1227 resultaten.
Kristal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
908 De glans van dauw ligt op het blad.
De bij, geroepen door de geur van liefde.
Zoekt ijverig de nectar in het hart.
Een vlinder zet zich naast de bij.
Sluit vriendschap voor het leven.
De zon doet de nectar vloeien.
Geen distel houd ze tegen.
Te zoeken naar het zoet der liefde.
De stilte van de morgen roept.…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Verlangend kijk ik uit
naar jouw stralende lach
jouw glans die ik zolang niet zag.
Ik mis je zo, mijn LENTEBRUID!…
BESEFFEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.716 men beseft
Dat verder leven
Langs deze weg
Met zekerheid
Voor verliezen
En voor leegte staat
Is er weer licht
Zijn er nog kansen
Maak ik mij wijs
Dat het beter gaat
Als werkelijk blijkt
Dat we vooruit gaan
Is er nog hoop
Voor al wat leeft
Op deze aard
Herwint de kerst
Zijn vroegere glorie
Is dit feest
Van licht en liefde
In glans…
GELUKKIGE PACHT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 In de stralende morgen
glijden verdwijnend purper
en pas geboren platina
naast elkaar voort
worden samen verdreven
door alles verwinnend goud
blijde glans spreekt
van een nieuwe dag met God
waarbij Zijn kind
liefdevolle zorg kan ervaren
de moed zal hebben
het kwade uit te dagen
tot voortdurende strijd
moge een ieder
het Hemelse Koninkrijk…
Van lichten
poëzie
3.5 met 2 stemmen
987 het blonk zo fel,
dat 't meubel allerwegen
van lieverlee de gulden glans
der fama heeft gekregen.
En des - ter Universiteit -
verwekt het min misbaren,
als men thans korte keersen vindt
op hoge kandelaren.…
Macro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Met een goudgele glans
portretteer ik jou in één blik
door de opkomende zon
die jouw huid verlicht.
Jouw lichaam gevangen
door de weerspiegeling in mijn lens
ontwaak jij langzaam jouw ogen
zoals een roos vertraagd opent.…
bronsgroen eikenhout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 op de landweer prijken bomen, ze
komen uit een tijd vol kracht
hun blad verliest nooit meer de glans
die aangebracht door sterke handen
alle tanden van de tijd trotseert
daar liep de Peelman, immer trots
geen dassenburcht, geen hol
waar vossen schuilen, is er ooit ontsnapt
aan de stoere aandacht
van dit mooie mens
een gouden blad, een kale…
Ons hart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Laat geen hart koud zijn als gure winterdag
Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken
Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag
Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken
Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag
In stralende zonneschijn geboren
In glans die men aan de horizon ooit zag
Met vogelzang die elk mens kan bekoren
Laat elk hart…
Verdiept
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 wolken
fladdervlinders in de buik op jacht
gretig naar de sterren reikend als
verlangen wakkerde in nacht
stamelwoorden zoet van klank
alsof 'n engel hemels zong
wat hadden we de liefde lief en
och wat waren we nog jong
nu peinzen we de wolken weg
is één woord al voldoende voor
wat er onuitgesproken bleef en
zweven vlinders ingetogen
glans…
hartverwarmend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
435 speels en
toch elegant
kwam je lach
van de trap
naar beneden
waarbij een hand
aan de leuning
wegens lichte
onbezonnenheid
op joyeus niveau
zonder risico's
zij wisten van
jouw openheid
de wereld weer
omvattend met
een omhelzing van
24 karaat want
zo geef jij ons
de gouden glans
waarin wij ons
hartverwarmend
koesteren…
Meisje van lentetijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
316 In haar ogen danst het licht,
een glans die niemand schaamt.
Ze spreekt met handen, met gebaren,
meer waarheid dan geluid.
Wie haar ontmoet, vergeet zichzelf,
maar vindt iets nieuws, van binnenuit.
