Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

NOORWEGEN WENKT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 591
verre spitse bergtoppen omringd door nevels en mat zonlicht schenken vragende gedachten en opwekkende vaagheid die ieder tot zich wil wenken toch haar geheimen bewaren.…

4 Mei-Express

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
markeringen zijn aangebracht uit de hemel gegriste sterren pijnlijk zichtbaar in hun ziel ge-etst Met ijle rompen en kale schedels wachten ze op het bevel voor de eerste stap naar later Ze reizen zonder vervoersbewijs de locomotief rookt weg nu zij nog, doch ze weten niet Zwakke handen zwaaien tot ziens de hemel werpt verwarrend zonlicht…

Heerlijk he? Die zon!

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Had u vandaag ook even tijd om buiten te kijken, om te genieten Keek u vandaag ook uw ogen uit, bij zoveel zonlicht, of werd u verblind? Liep u ook buiten, in de heerlijke zon, te ontdooien na al die kou en nattigheid Had u vandaag ook zo het gevoel, van die zon, die willen we nog niet kwijt?…
Johanna11 maart 2012Lees meer >

Een stem

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
Een stem riep mijn naam zag niemand staan toch wist ik welke weg te nemen terug in het verleden waar schemer nog altijd strijdt het opnieuw doorleven de schaduw weerstaan dan alles achter laten ballast weg om door te gaan die stem bracht me ook terug plots braken wolken open waardoor het zonlicht scheen toen besefte ik dat schaduw voorgoed…

Kersenbloesem

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
De mensen zijn werks en braaf Maar ik pijnig me met het beeld van kersenbloesem Onwaarschijnlijk en grotesk Gulzige vlokken die in het zonlicht dansen Bestaat er een groter verlangen? Dan dit beeld dat uit de winter opwelt Als een luchtbel uit een donker water.…
B. DiVincenzo17 augustus 2012Lees meer >

gouden glans

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
als de nacht de dageraad ontmoet ontwaakt ze uit een diepe slaap de klok wijst tien voor zeven ze verzamelt haar nog broze krachten en stapt uit bed verlangend hoort ze reeds de uren wachten die ze zichzelf heeft beloofd een gouden glans te geven nieuwsgierig zonlicht door een kier in de gordijnen fluistert: wees gerust,…

Heee

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
heee … je lacht wat ik heb gezegd weet ik niet meer verstomd kijk ik naar je veranderde gezicht als het zich opent voor mij als een vallei vol rijpe druiven die geplukt willen worden als een koele schaduw die eindelijk zonlicht wil zien als een vlinder die z´n vochtige vleugels aarzelend openvouwt als een lauwe lentewind…
KeesJan Plomp24 december 2013Lees meer >

Stof van duizend jaren vroom

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
donker klinken bassen in gewelven een bariton licht op raakt namen van de graven in muren van spelonken verderop alten mengen zonlicht met gebeden kleuren glas in lood een enkele sopraan klimt toon voor toon langs bogen en pilaren veegt stof van duizend jaren vroom in een ijle solo schoon ik ben een bas er is gereserveerd…

zomer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
Mooi opgemaakte ogen vrolijk als het zonlicht. De meisjes dragen kortere rokjes, zelfs enkelen shortjes. De zomerkleuren doen hun best hun goed gevormd lichaam te ontdoen van alle blaam.…

Een nieuwe oase?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
het was die tijd die vrede wilde maar niet kreeg, dat het huis de luiken sloot, dat zonlicht zweeg medicijn om het licht te zoeken om de liefdesvrucht te plukken groeiend onder mensenvoeten om de woestijn te laten bloeien om elkaar in een nieuwe oase te mogen ontmoeten?…
Pama16 mei 2020Lees meer >

Weer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
De donkerste duisternis omringt het ruige land het is een herfstige dag zoals het vroeger wel vaker was het zonlicht lijkt opgezogen door wilde wolken met berenklauwen een hagelbui maakt de wereld even wit het landschap trekt dan een andere jas aan mensen en dieren houden zich schuil voor wolken en buien binnen klinkt het gehuil van…

Duinpan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
Er was een duinpan en wij waren er er was wind geluid van golven wapperend helm, zand overal was er ontstaan uit schelpen, steentjes, korrels mineralen, miljarden, biljoenen, er waren wolkjes en natuurlijk waren er vogels we dronken zuurstof er viel zonlicht op onze huid warmte was er waardoor we naakt wij de enige mensen.…

Het woord

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.365
Wandelend door een boomgaarden wereld vroeg ik een vogel een vederen woord een zingend woord een zonlicht woord smeekte ik een vogel een woord mij ten dienste een vliegwoord een vangbal een boemerang Maar toen ik droomde dat mijn wens zich vervulde verschool ik mij om het te breken om te zien wat er in zou zijn: een nest jonge vogels of schaduw…
Koos Schuur29 januari 2017Lees meer >

Morgendauw

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 452
Dauw droeg nog de stilte van de nieuwe dag doch allengs werd het hemelblauw ik zag op een middagwandeling de bomen kleurig van groen naar geel en rood het was een boeiend gezicht in het zonlicht kilometers lang en toen het avond werd bood de zon haar ondergang in prachtig avondrood een late merel onderbrak de rust met een riedel…

Omlijst silhouet

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
Nu jij daar weer zit geprojecteerd silhouet omlijst aan de muur deel jij weer in jouw fauteuil zonlicht van de dageraad. Op ontwaakt netvlies gezien als het blauwe uur met oranje gloed ver weg aan de horizon voelt jouw schilderij dichtbij.…

