1372 resultaten.
NOORWEGEN WENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 verre spitse bergtoppen
omringd door
nevels en mat zonlicht
schenken vragende gedachten
en opwekkende vaagheid
die ieder tot zich wil wenken
toch haar geheimen bewaren.…
4 Mei-Express
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
605 markeringen zijn aangebracht
uit de hemel gegriste sterren
pijnlijk zichtbaar in hun ziel ge-etst
Met ijle rompen en kale schedels
wachten ze op het bevel
voor de eerste stap naar later
Ze reizen zonder vervoersbewijs
de locomotief rookt weg
nu zij nog, doch ze weten niet
Zwakke handen zwaaien tot ziens
de hemel werpt verwarrend zonlicht…
Heerlijk he? Die zon!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
597 Had u vandaag ook even tijd om buiten te kijken,
om te genieten
Keek u vandaag ook uw ogen uit, bij zoveel zonlicht,
of werd u verblind?
Liep u ook buiten, in de heerlijke zon, te ontdooien
na al die kou en nattigheid
Had u vandaag ook zo het gevoel, van die zon,
die willen we nog niet kwijt?…
Een stem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
801 Een stem riep mijn naam
zag niemand staan
toch wist ik welke weg te nemen
terug in het verleden
waar schemer nog altijd strijdt
het opnieuw doorleven
de schaduw weerstaan
dan alles achter laten
ballast weg om door te gaan
die stem bracht me ook terug
plots braken wolken open
waardoor het zonlicht scheen
toen besefte ik dat schaduw
voorgoed…
Kersenbloesem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
847 De mensen zijn werks en braaf
Maar ik pijnig me met het beeld van kersenbloesem
Onwaarschijnlijk en grotesk
Gulzige vlokken die in het zonlicht dansen
Bestaat er een groter verlangen?
Dan dit beeld dat uit de winter opwelt
Als een luchtbel uit een donker water.…
gouden glans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 als de nacht de dageraad
ontmoet
ontwaakt ze uit een diepe
slaap
de klok wijst tien voor zeven
ze verzamelt haar nog broze
krachten
en stapt uit bed
verlangend hoort ze reeds de
uren wachten
die ze zichzelf heeft
beloofd
een gouden glans te geven
nieuwsgierig zonlicht door een
kier in de gordijnen
fluistert:
wees gerust,…
Heee
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
715 heee … je lacht
wat ik heb gezegd
weet ik niet meer
verstomd kijk ik
naar je
veranderde gezicht
als het zich
opent
voor mij
als een vallei
vol rijpe druiven
die geplukt
willen worden
als een koele schaduw
die eindelijk
zonlicht wil zien
als een vlinder
die z´n vochtige vleugels
aarzelend openvouwt
als een lauwe lentewind…
Stof van duizend jaren vroom
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
568 donker klinken
bassen in gewelven
een bariton licht op
raakt namen van
de graven in muren
van spelonken verderop
alten mengen
zonlicht met gebeden
kleuren glas in lood
een enkele sopraan
klimt toon voor toon
langs bogen en pilaren
veegt stof van
duizend jaren vroom
in een ijle solo schoon
ik ben een bas
er is gereserveerd…
zomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
471 Mooi opgemaakte ogen
vrolijk als het zonlicht.
De meisjes dragen kortere rokjes,
zelfs enkelen shortjes.
