1035 resultaten.
uitzicht op zee
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.905 kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood
de hond cirkelt onvermoeibaar
om hen heen en blaft en blaft
tot zijn geluid weerklinkt
trekt opnieuw een cirkel…
Tweede vader
gedicht
3.0 met 44 stemmen
22.201 Steeds strakker trok hij zijn cirkels om ons.
Hij was nooit ver. Nooit ver genoeg
dat wij ons buiten waagden zonder christendom.
Van Heere Heere zingend liepen wij door zijn jachtgebied,
keken niet op of om. Naderend tot zijn water
voelden wij zijn ogen die de sterren konden doven.…
Jouw donkere lach
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 zacht warm
en opwindend
speelde je huid mij
de hartenklop toe
reageerden
de lief blonde
haartjes van je arm
oprichtend strak
zo af en toe wat
van die hinten
dat emoties nog
bij de pinken zijn
in het lief
senso motorisch
geven en nemen
van genegenheid
wij cirkelen
wederzijds in de
kleinste radialen
van verbondenheid…
geduld
netgedicht
2.6 met 45 stemmen
8.062 een aalscholver schoot
door stuivend schuim
de jongen schrok en trok
een cirkel om zich heen
tegen het donker zag hij
drie meter breed een vogel
neerkomen en broeden
op de wateren kwaadaardig
het wachten beu keerde hij
huiswaarts met een dooie vis
die hij te ruste legde
op de zinken winkelluifel
na vele dagen zag hij
leven wemelen…
Vier .....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.075 Zandkorrels verwaaien
en verstuiven verhalen
van een gelopen seizoen
stormen weg met de wind
naar het zuiden, de laatste
wolk kijkt lachend achterom
ziet hoe genagelde planken
gekoesterd en ingepakt
worden, terwijl dromen
verdwijnen in het schuimen
der golven en uren rollen
langs cirkels in het zand
het ruime sop is gekozen
om…
buik
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
3.044 in een paarse wereld
vol van kleurenflits
danst mijn geest
een eenzaam buikgedicht
door een raampje van mijn arm
zie ik de kamelen
dans ik op de tippen
rug afrollend
en weer hoog
op en neer
draaiend vol van liefde
voor de vrouw
in een cirkel
vol van handenklap
felle tong
schel geluid
pijnlijk voor de oren
ogen vol belofte…
In de stilte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
963 geuren, geheimen, blikken,
zo oneindig ver, maar toch nog dichtbij
ergens, cirkelend om me heen.
Tranen die smaken naar pijn,
op een bedje van gevoelens.
De wind glijdt door mijn haren
bemoedigend en troostend tegelijk.
Verdriet maakt een snede in mijn long
je blijft bestaan,
zelfs nadat ik je uit mijn hoofd verdrong.…
Moer
gedicht
3.5 met 14 stemmen
13.782 Zij hokt in hun wil, een instinct,
zij kunnen het nest niet verlaten,
bouwen hun huizen rondom het hare,
een blinde cirkel, een bloedsomloop
van reizen, schrijven en baren,
van zich vervolmaken
tegen haar dood.
---------------------------
uit: 'Moedertaal', 1994.…
toegangsbewijs
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.119 neem mijn liefhebben mee
naar de tuin
en vraag aan hen
die met stenen hoofden
de aardkleuren opgraven
of de kalkwitte woorden
op mij lijken
(je ne suis pas belle)
misschien
zijn ze slechts een vertraging
van oppervlakte, te eenvoudig
losgescheurd
uit een voldragen cirkel
van weleer
(je ne suis pas belle)…
Draait zijn rug zeewaarts
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.066 toen zij nog bij hem was
kon hij iedereen vertellen
van de zee
al die druppels samen
schelpen in scherven
eenzame kreten van
zeevogels in de wind
een laatste zinkende zonnestraal
het leven in al zijn poriën
al zijn voetstappen
aan de vloedlijn
hij draait zijn rug zeewaarts
nagestaard door
cirkelende meeuwen
in het achterland…
Ze draaide door
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 Ze draaide door
keek niet maar
staarde naar één punt
ze draaide door
ik hoopte dat ze mij
een blik gaf een
kleine gunst maar
daar danst ze niet voor
ze draaide door
ik zag haar zelfs zweven
haar rituele kunst
bracht haar maar
ook mij even in trance
ze draaide door
met intens gevoel
zeven kleurige doeken
zwaaien als een cirkel…
Ter verdediging
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
638 Wat er rest is dan een afdruk;
een vereenzaamd en veroordeeld woord,
vochtig, zoals dit gedicht
dat ik naar de leegte schreeuw, nog machtelozer
dan de cirkel, de dagen rond.
