Alle inzendingen over figuratief/ onrust /vaagheid

1267 resultaten.

Sorteren op:

Bang bloed

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Ruzies maken relaties ongelukkig en steeds meer wetten nodig tegen de nuttige ondeugden: behoudzucht, zetelend op haar troon, opgemaakt met trots en schone schijn ontevredenheid, onrustig knorrend en kriebelend in de buik en het hoofd genotzucht…
Zywa7 oktober 2020Lees meer >

zomer en winter

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
zoals seizoenen gaan en komen beleven wij plezier en pijn de zomer wordt ons wreed ontnomen de winter zingt een nieuw refrein de kunst is onverstoord te blijven in ons genot en in ons lijden de onrust uit ons hart te drijven in alle vier de jaargetijden zoals een kaarsvlam rustig brandt indien geen wind haar kan beroeren zo houden wij…

Sloffend de dodenmars

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
verpleeghuis blote voeten in badslippers we zaten op een bankje in die lange saaie gang greep ik zacht haar hand ogen vol van stil verdriet keken naar me maar ze zag me niet haar gebogen hoofd zwaar van ongeschreide tranen richtte zich enkel op de gesloten deur die voor haar niet open kon heel even maar want ze slofte weg onrustig…

Het nieuwe begin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Altijd voel je een lichte onrust wanneer die eerste schooldag nadert. Een acuut heimwee naar de dagen die allemaal op mekaar leken, en juist daarom zo mooi waren. Stilletjes denk je terug aan de avonden waarop om halftwaalf de barbecue nog smeulde en de rosé werd bijgevuld?…

Zij wil zijn sprookjesbos

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 741
zijn paard kwam dampend zwart te groot zo heftig warm de blik verwildert rust hels van pure kracht en schoppend naar opzij dichtbij steeds dichterbij geen plaats meer om te staan zijn ruimte is versluierd is naar haar prins gegaan en hij is afgestegen het paard verdampt in rust haar lichaam nog slechts ogen met blik die onrust sust…

gaven in steen de tafelen gelijk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 820
de geest heeft haar schepsels gebroken in de bijbel van toen hebben alleen vaderen gesproken zij dachten gods schip te bevaren op golven die onrust bedaarden vergaten de vrouw in het paren offerden zonen uit een aards paradijs brandden de braamstruik gaven in steen de tafelen gelijk is er verschil tussen lichaam en ziel de man…

bij haar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
het zijn de bekken die mijn keel nog beknellen dan zonder naam want namen zijn de onrust stokers van mijn geest de weg was kort, doch hoekig in de gemeten vlaktemaat , te lang reisde deze reis met als doel het niemandsland het licht was schaars doch priemend op mijn toen nog onbevlekt vermogen om te zien of er welkom op het cocos…
elze19 november 2019Lees meer >

Hij hield van haar

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Zij hield van hem, hij hield van haar Ze hielden van elkaar Zonrode haren, klein van stuk Zo voelde dus geluk Hij nam haar mee naar Londen, Parijs Hij nam haar mee op reis Zij liet zich leiden aan zijn hand Ze voelden zich verwant Toen sloeg bij haar de onrust toe Iets klopte niet van binnen Ze viel op vrouwen gaf ze toe Toen sloeg…

Herfststorm

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
wolken worden opgejaagd alles wat beweegt wordt geplaagd   de storm met zijn getier zwiept alles heen en weer met een duivels plezier   het is één en al onrust daarbuiten de storm beukt tegen de ruiten van haar gedachten   ze kent de kracht van de storm die soms in haar woedt en die alle verworven zielenrust in één vlaag verdwijnen…

liefdeswens

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Wel snel en heel onrustig klopt mijn hart in mijn ogen ook tranen van vreugde en smart. Ik herinner mij het afscheid van jou intens lief mens ik hoop dat het je goed gaat dat is mijn diepste wens.…

jij, mijn leven

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.309
Als achter de wolken de zon verdwijnt En de nacht de dag langzaam verdrijft het duister het licht steeds dooft Dan weet ik dat jij me zult vinden Als doorheen mijn onvervulde dagen Van zoeken en zachtjes vragen Onrust in mijn hart begin te groeien Dan weet ik dat jij me zult dragen Als tegen het ochtendgloren De dag steeds nieuw wordt…
milea6 maart 2025Lees meer >

