1137 resultaten.
De telefoonpaal
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.754 We weten dat over de ganse wereld
de telefoon-paal klaagt,
alsof ons eigen smart
aan zijn draden knaagt.
-------------------------------------
uit: De Heilige Berg (1925)…
In oma's tas
netgedicht
3.5 met 43 stemmen
3.639 Maar was je eens gevallen op de straat
en kwam je met kapotte knieën binnen:
wie had dan pleisters, wie de naald en draad?
Wat wilde jij toch zonder haar beginnen?
Zolang je dus een snotneus had of was:
je redding lag geheel in oma’s tas.…
Solidifier of Impressionism
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
810 Zwart omrand en beeld versterkend
Groen als de druk op de onhaalbare
onaantastbare bodem van willekeurig
welke oceaan
Rood als een draad door de passie
en de haat op de spotters, spuiers
en ander kruipend addergebroed
Bruin als een streep door het golvende
leven van vervallen boerderijen en
verdroogde oogsten onder een genadeloze
zon…
Dat het mag rusten voorbij de troost
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.005 beelden
gesproken woorden
vervagen meer en meer
is voorbij de laatste post
blijft het verleden zwijgen
als ik terug denk aan hoe jij was
het samen lachen, samen huilen
samen waren we sterk
vliegen dagen de tijd voorbij
blijft dit vooralsnog onvolledig
kon je het maar vasthouden
dat het mag rusten voorbij de troost
in gesponnen draden…
Het smalle koord
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 de windvlaag
van de tijd
doet mij en jou beseffen
dat wij met alle streven naar geluk
en ondanks vaste tred
zó kwetsbaar zijn
voor dreigend
onheil
de rode draad
door ons zo achteloos
geworpen
die je bij 't ruwe weer
vertrouwen geven moet
blijkt vaak en eens te meer
slechts uitgetekend
in ons hoofd
en vastigheden
als een huis zo…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom en verlangen
beweging en stilstand
schreef ik mijn leven
weefde draden…
Slinken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
657 Nou waren we toch bijna van hem af
Maar plots schijnen zijn kansen sterk te slinken
En net als ik er eentje op wil drinken
Is er een Belg van nóg veel saaiere komaf
Dat lijkt me haast onmogelijk dus voor de draad ermee
Wat mankeert er nu ineens weer aan JP?
-----
BRUSSEL, 3 NOV.…
tegen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
425 Uit het niets
gebroken verbogen verborgen
verlangen in tevoorschijn komen
dalen in donker
zoeken naar licht
een uitweg vinden
ook al weet je het niet
vanbinnen brandt de waakvlam
stil zucht je de woorden weg
lopen door straten zonder naam
zonder doel
zonder gezicht
waar is hij toch gebleven
die naakt staat
tegen de draad in gaat
die…
het stokje van de suikerspin
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
790 voorzichtig omwikkeld
van roze gesponnen draden
overgoten door zoete verlang-gedachtjes
besprenkeld met een vleugje liefs
zo niet meer te versmaden
groeit het stokje
naar suikerspin
vol en begerenswaardig
door lippen bewonderd
geraakt en gekust als een koningin
in kostbare stilte
zo stapje voor stapje
gedrenkt in kermiskleuren
geproefd…
ik wil je aaien
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
682 heb je moed nodig, vraag ik me af
om ademhalend in een witte wereld
te staan
jezelf in de berm neer te leggen
terwijl elke gedachte waarvan de draad
verloren is, kraakt
alsof diepte verschuift
en ik klank en licht ontverf, onherstelbaar
met stijve tong
een roodborstje dringt
in mijn hoofd, schrikt
zoals ik
hij is mijn angst voor…
Passé
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
553 dag is verstreken
en nieuw zaad schiet in de nacht
ik loop langs oude bomen met gedachten
als slingers verstrikt in takken na een feest
dat anders uitpakt dan verwacht
trek de lijnen mee naar morgen
steek mijn pen in de vervaalde vlaggen
waarop gisteren zijn kleuren bracht
wat hondse ogen volgen vanuit duister
hoe ik verdraaid de draad…
Illusie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
583 Haar vulpen schrijft de blues
waar verleden laag bij de grond ligt
danst zij wild op jong groen gras
en vertrapt meedogenloos nieuw leven
ademloos kijk zij niet meer achterom
geeft hartstochtelijk gisteren een schop
en klein als zij is, schreeuwt aandacht
om wie zij ooit was voor de vernedering
die als een rode draad haar leven beheerste…
Venus.
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
655 op een liefdeswolk laat ik mij drijven
tussen de gouden stralen van de zon
je glinsterende draden omzeilen
die de liefde uit jouw haren ontspon
je naakte lichaam verleiden
in het fluisteren van de maan
mijn schroom laten verglijden
in de bron van mijn bestaan
ik wil met je blijven draaien
om de planeet met jouw naam
het hete vuur zal…
Het vrije veld
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.863 Hier waar het niet kan komen
de woorden elkaar afstoten
Dit wat men noemt 'het vrije veld'
het kent horizon noch grenzen
Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht
bewegend in de wind (want altijd waait het daar)
Verder beweegt er niets Een paar losse stenen
slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen)
Toch moet het hier ergens…
de terugkeer van een vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 bossen
zong een waterdichte zwaan
zijn vleugellied voor altijd vrij
in zijn gewassen ziel
voor de avond viel was er een brief
hij rustte argeloos in tijd, vergeten
tussen zwervend stof en de grief
van oude woorden
maar de morgen bracht verloren oorden
binnen ander nieuws
nog voor haar adem ouder werd
vertelde ze dat stukgelezen draden…
Door schering en inslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
581 jij bent niet bang
maar er hangen rafels
aan je leven waarop
een ander trappen kan
losse draden
die geen patronen kennen
door schering en inslag
van twistende stemmen
waar de hoeder zoek is
in een schreeuwende nacht
die door gewetenloze stilte
talloze malen wordt verkracht
jij foetaal wil wederkeren
naar de warme moederschoot
om…
Paniek
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.095 Ik zal de staat van filosoof nooit halen
Geen draden worden aan elkaar geknoopt
En er ontstaat uit zoveel noodsignalen
Geen levensles. O muis die trappenloopt.
