Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

Dicht mij weer open

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.868
* Voor Hilly Nicolay * Dicht mij als een open wonde Lijm de kille aderlating met het kader dat verschijnt Dicht dit uitzicht uit mijn ogen verder weg dan lichterlaaie boe geroep of schone schijn Dicht de waarheid als een loper wat zich uitrolt over zee Bloedkoralen, anemonen, zwarte parels, schelpenruis Neem mij mee in beproefde…

Wat heeft ze ...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Groot en vragend staren ze melancholiek en als een zee van rust en stilte, maar ook zie ik krassen in je ziel. Als ze van een verte dromen, die mooie ogen, hier ver vandaan, zie ik een golf van wanhoop komen en ook zie ik pijn in je bestaan. Wat heeft ze mooie ogen.…
HH. Uitdewaard30 september 2013Lees meer >

Dwaalsonnet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Aan de horizon smelten zee en wolken samen, langs grenzen van het oog, aan het zicht onttrokken. Omdat zij daar een naderend stiltefront beramen zullen spoedig tranen dwarrelen als vloeibare vlokken. Als ik mijn oor te luisteren leg, voelen druppels zacht. Verre regen klinkt als een knapperend haardvuur.…
Iniduo16 oktober 2013Lees meer >

Op het terras

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.571
Duinen geven geen antwoord het strand stuift, er staat een grijze zee Over de boeg van de hoop. Ze vraagt benauwd: hopen waarop? Dat de woorden niet liegen? Minnaars elkaar niet bedriegen? Zelfmoord en dood tot hetzelfde taalspel behoren?…
Anton Ent23 oktober 2013Lees meer >

De strandjutters tegenover de zon

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
in de zee En de zon die staart terug naar de wereld die ondergaat...…
Namasté25 oktober 2013Lees meer >

Nachtegalen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.623
In dit zwart meer, o liefelijk geluid en Wat uit zwart donkre spiegel òp komt fluiten, Licht-lieve volk in wat àl duister zag, Gij komt òp-duikend in lucht' legerscharen, Licht-glans-gewapend in dees donkre wereld, O lieve, o onverwachte, o lichte paren, U stortend willend golfje in zee bepareld.…
Hein Boeken18 januari 2014Lees meer >

Waarschuwing voor meiden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 714
Hij sprak: 'k ben zeeziek van verlangen, De driften die mijn lijf doorprangen Kan ik niet langer wederstaan, Kom wil met mij de zee in gaan! De zeekoe sprak: 'k kan niet verhelen, Dar een zeestier mij geen zier kan schelen. Een zeemeerman, zo fors van tors Is waar mijn zeekoehart naar dorst.…

De postduif

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Al na de tweede keer kwam zij terug gevlogen met een jong blad van een olijftak in haar bek en schipper Noach dacht: ~ Da's helemaal niet gek, de zee is zakkende, straks staan we weer op ’t drogen .~ Maar bij de derde keer - o duivenmelkerspech - was ze gevlogen en ze bleef voor altijd weg.…

Dans Met mij Mee

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
Dans met mij mee, Draai met de kolken in de zee. Draai met mij mee, Pirouetten tot aan de morgen. Dans met mij mee, De trap af van boven naar benee. Want dansen dat doen de sterren. Schoonheden in een liefde van een nacht. Op hun glazen muiltjes zie je van verre. Assepoesters die wenken Naar de ware die op hun wacht.…

70 jaar (1945-2015) bevrijding

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
Wie bepaalt dat een land bezet is het leven tijdens oorlog bezet door een dictator het emotioneert mij nog steeds Mijn ouders waren nog pubers in oorlogstijd heel hun leven raakten ze hun angsten niet meer kwijt Deze oorlog duurde langer dan 5 jaar ook ik kreeg het mee dat het nooit meer gebeurt niet in de lucht, op land of op zee…

Windjammer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
windjammers het beeld opeens enorm effectief bepalen Stevige wind en stormen bepalen vaak het waterbeeld perfect gewapend tegen de elementen werden de zwaarste ankers gehesen volle kracht voorwaarts op weg naar het goud dat reeds schitterde vol in zon Een andere tijd bepaalt inmiddels zowel de route als ook de producten zowel ter land, ter zee…

Tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Het glas vertoont de eerste barstjes, uren drijven als fragmenten in mijn zee. De aarde draait, en wij, wij draaien zelf, met hem mee.. -…
John Kroos3 januari 2016Lees meer >

Verwondering

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 568
Als ik mijn hart in het grote hart, mijn stem in de stilte leg zoals de druppel opgenomen door de zee, één wordt zodat 'k kan mee bevloeien, helpen groeien, dorst lessen, zwijgen en kan zeggen, er te zijn voor jou, mezelf, genieten kan mijn geluk doorgeven, want nog steeds... is er zoveel kleur, de bottels en de bessen, de ondergrondse…
Ralameimaar1 februari 2016Lees meer >

De vliegeraar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
Gracieus bewegend boven de golven van de zee; klimt hij steeds hoger door de voortstuwing van de wind. Zijn vlieger mag zijn wat hijzelf niet wezen kon; een vrijbuiter die het van zijn teugels wint. Standvastig slingerend boven de menselijke mêlee weet het dat het zich boven het aardse wel bevindt.…

Het schijnt dat een ander schip

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Het schijnt dat een ander schip op een bepaald uur op zee voorbij zal varen. Het is niet van staal en de vlaggen zijn niet oranje gekleurd: niemand weet van waar, niemand weet het uur: alles is toebereid, er is geen salon zo fraai, alles is klaar voor het voorbijgaand gebeuren.…