Ik jaag de dode bladeren in de kamer.
Hierbinnen woont de nacht.
Zonder maan.…
riem
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
767 de cirkel van vuur doet me niks
angst is maar emotie
die ons waarschuwd voor het gif
van zelfvernietigend gedrag
een angel steekt ons vandaag de dag
o Ohhiuchus drager van hij die sist
het is de laatste draai
die ons evenwicht moet herstellen
een schorpioen heeft geen schubben
maar schilden zoals een insect
de mug zit gevangen in een eindeloze…
Theo Sonnemans : boomkunstenaar (slot serie Paradijsvogels)
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
614 daar zijn aard
innig met de natuur
is verbonden
wordt hij telkens
door liefde voor
rijzige stammen
naar wat hout gezonden
aan de man van de zon
wordt alsmaar gevraagd
het levende, zo mogelijk,
nog verder te vormen
of de schrale huid
van het dode
opnieuw een geboorte
te schenken
hij verbindt ons zo
met de eeuwige cirkel…
Lotus uit de modder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Als ik het allemaal eerder had geweten
dan was ik waarschijnlijk dezelfde persoon
Want nu ik eindelijk de cirkel rond heb was het rouwen en het vechten, voor mij altijd heel gewoon
Want ik weet nu dat het weten bij mij eerder komt dan mijn gevoel
en vertrouw ik erop dat ik mezelf heb en weet ik het allerbeste van iedereen wat ik hier precies…
Culturele afgang
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
565 het flamboyante strijkorkest
dat binnenskamers hoge noten scoort
deelt bij node mee dat de curve
die twee lijnen tot cirkel musiceerde
het houvast aan de dagelijks patroon
zal moeten onderbreken
de dirigent wat klein van stuk
kan het maatwerk niet langer inzoomen
naar de behoefte van deze tijd
een culturele dood die zwijgt
in tegenspraak…
driekwartsmaat
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.102 Voor Conny en Henk
kijk hoe ze dansen
met het leven
rond en rond
hoe ze cirkelend
en draaiend
zo vanzelfsprekend
vloeiend samen
zo onophoudelijk licht
en dan hun ogen
zoals zij in elkaars ogen
alleen daar
alleen zij
hun wals
in driekwartsmaat
zo tot de rand van 't leven
tot het uiterste
en verder nog
tot aan 't sterven…
Morgen is een nieuw verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
583 jij ruimde op
wat overbodig was
vergat de uren van de dag
sprak woorden
uit een andere tijd waar
jij steeds langer in verblijft
een gesprek is
nauwelijks meer te volgen
en morgen is een nieuw verhaal
nog komen beelden terug
uit lang vervlogen jaren en
vertel jij lachend van je wilde haren
je dwaalt in
kleine cirkels rond…
Hazenpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 er lag iets in de lijn der verwachting
op de weg die bestemmingen verbindt
ik zag eerst niet goed wat het was
het bleek zo te zijn, zoals ik altijd al dacht
mijn verbeelding trekt in cirkels rond de polen
door een onbeantwoorde weg gescheiden
van de plek die lichtjaren voortduurt
van het continent dat verlangen voortstuwt
met aarden…
Incrowd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Alles beter dan het lamme niks
Bedenk toch een hype
Om vloeibare jeugd te stollen
Uitgestrekt blauw vast te houden
In stadsblues op te gaan
Erbij te horen, blijven om te zijn
Leegsels te vullen, te omzeilen
Rond wereldkaarten, platte projectie
Maak de weerwolf aan het huilen
Om rond middernacht te cirkelen
Dromen uit beelden te houwen…
Lichter
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.030 In haar schoot het leven en de dood,
haar cirkel, die ook mama omsloot.