-------------------------
uit: 'Boemerang', 2012.…
Vier zwarte stippen domineren het bloedrood.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
457 In een ingewikkeld spinragpatroon
van fijne draden hangt het leven
letterlijk aan een zijdedraad.
Lijkt het kevertje zich op het einde
te beraden wacht een lieveheersbeestje
op het naderend kwaad. Want weldra valt
er niet meer te ontkomen.
Komt de sluipmoordenaar naderbij.
In zo'n fijndradig netwerk kan geen
schoonheid wonen.…
De reiskameraad
gedicht
3.2 met 45 stemmen
22.631 Op een onaards uur vertrokken,
wars van alles, zonder reisplan,
elke overlegging mijdend
en mij weidend in mijn vrijheid
bij het dansen van de draden,
weet ik feestelijk in mijn jaszak
het kompas, dat onder Arkel
ik als kind eens op een morgen
heb gevonden in de wegberm.
Dat mijn trots was, dat het nog is,
dat ik Boreas gedoopt heb.…
samen met de rest
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
691 de krullen in haar haren
weerstaan moeiteloos de daden
die hij onbeheerst stelt
telkens zij samen zijn
en hij haar heeft verteld
over haar wijze draden
gesponnen over zijn wilde jaren
ze zeggen dat ze samen horen
bedingen een bezoekje thuis
om mee te kunnen proeven
van hoe het warm kan zijn
zonder altijd het overtroeven
in de duurste pels…
het paard
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.689 Jaren geleden
In een ver verleden
Was de pracht
En de enorme kracht
Bekend van het adellijke paard
Zijn eigen meer dan waard
Mooi en sierlijk
Bijna niets meer dierlijk
Waardig en edel
Stap voor stap, tot in galop
Komt hij ten top
Spieren glanzend en strak
Joviaal en mak
Edel verwend
Door iedereen gemend
Manen als zijden draden…
spraakgebrek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
764 in de spinsels woelt er een magere fret
onder het kalken gewelf van mijn schedel
hardnekkig knaagt hij aan de draden
tot de stroom breekt, een schicht in het merg
waarna het tandwiel van de klok stokt
in een grijze, lillende kwab
kweek ik woorden die ik losschraap
als een fluim die aan de strot kleeft
en dan stolt tot een korstig vlies…
jij bent mijn paspoort
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
560 vandaag waait ook de wind
uit een verkeerde hoek
zit alles tegen en in de regen
voelt mijn vel niet goed
ik wil die spanning breken
door alles te vergeten
schilder dus een lief tafereel
onbewust gebruik ik te veel geel
haat mezelf nog het meest
omdat de uitweg die
ik spon met draden fantasie
niet om de werkelijkheid heen kon…
Webmaster
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
922 lopen niet altijd evenwijdig
ik ontwerp een splitsing hier en daar
perfectionist als ik ben
ziet mijn geoefend oog meteen
dat sommige knooppunten
de zelfkritiek niet zullen doorstaan
dat houdt mij scherp en artistiek
Voorwaar, ik ben een groot kunstenaar
bedenk almaar nieuwe wegen
de structuur van mijn volmaakte werk
loopt als een draad…
Vervliegt uit blote lijven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 de leegte van een jaar
legt stilte af in zwijgen
warmte die genoten is
vervliegt uit blote lijven
ik schrijf omdat ik blijven wil
woorden maken het verschil
in draden met de werkelijkheid
ze schrijven mijn realiteit
mijn leven lost zich op
in een reëel afwezig zijn
een existeren op de rand
balanceren boven het ravijn
de tekst…
Nu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 “Nu” is de dunne gouden draad
die tijd knevelt in het heden
en tot eeuwen weeft als eindeloos brokaat.…
Ontwaakte en zag
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
749 En ik ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte…
Te gek voor woorden IV
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
622 hij staart naar het plafond
waar een spin draden spant
in zijn hoofd
spelen bewakers verstoppertje
hij hoort ze in de gang
hun sleutels kraken
slot voor slot
hij rammelt in zijn ransel
je moet verkassen
fluistert de gek in zijn oor
de onbekwame en gegeselde
spugen de vloek
op muren en getraliede ramen
je moet verkassen
je moet verkassen…
Engel.
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
979 zilveren draden gesponnen uit liefde
die mijn hart ontwarren uit verdriet
en mijn hoofd te ruste draagt
gouden blik tussen jouw wimpers
die mijn tranen drogen als de zon
en mijn leven weer kloppen laat
saffieren pracht die mij doet zoeken
naar de schoonheid van een vrouw
en mijn nare gedachten verlaat
diamanten kracht die mij verleidt…
de wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 de moed niet laten zakken ,
de draad weer oppakken .
soms heel moeilijk .
de ene keer is t makkelijker dan de andere keer .
maar doorgaan moet je wel .
de wereld draai maar door .
in goede en slechte tijden.
iedere dag is het er weer een .
stap voor stap kom je er wel weer .
onthou de wereld draait door…