En als ze gaat — blijft iets bewegen,
een geur van hoop, van lentetijd.…
Metamorfose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
227 fraaie vlinder
dan vlieg ik weg met gouden vleugels
wanneer jij me vrijlaat
uit jouw lachende mond
het is zeker niet onmogelijk
dat ik zwijg wanneer jij luistert
dat ik niet buig voor argumenten
nu jij ze opschrijft in de schaduw
jij weet dat ik geen hoop geef
in het donker van de onmacht
geen glimp van diep vertrouwen
of heldere glans…
Fotolijst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 je bent openbaar
je lach is onbegrensd
met mijn herinneringen
wat jij zo had gewenst
nu je straalt in het licht
voelen de fases hard
met de deksel nu dicht
jouw verlichting voelt teder
met het zicht op jouw foto
tekent jouw glinstering
met glans op het voeteneind…
Moderne Eva
gedicht
3.3 met 14 stemmen
19.226 O, kindren, kindren, die nooit zult zijn
Wat baat het eer en roem en glans te dragen,
Als niets ons bijblijft, dan een droge dorst…
Omdat de martelendste barenspijn
Toch nooit zo wreed kan wezen als het knagen,
Dat nooit uw mondje ik voelde aan mijn borst.…
kerst verwensing
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
5.370 bespat
spiegelen de ramen het licht
dat zacht van binnen gloeit
en versleten zinnen boeit
maar tijdens deze
te korte dagen
zijn er geen mensen meer
om wat glans te vragen
zie!…
eerlijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 enkel één ding is de moeite waard
niet het kletsen en het schreeuwen
van criticasters is voor mij belangrijk
noch de glimmende lach van cynici
die mijn doen en laten nu bespotten
enkel één ding is er dat voor mij telt
de glans van ongeveinsde waarheid
als repliek op de verleidelijke leugen
die de storm van twijfel waaien doet
in wat het geweten…
Verdoen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
950 pas dan krijgt
nieuwe aarde vaste grond
in werkelijkheid geplant
waar verrotting haar eigen
weg snijdt, gekarteld en wel
terwijl het masker de grijns
verbergt die gisteren met nu
verbindt in machteloos verdoen
van nimmer vertrouwde tijd
draait het mes ruggelings
een kant op tot aan het lemmet
daar verdwijnt ook bloedend
de laatste glans…
Geluk ging strippend dansen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
667 De nacht verliest zijn glans in het spelen
dag verschijnt weer ijzig grauw.…
nog niet
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
687 weerspiegel de mens
draai negatief om
positief is de wens
mijn reis gaat door
nooit opgegeven
voor ons
de mens
wie weet er nog meer
draai om ons heen
door merg en been
wind van kou
slap
maar
ik hou van jou
de letters zeggen wat ik denk
wat ik voel
je weet best
wie ik bedoel
het doel
mijn smoel
met de grijns
van leven
bewijs
dat glans…
Verblindend
hartenkreet
4.5 met 23 stemmen
1.304 Haren wild dieprood gekruld
Mijn schaduw glinstert glans
Dartel op hooggehakte pumps
En heb de godganse dag sjans
Mijn huid lijkt wel van brons
Ogen lijken groen op te lichten
Glimlach schijnbaar aanstekelijk
Laat geluk naar buiten richten
Parfum als een heerlijke hypnose
Zweemt bedwelmende rozengeur
Mensen lachen spontaan en lief
De…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 Alleen, lief, waar wij vluchtige uren leven
Te zaam in immer wisselende vreugd
En zo grondloos verzonken in elkanders
Geluk, of de uren eeuwig bij ons bleven
Met prille glans van nooit vergane jeugd,
Is álles eender en is álles anders.…
Zilveren dans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 liefkozen mijn huid
en vermengen zich
met de stroom van tranen
hier in het diepe groene bos
dans ik op een open plek
omringd door bomen
en hoog boven me
een groot groen bladerdak
waardoor de zachte druppels
naar beneden komen zweven
als tinkelende sterretjes
in een donk're groene nacht
de maan schijnt
en geeft alles
een onwerkelijke glans…
Het demasque
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 ooit zijn wij
de tent in gegaan
nieuwsgierig naar leven
binnen keken wij
elkaar lachend aan
clowns in ons eigen bestaan
hebben de nummers gezien
af en toe opgetreden
gestoeid met vandaag en verleden
maar het demasqué
kwam sneller dan
wij ooit verwachtten
glans en glorie waren verbleekt
de kleding werd sleets
het heilige vuur was…
Deemster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 bijna roekeloos raken
venijn snijdt geen wonden
maar soms, heel soms
verrijkt het
zoals nu
wanneer lachende ogen
plooitjes ontdekken
toch scheur en verscheur ik
rond middernacht die dode uren
langzaam, héél langzaam
tot de allerlaatste snipper
al dwarrelend verdwijnt
strakke lijnen
willen nog even dwars gaan liggen
doch de glans…
De nieuwe morgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 Bij het wakker worden
kust de nieuwe morgen
haar nog slaapdronken ogen
buiten is het voelbare afscheid
van de zon en de maan,
de eeuwenoude geliefden
ze schenken elkaar
de glimlach van het vertrouwen
in en op elkaar
ze wachten en verwachten
zij stapt uit bed
haar voeten raken de grond
haar handen
vinden de glans
van het ontwaken
buiten…
Een volmaakt geheel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
453 ik heb jouw
oogstrelende
kleuren al gezien
ja die zonder
pigmenten in
een eerste glans
van nano en energie
uit nieuwe elementen
zij spelen met
en in de atmosfeer
zoals ook wij delen
in en deel zijn aan
onze leefomgeving
sprankelen zij in
harmonie met een
totaal andere biosfeer
in ons nieuwe samen
zijn identiteiten gelijk
maar…
mijn lieve moeder
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.327 Gevangen in een wereld
die niet meer de jouwe is
het wordt steeds stiller
om je heen
je gehoor steeds minder
dat is je grootste gemis
je rug gebogen
en slechter ter been
waar is de glans
gebleven in je ogen
en je levenslust
soms hoor ik je zeggen
ik wil alleen maar rust
voel me dan machteloos
en wil ik je helpen
maar weet niet hoe…
Ik smacht naar de lente
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.216 Hoe welven zich bogen van glans
Om mij heen bij der lente verschijnen,
Hoe hupp'len in weke kadans
Mijn gedachten langs zacht-ronde lijnen!
Mijn hart roept de lente zo luid,
En klopt ongeduldig haar tegen...
Hoor! was dat geen merelgefluit?
Wat klonk daar langs de eenzame wegen?…
Kitsch
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
516 Ik heb aan iedereen lak
mijn rijmpjes zijn luchtig
als schuimgebak, met ro-
de kersen eromheen ge-
drapeerd, zo rood als rode
rozen en daarna dan met
een kwast heb ik lak ero-
verheen gesmeerd voor
de glans, een schilderijtje
van suikerverf en dan nog
vier mooie roze latjes daar-
omheen, een schilderijtje
om te eten, waarom…