Moeder Aarde, lucht, water en vuur.
Haar liefde voor natuur.
Kleur, doek en penseel; passioneel,
verstilde, lommerrijke taferelen; strevend geheel.
Penselen nu gelijk een stilleven, zo-even nog bedreven, vol vuur!
Als het leven ophoudt van wie je zielsveel houdt.…
DE MORVAN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
743 Bourgogne
In bloed gedrenkte rozen
Tegen pokdalige muren
Gedenktekens vol namen
Belommerde tuinen
Reflecterende meren
Insecten die Weesgegroetjes
Zoemen, vogels die flyers
Zingen met n’oubliez pas
Akkers zijn er vierkant tegen
Willen cirkels doorbreken
Geluidloos waken straaljagers
Over de vrede, toch?…
Zij huist in laaghangende wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 liggend in een bed dat niet langer wordt, wel klammer
danst de depressie rondom haar hoofd een pas de deux
in de sluimering belt de hersendokter om te bevestigen
dat zij zich nog even ontaard voelt gelijk de week tevoren
en die daarvoor, zelfgeschreven woorden in de agenda
raken meer verstrikt in mist, zo gaat zij rond in cirkels
en belt ze…
Opeens stijgt stof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
703 soms dwarrelt
zacht de wind
opeens stijgt stof
in zonnestralen
zie hoe het
in culmineren
onze ruimte steeds
meer gaat beheren
het constant cirkelen
beperkt het zicht
vormt een oog dat
ongericht je warmte vreet
realiteit vergeet
en tot een hoos zal
leiden die ongekende
schade brengt aan beiden
kom laten we die wind
gaan temmen…
Uitzicht op zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood
de hond cirkelt onvermoeibaar
om hen heen en blaft alleen
tot zijn geluid weerklinkt
trekt opnieuw een cirkel…
Overhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Soms is er een moment van kalmte, rust
Soms is er een moment van spanning, druk
Verstand slaat op tilt en gevoel overheerst
Of gevoel wordt beheerst en verstand regeert
Overhoop met de een en rust met de ander
Harmonie is verdwenen en beheersing is een rariteit
Cirkels tollen en golven deinen
Dieper in de confusie duiken
Tot overhoop…
bevlogen acryl op papier
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
540 Een lijn uitgesmeerd
de zon brandt strepen geel
in de plasjes tussen het gras
een lijn in figuur ijle zwaan
getrokken er bovenop
met vegen van Pruisisch blauw
het vermoeden van diep water
in een grote cirkel eromheen
v- vinkjes in omber met paletmes
een sperwer duikt plots mijn blad binnen
veegt het omber door het groen van ’t gras
een…
violen strijken lichte kleuren
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
702 ik dronk muziek
weemoed nam me mee
naar oorden waar
tranen en verdriet
geboren worden
ik liet me drijven
op golven nostalgie
met spijt van dingen
die verloren gingen
in een vergeten melodie
in cirkels donker
drijven zilveren tonen
trompetten schetteren
het koper rood, ritme
baart zijn eigen klonen
violen strijken lichte kleuren…
November huilt
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
685 Nu er alleen nog stilte is
als ook dit uitgeholde hart dat
veel te lang die onmacht voelde
geteisterd
slechts ingeslikte tranen dronk
cirkelen gedachten rond
in altijd weer
het laatste beeld aan jou
terwijl herinneringen kleven aan
willen terugdraaien van de tijd
het was een onbegonnen strijd
oneerlijk ook en niet te winnen
een krachtmeting…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De hoge hemel kijkt zwijgend toe
naar hoe ik hier zit te zwoegen
over alles wat ik ooit zocht en vond
Wel oud maar nog niet moe
van de dingen die ze me ooit vroegen
ze maken samen de cirkel rond.…