Alle inzendingen over roepen

1728 resultaten.

Sorteren op:

Domies Toen en de wind.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 314
Er roepen nog meer kerkjes op terpen, Ezinge, Breede, zij allen staan verweerd op de wind, hoor het zingen op het land. Het zilveren gras wat buigt, kop tegen staart.…

Op zoek naar Akhenaton

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 761
Met dank aan Jan Engelman Akhenaton, ik roep je aan je tempels zijn hier ver vandaan en alle sterren hozen. De vele beelden die ik vond je teksten en je buik zo rond deden me telkens blozen.…

tussen missen en herinneren, na een jaar

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.153
En anders ben je op te roepen met wat je hebt achtergelaten, tussen missen en herinneren.…
frits honingh28 december 2002Lees meer >

suizen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
de horizon strijkt met ver reikende vingers van zilver en schaduw langs de felwitte berken tegen de vriesheld’re herfstlucht over de giftig rode geheimzinnigheid van vliegenzwammen daaronder het glinsterend lover van felrode vossenbessen aan de bosranden juichen de bomen ruisend in een stemmig herfstkleed slechts de wind de klaaglijke roep…

jij en de zee

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.056
het is nog licht aan het einde van de dag en het heen en weer waaien van je schateren drijft verder weg in kleine bootjes uitgestald op het vernis van zomeraccenten de lijn van oost naar west kom je morgen terug, roep ik om zo de zee te vergroten en mijn armen in omhelzing tot waar zal je gaan, fluister ik met nevelbloemen…

B E D E

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.964
ik roep om genade, uit mij stikdonkre zielenood! Gij, slaat Ge in zijn vallen het muske nog gade, o! weer van mij de zondaarsdood! Gij regelt de loop van de dolende starren, — Gij kunt uit hun krijg de elementen ontwarren, — Uw sterrenmantel dekt het Al! O!…

112 jaar

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 664
het geweld herinneringen bleven indringend en wreed de somme ieperen verdun en de ijzer op de 11de van de 11de wilde hij nog iets zeggen nog in de houding staan maar alles weigerde dienst veteraan henry allingham zijn zwijgen sprak boekdelen afgevoerd in een rolstoel het applaus hoorde hij niet in zijn nu stille wereld roepen…

En toch zal ’t lente worden

poëzie
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.251
Al zijn de velden doods en stil, Ik blijve welgemoed, En roep gelijk de vogel doet: En toch zal ’t lente worden! ------------------------------------------------------------------ uit: Liederen voor groote en kleine kinderen (1879)…

Het groenpoepkuiken

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 721
Ik ben het groenpoepkuiken, herkenbaar aan mijn roep, aan mijn manier van duiken en aan mijn groene poep. Ik ben het groenpoepkuiken, jij slappe bruinkwakhoen! 'k Laat jou een poepje ruiken en let wel... het is groen. (De gezongen versies van mijn gorgelrijmen zijn te beluisteren op mijn weblog.…

Nachtgewaad

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
Zacht slaat zij de nacht om haar heen geeft kussen lucht en draagt zo een laatste droom naar niemandsland vluchtig aanschouwt zij nogmaals namen die haar al eerder zijn voorgegaan nog wil zij roepen, keer om, keer om net te laat ziet zij schone schijn omringd door vele sterren die blijven proberen hun licht te laten stralen op vergeten…
metha29 november 2010Lees meer >

Harmonie.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
Dit is geen roep om hulp het is een moment van stilte waar ooit draden van eenzaamheid werden gesponnen fluistert nu de wind in mijn oren piekeren is een eenzaam zwevende gedachte wanneer mijn denken dromen worden zij die stilte vrezen hebben nooit hun hart gelezen liefde weerspiegelt mijn harmonie van binnen maar behoed…
Redcloud9 december 2011Lees meer >

Vervlakking

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Nergens klinkt geluid zo iel als over verre vlakte waar geen weerstand of strijd overwinning ten offer viel het leven tot de horizon vervlakte elke roep om hulp verzand.…

Laatste halte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
deze beklemmende stilte duldt geen bries over dit gelaat van het onaantastbare het struikgewas als gefronste wenkbrauw tegen de oplichtende schaduwen elke stap op dit karpet is een aanranding van de ijle wintermaagd ze is op weg naar de hemel over ons heen glijdt het oordeel door de wolken schemert de roep 'dit is de laatste halte'…

Krimp

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Krimp Bij het woordje krimp Schrompelen politici ineen Hun inkomen zal slinken Dus roepen ze meteen: We willen krimpgeld hebben Voor onze regio’s We huren dan kabouters in Die zijn toch werkeloos Met hun korte lijfjes Op te grote voet Mogen ze gaan vertellen Dat inkrimpen echt moet Zodat onze mensen Straks weten wat het is Gekrompen…
Karel Krokant30 november 2013Lees meer >

de Woensdagmens (II)

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
Kunstmatigheden - welk in te roepen heden ook - verwerpt haar trage zegen. Bedachtzaam weegt zij haar gewijzigd leven: beter ontroerend bleu dan bijna een blasfemie.…

Cowboy

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
(nummer 21 rijmde niet) De wijdse vlakten roepen mij, en tot die tijd zit ik op mijn veranda met mijn ogen dicht, te bedenken dat ik niet weet hoe je paard rijdt.…