Uit toch al lege handen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
abrupt ontwaken of nooit geslapen in illusie van minimaal gedroomd hoe dan ook de pijn verdragen van niet zo, nooit zo, niets van wat geen moed om 't eerste zonlicht van morgen alweer te vangen liever geen wijn maar woorden drinken uit de tranen van een dichter- bij gewild te zijn.…
Sbrina11 maart 2018Lees meer >

Warme dag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Vermomd op een drukbezocht zomerterras Zag ik levendig de slaap in alle ogen Ieder vermaakte zich ongelogen En viel samen met wat was Bestuurbaar leek ons lot Met tijd om te verdromen Stilte verwoord om mee te komen De cirkel ongecompliceerd als slot Mijn ooglid knipperde even Zo samenzijn werd afgetekend Ons gesmoes bleef ongehoord Zonlicht…

Dood gewoon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
langzaam sijpelt dagelijkse sleur uit zinnen zonder punt oren in het boek kleuren dieper ondanks zonlicht dat door vale gordijnen naar binnen wil gluren ongeopende vraagstukken liggen her en der in vergeten stapels zij verbloemen inzicht, dat ooit daar was, maar nu verloren is gewaaid vertwijfeling kreeg ruim baan zo koos je…

Kerststerren en iconen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
de melodie trilt in het witte zonlicht van de bloemen zingend in extase zuivere dauw hangt boven blauwe wierookwolken kerststerren en iconen rondom vlammende kaarsen en knielende mensen Gods liefde die de ziel verwarmt weerkaatst in reine ogen van de ander het brood gedeeld de wijn is zoet stroomt rood als bloed als alles…

Het jongste ijs

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 441
verdwijnen als de eerste vleugjes winter en kou verschijnen dan zijn sneeuw en vorst weer troef ook al is het jongste ijs nog stroef de garderobe wordt snel aangepast met wollen trui en dikke warme das donkere nachten somberen in weinig perspectief zo wordt de mens een dief van het schaarse licht in de kortste dagen die voldoende zonlicht…
wil melker20 december 2022Lees meer >

Golven van stil leven

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 594
Bloemen fluisteren glas vangt het prille zonlicht de stad ademt mee Vloeiende vormen trekken adem langs gevels, krullen als klimop die zich om mijn gedachten vlecht. Ik raak de stad aan met mijn ogen, voel haar pulseren. Elk detail ademt in ritme van ranke takken, glas-in-lood dat zonlicht drinkt.…
CB29 januari 2025Lees meer >

De band met de natuur

hartenkreet
2.5 met 274 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Stil bos ademt mee zonlicht raakt mijn open hart ik word weer heel zacht Traag loop ik door het gras, de wind strijkt langs mijn huid. De bomen ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht.…
CB4 augustus 2025Lees meer >

Jezus als vrouw

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 432
het is een laaiend vuur met loeiend geknetter van talloze volzinnen die na de gezette punten een beangstigende en bevreemdende leegte presenteren de warmte is verdwenen het zonlicht is verbrand ook in de resten van dit illuster vuur slaat stil zijn laatste uur komt grijnzend dichterbij in dodelijke kou om ook jullie te…
wil melker16 november 2022Lees meer >

Nachtgang

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 786
Lange schaduwen worden korter en veranderen in mensen Die je groeten in het voorbijgaan De lange gangen zijn leeg maar worden langzaam weer lichter Je weet dat de rest van de wereld nog slaapt als je de eerste zonnestralen in je ogen vangt Glimmend en half gesloten van de slaap zien je ogen de wereld ontwaken Schaduwen vervagen in het zonlicht…

dood

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.183
Het wiel draait zijn toeren tot het eind van de weg Waar ik verder ga in de nacht van het koele licht Sterren weerkaatsen op het water als ijskristallen in het zonlicht Trieste wateren kabelen verder Een korrel zand heeft de zee verlaten Om dag en nacht droog te ervaren De duinen roepen hem tevreden toe De wind van hoedanigheid Zal je…
luppe13 januari 2003Lees meer >

in de zon op een terras

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.828
werd ze mooier met de dag tien maal leuker met een lach speelde de zon dartel met de aarde en blinkend in het water waar zij naar staarde de maan verlost van het sterren kijken stond tegen hemelsblauw nog vaag te prijken waar later in de nacht de maan onzichtbaar bleek en de sterren de nacht bestraalden nu ik keek of er nog iets van zonlicht…
r kroon12 juni 2003Lees meer >

Nacht op het strand

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 832
Tijd tikt het laatste zonlicht weg de warme hand op 't koele zand verandert wat veranderen kan op mijn stille eenmansstrand De branding niet meer zo gerust deze wind blaast steeds kouder zwarte angst neemt zijn bezit met'n klauw op mijn schouder Nacht treedt in zijn macht begint een geseling die zal duren de kille hand op 't koude zand…
Doortje10 oktober 2003Lees meer >

OUD LAND

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 831
Tere stralen door het hout oude paden uitgesleten, stoere den en slanke berken, doorzichtig groen, ragdun en fijn door het zonlicht niet vergeten. Een grote kei en meerdere als ik me niet vergis. Hoe zijn ze hier beland? Wie heeft dit graf bereid? Geen antwoord op mijn vragen. Tekenen van lang vervlogen tijd.…

Happy end

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Telkens weer moe van het strijden zoekend naar een stimulans Telkens weer proberen te begrijpen waarom is hier de grens Telkens weer de spiegel blinkend zonlicht door de wolken heen Telkens weer opstaan na het vallen gáán voor een volgende kans Telkens weer luisteren naar eigen aardigheden slechts verpakt in die ene wens Telkens…

Over Zee

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 911
Ik sterk mijn armen, een wals, in het zwakke zonlicht, laat mijn gevoelens gaan, met het gezang, het mysterieuze gefluister, over zee, waarnaar ze zullen verdwijnen, in de wilde diepte van de oceaan…