1728 resultaten.
Domies Toen en de wind.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
314 Er roepen nog meer kerkjes op terpen, Ezinge,
Breede, zij allen staan verweerd op
de wind, hoor het zingen op het land.
Het zilveren gras wat buigt, kop tegen staart.…
Op zoek naar Akhenaton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
761 Met dank aan Jan Engelman
Akhenaton, ik roep je aan
je tempels zijn hier ver vandaan
en alle sterren hozen.
De vele beelden die ik vond
je teksten en je buik zo rond
deden me telkens blozen.…
tussen missen en herinneren, na een jaar
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.153 En anders ben
je op te roepen
met wat je hebt achtergelaten,
tussen missen en herinneren.…
suizen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
488 de horizon
strijkt met ver reikende vingers van zilver en schaduw
langs de felwitte berken tegen de vriesheld’re herfstlucht
over de giftig rode geheimzinnigheid van vliegenzwammen daaronder
het glinsterend lover van felrode vossenbessen
aan de bosranden juichen de bomen ruisend in een stemmig herfstkleed
slechts de wind
de klaaglijke roep…
jij en de zee
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.056 het is nog licht
aan het einde van de dag
en het heen en weer waaien
van je schateren drijft verder weg
in kleine bootjes
uitgestald
op het vernis van zomeraccenten
de lijn van oost naar west
kom je morgen terug, roep ik
om zo de zee te vergroten
en mijn armen in
omhelzing
tot waar zal je gaan, fluister ik
met nevelbloemen…
B E D E
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.964 ik roep om genade,
uit mij stikdonkre zielenood!
Gij, slaat Ge in zijn vallen het muske nog gade,
o! weer van mij de zondaarsdood!
Gij regelt de loop van de dolende starren, —
Gij kunt uit hun krijg de elementen ontwarren, —
Uw sterrenmantel dekt het Al!
O!…
112 jaar
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
664 het geweld
herinneringen bleven
indringend en wreed
de somme ieperen
verdun en de ijzer
op de 11de van de 11de
wilde hij nog iets zeggen
nog in de houding staan
maar alles weigerde dienst
veteraan henry allingham
zijn zwijgen sprak boekdelen
afgevoerd in een rolstoel
het applaus hoorde hij niet
in zijn nu stille wereld
roepen…
En toch zal ’t lente worden
poëzie
3.1 met 11 stemmen
2.251 Al zijn de velden doods en stil,
Ik blijve welgemoed,
En roep gelijk de vogel doet:
En toch zal ’t lente worden!
------------------------------------------------------------------
uit: Liederen voor groote en kleine kinderen (1879)…
Het groenpoepkuiken
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
721 Ik ben het groenpoepkuiken,
herkenbaar aan mijn roep,
aan mijn manier van duiken
en aan mijn groene poep.
Ik ben het groenpoepkuiken,
jij slappe bruinkwakhoen!
'k Laat jou een poepje ruiken
en let wel... het is groen.
(De gezongen versies van mijn gorgelrijmen zijn te beluisteren op mijn weblog.…
Nachtgewaad
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
574 Zacht slaat zij de nacht om haar heen
geeft kussen lucht en draagt zo
een laatste droom naar niemandsland
vluchtig aanschouwt zij nogmaals namen
die haar al eerder zijn voorgegaan
nog wil zij roepen, keer om, keer om
net te laat ziet zij schone schijn
omringd door vele sterren die blijven
proberen hun licht te laten stralen
op vergeten…
Harmonie.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 Dit is geen roep om hulp
het is een moment van stilte
waar ooit draden van eenzaamheid
werden gesponnen fluistert nu
de wind in mijn oren
piekeren is een eenzaam
zwevende gedachte wanneer
mijn denken dromen worden
zij die stilte vrezen hebben
nooit hun hart gelezen
liefde weerspiegelt mijn
harmonie van binnen
maar behoed…
Vervlakking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
Laatste halte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
580 deze beklemmende stilte duldt geen bries
over dit gelaat van het onaantastbare
het struikgewas als gefronste wenkbrauw
tegen de oplichtende schaduwen
elke stap op dit karpet is een aanranding
van de ijle wintermaagd
ze is op weg naar de hemel
over ons heen glijdt het oordeel
door de wolken schemert de roep
'dit is de laatste halte'…
Krimp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Krimp
Bij het woordje krimp
Schrompelen politici ineen
Hun inkomen zal slinken
Dus roepen ze meteen:
We willen krimpgeld hebben
Voor onze regio’s
We huren dan kabouters in
Die zijn toch werkeloos
Met hun korte lijfjes
Op te grote voet
Mogen ze gaan vertellen
Dat inkrimpen echt moet
Zodat onze mensen
Straks weten wat het is
Gekrompen…
de Woensdagmens (II)
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
567 Kunstmatigheden -
welk in te roepen heden ook -
verwerpt haar trage zegen.
