Alle inzendingen

Een vanzelfsprekende Herhaling van Komen en gaan Voorspelbaar, zeker   Wat is het met water Dat aangestuurd door Onzichtbare krachten Land verovert en afstaat   Het water komt op En verandert Minuscule zandkorrels Veranderen van plaats   Ogenschijnlijke herhaling Van zetten is ...

De poppenkast is over, de stemmen zijn geteld Half Nederland is blijven zweven en daarom maar thuisgebleven Politiek stinkt, werd hen verteld Partijen met trouwe achterbannen rukken nu op met hun Gristenmannen

ze heeft ons gedragen in ons prille begin wij droegen haar naar haar laatste einde vijf wezen brachten haar een laatste groet dag moeder wees licht lichter dan je nu al bent

In Rio de Janeiro woont een Duitse goochelaar. Hij tovert Noorse muizen uit een Spaanse basgitaar en als hij het ziet zitten maakt hij een Orange wortel, waar driftig in gepikt wordt door een grijze Turkse tortel. En is hij blij van zin dan volgt een Italiaanse bij en rond de Pasen goochelt ...

Opa op zondag. Wie heeft er nog tijd? Voor al wat grijs is En uit de tijd. Oma een plakboek vol herinneringen. Oma, van de oude mensen, En de dingen die voorbijgingen. Opa op zondag, Wie heeft er nog tijd? Voor hem die vertellen kan Vol nostalgie zonder spijt. Opa, een levensverhaal vol...

Maart roerde z'n staart wolken hingen boven de stad het hoofd zwaar Het is waar het weer is -zelfs door een weerman- onvoorspelbaar Wind speelde met licht venijn met jas en das ...tijd voor wanten De rondvaartboot zwaaide en zwenkte had slechts 'n handjevol klanten Maar ...

Een vrolijk hart bevordert gezondheid Het kan zeker een goed gevoel geven En zoals het in de Bijbel staat geschreven Is het als een voortdurende maaltijd. Een vrolijk hart, wie kan ons dat geven? Het is niet altijd rozengeur en maneschijn Veel mensen lijden onder ziekte en pijn En worden do...

Nee, we zijn er niet. Onze spullen staan met opzet in de regen. Memorabel ronken de feiten achter donker en licht. Sorry dat de eenzaamheid door je ooghoek binnenvalt. Verlatenheid zet je bestaan op scherp: niemand interesseert het of jouw verzonnen essentie ons naar de keel grij...

je ruikt hemels zei de man met zijn tong in vreemde bochten terwijl zijn ogen en zijn speeksel onbeschaamd haar borsten zochten maar toen haar knie zijn delen raakte en daarmee zijn bron van zaligheid ontsloot werd zij verrast door de ongerioleerde lozing uit zijn laat...

ik ben de weg naar niemandsland het hete zand waar je voeten verbranden ik ben de vloed de gesel der stranden ik ben de gekheid de waanzin ten top ik ben de galg de valbijl de strop ik ben migraine de kanker en pijn ik ben de adder het giftig venijn ik ben de wreedheid de grijns op je lippen ...

Wat is dit nou eigenlijk? Waarom moet ik hier zoveel waarde aan hechten? Wat heeft het betekend? En waarom wordt ik geacht er bang voor te zijn? Omdat mensen bang zijn? Want dat heb ik besloten niet meer te zijn tevreden ben ik zeker niet maar ik weet in ieder geval wie ik aankijk Waarom...

lente ze gaf pijn ze troost in tere kleuren in het kwetsbare van spikkeltjes op vogeleitjes lente ze laat tranen ze droogt met zachte wind ontvouwt, plooit haar helder licht over een winterhuid lente ze laat sterven ze laat leven een nieuw begin groene blaadjes uitlopers sl...

je kleedt je aan stift je lippen befietst straten legt de wereld vast ook hen die niets vermoeden of toch de kou kruipt dichter tot de batterij overlijdt de tocht huiswaarts aanvangt bij thuiskomst zie je hoe je mascara rondom je oog is uitgelopen en het rood op mijn tanden kleeft en ...

Op de pier van deze haven zag ik een verdriet de tranen en de letters, in het zwart geschreven je taal helaas, die toegang heb ik niet. Ik vroeg een man met erudiete ogen "welk verdriet, moet hij doorstaan?" "ach", zei hij, "het is maar kletspraat, van die man." Aan het einde van de ...