De zomerkleuren doen hun best
hun goed gevormd lichaam
te ontdoen van alle blaam.…
Een nieuwe oase?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
514 het was die tijd die vrede wilde
maar niet kreeg, dat het huis de
luiken sloot, dat zonlicht zweeg
medicijn om het licht te zoeken
om de liefdesvrucht te plukken
groeiend onder mensenvoeten
om de woestijn te laten bloeien
om elkaar in een nieuwe
oase te mogen ontmoeten?…
Weer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 De donkerste duisternis
omringt het ruige land
het is een herfstige dag
zoals het vroeger wel vaker was
het zonlicht lijkt opgezogen
door wilde wolken met berenklauwen
een hagelbui maakt de wereld even wit
het landschap trekt dan een andere jas aan
mensen en dieren houden zich schuil
voor wolken en buien
binnen klinkt het gehuil
van…
Duinpan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
567 Er was een duinpan
en wij waren er
er was wind
geluid van golven
wapperend helm,
zand overal was er
ontstaan uit
schelpen, steentjes, korrels mineralen,
miljarden, biljoenen,
er waren wolkjes
en natuurlijk waren er vogels
we dronken zuurstof
er viel zonlicht op onze huid
warmte was er waardoor we naakt
wij de enige mensen.…
Het woord
gedicht
3.8 met 5 stemmen
2.365 Wandelend door een boomgaarden wereld
vroeg ik een vogel een vederen woord
een zingend woord een zonlicht woord
smeekte ik een vogel een woord mij ten dienste
een vliegwoord een vangbal een boemerang
Maar toen ik droomde dat mijn wens zich vervulde
verschool ik mij om het te breken
om te zien wat er in zou zijn:
een nest jonge vogels
of schaduw…
Morgendauw
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
452 Dauw droeg nog
de stilte van de nieuwe dag
doch allengs werd het hemelblauw
ik zag op een middagwandeling
de bomen kleurig
van groen naar geel en rood
het was een boeiend gezicht
in het zonlicht kilometers lang
en toen het avond werd
bood de zon haar ondergang
in prachtig avondrood
een late merel onderbrak de rust
met een riedel…
Omlijst silhouet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Nu jij daar weer zit
geprojecteerd silhouet
omlijst aan de muur
deel jij weer in jouw fauteuil
zonlicht van de dageraad.
Op ontwaakt netvlies
gezien als het blauwe uur
met oranje gloed
ver weg aan de horizon
voelt jouw schilderij dichtbij.…
Uit toch al lege handen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
686 abrupt ontwaken of nooit geslapen
in illusie van minimaal gedroomd
hoe dan ook de pijn verdragen
van niet zo, nooit zo, niets van wat
geen moed om 't eerste zonlicht
van morgen alweer te vangen
liever geen wijn maar woorden drinken
uit de tranen van een dichter-
bij gewild te zijn.…
Warme dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Vermomd op een drukbezocht zomerterras
Zag ik levendig de slaap in alle ogen
Ieder vermaakte zich ongelogen
En viel samen met wat was
Bestuurbaar leek ons lot
Met tijd om te verdromen
Stilte verwoord om mee te komen
De cirkel ongecompliceerd als slot
Mijn ooglid knipperde even
Zo samenzijn werd afgetekend
Ons gesmoes bleef ongehoord
Zonlicht…
Dood gewoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
542 langzaam sijpelt
dagelijkse sleur
uit zinnen zonder punt
oren in het boek kleuren dieper
ondanks zonlicht dat door
vale gordijnen naar binnen wil gluren
ongeopende vraagstukken
liggen her en der
in vergeten stapels
zij verbloemen inzicht, dat ooit
daar was, maar nu verloren
is gewaaid
vertwijfeling kreeg ruim baan
zo koos je…
Kerststerren en iconen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 de melodie trilt in het
witte zonlicht van
de bloemen
zingend in extase
zuivere dauw hangt
boven blauwe
wierookwolken
kerststerren en iconen
rondom
vlammende kaarsen
en knielende mensen Gods
liefde die de ziel verwarmt
weerkaatst in
reine ogen van de ander
het brood gedeeld
de wijn is zoet
stroomt rood als bloed
als alles…
Het jongste ijs
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
441 verdwijnen als
de eerste vleugjes
winter en kou
verschijnen
dan zijn sneeuw
