uren stil gezet
toekomst in nevel verhuld
geen tijd voor nu gelaten
De tijd heeft de geest gegeven
wat zij nodig had of meer
nu dwaalt hij rond
proberend verleden opnieuw
te beleven
Maar de haast
eeuwig ijlende haast
zelfs de tijd kan hem niet stoppen
en ik ren mee, verdwaasd…
Besef
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.036 In deze uren
Die leger zijn dan lucht en zwaarder dan lood
Zijn het de onvervulde dromen die tegen me aankruipen
Als wilde dieren. Is het dit hart dat breekt
Bij het besef : zij is er niet, want zij is dood.…
de raadselachtigheid
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
3.730 van heimwee naar de vermicellisoep
met selderij balletjes gehakt
heel zout stomme vieze sliertjes
verder helemaal niks
uren getrokken
afgespateld het grijze schuim
zo ontzettend geel die soep
hij haatte
hij moest ze wel eten
precies ja
net als de karnemelkse pap
de bitterkoekjespudding
die was lekker…
weersomslag
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
2.303 de kou rukt op en waarschijnlijk
komt een nieuwe ijstijd eraan
over een paar honderdduizend jaar
ons schorten de uren en minuten
verantwoordelijkheid rust zwaar
heb je al sneeuw geruimd?…
Mijn ziel zal branden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
814 de tijd is leeg
geen woorden die
van jou vertellen
dat je er nog bent
ik waak de uren
maar je aandacht
heb ik al niet meer
je vervaagt in dagen
je lange adem
voelt weer
korter aangebonden
kouder dan beloofd
je hebt mijn rust
nog in je handen
mijn ziel zal branden
als je niet verschijnt
of ben je los zand
waarop ik mijn…
tijd
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
974 wagens opgeladen met tijd
gereed om uren en dagen mee te vullen
dusdanig rondvliegend
onbeweeglijk trillend
zij kennen geen pauzes en siësta’s
zij voeden het beeld
van elke gebeurtenis
lang verwacht als wijsneus
laat het zich rondrijden
in ruimtes van levendigheid
waar mensen haast geen tijd
meer voor elkaar hebben…
lege dagen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
607 als de kralen van een paternoster
glijden de dagen gestadig
door verveelde vingers
nu alle uren even lang duren
geen dwang bevatten
noch vlucht
nadert snel het geduchte moeras
waar de jaren wegzakken
in vergetelheid
graaien handen vertwijfeld naar houvast
maar verdwalen in het drijfzand
der herinnering…
glasscherven
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
770 op de rand van de stilte
de laatste momenten
ziel zingt in spraak van diep bedroefd
de laatste zwarte kaarsen branden
ze verorbert het laatste kostelijke vocht
ze drinkt en soupeert het op
vertrouwd in laatste uren van oorsprong
het volle gewicht in het laatste glas
tot het valt in scherven
zo volmaakt was het nooit…
Besparen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.610 Verdriet en onbegrip vechten om voorrang
Ik weet niet wat ik voelen moet
Elk gevoel maakt me bang
Het is nu al het missen dat pijn doet
Hoelang gaat dit afscheid duren
Te lang of veel te kort
Zijn het dagen, zijn het uren
Niemand weet wat het wordt
Als het lot te dragen is
Dan hoop ik nog op jaren
Maar als ik me in het lijden vergis
Dan…
Still
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.276 Meer
vlak en stil
flarden van mist
om de waterwortelende bomen
langzaam staan ze op
uit de spiegel
een beweging
slechts zichtbaar voor eeuwen
Lang zat ik er
in de boot
worstelend met lege uren
lege jaren zonder
Over de bootrand
keek maar één gezicht
Met voor de boeg
niet meer dan
kabbelend water
een flits
in die beweging van…
TO PEEP OR NOT TO PEEP
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
887 Als liefhebber ben ik in staat om uren
geconcentreerd naar de acteurs te turen.
Het is een zeer opwindend tafereel.…
Een lichtje.
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.559 Lieverd, hier een licht
dat duister verplicht
om warmte uit te stralen
En mij na vele uren
het humeur doet herbepalen
Het kaarsje doet mij enkel denken
aan een beeldschoon iemand
en het zachte wijsje
op de achtergrond zal mij nooit vervelen.
Wit rode kaarsjes op kaarsenblad branden
en ik vergeet even mijn verdriet
draag het op handen.…
Waar ben je toch...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.392 Waar ben je toch
mooie lieve warme vrouw
Met wie ik velen uren
heerlijk passioneel vrijen zou
Met wie ik zou willen wandelen
hand in hand
Willen stralen van geluk
onze voetenstappen in het zand
Heerlijk glimlachend
Mijn hart vreselijk veroverd door jou
Waar ben je toch
mooie lieve warme vrouw…
Liefdevolle deken
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.223 om in te schuilen
zei je zacht
als vertrekkende zomers
zich niets aantrekken
van naderende depressies
als ze je in de kou laten staan
en nachten niet meer hoopvol
gluren naar de dageraad
voor al die kille uren
dat je de seconden telt
zonder dat de slaap je raakt
jij raakte me
met dekens
vol liefde
maar waar schuil ik
nu het…