Alle inzendingen

Zoals een kind dat zich ontkleedt, Het glimlacht naar 't vergulde raam, Het vouwt zijn helder lijfgoed saam En zoekt zijn sponde, slaap-gereed, Zo is mijn dichter, ook hij legt De last of van den langen dag, Tot hij, getooid slechts met zijn lach, Stil luistert naar wat sluimer ...

We zitten er naakt aan tafel. je ogen verlichten de kamer. Je fosforescerende vlinderhanden verschikken de lucht Als je tegen me praat of slapen op het zwarte kleed. Ik raak ze dagelijks aan. Hun levenslijn weet hoe ik heet. Hun doorzichtige aders verbergen de loop van mijn lot, de vlucht Van...

ik heb kou en regen aan de zee meegegeven in een nevelige horizon kwamen zij elkaar tegen waar het grijs langzaam klaarde golven weer hun eigen kleur vergaarden en lichte plekken op het harde zand het strand een bijna zomers aanzien gaven alles bloeide open als in een metamorfos...

Wat is hier aan de hand? Pieten... ze mogen niet zwart wel geschminkt als kaas,als stroopwafel Schuiven aan aan de Hollandse tafel: de zuurkool-stamp spruitjes en 'r spruitjeslucht Het kinderfeest wordt flink verstierd door protest-en actiegroep die staan zelfs Bij de rechte...

Ebola is het meest recent excuus, Om nog maar eens dat kunstje te herhalen, Iets zieligs op tv? Dus hup, betalen, Voor tenten, medicijnen en infuus. Het doel is goed, natuurlijk is het sneu, Maar ‘Do They Know’... ben ik al járen beu.

Zo lijkt het althans. Er zijn dingen die we weten, er zijn dingen die we niet weten. Daartussen openen zich deuren, onttrekt de werkelijkheid zich aan anonimiteit. Een dappere nieuwe wereld eigenlijk. En als de deuren der waarneming werden gereinigd, zou alles zich aan de mens openbaren zoa...

Stap maar in deze foto voorzichtig De wanden...puur goud voor het oog herfst...de maker najaarszon de kunstenaar Tast maar raak stam tak en twijg aan met vingertoppen en later met de kom van je hand bladgoud heb je in handen als het al niet ritselend is gevallen.

Ze konden er niet omheen, De stof was pathogeen. Hoe ze ook proberen Het resultaat te bezweren De ziekte slaat om zich heen. Is het pathogeen Erken dat dan meteen.

Alles is zo nietig, waar het voorheen groot was, alles is ineens zo klein, waar het voorheen volgroeid was, alles lijkt ineens zo niet ter zake doende, waar het voorheen ontzettend belangrijk was, alles lijkt ineens zo niks, terwijl het gisteren alles was! Alles is anders, alle...

in de diepste meanders van ons bestaan leunen we aan tegen wie we wezenlijk zijn sluimeren schoonheid en wilde dromen pakken we uit met onze kwetsbaarheid reizen gedachten over de pijngrens heen vinden we weidse horizonten zeggen we het onzegbare in onze blikken schuilt de ...

Twee vuren dansen om elkaar heen, onverwoestbaar hoog laaien vlammen op in het felle zonlicht. De zon brandt tot er brand uitslaat, en een orkaan, een tsunami, nodig zijn om te blussen. De aardbeving trilt nog na. Het vuur smeult nog na. Vonkjes schieten op uit de as, als f...

Spreekbuis van alle demente mensen hij durfde wel debatteren de bestuursvoorzitter kan wat van hem leren 30 miljoen op de bank en toch urinestank........ Nederlanders trek ten strijde maak een einde aan onnodig lijden Hoed af voor Ben Oude Nijhuis Nederlands knapste spreekbuis

Bladeren Warm gekleurd Vallen van takken Dansen om ons heen Herfst

Of we gelukkig moeten zijn met de huidige tijd? We getuige " mogen" zijn van de meest gruwelijke beelden? We het nieuws al zien, terwijl het gebeurd? En worden geconfronteerd met " grote mensen" die bij een kinderfeest zich niet kunnen inhouden? Zijn we gelukkig nu we dit allemaa...

