1451 resultaten.
Je golfde eigenwijzigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 proef de zee
koud aan handen
zilt in verlangen
naar de zomers van toen
kil in grijzigheid
je golfde eigenwijzigheid
maar ik wist je in de onderstromen
te verleiden tot een warme zoen
die spetterde
het ijs brak waar
de sneeuw nog lag en leek
alsof het volop lente was
in samen kristallijnen
gaan we grenzen uitproberen
jij tekent…
Licht & donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Het is
een spel
een dagelijks spel
van licht en donker
donker en licht
De rollen
zijn verplicht:
dag & nacht
blauw & wolken
zon en maan,de hoofdrol
Het oneindig spel
eist zijn tol:
nat worden
van regen
koud zijn
door snijdende wind
val op glad ijs
geen hand voor
ogen zien door
invallende duisternis.....…
Midwinteren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 door de kou
komend met het ochtendlicht
Gooide droog hout en turf
in de kachel, warmde kruidenwijn
vulde de bekers
De handen omsloten
wensten een beter leven
keken elkaar grijnzend aan
Zij knielde op het tapijt
deed mij in haar verdwijnen
warm, zacht en teder
Adam in het paradijs
telde op de dunne ruiten
de groeiende bloemen van ijs…
Bijna niet vermeldenswaard
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 net even anders
doordat diegene
onder die omstandigheden
bijvoorbeeld een kronkelweg inslaan
om meer van de omgeving te zien
een thee voor je inschenken
een deken halen voor je
en op je wachten
en, hoe kan het anders
die spiegel die van de trap
en niet kapot,
jij die helpt hem terug te zetten in de sponning
de clandestine soesjes en ijs…
zijn pegel winterkolder
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
1.884 ik wil schaatsen
gedachteloos lang glijden
wakken mijden en langs takken
rijden van de waterplaats
voor vogels van de vaart
het is het waard
de vorst te voelen bijten
in je wang of bang te zijn
als je het ijs hoort kraken
de scheuren zelf nog kan maken
ruggen diep gebogen
ogen tranen ijsplezier
niet bevriezen is het motto hier
gure…
Stiefeltje, mijn prachtige lentemerel
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
656 met je zorgeloze
zuivere zang
breek je de winter
en het ijs om mijn hart
versplintert
onder het plotse verlangen
naar jouw belofte van lome warmte
dagen zo licht als de tonen van jouw zang
Zonder besef
dat jouw lichte lied
deze donderende gevolgen heeft
bezing je de terugkeer van leven
Herinnering
verlangen
Stuiterend geluk…
Op zoek naar thuis Aan J. Hermsen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 Ik kan door heimwee overmand Memories eren, observeren
Ook weemoed naar een andere tijd
Dan die waarin ik werd geboren
Veroorzaakt lotsverbondenheid
Kan hoog op herbeleven scoren
Een kijkje in De Gouden Eeuw
Met aan de Vecht de buitenplaatsen
Een winterlandschap, ijs en sneeuw
Met arreslee, vriesletsel, schaatsen
De stoommachien, fabriek…
Café in Buitenpost
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 Wij zaten afzijdig van de Friese stamcafégasten,
die luidruchtig de sfeer aan het verpesten waren,
waarschijnlijk getergd door onzichtbare lasten
en ondanks de drank kwamen ze niet tot bedaren.
Ik schaamde me een mens te zijn door hun geloer,
een vadzige barmeid liet André Hazes weergalmen,
de dorpse gekken ergerden zich aan ons gekoer,
wat…
GLOEIENDE WINTERTENEN IN EEN SCHEVE SCHAATS
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
622 Bij menig dame kon hij het ijs breken.
Zo heeft hij een scheve schaats gereden,
is in het verkeerde bed gegleden,
en dat voelde als een warme deken.
Sindsdien lijdt hij beslist geen koude meer,
want hij wipt ergens binnen, keer op keer!…
Mammoet
gedicht
3.5 met 46 stemmen
20.656 Ten slotte ben ik opgegeven,
door de wind in slaap gefluisterd,
weggedoken in de tijd -
Sindsdien kijk ik omhoog door ijs
en luister naar de eeuwigheid.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Alle Goeds', 2001.…
Mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.415 In het lover zingt de eerste vogel
En een bries vertelt me een vreemd verhaal
Over stilte en over vriendschap en
Over ijs dat kraakt.
Je bent mooi
Zo mooi dat ik je niet raken kan
Maar dat hoeft ook niet
Want door jou wordt telkens weer
Een dag gemaakt.…
Sienna
gedicht
4.5 met 104 stemmen
14.272 Ver weg van de flarden mist
en tinten grijs
de grauwe dikke klompenschapen
en de sloten met het eeuwig ijs,
ben jij op siennareis.…
houvast
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.006 zou willen dat de tijd jou niet raakt
met de volle kracht van de seizoenen
regen, ijs en wind, maar jij wil groeien
dat snijdt het oude hout, sterft
het jong loop groen en spichtig uit
men komt binnen, doet de brillen af
veegt de plotselinge aanslag van het glas
kiest wat men drinken zal om later
te vertellen dat men van buiten
naar binnen…
Schutzmantelmadonna
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Solitair sluipt ze over het ijs,
honderden kilo's vet en spier,
sterke klauwen, scherpe tanden
op zoek naar een prooidier.