Homo explorens / De ontdekkende mens

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 198
Omkijkend lazen ze Onschuld en Vrede boven de poorten die zich voor hen sloten maar niemand wist of ook de uitgang een opschrift had Ik vraag me af of het Smart geweest kan zijn en Eenzaamheid, nee dat waren voor hen toen nog lege woorden Het verlangen om meer te weten, te ontdekken wat er allemaal bestond buiten de muren, was de onrust…
Zywa22 oktober 2025Lees meer >

De horzel van mijn onrust drijft mij voort

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 948
De horzel van mijn onrust drijft mij voort, Zodat ik nooit mijn vrede weer kan vinden.…
Helene Swarth10 september 2014Lees meer >

O lief, keer toch bij me terug

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.780
Het gedijt nog altijd in onrustige golven. O lief, ik mis je zo. Zoals de nacht zijn maan mist. Zoals een schipper zijn boot mist Als hij de wateren bevaart. O lief, ik kan niet zonder je. Zoals een vis niet zonder water kan. Een bloem niet zonder de zon. Zoals niemand zonder liefde kan leven.…
Suzanne Peek14 september 2008Lees meer >

GEMINI

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.083
De trein van mijn onrustig zoeken stoomt naar zijn eindstation en rangeert zich schurkend op het spoor van jouw perron In stilte als in spreken in doen of in gedachten Spiegelt jouw beeld mijn eindeloze trachten Alsof ik geen verleden draag er verder nooit iets is geweest Vervaag jij al mijn kwalijk denken scheppend aan mijn nieuwe geest…

In de geest

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.511
De blauwe stralenkrans met witte stippen Op de vleugels droeg het licht Van hoop en wensen Hij was een vlinder in de geest Een eenling onder mensen Hij zag de ruimte en de zon Zag geen beperking Als hij weer eens aan iets nieuws Had lopen denken en er dadelijk aan begon Het had voor hem de diepte van de onrust En de korte lengte van…

volmaakt gelukkig

hartenkreet
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.927
op de grond ligt een gedicht een naakte scherf die de wind uit de spiegel van mijn leven nam mijn trouwe stoel houdt me krachtig vast en hoest het stof vanonder mijn onrustige kont vantussen de takken ijlt een lichtstraal door het glas en legt de titel bloot 'volmaakt gelukkig', hij glanst ik trek gehaast aan de pen poog…
tim balthazar29 augustus 2003Lees meer >

ik, naakt voor u

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.326
geheel ontdaan ben ik, van uiterlijke schijn ik heb mijn stof afgelegd beleid nu een nakend bestaan een lijf, behaard van top tot teen maakt u onrustig tracht mij in ogen te zien blozend gaat u ten onder dat wist ik wel het vlees is zwak ik ben nu eenmaal een mannelijk wonder ongemakkelijk is uw houding bij het zien van…

ik, naakt voor u (tweede versie)

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 844
ondanks het slijtend beeld weet u geen raad u betrapt u zelf dat mijn blootheid uw belangstelling verraadt ongemakkelijk is uw houding bij het zien van een middelbaar lijf dat wist ik wel het vlees is zwak ik ben nu eenmaal een mannelijk wonder een lijf, behaard van top tot teen maakt u onrustig tracht mij in ogen te zien…

Gouden kleuren...