en vorst weer troef
ook al is het jongste
ijs nog stroef
de garderobe wordt
snel aangepast
met wollen trui
en dikke warme das
donkere nachten
somberen in weinig
perspectief zo wordt
de mens een dief
van het schaarse licht
in de kortste dagen die
voldoende zonlicht…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 Bloemen fluisteren
glas vangt het prille zonlicht
de stad ademt mee
Vloeiende vormen trekken adem
langs gevels, krullen als klimop die zich om mijn
gedachten vlecht. Ik raak de stad aan met mijn ogen, voel haar
pulseren. Elk detail ademt in ritme van ranke takken, glas-in-lood dat zonlicht drinkt.…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 Stil bos ademt mee
zonlicht raakt mijn open hart
ik word weer heel zacht
Traag loop ik door het gras,
de wind strijkt langs mijn huid. De bomen
ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept
iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht.…
Jezus als vrouw
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
432 het is een
laaiend vuur
met loeiend geknetter
van talloze
volzinnen die na
de gezette punten
een beangstigende
en bevreemdende
leegte presenteren
de warmte is
verdwenen het
zonlicht is verbrand
ook in de resten
van dit illuster vuur
slaat stil zijn laatste uur
komt grijnzend
dichterbij in
dodelijke kou
om ook jullie
te…
Nachtgang
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
786 Lange schaduwen worden korter
en veranderen in mensen
Die je groeten in het voorbijgaan
De lange gangen zijn leeg
maar worden langzaam weer lichter
Je weet dat de rest van de wereld nog slaapt
als je de eerste zonnestralen in je ogen vangt
Glimmend en half gesloten van de slaap
zien je ogen de wereld ontwaken
Schaduwen vervagen in het zonlicht…
dood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.183 Het wiel draait zijn toeren tot het eind van de weg
Waar ik verder ga in de nacht van het koele licht
Sterren weerkaatsen op het water
als ijskristallen in het zonlicht
Trieste wateren kabelen verder
Een korrel zand heeft de zee verlaten
Om dag en nacht droog te ervaren
De duinen roepen hem tevreden toe
De wind van hoedanigheid
Zal je…
in de zon op een terras
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.828 werd ze mooier met de dag
tien maal leuker met een lach
speelde de zon dartel met de aarde
en blinkend in het water waar zij naar staarde
de maan verlost van het sterren kijken
stond tegen hemelsblauw nog vaag te prijken
waar later in de nacht de maan onzichtbaar bleek
en de sterren de nacht bestraalden nu ik keek
of er nog iets van zonlicht…
Nacht op het strand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
832 Tijd tikt het laatste zonlicht weg
de warme hand op 't koele zand
verandert wat veranderen kan
op mijn stille eenmansstrand
De branding niet meer zo gerust
deze wind blaast steeds kouder
zwarte angst neemt zijn bezit
met'n klauw op mijn schouder
Nacht treedt in zijn macht begint
een geseling die zal duren
de kille hand op 't koude zand…
OUD LAND
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
831 Tere stralen door het hout
oude paden uitgesleten,
stoere den en slanke berken,
doorzichtig groen, ragdun en fijn
door het zonlicht niet vergeten.
Een grote kei en meerdere
als ik me niet vergis.
Hoe zijn ze hier beland?
Wie heeft dit graf bereid?
Geen antwoord op mijn vragen.
Tekenen van lang vervlogen tijd.…
Happy end
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.296 Telkens weer
moe van het strijden
zoekend naar een stimulans
Telkens weer
proberen te begrijpen
waarom is hier de grens
Telkens weer
de spiegel blinkend
zonlicht door de wolken heen
Telkens weer
opstaan na het vallen
gáán voor een volgende kans
Telkens weer
luisteren naar eigen aardigheden
slechts verpakt in die ene wens
Telkens…
Over Zee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
911 Ik sterk mijn armen,
een wals,
in het zwakke zonlicht,
laat mijn gevoelens gaan,
met het gezang,
het mysterieuze gefluister,
over zee,
waarnaar ze zullen verdwijnen,
in de wilde diepte van de oceaan…