Alle inzendingen over glans

1227 resultaten.

Sorteren op:

Kristal

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 908
De glans van dauw ligt op het blad. De bij, geroepen door de geur van liefde. Zoekt ijverig de nectar in het hart. Een vlinder zet zich naast de bij. Sluit vriendschap voor het leven. De zon doet de nectar vloeien. Geen distel houd ze tegen. Te zoeken naar het zoet der liefde. De stilte van de morgen roept.…

Verlangen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Verlangend kijk ik uit naar jouw stralende lach jouw glans die ik zolang niet zag. Ik mis je zo, mijn LENTEBRUID!…

BESEFFEN

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.716
men beseft Dat verder leven Langs deze weg Met zekerheid Voor verliezen En voor leegte staat Is er weer licht Zijn er nog kansen Maak ik mij wijs Dat het beter gaat Als werkelijk blijkt Dat we vooruit gaan Is er nog hoop Voor al wat leeft Op deze aard Herwint de kerst Zijn vroegere glorie Is dit feest Van licht en liefde In glans…
Hookie14 december 2013Lees meer >

GELUKKIGE PACHT

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
In de stralende morgen glijden verdwijnend purper en pas geboren platina naast elkaar voort worden samen verdreven door alles verwinnend goud blijde glans spreekt van een nieuwe dag met God waarbij Zijn kind liefdevolle zorg kan ervaren de moed zal hebben het kwade uit te dagen tot voortdurende strijd moge een ieder het Hemelse Koninkrijk…

Van lichten

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 987
het blonk zo fel, dat 't meubel allerwegen van lieverlee de gulden glans der fama heeft gekregen. En des - ter Universiteit - verwekt het min misbaren, als men thans korte keersen vindt op hoge kandelaren.…

Macro

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Met een goudgele glans portretteer ik jou in één blik door de opkomende zon die jouw huid verlicht. Jouw lichaam gevangen door de weerspiegeling in mijn lens ontwaak jij langzaam jouw ogen zoals een roos vertraagd opent.…

bronsgroen eikenhout

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
op de landweer prijken bomen, ze komen uit een tijd vol kracht hun blad verliest nooit meer de glans die aangebracht door sterke handen alle tanden van de tijd trotseert daar liep de Peelman, immer trots geen dassenburcht, geen hol waar vossen schuilen, is er ooit ontsnapt aan de stoere aandacht van dit mooie mens een gouden blad, een kale…
switi lobi11 oktober 2016Lees meer >

Ons hart

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Laat geen hart koud zijn als gure winterdag Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag In stralende zonneschijn geboren In glans die men aan de horizon ooit zag Met vogelzang die elk mens kan bekoren Laat elk hart…

Verdiept

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
wolken fladdervlinders in de buik op jacht gretig naar de sterren reikend als verlangen wakkerde in nacht stamelwoorden zoet van klank alsof 'n engel hemels zong wat hadden we de liefde lief en och wat waren we nog jong nu peinzen we de wolken weg is één woord al voldoende voor wat er onuitgesproken bleef en zweven vlinders ingetogen glans…
sacrajewa14 februari 2022Lees meer >

hartverwarmend

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 435
speels en toch elegant kwam je lach van de trap naar beneden waarbij een hand aan de leuning wegens lichte onbezonnenheid op joyeus niveau zonder risico's zij wisten van jouw openheid de wereld weer omvattend met een omhelzing van 24 karaat want zo geef jij ons de gouden glans waarin wij ons hartverwarmend koesteren…

Meisje van lentetijd

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 316
In haar ogen danst het licht, een glans die niemand schaamt. Ze spreekt met handen, met gebaren, meer waarheid dan geluid. Wie haar ontmoet, vergeet zichzelf, maar vindt iets nieuws, van binnenuit. En als ze gaat — blijft iets bewegen, een geur van hoop, van lentetijd.…

Metamorfose

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 227
fraaie vlinder dan vlieg ik weg met gouden vleugels wanneer jij me vrijlaat uit jouw lachende mond het is zeker niet onmogelijk dat ik zwijg wanneer jij luistert dat ik niet buig voor argumenten nu jij ze opschrijft in de schaduw jij weet dat ik geen hoop geef in het donker van de onmacht geen glimp van diep vertrouwen of heldere glans…

Fotolijst

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
je bent openbaar je lach is onbegrensd met mijn herinneringen wat jij zo had gewenst nu je straalt in het licht voelen de fases hard met de deksel nu dicht jouw verlichting voelt teder met het zicht op jouw foto tekent jouw glinstering met glans op het voeteneind…

Moderne Eva

gedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 19.226
O, kindren, kindren, die nooit zult zijn Wat baat het eer en roem en glans te dragen, Als niets ons bijblijft, dan een droge dorst… Omdat de martelendste barenspijn Toch nooit zo wreed kan wezen als het knagen, Dat nooit uw mondje ik voelde aan mijn borst.…

kerst verwensing

netgedicht
2.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 5.370
bespat spiegelen de ramen het licht dat zacht van binnen gloeit en versleten zinnen boeit maar tijdens deze te korte dagen zijn er geen mensen meer om wat glans te vragen zie!…
Verdano15 december 2003Lees meer >

eerlijkheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 588
enkel één ding is de moeite waard niet het kletsen en het schreeuwen van criticasters is voor mij belangrijk noch de glimmende lach van cynici die mijn doen en laten nu bespotten enkel één ding is er dat voor mij telt de glans van ongeveinsde waarheid als repliek op de verleidelijke leugen die de storm van twijfel waaien doet in wat het geweten…

