Alle inzendingen over boom

7673 resultaten.

Sorteren op:

Het woud

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Donkre bomen uit mijn kostbaar woud, Geboren naar de hemel op te schieten, En uit uw waaiend koepel-dak te gieten Koelte, waarvan de grijze aarde houdt, Zoals een orgel zijt gij opgebouwd: Pijpen van klank en fijne hoge sprieten, Die uit hun steigering stemmen loslieten, — Te roepen staat gij, klankenwachtend hout.…

als de wind door de wilgen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Je waait door mijn leven als wind door de wilgen. Soms dan storm je. Takken dreigen dan door te knakken. Je beweegt me als wind door de wilgen. Zonder jou zweef ik stil in de atmosfeer als de takken van wilgen zonder wind. Dan zweef ik net zo lang tot het waaien weer begint.…
Ghislaine5 september 2011Lees meer >

Eikels

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
[Haiku] van grote hoogte storten eikels op de grond – bomen in de dop…

Herfst.

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 667
De bomen staan in de herfsttijd weemoedig te dromen... Er is een einde aan de zomer gekomen. De verdroogde blaad'ren ritselen aan de bomen. Ze vertellen hun verhaal, hoe ze van de zomer hebben genoten. Hoe de regen over hen heen is gegoten. En van de warmte van de zon die heeft geschenen. Maar de zomer die ging henen...…
Maria Voerman29 september 2011Lees meer >

green velvet

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 403
de tedere glans van 't intens groen fluweel maakt herfst aanvaardbaar…

Bomenblues

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 933
wanneer vogels worden teruggefloten en wassende westenwind mijn armen zal ontbloten speel mij dan een herfstcantate wanneer bladmuziek zal omslaan naar winterharde twijfel over armbreed voortbestaan kerf dan in mij, jouw naam…
Hanny15 oktober 2011Lees meer >

oogopslag

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 508
oogopslag De verste verte overzie ik niet wel trek ik naar een paar bomen bewust bij elkaar geplant zodat zij niet alleen staan die ene eenzame aan de zijkant doet mij meer dan ik dacht…

herfst

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
herfstig kleuren bomen de zomer toe tussen druppels regen en schuchter zonlicht schitteren roodbruine kruinen in de benevelde lucht een schilderij om nooit op uitgekeken te raken…

Stilte uit een droom

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.869
Als een dichter niet meer bij de mensen is geen persoonlijke haven kent in ’t geweten dan gaat er niemand zonder heimwee naar zee en als je ademt zonder innerlijke lente weet je nooit of er een ochtend komt is verlangen een metafoor zonder gevoel maar bij de boom is er bekeerde stilte wordt het niemandsland in een droom bewaard.…

Getikt

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
mijn buurvrouw verderop overgedreven met acteerprestaties valt me op omdat die slachtoffers sterk duiden ene keer zegt ze niks andere keer lacht ze in het wilde weg uiterst overdreven dan heb ik nog niet eens wat gezegd soms schud ik wel ja en nee omdat ze de was buiten hangt tussen de struiken: ze doet wat ze wil dan boomt ze tegen…

Ergenis

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 483
waarom moet ik mij toch scherven aan een leeghoofdige dame die haar vuile was ophangt aan een zelfgespannen lijn tussen weelderige bomen?…

overgeplant

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
en weer was het lente toen ik haar zag staan voor je raam boom met kale uitgestrekte armen overgeplant in vreemde aarde geen blaadje groeit er ooit de zon schijnt door jouw venster schaduwen op het behang…

AARDIG & NATUURLIJK !

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.172
Begraaf mij maar onder een oude boom het allerliefst een eeuwenoude eik Maak een precies passend diep gat wentel mijn dode lichaam in doeken gemaakt van vers geschoren schapenwol en vertrouw me zo toe aan de aarde Zo natuurlijk mogelijk wil ik mijn lijk in de natuur laten begraven Dan zal mijn geest natuurlijk aardig en vol hemels vertrouwen…

In het bos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
Wie toch wijken in de eiken, immer wijken als wij kijken? Wie verschuilen zich als uilen in hun zwarte bomenhart? Zou ik dromen dat mijn lome voetstap gladde schedelkap boven hoge wenkbrauwbogen nog geen tel te vroeg verjoeg? Ruisen koel door bomenhuizen hun gewaden? Nauw verraden blâren met trage gebaren een bewegen, zó verzwegen…
Katja Bruning15 augustus 2012Lees meer >

spreuken 32

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
Ik zie door al die bomen, het hele bos niet meer. Zoals de waard zijn gast vertrouwt, vertrouw ik niemand meer. Want om der wille van het smeer, likt kat de kandeleer. De appel die wel vallen wil, liefst heel dicht bij de boom. Het beste paard struikelt wel eens, wat helpen bit en toom.…

het wrattenzwijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 713
Het roeide zijne wrattensnuit door wrijven langs de bomen uit. Spoedig zal van dit wrattenzwijn, zonder een wrat, zwijn over zijn. Voortaan was het nu niet meer wrattig, maar werd instede vreeslijk kattig. `t Verdween uit lexicon en taal, want zwijn alleen dat stond er al.…

