6829 resultaten.
De Engel van 's-Heerenbeerg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 Gabriel te ‘s-Heerenberg
Hij zag mijn gezicht
Hij zag mijn verlangen
Hij voelde dat ik wilde knielen
Hij wist die moet ik binnenlaten
Hij ging me voor
Hij hield fysiek afstand
De engel, een oudere engel
Om 2 voor zes, zaterdag zeven november 2020
De grote kerk was donker
Maar de kaarsen branden voor Maria
Maar ook voor de gewone doden…
Schoonheid van de maan
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
518 Hoe ik haar steeds weer probeer te volgen maar ook verdwaal
in mijn hoofd waar op hetzelfde moment mijn denken op de vlucht slaat
Met schrijvende vingers veeg ik haar nog even weg van het canvas met donkere
achtergrond en geef haar de ruimte waar wij samen zijn tot diep in een volgende morgen.…
Ochtendgrijs
hartenkreet
2.7 met 32 stemmen
591 Op welke wijze het imposant stukje natuurgeweld met
een inspirerend, ondeugend karakter telkens weer op de voorgrond
treedt tegelijk wordt het prachtig achterliggende landschap omhuld met donkere
nuances die absoluut niet somber smaken en mij laten meestromen met een kracht en pracht.…
Harmonie in de avond
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
468 Hun creatie en vormgeving blijven branden op het netvlies
op hetzelfde moment begint de schaduw stad en land te omhullen
Boven mij verandert het firmament in opeenvolging van donkere vlekken
Uit deze natuur zien de maan en sterren het levenslicht, een nacht komt eraan.…
EEN MEDAILLON
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
575 Een kleine steen, zoden en een donkere cypres
Voor zover ik weet, nog mijn enig gewis.
Alleen de medaillon, blijft nu mijn eigendom
En wie mijn gedicht tot het einde toe zal lezen
Weet dat ik een kostbare herinnering
Aan een lang gestorven broeder deed herleven.…
EVA
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
568 Want wel gaat U met ons aan tafel met de wijn
maar wat in ons vals speelt, moet gezuiverd en dat
als wij verder gaan strijdend op ons levenspad,
krijgt een nieuw hart en wordt vèranderd naar Uw beeld
van Jezus, die niet vals nabòòtst, maar wonden heelt
Jij, mijn vrouw, ik zie je glimlach op je rode mond
ik zie je haren die zijn lang en donker…
Aan de horizon
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
453 Kleuren ontplooien
in spel van licht en donker
aan de horizon.
Hoe ik me volgeladen schepen en
wapperende zeilen herinner die scheren langs mijn
vloeiende lijn waar ze steeds meer wegvaren met kracht en richting
van wind als vlotte reisbegeleider om op die manier hun bestemming te bereiken.…
Het laatste blad
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
510 Nu somberend en laat mezelf meeslepen door een stroom
aan vergrijzende gedachten ronddwalend in het hoofd, plekje nabij
In aanraking komen met donkere dagen die al in de ochtend verrijzen terwijl
mijn steeds meer rimpels en vlekken verschijnende lichaam verdrinkt in grauwe mist.…
Dichter in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Bovendien volgen donkere momenten
en regerende schaduwen uit andere tijden haar niet meer
achter omdat ze een voor een oplossen in het luchtledige waar zij voortaan
geluk in licht en warmte aantrekt om te omarmen, verbinden en delen met een medemens.…
Morgenster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Venus staat op
om duister weg te duwen
en brengt dageraad
Een prachtige schittering in een donkere hemel
waar zij puur en zuiver een vroege morgen aankondigt
Stap voor stap word ik door haar begeleid en ondersteund om
diverse wegen te bewandelen, een kans die je niet zomaar laat liggen.…
Tranen in mijn hart
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.146 Wanneer nacht valt, wordt het donker en is het
tijd om naar boven te kijken waar een gekleurde hemel is
gevuld met sterrenlicht, verzamel wat moed en vertrouwen bij elkaar
uitgummen van ijdelheid, hoop dat dromen en wensen ooit werkelijkheid worden.…
Zomermens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
599 Weggeworpen op straat in een aarde donkere steeg. Wie maalt er om? Geen zier....
Onzichtbaar verdriet en pijn maken meester van mijn gedachten.
Kan het niet één, één keer een dagje wachten?
Even een dag zomer in mijn hoofd is dat teveel gevraagd..?
Heel je leven herfst in je hoofd is heel moeilijk te weerstaan.
