4025 resultaten.
Wat een vertoning
netgedicht
2.7 met 38 stemmen
2.435 Liefje midden op het Damrak
voor een massa in een linde
wippen we als hazenwinde
wij samen op een brede tak
Repetitie traag en half zacht
om die mensen te animeren
zal ik je kant en klaar garneren
met boter voor de Keizersgracht
Waar we bij eenden gesnater
vet gaan klikken boven water
tot ik jou drop in vies zwart nat
Om te kijken…
uit mijn raam
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
703 ik keek vandaag uit mijn raam
er was niets wat er toe deed
grijs en saai, zelfs geen scheet
de buitenkant van mijn binnenkant,
het was geen gezicht dat ik zag
slechts de weerspiegeling van de dag
toen ben ik op mijn fiets gesprongen
voor een pakje shag bij het tankstation
en oud brood voor de eenden in het park
ik keek zojuist weer uit…
klare taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 spreekt hij klare taal
als hij roept voor
gesloten vensters
mompelend morrelt
aan dichte deuren
is hij een vreemde eend
tussen de klare taal als
hij in bijtende woorden
krast tegen iemand
niemand in het bijzonder
ochtendblauwe woorden
oker-oranje klanken
kleuren het najaar
zijn taal hult de winter
in roze-grijze tinten…
wie niet kaatst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
857 de vaste club
speelt weer
de bal snel rond
want wie niet kaatst heeft
nooit iets te verwachten
in woorden klinkt
de lach en vlot de humor
verstomd als nieuwe spelers
penetreren een vreemde eend
wordt de gebeten hond
ze zien de mensen niet
lijken te groeien in hun
aangeprate ego en trippen
vaak op andermans verdriet
beleven…
LANDSCHAP EN WERK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Het wijde moeras
heft veel ruige eilandjes,
waarop eenden stil
en ongestoord hun kuikens
opvoeden en beschermen.
De reine poelen,
vol vrij leven van dieren,
hebben onder zich
een zeer lange buis, waardoor
fel bijtende vloeistof stroomt.…
Haiku's # 10
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.156 Pechstrook -
een eend haalt
een jaguar in.
Kussengevecht
eindigt in honderd
donzen veertjes.
Schier onmogelijk
om samen in één haiku
te wonen.…
Winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 Ergens op de wereld golven van geweld, stromend water
als een brullende leeuw verscheurend al wat leeft
in een paradijs van schoonheid.
Winter zo wonderschoon en de sneeuw bedekt
de omgeving met een deken van ongerepte schoonheid.
Een wereld van verschil.…
Bitter mooi
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
609 en stil te staan
Leegte kent de schoonheid
maar proeft haar niet
Is noch puur en noch onrein
Is niet
Laat los wat je verwacht
‘Nu’
vindt zijn constante
in vergankelijkheid
pretendeert niet meer te zijn
dan de werkelijkheid
van schijn:
pijn en schoonheid…
De herfst blaast op de horen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
5.143 De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over ’t woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen -
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d’ Eeuwigheid!…
De vissen en de mooie vrouw.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
717 Voor het glas stond een
mooie vrouw
Ze keek naar de
vissen
die gracieus
en schijnbaar
moeiteloos
in het water
voortbewogen
Naar die mooie
vormen
en die prachtige
kleuren
Wat een
Schoonheid!…
in stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
718 schoonheid
in stilte...
sneeuwvlokken
vallen onhoorbaar
uit de hemel
ze vormen
een maagdelijk wit
donsdeken
ze dempen
geluiden en gedachten,
en doen je
even vergeten
alles lijkt
even stil te staan
verstomd
door dit zicht,
door dit gevoel
het is koud
maar ik voel
warm vanbinnen
schoonheid
gevangen
in licht,
in stilte…
De buitenroos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
425 Die buiten gebaande wegen
Zonder zorgende mensenhand
Tot wasdom kwam,
Tussen distels en stekels
Haar pure schoonheid toont,
Is weliswaar ver te zoeken -
Maar het zoeken loont
Als nooit te voren,
Haar onovertroffen schoonheid is
Voor eeuwig in mijn hart geborgen,
En telkens als ik haar daar zie
Word ik opnieuw geboren…
Licht het tipje van de sluier op
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Jij kijkt toe
In de ruimte waar
Ooit chaos heerste en
Waarin nu langzamerhand
Weer wat orde
Zichtbaar wordt,
Licht dat niet meer
Zo hard en donker is
Maar eerder zijdezacht -
En terwijl Je klodders
Latex naast muur
En plafond ziet landen
Vraag ik Je
Of je voor mij
- Al is het maar even -
Een tipje op wil
Lichten…
De bevroren nachtegaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
184 Haar woorden, een stromende nachtegaal,
die drijft in een kudde vol duistere mist.