Ik ben geen treurwilg

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
voor het eerst zwiep ik uit mijn lianen waar kinderen aan zwieren en zwaaien aan joelen: als ik het zo noemen mag nimmer heb ik nog getreurd de mensheid heeft de naam verzonnen ondanks dat ik trots mijn blijheid toon nu de herfst mij rond de takken waait het laatste blad nog niet gevallen is lach ik tranen langs mijn stam benee edoch…

De bijl

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.381
De Bomen straks aan ’t overleggen, Wat antwoord aan de Bijl te zeggen. Een enkle Boom slechts hier en daar Begreep maar enigszins ’t gevaar, ’t Welk hun alle stond te vrezen, Werd aan de Bijl een steel gewezen!…

In de mist

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.163
De zon wordt onverbeeldbaar schoon Boven de mist die houdt omhangen Der wereld windestille woon In dit vertederd dagenlang verlangen. Weer blankt de boskamp, een besloten zaal, Een witte kamer die de bruid verwacht, In smetteloze glanzeloze praal Op uit de zwarte nacht. 't Berijpte hout van alle kanten In gaasgeplooide wand verscholen…

Wintermorgen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 926
Nu op deze wintermorgen voetstappen krakend sporen achterlaten in de sneeuw blaas ik mijn verdriet als adem weg in de kou waar het door de wind zal worden gevangen om in bevroren takken van bomen te schuilen tot de zon mijn tranen omtovert in kleine parels.…

Jij bent gevallen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
jouw lied klonk majestueus in de wind jij was de reus van het bos reikte hoger dan wie naar de hemel maar in de bodem begon het gevecht onzichtbaar vrat een schimmel je wortels weg jij bent gevallen langzaam vergaan toch zingt de wind op de open plek is jouw stek als reus opgestaan…
wil melker18 augustus 2011Lees meer >

Boomvriend

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Ik bezit niet de natuurkracht om jou van bladeren te voorzien winterse koude heeft al mijn zondes blootgelegd in stil verdriet ik praat zelden tegen vreemden omdat jij niet weggaat blijft schaduw naast zon bestaan op hoop van zegen misschien stimuleert het als ik voortaan zwijg over familie en vijand wanneer wolken voorbij drijven voor…
mobar27 maart 2013Lees meer >

Natuur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
Ben heerlijk ver weg niet te vinden trek me terug In het onbestemde tijdloos verbonden met de mooie natuur bomen die kunnen spreken vertellen mij hun rust overgave en wijsheid doorheen de tijd ze geven het leven, zuurstof, en wat met de omzet van CO2, dank lieve moeder je zorgt voor je kinderen wij niet voor jou een en ander loopt…

Schaar

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Als ik op het gras lig onder de bomen en ik kijk naar boven kijk ik ook naar binnen bij mezelf Zie ik een wirwar aan natuur wel ook wat dode takken die mogen best gesnoeid worden kan de rest beter doorgroeien Opgelucht slaak ik 'n zucht sta ik op en roep: "geef hier die schaar"!…

Als de dood uit de takken groeit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Wortels die vergeefs Naar water zoeken Wanhopig op zoek naar Water voor de dorst Ondergrond die geen Leven meer geven kan En ik die zo vertrouwd Ben, die de boomstam Ben en voel dat er Uit mijn takken Geen nieuw leven meer Groeit, doch alleen Nog de dood…

'k Zat bij nen boom te lezen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.385
'k Zat bij nen boom te lezen, al in mijnen brevier; de zunne kwam gerezen, gelijk een kole vier; de blijde vogels dronken de dreupels van de mei, de morgenperelen blonken en brandden in de wei, lijk vier: 'k zat bij nen boom te lezen, al in mijnen brevier. 1859-60…

Geen wilde takken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
iedere lente wilde ik weer groeien naar het licht hoger de vrijheid ontdekken in blauw en het groen van mijn blad maar elk jaar werden mijn takken gesnoeid zij wilden breedte en bloei mijn vruchten zo voor het pakken geen wilde takken ben geknot in de groei van talenten een boom in het bos van dezelfde enten…

De Eik leeft

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 686
De Eik leeft, hij ademt mijn dromen en fluistert mij geheimen in wij staan samen in de tijd nu is een glimlach in het moment, een rimpeling onderweg naar ergens met mijn voeten in de aarde voel ik zijn wezen hij is mij wij zijn één.…