De bijna kale bomen, laten hun blote takken volop zien, de paden zijn bezaaid met hun voorheen zo mooi beklede armen, de herfst is bijna om, de winter komt eraan, ook zullen er veel, heel veel mensen van deze wereld naar de volgende gaan, tenslotte is het een aloud gegeven, dat t...

Jan Bakker ging op vrijdagavond vast ter lessing naar ’t café van Opoe Bekker. De jonge klare was er koel en lekker en nooit stond er een glas leeg op de kast. En rond de klok van elven, vaste prik stond Piet vanwege wat hij had genoten meestal een beetje wankel op de poten en in zijn s...

Ergens in het duin een dal Waar lucht doordrongen is van zilt Wie aldaar elkaars echte ogen zagen Wat niemand ooit weten zal Ergens in het duin een dal Een mystieke plek van zand Werd grond voor grote Liefde Van hem en haar Dat niemand ooit overtreffen zal Daar, ergens in het duin dat...

Vraag me af of ik Het allemaal nog volgen Kan - onwezenlijke, Onwerkelijke werkelijkheid, Mijn diepste gevoel zegt Dat ik het me allemaal Heb ingebeeld - mijn verstand Zegt dat het waar is, zichtbare Werkelijkheid die niets verheelt

toen kwam de minister van oorlog kijken en sprak : zo nu en dan een lijk en wat bommen op je dak moet je afstandelijk bekijken dan ga je heel wat vlugger over lijken

Wuif ze niet weg de verhalen van vroeger vertel ze ons toch zodat ze zweven op de wind. Graag wil ik ze horen weten hoe het allemaal was jouw leven als kind wat je deed en hoe je dacht. Ons mogen herinneren en op je adem dragen langs toegestane tijd. Wij zullen luisteren aandachtig...

Decennia lang las ik mijn verwondering, in jouw spiegelschrift, onomwonden, gestreeld door onvolkomenheid, verbaasd over zoveel wederkerigheid, gegrift in een lichtstraal van het schoonste vuur dat met de liefdesmantel is gedeeld. het sterven herkent zich in de kleine dood van a...

Ik moet vaak aan je denken Hoewel het denken nooit echt lukt Want wanneer ik aan jou denk Word ik uit mijn gedachtegang gerukt Toch zijn het gedachten die wenken Een teken van het stille geluk En omdat ik ook jou wenk Is mijn brein zo heerlijk stuk

Ik sliep nabij een fontein met mijn hoofd in jong gras, ik droomde dat ik een klein jongetje in Pamel was. Een avond met bloesemgeur, een vleermuis, zot als ik, mijn moeder stond in de deur, lachend, een ogenblik, naar alles en naar haar kind; zij zong, ik wist waarom, zij zong zoals g...

ondanks snel verwelken wilden jouw kelken nog een keer de wereld zien maar de herfst was daar en het oogsten al grotendeels klaar ongemerkt was hij naderbij geslopen sloot onverwacht de zomer af woordloos is er afscheid genomen en ging jij naar de wereld van jouw dromen maar heri...

Gij noemt dit HEMELVAL? Ik acht het ledig schallen; Maar keur nochtans de titel goed: Ja! 't komt de hemel uitgevallen - Zo als het Sterrensnuitsel doet. -------------------------------------------------- Sterrensnuitsel - Een lichtgekleurde geleiachtige klomp dril op het zand of in het gras...

Soms krijg je van het nieuws zó'n Sinterklaasbaard Maar zie, nu het op dat gebied 'n sleur is Kruist juist de vogelpest de Pietenpleuris Dat is weer even heel wat wild geraas waard Zo leeft de boel wat op, maar niettemin: Voor beide zaken zie ik het zwart in

Zij die zoveel leven bracht op Internet is heengegaan zonder ons te verlaten want wat zij achterlaat is blijvend gedachten, emoties, verbondenheid in de hemelse tuin van mijn onderbewustzijn bloeien de mooiste bloemen eeuwig voor Fairouz.

Het is maar wat je gelooft Met dat gat in je hoofd. Nu moet je er alleen nog even Een bestemming aan geven Of voel je je beroofd ? Wat kun je nog meer verlangen Je zit nooit meer voor één gat gevangen !

ze zat op Engels, ze zat op Spaans, en nu zit ze op Frans

Ik haal mijn geluk uit de zonnestralen op mijn gezicht, waarom doe ik dan toch mijn ogen dicht?