Plamuurmes als wapen Strak in de hand geklemd, Afgesleten nagels waarmee Hij de laatste restjes Oude tijd verwijderde, Hij wilde er immers Niet meer aan herinnerd worden, Smeerde extra lijm over zichzelf En over de rugkant van het nieuwe Behang waarmee hij de muur Verfraaide - me...

ik kijk door het venster ik zie mezelf staan op een dunne muur die die onaards tot de wolken reikt beneden kijkt niemand er van op er is geen beginnen aan van onwaarschijnlijkheden wordt men kribbig en moe onverwacht stoot de wind me om zwiept me van ongekende hoogte brengt me in een ...

Ik ben niet bang, ik ben niet stil Maar ik ben rustig, ik heb me zelf onder controle, meestal Ik doe me niet anders voor dan dat ik ben Ik ben niet nep, ik ben echt Ik ben te vaak veelste eerlijk en de waarheid kan hard zijn Soms doet de waarheid een ander heel veel pijn Maar ik lieg niet, ik ...

‘t Is mei, ‘t is mei, de lente is gekomen, De wind is warm, de lucht is blauw, ik ruik De jonge blaadjes aan de blije bomen, De vlinders vliegen, buiten. En mijn buik Zit ook vol met fladdervlinders, binnen. Vandaag, vanavond, gaan we samen uit. Vandaag, vanavond, gaat het echt beginnen. ...

Al is er maan-vermoeden, De lucht is leeg, Des hemels baan bevloeden Veel wolken veeg. De droppen komen zijgen In zachte val, De blaân der bomen nijgen In regenhal. 't Is alles mat en eenzaam, In vree gesust, En alles wat gemeenzaam Met licht is, rust.

ik zag je voeten in het gras handen vol met bloemen je lichaam raakte aan de wolken een hemel in je lach ik wilde snel beginnen met dit moment op linnen schetste vage lijnen maar jouw ziel leek weg te kwijnen in de stilte van het doek jij reikte mij de hand zette verf en ez...

Fantastisch, zo ‘n modern Alert van Amber, Een oproep gaat dan pijlsnel in het rond. Maar vroeger deed men éérst wat in de kont: Een minstens zo snel werkend stukje gember. Gedreven zocht je dan bij vriendjes thuis, En in een mum was zoonlief weer in huis.

de straten liggen druilerig zelfs bloemen hangen huilerig als hen het loof ontvalt op het vroegste ochtenduur waar stevig hemels zuurgraad etst het roet er van de gevels ketst dansen houten klazen kleddernat op het ritme van ‘t verval men ziet benardheid overal onmetelijk groot is haa...

Omdat zijn riemen waren opgezet, Lag hij een tijdlang in het nagelbed Om de tijd te slijten, Mocht hij driemaal daags nagelbijten, Tot de riemen in de olie werden gezet. Ze hebben niet voor niets op schrift gezet; “Je moet roeien met de riemen die je hebt”.

Je denkt er kan vandaag niet veel meer bij De opkomst bij verkiezingen blijft dalen En Schippers gaat maar door haar gram te halen En op een foto zag ik Jos van Reij Maar dat bleek al met al het ergste nie Wat heeft het nog voor zin zonder K3 !

Twee dingen herinner ik me van mijn moeder. Zij kon breien en tv kijken tegelijk. Truien en kunstschaatsen. Burda breipatronen gratis en Sjoukje Dijkstra. En als zij las tikte haar wijsvinger Onrustig tegen haar bovenlip Als wilde die zeggen: ‘hallo, kunnen wij niet beter breien en tv ki...

in het dichte riet verscholen, de schaduwen van jou en mij, ik lig hier kijk in je holle ogen, roerloos ben je, onbewogen achter ons het water, beweeglijk fris onder ons het zwart van vlees ik vrees de ochtend nog het meest, de zon die schaduwen langer maakt de tijd die wegkruipt naar...

Hoe wij mensen verzeild zijn geraakt in een proces veroordeeld tot de dood door onbekende macht die ons op aarde dropt aangeklaagd door een instantie die we amper kennen niet kunnen of willen begrijpen zullen we op zoek gaan of het wel klopt wie ons hier heeft gebra...

Fluister zachtjes in mijn oor voor je adem eroverheen strijkt Voel de rillingen van mijn lichaam die vibreren in mijn adem die ruw en heet samenloopt met de zuchten van de jouwe brede vingertoppen strelen over de golving van een zachte dij mijn nagels schrapen oncontroleerbaar over je g...

Dood in de woestijn! Wat kan er mooier zijn Dan een fata morgana na te streven, Mijn voeten te branden aan het zand, Mij in waanzin te verliezen Bij gebrek aan gezond verstand. Ik voer koortsachtig met mijzelf een dorstig spel Bij iedere zinderende kilometer die ik tel. Mijn ogen zijn bege...

ik leg je in een bed van geleende woorden sprekend over jouw liefde de schoonheid die daaruit voort kwam van toen het leven nog zachter kleurde tot vleugels je konden dragen