Wanneer het zomer werd

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Gestadig werd mijn hoofd verheugd met licht, Ik ruiste zoals windbestoven blaren, Ik stond gelijk een windzuil opgericht, Gereed langs hemel, zee en aard te varen. Ik heb gegeten van de hemelspijs, Die opgedekt staat aan het ochtendverre, Ik ging met gouden wolken op de reis, En zat te kijken van de gele sterren.…

Wonderen

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
makkelijk te verpletteren vernederen vergruizen Harde tante nooit geweest Spijt me ook niet echt Verdriet en geluk zo puur intens Onrecht wacht op herstel Fraaie dichtenvrienden en mijn kinderen Eigenwaarde nam en neemt toe Fraai Zelfrespect en eigenwaarde Waardering respectvolle benaderingen Volop genieten met zeer volle teugen Dus recht door zee…

Mijn rib

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
Ook al tuimelen alle bergen naar benee en storten ze allemaal in zee. Ook al vloeien al de rivieren over En blijft er niets meer van landschap over. Dat deert me niet, Mijn liefde is onomkeerbaar en vol eerbied. Dit gaat dieper dan man en vrouw. Dit is een ode aan mijn liefde voor jouw. Dit is niet pas of voor even, Volgens mij..…
Q.Forster2 december 2016Lees meer >

Storm

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.428
En op de wilde baren Der opgezwiepte zee, in talloze gevaren, Daar rijst er meen’ge bee. En wrakken rondgedreven, Getuigen, stom van mond, Hoe menig, menig leven, Weer d’Oceaan verslond!…

Goede tips voor dieper zwijgen

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.014
Nuttig een maaltijd samen aan zee. Leg de Tractatus gesloten op tafel. Laat de intieme ovalen van jullie longen zich enkele malen vullen met avond en onverrichterzake leeglopen door keel en mond. Overdenk uitvoerig kwesties als waarom zijn wij niet vierkant of stom? Of: wat is, op dit moment, de langzaamste vis?…

La primavera canta in odores

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
Charmeert me toch de metamorfose van tinten tot een kwatrijn in een rijm dat me zo omarmt of tot magische akkoorden à la Debussy: ze brengen een dansende cadans en patronen in de òp schuimende zee alsof kleuren weigeren zich te mengen. Schep wijsjes in fleurige kwinten!…

'k Zie de zomer vergaan

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 780
Alleen wind en regen zingen hun lied het ééntonig geruis van verborgen verdriet mijn ziel neemt die droeve klanken van de dood met zich mee en alle leven ebt weg, lijk een ster-re-vende zee. Ik had met de zomer mijn hoogtij gevierd met zijn klanken en kleuren mijn leven gesierd.…
Greta Casier27 augustus 2017Lees meer >

Kartelrandjes

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 637
Terwijl wij die dag aan strand onze kuiten koelden in de koude zee, dan naakt gedrie zonnebaadden in een pan, wandelden, tuurden naar het gladde water, oplosten in drukte van de boulevard, 's avonds het bezoek omarmden, de nacht bij jou, lekkere plekken zoeken, dan nog vond ik de foto's de kartelrandjes, de nette onderschriften het tegen jou…
Ralameimaar6 september 2017Lees meer >

Vergiftigd.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Gelijk een vrouw, die weerkeerde over zee Naar 't vaderland, en zich verkwijnen voelt, Wijl slopend gif haar traag door de aadren woelt - Ga waar zij wil, haar smarten neemt zij mee! - Draag ik de pijn, waar vaak mijn zang op doelt, Diep in mijn borst en 't rooft mij vreugde en vrêe.…

We gaan een boom planten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Jij maakt immers deel uit van ons bestaan met de golven van zee spoel ook jij steeds aan en uit de branding tot aan het strand mee. Dagelijks zie ik ook jou in mijn rimpels in mijn lachkuiltjes en kraaienpoten staan, 't leven van ons allen waarmee we zijn begaan.…

hoe jij

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
welke letter je moet beginnen rest mij nu nog te zeggen dat ik gaarne je zetel ben, de armleuning van je ziel de stoof voor al het leed dat dagelijks door je ogen wordt aanschouwd maar bovenal ben ik bij tijd en wijle het besmette melaatse laken dat je kreukelt met in tongen gesproken berichten edoch, mijn taal neem jij als een zee…
elze12 januari 2019Lees meer >

Ik kwam laatst een steen tegen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
hem gelukkig niet meer Er lag een blad op mijn pad Eens was ie met velen Genietend in de zon Maar het licht dimde De warmte werd koud en het blad viel “Let maar niet op mij,” hoorde ik hem zeggen “Eens hing ik in volle glorie aan de boom badend in het licht Maar weet je, aan alles komt een eind Het leven trekt zich terug zoals de zee…

Wiede Leegte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
Onderdendam water sleurde alles mee Reiderland werd binnenzee kloosters, dorpen, borgen verdwenen onder het slib wat losse stenen eeuwen lang en eeuwen later polderden Groningers het water terug tot de norm de Dollard in zijn huidige vorm achter de zeedijk deltahoog blijven nu je voeten droog maar het land is even laag en leeg gebleven als de zee…

jij blijft

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
groet van mij de allerliefste waar in berm en tuin bloemen zacht geuren zal dat als een boeket mij jou herinneren doen elke straal van de zon is de glimlach van liefde die als een warme deken mij eindeloos spreien zal als tegen ramen rondom de wind de regen slaat hoor ik in elke druppel van jou de wijze woorden als ik naar de zee…

Tijd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
Het weten dat het leven een geschenk is al voelt het soms als een uittocht, een door de zee moeten gaan zonder te weten of er ooit een morgen komt. Het voelen van de vragen, de verwijten, de onrust en de angst die je ogen vult. De tederheid, het avondrood dat verwachting wekt en de zorgen toedekt zonder schroom.…
Adeleyd18 oktober 2020Lees meer >