Verdoen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 950
pas dan krijgt nieuwe aarde vaste grond in werkelijkheid geplant waar verrotting haar eigen weg snijdt, gekarteld en wel terwijl het masker de grijns verbergt die gisteren met nu verbindt in machteloos verdoen van nimmer vertrouwde tijd draait het mes ruggelings een kant op tot aan het lemmet daar verdwijnt ook bloedend de laatste glans…
metha5 september 2005Lees meer >

Geluk ging strippend dansen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
De nacht verliest zijn glans in het spelen dag verschijnt weer ijzig grauw.…

nog niet

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
weerspiegel de mens draai negatief om positief is de wens mijn reis gaat door nooit opgegeven voor ons de mens wie weet er nog meer draai om ons heen door merg en been wind van kou slap maar ik hou van jou de letters zeggen wat ik denk wat ik voel je weet best wie ik bedoel het doel mijn smoel met de grijns van leven bewijs dat glans…

Verblindend

hartenkreet
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.304
Haren wild dieprood gekruld Mijn schaduw glinstert glans Dartel op hooggehakte pumps En heb de godganse dag sjans Mijn huid lijkt wel van brons Ogen lijken groen op te lichten Glimlach schijnbaar aanstekelijk Laat geluk naar buiten richten Parfum als een heerlijke hypnose Zweemt bedwelmende rozengeur Mensen lachen spontaan en lief De…
car28 mei 2007Lees meer >

Het beloofde land

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.238
Water, heldere spiegel op bleke bergen koud sterrenlicht Eeuwig maagdelijk water zacht ruisend verhaal tekende zijn verre weg in onmetelijke rust En ik zag de glans van je schreden de wonderlijke gloed van de blauwe maan op je stil gelaat de schaduw van je tere silhouet dansend in het zilver van de fluisterende stroom Nu vraag ik…

Sonnet

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.946
Alleen, lief, waar wij vluchtige uren leven Te zaam in immer wisselende vreugd En zo grondloos verzonken in elkanders Geluk, of de uren eeuwig bij ons bleven Met prille glans van nooit vergane jeugd, Is álles eender en is álles anders.…

Zilveren dans

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
liefkozen mijn huid en vermengen zich met de stroom van tranen hier in het diepe groene bos dans ik op een open plek omringd door bomen en hoog boven me een groot groen bladerdak waardoor de zachte druppels naar beneden komen zweven als tinkelende sterretjes in een donk're groene nacht de maan schijnt en geeft alles een onwerkelijke glans…
Joop16 augustus 2008Lees meer >

Het demasque

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 419
ooit zijn wij de tent in gegaan nieuwsgierig naar leven binnen keken wij elkaar lachend aan clowns in ons eigen bestaan hebben de nummers gezien af en toe opgetreden gestoeid met vandaag en verleden maar het demasqué kwam sneller dan wij ooit verwachtten glans en glorie waren verbleekt de kleding werd sleets het heilige vuur was…
wil melker28 augustus 2015Lees meer >

Deemster

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
bijna roekeloos raken venijn snijdt geen wonden maar soms, heel soms verrijkt het zoals nu wanneer lachende ogen plooitjes ontdekken toch scheur en verscheur ik rond middernacht die dode uren langzaam, héél langzaam tot de allerlaatste snipper al dwarrelend verdwijnt strakke lijnen willen nog even dwars gaan liggen doch de glans…
metha29 januari 2009Lees meer >

De nieuwe morgen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
Bij het wakker worden kust de nieuwe morgen haar nog slaapdronken ogen buiten is het voelbare afscheid van de zon en de maan, de eeuwenoude geliefden ze schenken elkaar de glimlach van het vertrouwen in en op elkaar ze wachten en verwachten zij stapt uit bed haar voeten raken de grond haar handen vinden de glans van het ontwaken buiten…
Windwhisper4 februari 2009Lees meer >

Een volmaakt geheel

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 453
ik heb jouw oogstrelende kleuren al gezien ja die zonder pigmenten in een eerste glans van nano en energie uit nieuwe elementen zij spelen met en in de atmosfeer zoals ook wij delen in en deel zijn aan onze leefomgeving sprankelen zij in harmonie met een totaal andere biosfeer in ons nieuwe samen zijn identiteiten gelijk maar…
wil melker11 november 2020Lees meer >

mijn lieve moeder

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.327
Gevangen in een wereld die niet meer de jouwe is het wordt steeds stiller om je heen je gehoor steeds minder dat is je grootste gemis je rug gebogen en slechter ter been waar is de glans gebleven in je ogen en je levenslust soms hoor ik je zeggen ik wil alleen maar rust voel me dan machteloos en wil ik je helpen maar weet niet hoe…
ria11 september 2009Lees meer >

Ik smacht naar de lente

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.216
Hoe welven zich bogen van glans Om mij heen bij der lente verschijnen, Hoe hupp'len in weke kadans Mijn gedachten langs zacht-ronde lijnen! Mijn hart roept de lente zo luid, En klopt ongeduldig haar tegen... Hoor! was dat geen merelgefluit? Wat klonk daar langs de eenzame wegen?…
Edward Koster17 februari 2010Lees meer >

Kitsch

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 516
Ik heb aan iedereen lak mijn rijmpjes zijn luchtig als schuimgebak, met ro- de kersen eromheen ge- drapeerd, zo rood als rode rozen en daarna dan met een kwast heb ik lak ero- verheen gesmeerd voor de glans, een schilderijtje van suikerverf en dan nog vier mooie roze latjes daar- omheen, een schilderijtje om te eten, waarom…
c. paris15 maart 2010Lees meer >