Bedachtzaam weegt zij
haar gewijzigd leven:
beter ontroerend bleu
dan bijna een blasfemie.…
Cowboy
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 (nummer 21
rijmde niet)
De wijdse vlakten
roepen mij,
en tot die tijd
zit ik op mijn
veranda met mijn
ogen dicht,
te bedenken
dat ik niet weet
hoe je paard rijdt.…
De roepende wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 om te lopen in het wonder
van de lange lanen
die de lucht betoveren
met dwarrelende bloesem
en in mij ingehouden
gaan zingen van vreugde
gemengd met verdriet
om het vallen, weg
van het leven, weg
van de bladscheuten
het dwarrelende besef
dat het bijna voorbij is
hoe graag ik ook had willen blijven
en willen antwoorden
op de roep…
Herinneringsbeeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
466 door
de sneeuwstorm
zijn verzorgster
zag het
totaal niet
de tweede
blafte ook
trok zelfs
aan de
riem wat
een hondenliefde
hè weg
waren de
zorgen en
verdriet
Zij wisten
beiden die
knappers zij
heeft heerlijke
brokjes in
haar fietstas
natuurlijk geen
snoep
en huldebetoon
naar de
dierenhemel dat
is wat
ik uitbundig
roep…
Vervlakking
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
Spreidingswet
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
528 .
-------------------------------------------------------------------------------------------
Gemeenten roepen het kabinet op de Spreidingswet niet in te trekken:
‘De Spreidingswet is de beste en goedkoopste manier om de benodigde opvangplekken te realiseren.’
De PVV wil ervan af.…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
230 ik voelde
vlammen
zonder vuur
een vonk
verstopt
in veen
de wind
wilde woorden
die ik nog niet kende
maar al wel
verlangde
ik liep
langs lijnen
van licht
die leken
te leiden
maar lazen
mij niet
mijn huid
hing
aan herinnering
mijn hart
hunkerde
naar houvast
ik was
een echo
op eigen grond
een roep…
Waarom luister je niet?
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.318 Ik roep je terug
uit de wereld
waarin je al tijden woont
op je schommel
zwieren zwaaien
hoog naar laag
waarom luister je niet?…
Over het zoeken *
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
902 Gelukkig roep je nu
of ik op tijd kom eten.
Ik vind je zonder zoeken.
* Dit vers staat op de nominatie te verschijnen in de bundel 'De poëziepolder.'…
Terugkeer
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.020 Eens zal hij terugkomen
op de wolken
in het zicht van alle volken
in grote macht
en majesteit
om te regeren in eeuwigheid
dan zullen alle volken,
wanneer ze hem zien afdalen
op de wolken
in aanbidding roepen
zijn heilige naam,
massaal op de knieën gaan
in gedachten
starend naar de wolken
wetend…hopend,
in het zicht van alle volken…
Stoomboot in de mist
netgedicht
2.6 met 44 stemmen
4.649 Het roepen achter dranghekken
is veilig, is geborgen.
Op de kade het verlangen.
Zwaaien verkleint de afstand
tussen wat is en wat gaat komen.
Zie de maan en zie de bomen.
De wind waait letters
door het woeste water.
Komt hij nu of komt hij later?
Een moeder sust.
Een oude heer met witte haren
stelt haar dochtertje gerust.…
het gewillig riet
netgedicht
4.1 met 70 stemmen
3.321 duik maar niet in het diepe
roep ik binnensmonds naar haar
bewijs slechts eer aan oppervlakkigheid
het is een loos gebaar
dat weet ik goed
immers tot meer is zij niet bereid
het is haar lach die mij overdondert
en zij heeft weet hoe naar lippen te praten
ook de bevallige heupen die haar verschijning
lijken te omhullen ontgaan mij niet…
'k Mis je
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.376 Wanneer de diepe geur van
de nacht mijn heimwee omhelst
met een warme dans
in kleine druppels,
dan roep ik jouw naam.
Wanneer de slapende sterren
mij fluisterend dragen
met magisch licht
in mijn zacht huilende ogen,
dan ben jij het antwoord
in mijn verhaal……
angstdroom
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.564 maak mij wakker uit deze angstdroom
zeg het woord dat mij wakker schudt
de stilte van de nacht
het zwijgen maakt mij bang
zo eenzaam en alleen
je hoort de regen tegen het raam
ik blijf de maan aanstaren
je zou er toch voor mij zijn
hoe vaak ik je naam ook roep
je antwoordt mij niet
je zou me toch steunen
maar je blijft stil
ik kijk naar…
Zo ook de mens roest
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
560 en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die ook de schoonheid
van vergankelijkheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in jutenzakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond
in krans slagaders
is gerijpt tot kalk
als ik je naakt zie
nee, met het stof nog aan
dan hoor ik gisteren roepen…
als gisteren roept
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
779 schraap
van ogen
en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die vergankelijke schoonheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in stoffen zakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond rust in
verkalkte kransslagaders
als ik je naakt zie
neen, met het kleed nog aan,
dan hoor ik gisteren roepen…