De roepende wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 444
om te lopen in het wonder van de lange lanen die de lucht betoveren met dwarrelende bloesem en in mij ingehouden gaan zingen van vreugde gemengd met verdriet om het vallen, weg van het leven, weg van de bladscheuten het dwarrelende besef dat het bijna voorbij is hoe graag ik ook had willen blijven en willen antwoorden op de roep…
Zywa8 februari 2020Lees meer >

Herinneringsbeeld

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
door de sneeuwstorm zijn verzorgster zag het totaal niet de tweede blafte ook trok zelfs aan de riem wat een hondenliefde hè weg waren de zorgen en verdriet Zij wisten beiden die knappers zij heeft heerlijke brokjes in haar fietstas natuurlijk geen snoep en huldebetoon naar de dierenhemel dat is wat ik uitbundig roep…
Antonia11 augustus 2020Lees meer >

Vervlakking

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Nergens klinkt geluid zo iel als over verre vlakte waar geen weerstand of strijd overwinning ten offer viel het leven tot de horizon vervlakte elke roep om hulp verzand.…

Spreidingswet

snelsonnet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 528
. ------------------------------------------------------------------------------------------- Gemeenten roepen het kabinet op de Spreidingswet niet in te trekken: ‘De Spreidingswet is de beste en goedkoopste manier om de benodigde opvangplekken te realiseren.’ De PVV wil ervan af.…

Verlangen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 230
ik voelde vlammen zonder vuur een vonk verstopt in veen de wind wilde woorden die ik nog niet kende maar al wel verlangde ik liep langs lijnen van licht die leken te leiden maar lazen mij niet mijn huid hing aan herinnering mijn hart hunkerde naar houvast ik was een echo op eigen grond een roep…
Cor Koene7 november 2025Lees meer >

Waarom luister je niet?

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.318
Ik roep je terug uit de wereld waarin je al tijden woont op je schommel zwieren zwaaien hoog naar laag waarom luister je niet?…
sunrise14 augustus 2005Lees meer >

Over het zoeken *

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 902
Gelukkig roep je nu of ik op tijd kom eten. Ik vind je zonder zoeken. * Dit vers staat op de nominatie te verschijnen in de bundel 'De poëziepolder.'…
Jan de Bas23 augustus 2005Lees meer >

Terugkeer

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Eens zal hij terugkomen op de wolken in het zicht van alle volken in grote macht en majesteit om te regeren in eeuwigheid dan zullen alle volken, wanneer ze hem zien afdalen op de wolken in aanbidding roepen zijn heilige naam, massaal op de knieën gaan in gedachten starend naar de wolken wetend…hopend, in het zicht van alle volken…
Myriamm14 oktober 2003Lees meer >

Stoomboot in de mist

netgedicht
2.6 met 44 stemmen aantal keer bekeken 4.649
Het roepen achter dranghekken is veilig, is geborgen. Op de kade het verlangen. Zwaaien verkleint de afstand tussen wat is en wat gaat komen. Zie de maan en zie de bomen. De wind waait letters door het woeste water. Komt hij nu of komt hij later? Een moeder sust. Een oude heer met witte haren stelt haar dochtertje gerust.…
Jan de Bas24 november 2006Lees meer >

het gewillig riet

netgedicht
4.1 met 70 stemmen aantal keer bekeken 3.321
duik maar niet in het diepe roep ik binnensmonds naar haar bewijs slechts eer aan oppervlakkigheid het is een loos gebaar dat weet ik goed immers tot meer is zij niet bereid het is haar lach die mij overdondert en zij heeft weet hoe naar lippen te praten ook de bevallige heupen die haar verschijning lijken te omhullen ontgaan mij niet…

'k Mis je

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.376
Wanneer de diepe geur van de nacht mijn heimwee omhelst met een warme dans in kleine druppels, dan roep ik jouw naam. Wanneer de slapende sterren mij fluisterend dragen met magisch licht in mijn zacht huilende ogen, dan ben jij het antwoord in mijn verhaal……

angstdroom

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.564
maak mij wakker uit deze angstdroom zeg het woord dat mij wakker schudt de stilte van de nacht het zwijgen maakt mij bang zo eenzaam en alleen je hoort de regen tegen het raam ik blijf de maan aanstaren je zou er toch voor mij zijn hoe vaak ik je naam ook roep je antwoordt mij niet je zou me toch steunen maar je blijft stil ik kijk naar…
melanie23 februari 2006Lees meer >

Zo ook de mens roest

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 560
en je huid schuur met mijn vergeelde nagels die ook de schoonheid van vergankelijkheid aanschouwelijk maken hoe vol is je leegte als ik jouw adem opvang in jutenzakken voel jij dan nog waar licht voor staat als de avond in krans slagaders is gerijpt tot kalk als ik je naakt zie nee, met het stof nog aan dan hoor ik gisteren roepen…

als gisteren roept

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 779
schraap van ogen en je huid schuur met mijn vergeelde nagels die vergankelijke schoonheid aanschouwelijk maken hoe vol is je leegte als ik jouw adem opvang in stoffen zakken voel jij dan nog waar licht voor staat als de avond rust in verkalkte kransslagaders als ik je naakt zie neen, met het kleed nog aan, dan hoor ik gisteren roepen…