Versleten in hun knappende vachten.
Gevangen door het ijs dat haar herinneringen wist.…
Haiku
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
957 Hemelse schoonheid.…
Gedachten en gezondheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
855 Op bevel van mooie
en liefdevolle gedachten
wordt het lichaam
bekleed met jeugd
en schoonheid…
Bladgoud
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
608 Wazige wolken
verbergen herfst in de knop
grauw tovert schoonheid…
haiku: tijd
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
606 de tijd staat niet stil
schoonheid ontstaat niet zomaar
het levenswiel draait…
hoi
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
509 voel je gevleid
dat ik tracht
jouw schoonheid
en pracht
in woorden te beschrijven…
Natuurschoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 schoonheid van binnen?
dat heeft de natuur niet
elkaar levend verorberen
dat mist wat empathie …
H. Familiekerk Witgoor-Dessel
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
238 Sobere schoonheid
van strakke lijnen, gefilterd licht.
Mijn Heer en mijn God.…
in de Papegaaienkotssteeg hingen
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.769 Foto's van Goldie Hawn sexy movy star
uit Hollywood en ik zei tegen Ab zonder dak
die in de etalage niet toevallig mee las
opgekalefaterd second age first class
Jos wat ben je toch nog steeds
ongelooflijk vrouwblind mafkees
brulde hij - wedden die scheet
schuift al op naar d'r third age
Blies die klojo hoog van de toren
fotobiografisch…
Meer niet
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.120 Ze was een kleine koningin
En gaf met gracielijke zin
Haar mooiste siertjes en haar pronkjes
Haar liefste lachjes en haar lonkjes
En waar zij liep ging ook gedwee
Een hele stoet van minnaars mee
Maar zij, ze dacht van allen: och
Wat 'n dwazen zijn dat toch
La-la
Ze was een lach, een lied
Meer niet
Ze ging van 'n bar naar een souper
En…
Steenworp
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
764 De schoonheid, die harten kon stelen,
wierp slecht bij het strippoker spelen,
zodat ze - 't ging klote -
d'r inzet vergrootte
en tevens de edele delen.
Ook later bezat ze geen feeling.
Ze dobbelde - zonder bezieling -
ten hoogste drie heren.
Ze wierp zonder kleren
nog three of a kind. 't Was een drieling.…
Waar je schaduw blijft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 Zonnebloem, schitterend licht
Dat deze zomer alle kanten op
Spat, het licht doet schijnen
Op de donkerste plekken,
Zelfs je schaduw is mooi -
Als de zomertijd voorbij is
Zullen je gele veertjes
Roemloos in het vooronder
Verdwijnen, maar je schaduw
Blijft, en landt rechtstreeks
In mijn hart, verlicht mijn
Allerzwartste nacht…
[ Wat een mooie stem ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 Wat een mooie stem!
Zou hij misschien dagelijks --
honing gorgelen?…
Ideale vrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 Geen schoner gedichten die ik schrijf
of glansrijker odes uit mijn ziel
enkel versjes voor de vrouw waar ik voor viel
slank van taille schoon en recht van lijf.
Haar lieve ogen bruin en zacht
geen poëtisch schrijven zou toerijkend zijn
haar lippen roder dan Bourgondische wijn
de wereld danst wanneer zij lacht.
En zij, zij danst door het…
Geluk in een notendop
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
401 Ik heb de vlinders gezien
de bloemen geroken
vogels hoorde ik zingen
bijen verzamelden honing
jij danste daar tussen
over de paden in mijn tuin.
En ik dacht bij mijzelf;
“Wat is de wereld mooi,
wat is het leven een feest.”
Want ik rook de rozen geuren
zag de vlinders fladderen
de vogels zongen
en de bijen verzamelden honing.
En ik…
Eens een ochtend
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
779 Die ene ochtend
Dat jij naast mij lag
In het eerste zomerlicht
Je ongeschonden schoonheid
Ongeremd vol overgave
Aan je dromen lavend
Uitgerust ontwakend
Open je de ogen
Vol van vuur…
Vereeuwigde verbeelding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Voor zijn ogen stroomt het
leven als een kolkende rivier,
klotsend tegen zijn weerstand;
zonder slaap bezwijkt de dijk:
het schaap moet op het droge blijven
zodat het niet in verlangens verzuipt.
De goden probeert hij uit
de lucht te plukken als kersen,
met bloeddoorlopen vingers tot gevolg.
Hij kan dan verbolgen zijn
dat zijn vluchtplan…