Maar keuze is er niet.…
Zomer van een zevenjarige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Kind in katoenen badpak met een
Rokje, zonovergoten ben je
Bruinverbrand
Donker je huid, maar weet van hoe je Vader voor De Gordel van Smaragd Vocht
Heb je niet
Zorgeloos stoei je met omslaande Golven, gulzig drink je Limonadegazeuse, eet je wit brood
Met boterhamworst
Zand knerst tussen je tanden, rots in De branding je vader, maae weet…
Zon ik hou van jou
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
426 Wanneer de pure zuivere stralen eender welke
donkere plek of schaduw innemen, gaat de natuur door met
ontplooiing en ontwikkeling waar ik me laat meestromen in onverwacht en
plots terwijl mijn adoratie voor haar onvolmaakt en echt nog altijd klimt; een liefde nabij.…
Bosbeleving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 Spel van licht en donker wordt gespeeld
in het weelderig groen waar ik ook kennis maak met een
wondere wereld onder de grond van waaruit allerhande paddenstoelen en
zwammen het levenslicht zien zodat ze schitteren in de zon zonder dat hun huid eronder lijdt.…
Een leuke tijd gehad
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
465 Spel van licht en donker wordt gespeeld
in het weelderig groen waar ik ook kennis maak met een
wondere wereld onder de grond van waaruit een nieuw leven ontspruit
zodat het kan zijn wat het is tegelijk genieten van al het moois in bijzonder uniek bestaan.…
Herfstbezinning
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
513 Terwijl men afscheid neemt van zomer met
zijn helder lange zonovergoten dagen, verspreidt het komend
seizoen vroegere zonsondergangen en langere schaduwen over stad en land
Steeds meer keer ik naar binnen op hetzelfde moment schijnt licht op mijn donkere plekken.…
Nova
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
523 Onlangs heb ik jouw immense stilte ontmoet
die als een snaar trilt tussen de uitgestorte tranen
Hun kleurloos en leegte biggelen langs de bleke wangen
waar zij stuk voor stuk een donker grauwe lucht zullen opvullen.…
Wederopstanding
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
625 Ontdaan van wat ons scheidde
staan wij naakt tegenover elkaar
met elkaar, in elkaar
want, samen één
Staan wij op in het volle licht
komend vanuit het donker
van wat wij onszelf, elkaar, de natuur
hebben aangedaan
We verlossen ons van deze schuld
vergeven ons onze denkfouten
die daaraan ten grondslag lagen
en schudden oude pijn van ons…
Het gouden uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 In het schemerlicht
rust en stil vinden elkaar
het magische uur
Wanneer schakeringen van gele -
en rode kleur in geleidelijk donker wordende lucht
me aanspreken, in vervoering brengen en raken waar diverse vormen
van licht branden op het netvlies tegelijk laat verstrooiing enige sporen na in mijn hart.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Geur van vochtige aarde stijgt op uit
donkere voren in het land waar wortels zich rekken in
hun slaap en wachten op opkomende zon. En waar kiemen, nog blind
en kwetsbaar, zich uit de grond verheffen, gedreven door honger die ouder is dan tijd.
Over glooiende heuvels waait een adem
van iets wat net begint.…
De fluit van Pan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Laat ons dus dansen,
laat ons lachen, drinken, vrijen,
laat ons, in Zijn naam,
onszelf en elkaar verblijen;
dans door je lichte en donkere dagen,
dans tot je niet meer dansen kan,
dans, want waarachtig leven
is dansen op de fluit van Pan!…
Vliegensvlug
hartenkreet
3.6 met 52 stemmen
580 Ik vloog gedragen door de wind
Met vleugels jong en licht van slag
Van noord naar zuid
Door valleien met openstaande bloemen
Waar purperroze geuren mij vertelden
Dat het altijd lente was
Èn dat de nacht slechts donker
Om de tijd te misleiden
Waar het schuifelen op vloeren
Van bewierookte lijven in trance
De verleiding omarmden in nachtelijke…
De Liturgie van Leo
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 De kardinalen, strak in kleur,
alsof het opera is met lange sleur,
fluisteren iets over vrouwen en macht —
maar enkel in het donker, zacht.
De biechtstoel staat nog in de hoek,
vol schimmel, stof en een vergeten boek.
Men biecht niet meer, men tweet zijn spijt,
en hoopt dat Jezus ook scrollt in zijn tijd.…
Eeuwig moederdag
netgedicht
2.5 met 25 stemmen
498 Niet elke liefde is luid – de jouwe spreekt in zachte herhalingen,
in de maaltijd op tijd, het telefoontje als het net donker wordt.
De seizoenen wisselden maar je bleef de vaste grond onder alles,
geen kalender houdt bij hoeveel keren je mij hebt gered.…
Paris s'éveille
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
476 In een gistend Parijs aan de vooravond
van het revolutiejaar achttien achtenveertig
droom ik 's nachts na een
wandeling
door een donkere schacht
een lange tunnel - alles is
even duister
als in dat ziploze ritsloze nummer
in een coupé in een trein
als een kluister
dan, aan het eind, kom ik aan
op een plein
de straatstenen al…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 De donkere kant fluisterde luid,
de lichte bleef geduldig wachten.
Totdat ik, moe van vechten,
mijn hoofd in eigen armen legde
en daar –
heel zacht –
weer een vonk vond.
Een kompas.
Een stem zonder woorden die zei:
ga verder.
Nu volg ik dat licht,
dat niet schijnt maar gloeit.…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 Onder de tegels schuift het donker,
wortels vinden hem, herkennen hem,
nemen hem op zonder oordeel.
Zijn bloed wordt zachter,
vergeet zijn richting,
leert opnieuw te stijgen zonder hoogte.
Navond, navond,
luisterende avond,
de stad wordt weer een lichaam.…
Altijd onderweg
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
181 grijze mist
als een machine zonder enig gevoel
hij zit alleen op een bankje achterin
en staart verdwaasd naar zijn eigen handen
die zojuist nog een ander lichaam kenden
de geur van lust hangt nog in zijn jas
een zoete smokkelwaar uit de kamer
die hij nu haastig moet verbergen
voor de blikken van de vroege pendelaars
zijn telefoon blijft donker…
Oktobermaand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 met ov
Maar je kunt niet mee
Iets op het spoor gebeurd
waardoor uren op perrons,
op mobiles gespeurd,
in bussen en in treinen
Het wachten
‘t laat je laat arriveren
of naar huis omkeren
Maar nee,
want leuk ‘t vooruitzicht
En hoe mensen reageren
‘t kan allemaal erger nog
Denk je maar
Blij het vol te kunnen houden
In het donker…