Een rustende ringelrob,
een felle aanval,
botten kraken tussen de kaken
van deze femme fatale.…
Afscheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.837 de getergde hand op je doorgezakte schouder
warmte voelt kouder dan ijs stromend door aderen
leegte doet woorden verstommen tot 't niets
sneller dan licht schiet 't door je gedachten
wanhoop nabij beukend tegen de ruwe kade
gevoelens trekken kolkende massa tegemoet
bergen woest verzet over het gans onmogelijke
storm je onheilspellend…
De brief
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.427 Aan mijn tanden tintelt ijs.…
Geestelijke avonturen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 Verdwaalde bloemen
Bestaande uit ijs en zand
Vormen een mozaïek
Het laatste geruis
Van eenzame bladeren
Wordt minimalistische muziek
Imaginaire penselen
Verven momenten in
Wanneer ze komen bovendrijven
Verloren woorden
Vinden hun spreekwoordelijke weg
Zodat hij ze kan neerschrijven
Zijn vergeten glimlach
Keert weer terug
Terug…
De dans van scherpe messen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.100 Scherpe messen
Trekken lange groeven
In het net herstelde ijs
Zij dansen om elkander
Tot een besluit
Van weggeworpen Lutz
Harmonisch zwevend zorgt zij voor
Wervelingen in de lucht
De landing zo ver weg
Opnieuw wordt gezocht naar
Innige omhelzing
In de dodenspiraal
Stilte en stilstand
Terwijl haar gezicht
Teder tegen zijn borst…
laat ik het zo zeggen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
875 laat ik het zo zeggen
nee nu,
het ijs weer dunner wordt
de bodem omgekeerd
als roerloos spiegelland
bijna vervalt in vroeger staat
het oude kind
dat dragen wil
en alles ook verdragen heeft
dat kou verhulde
en licht weerkaatste
met vastgeknoopte schaatsen
losjes op de rug
nu spreek ik –
niet van toen –
na vele winters op een rij…
zware hoge berg
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.449 Zware hoge berg
Het was zo zwaar als lood
De trappen leken van ijs
De lucht van sneeuw
De mentaliteit was laag
Zelfs te laag voor mij,
Want ik leek net een oude opa
Mijn conditieniveau was sloom
Al dagen zat ik op een fiets
Waar ik werd voorgetrokken door een vriend,
Maar vandaag kon ik de hoge trede
Van het hoge gebouw
Niet beklimmen…
zo moe
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
803 wie wijst me
waar ik rustig slapen kan
nu mijn bed
met ijs is toegedekt
een berijmd gordijn
stijf de buitenwereld weert
morpheus wenkt
met armen wijd open
doch stoorzenders
scheuren mijn nacht aan stukken
een slaapwandelaar
doolt door de donkere nacht
zoekt de verdwaalde stilte
wie heeft voor mij
een plaatsje vrij
waar leg ik het…
Dwalen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Weer gedachten volgen en puzzelen met de werkelijkheid
van niet dezelfde dromen en wachten op schaduwen van ijs
die vergaan in een eenzame wanhoop.…
HET VERSTOORDE LEVEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 Ze zijn met velen
De meeuwen boven de winterakker
Zelfs hen kan ik niet verdragen vandaag
Waar blijft de zon die het ijs smelt
Waarin de waarheid bevroren…
Inburgering
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.056 Vraag mij niet ooit terug te keren
naar onze bloedstollende sleur
tussen vergeeld behang verkeren
ontneemt het leven elke kleur
op kruiend ijs wil ik verdwalen
in een vuurrode vlammenzee
ik burger in bij kannibalen
met negerinnen op de thee
vergeet voorgoed alle verhalen
uit onze perkamenten rol
je zal mijn kruin nimmer zien kalen
ik…
Waar liefde ooit begon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.593 Het verlangen keert zich tegen mij
mistige paden strekken zich uit
nachtvogels komen plots langszij
gevoelens verschieten hun kruit
De wens om lief te hebben knelt
doodsbang voor de pijn achteraf
dagen van genegenheid zijn geteld
liefde ervaar ik nu als een straf
Door het dikste ijs heen gezakt
smolt mijn vertrouwen onder de zon
maar…
leer me dan zwemmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 op het gladde ijs
schaatst het leven
elk water heeft zijn afloop
tussen hoogte/laagte
wat zal het worden?…
Met water vol vuur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
661 ik breek
stukjes ijs
bouw als vorst
met water vol vuur
mijn doorzichtig paleis
wind vlaagt met
sneeuw hoge muren
rondt torens
als pegels met
noordooster gesels
bij licht
van de maan
vriest mijn paleis
naar kou van de
sterren wachtend op jou
jij bent de vrouw
die het hart van de
vorst zal ontdooien
jij bloeit als lente
met…
Uniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 Uniek mens
mijn warmte bron
die de wolk in mij condenseert
voor mijn laatste woord aan jou
zij die ijs smelt in een ijzig atmosfeer.…
We kaasden en likeurden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
914 heb kerst gebraden
de ogen waren groot
borden zwaar beladen met
hertenbraad en dampende rollade
spoon amuses en
talloze gangen gedoopt
in wit en rode wijn met
toch nog een rosé verlangen
we kaasden en likeurden
de kinderen hun ijs in
sprankelende kleurtjes
wij koffieden senseogeurtjes
het bezoek is opgestapt
na culinair gebeuren…
Longyearbyen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Aan het einde van de wereld ligt een stad,
temidden van sneeuw en ijs.
Er wonen weinig mensen die er niet sterven.
De zon gaat na de lente niet meer onder.
In de winter is het altijd nacht.
De stad wordt omgeven door spitse bergen,
en de zee van Willem Barentsz.
Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee.…