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.083
De bomen fluisteren naar elkaar En geven door dat herfst zal komen Hun prachtige groene kleuren Zullen langzaam worden ontnomen Onrustig beroeren de bomen hun takken Wetend dat de storm weldra zal beginnen Sommige blaadjes laten zich al goudkleuren En zullen in hun vrije val rond gaan spinnen De bomen fluisteren naar elkaar En kussen de…

Gras

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 990
er ligt een fietsje en een jas hangt slordig aan een tak geplooid ook liggen schriftjes rondgestrooid die vielen uit een kindertas verborgen onder struikgewas ligt zij in bladeren getooid gebruikt en daarna weggegooid haar handjes zijn gevuld met gras in alle onrust thuis ontstaan ontsnapte er een kleine hond hij volgt de weg door haar…

Zomermaan

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Je probeert het verdriet te relativeren maar in gedachten is er een verlaten land waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen mensenkennis in armoede moest leven een zuchtend zomers landschap strekt zich uit in groen zwijgen het liefdeshart wordt onrustig onder helder licht van de zomermaan de geur van takken witte rozen afscheid van een…

Je laatste blik

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 427
ik zag je dromen in de grote spiegelruit je lachte en je handen legden lieflijk alle voordelen van de aanschaf aan jou uit je wiebelde en draaide onrust op een voet in afwachting van een positief advies ik knikte maar je zag me niet in het langzaam donkeren werd de attractiviteit vergroot verbazingwekkend hoe snit en kwaliteit…
wil melker4 februari 2021Lees meer >

Ik zocht …..

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 941
Een woord om onrustige gedachten te ordenen Een hand Om dwalende ledematen te leiden Een oog Om een dolende ziel te hervinden Ik zag mij in jouw ogen In jouw handen In jouw woorden Maar ik wilde jou helemaal niet zijn Ga weg Uit mijn gedachten Ik orden Ga weg Ik stap zelf wel De wereld in Kijk maar Hoe ik mijn eigenwaarde…
solveig17 juni 2005Lees meer >

Een mystiek moment

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
ik voelde energiestromen rondom jou dromen van grote machten in jou heerste de serene rust zoals in het oog van een orkaan daar waar bundeling van krachten vat kreeg op de maatschappij ging hij jou voorbij jij was geen rots in de branding van geweld en niet geveld door onrust en paniek in een mystiek moment ben jij door het…

blijf staan

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.311
ik val niet ben hier al geweest en weet welke gaten mij wachten ik val niet gedichtlees de onrust weg blijf haken aan zinnen en struikel over woorden: niemand weet waar hij aan toe is * de zon neemt het zeer weg ik val niet gaten zijn begroeid nieuwe kuilen liggen te wachten maar ik val niet straf niet de verwarring in mij vijf…

de akker

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.192
Ik liep langs akkers van verlatenheid Door dorre droogten vol met onbegrip Gegroeid in jaren tijd Ik zag geen kleur meer Die mijn onrust kon verstoren Slechts het grauw Moest mij bekoren En de strijd De eigen innerlijke kracht En soms façade Waren broeders Teer, hard en dan weer uiterst zacht Die hielpen bij de ommekeer Waar plotseling…

Aardbijenvoel van weleer

hartenkreet
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.705
Gedachten tollen in het rond droevig hollen terug denken doet zeer aardbeienvoel van weleer stormen van binnen gaan tekeer haar ogen zwaar als een zak zand zij ziet kristalklaar woestijn in brand onrustig als vogels die gaan en komen heeft zij de kat waargenomen zij kruipt afgemat tussen het groene blad slapen kan zij niet…

Begin

gedicht
2.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 16.790
Zij hoorden het erf, het gerucht van de hond, het donker gestamp van onrustige paarden. Lagen zij naakt, het dek weggeschopt, speelde hij tot zij duizelig werd en heel zacht? Of lagen zij in hun schaamte te zweten, enkel ontbloot van geslacht tot geslacht? Kwam ik uit liefde? Of door een godsdienst bedacht?…

die zachte kleur

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 809
het beeld - jij bent van licht - breekt tijd open in eeuwige seconden waaraan een drenkeling zich vasthoudt in regen en storm zoals een witte lelie in onrustige dagen die de klaarheid van het water zoekt in deze vreemde wereld ik hoor nog steeds je stem, aarzelend bewegend toen ik de aarde wist dichtbij duisternis en zware…