1518 resultaten.
waar ik mij vinden zal
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
784 toch zijn er weer die warm oranje dagen
waarin de wereld klopt in mij
verlaten wil ik dan de schemer van voorbij
om blije vogel tussen groen- en blauwe veren
hoger dan hoog het leven in te dragen
de onderstroom verdwijnt en ook de kou
daar waar het zonlicht tovert tussen groen
van geel tot blauw en vermiljoen
baad ik me vrij in alle kleuren…
Koude oorlog
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.304 Verbannen naar daar waar zijn hoop-
volle vingers verdwijnen in schemer
en in voorgeschreven, trage tijd.…
Windstil
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.347 Windstil, een zon die straalt
Kalm water, groen gefluister
Net of alles 'n beetje draalt
Wachten op stemmen in 't duister
Als de zon dan langzaam zakt
En lange schaduwen gaat trekken
De schemering je emoties pakt
Je geest zich aan de horizon wil strekken
Dan pas is alles tijdloos
Los van elke bestemming
Lijken dilemma's belangeloos…
Berouw
poëzie
3.3 met 18 stemmen
2.795 In de schemer het angstige luistren
Naar de wind, die waait om de huizen.
Van de wilgen stuiven de pluizen,
Wit in de regen van 't duister.
Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.…
Vlijmscherp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
503 licht en schaduw
streden schemerend
hun wedstrijd waarbij
contrast de tijd
als zwaard hanteerde
zij blonk vlijmscherp
het eindsignaal in
de laatste flikkering
van deze heroïsch
gespeelde ronde
zacht duister legt
zich tevreden neer op
de bereikte plaats
maar donker kent nog
een laatst flits verweer
ongezien door velen
koestert…
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 De wind huist in de muren,
gestalten dwalen door de schemer,
wat stierf, keert nimmermeer.
Een traan van de hemel,
de eenzame luistert in stilte,
de kamers van de dood staan open.…
Elfenbankje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.323 Met mijn uitgeholde schoenen
liep ik murmelend verloren
door de dichtvertakte bossen
die verstierven in hun blad
Waar in stilte ik het fluiten
van de kierewiet kon horen
en verdroomd nog voor mij uit
de eikels trapte van het pad
In de schemer zag ik bankjes
die de elfen toebehoren
en ik viel op hen in slaap
met dromen die ik nooit vergat…
Roet van mijn leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
793 de kaarsen werpen schaduwen
die als doeken alles afdekken
de ramen glanzen vermoeid
alsof ze langzaam
in diepe vergetelheid
wegzakken
als je dan
je hoofd wegdraait
gloeit je haar rood
in het schemer
ik zie alleen contouren
en ben onzeker
over het bestaan ervan
jouw vormeloosheid
in de schaduwen
is de weerspiegeling
van mijn onkunde…
Trojaanse vrouwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
813 mij
ontsnapt tevergeefs
aan de mond van
verzilte weduwen
Wat moet de hel
nog ónder mij
Uitgewrongen trots
zorgt voor het
gapende litteken
op de zuurzoute toekomst
van de overlevenden
Laat de hoop maar
varen
Onder de broeierige melancholie
van een gehesen zeil brandt
Hekabes schande als laatste
misleidend baken in haar
schemerende…
Fijndraden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Waar geen woorden voor zijn
is hier in de schemering
aanwezig, het geheim
nog niet te weten
hoe het verder gaat
maar wel het net in mij
te voelen samenkomen –
onzichtbare verbindingen
met de hartslagen van het leven
In woordloze taal verovert
het ademen van de pijpen
zacht golvend de ruimte
op de stilte en dan is niets
vanzelf muziek…
Panorama
gedicht
2.5 met 126 stemmen
26.959 de avond hangt stil boven de stad
bewegingloos als op een foto,
een filter van lila schemer
verkorrelt het panorama,
dringt erin door
als losse thee
in kokend water
en verkleurt het leven
zoals de dingen
op een oude polaroid
die mij nog later,
wanneer ik hoop te vergeten,
zal herinneren
aan verliefdheidsvlagen
waarin…
zo in de war
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
928 ik kijk naar de schemering
ik kijk naar de vogels
ik kijk in de verte vanaf het strand
Het wordt maar drukker
Geen moment van stilte, noch bezinning.
Ik ga verder zonder erbij stil te staan.
Plotseling kijk ik om en alles wordt zwart. En dan valt alles op zijn plek. Mijn wereld stort in. Ik weet het weer.…
Berouw
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.248 In de schemer het angstige luistren
Naar de wind die waait om de huizen.
Van de wilgen stuiven de pluizen,
Wit in de regen van 't duister.
Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.…
Ragfijne regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 laat me schemeren
in je heldere ogen
die liefde stralen
uit een warme blik
nadat ragfijne regen
van nooit geziene tranen
langzaam is gaan klaren
in een eerste lach
waar je stem
nog zacht en timide
met emoties spreekt breekt
de zon zijn duizend stralen
zij verhalen van
passie en begrip
waarmee jij uit eigen hart
de zorgen van anderen…
Zomeravond- verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
596 De oranje gloed achter de bomen
kondigt de avond aan
door geruisloos zachte schemer
is geen donker of licht
Witte zwanen statig
vergrijzen in het niets
het water met lange stroom
vloeit naar de einder
De kelken dichten hun hart
wat blijft is de geur
stemmend geroezemoes
verstomt, de stilte valt
de schakering regenboog
tinten, als…
Op witte lakens
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
593 toen jij mij in de schemering zag
ontdekte je dan wie ik was
plooide je gezicht een lach
terwijl je mijn diepe dromen las
of nam je meer de schaduw waar,
daar nodigt de maan vaak toe uit,
stokte je tong als naakt gebaar
en hoorde je enkel mijn ademgeluid
verhaalde de nacht niet van overgave
kwetsbaar over lakens uitgespreid
terwijl mijn…
mystery is the life full of curious things
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
754 Wie is daar die mij roept
Mij smeekt om hulp
In de leegte van eenzaamheid
Het omvat een schulp
Met een schraal geluid
Hoor ik daar die ene stem
Nee, het is geen onbegrensde stilte
Van onbereikbaarheid wat het kloppend
hart laat bonzen In de schemeren
nacht van de sluier
het is allang geen gesloten kamer meer
waar tranen van melancholiek…
Schrijfdans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 wanneer schemering begint
bij het geluid van vallend sneeuw
zijn onze armen als molenwieken
die smeltwater laten stromen
ondergedompeld en ontboezemend
wakkerend in tijdloze liefde
tussen donker en licht
de oude tijd voorbij
zal ik je zoeken
al zou het anders kunnen
ik zou niet weten hoe
ontembaar vuur
ten tijde van onze schrijfdans
kent…
Vlinders.
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.801 In de schemer hun vleugels gesloten.
Een heldere nacht.
Een sterrenhemel.
Stilte...…
Lied
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.540 de dag verdwijnt
avondwolken schuiven over
de schemer ontneemt
het licht
de bomen hullen zich
in zwijgzaamheid
hij kan de dag niet
langer vasthouden
op kousenvoeten sluipt
het gevaar naar binnen
zij kent de weg naar
zijn vele kamers
hij slaapt op de rand van zijn
en niet- zijn
scheidingswanden storten in
als hij haar hoort
hij hoort…
Breekbaar handschrift
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 In liefde ontving ik van jou
Deze lieve woorden vanmorgen,
Toen de schemering verloren ging
In de nieuwe dag die aanbrak -
Intens beleefde woorden op papier
In een breekbaar handschrift
Dat ervan getuigt dat jij al
Een lang leven achter je hebt,
Liefde die aankomt in mijn hart,
En ik zie je broze handen
Met hun kronkelende aders…
Alleen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
986 In stilte van het alleen zijn
probeer ik te verwoorden
wat geschiedenis ons vertelt
en ik bevrijd mezelf
in zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
op de tekening van de avond
liefde geniet de rol van eenzaamheid
schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik aan je denk
voel ik mijn ondubbelzinnige hart
ik mis de schaduw…
Doorreis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 op voorhand van een nog
onbetreden oord
voel ik de schemer dalen
die alles in koudvuur smoort
weldra is het al weer herfst
met kleuren die je zo bemint
de winter die geen droogte
kent, geen genade vindt
ik snuif vertrouwde geur
nu je hier nog even bent
voordat je gaat naar een
plek waar niemand je kent
voor het onbeschreven…
aan de rand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 aangekomen aan de rand
van het stille leven
kijken we ontroerd
naar de dans
van de spreeuwen
in de schemering
opgetild uit onaanzienlijkheid
waaiert de zwerm uiteen
verdicht om dan weer
open te vouwen
bestaan in geleende tijd
vanwege elkaar
in de stilte schuilen we
boten varen aan ons voorbij
wie zal ons
in verlatenheid kennen
onze…
Haar stralend gelaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 Geïllustreerd in mist met sterren door lantaarnpalen
verplaatst jouw verlichte glimlach in de schemering
met jouw schaduw in het aanstaande donker theater
voelt je vredig stralend gelaat als verrijkt handreiking.…
Roepafstand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 de avond is tot de nok met
nachtblindheid gevuld
ons beider ogenblik
is de schemer al voorbij
maar er is meer, wat scheelt
het eigenlijk, wat is deze plek
in de zintuigen van ons
heelal, waar komt het licht
uit sterrenstof vandaan, water
naar de zee, schaamrode
golven voor de boeg, alsof
zij voor hete adem wijken
dit voorgordijn…
Alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 In stilte van het alleen zijn
proberen te verwoorden
wat geschiedenis vertelt
zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
tekeningen van de avond
jezelf in kleur bevrijden
genieten van liefde in eenzaamheid
schepen bevaren papieren oceanen
gedachten voeden het ondubbelzinnige hart
de stille schaduw van leegte in het gemis
in…
met nacht en halfduister
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.430 kleine uren
gluren zonder zicht
jij hebt je ogen dicht
totdat het licht ze opent
zacht tocht schemer
door het raam en kondigt
aan dat ik moet gaan
maar eerst kus ik je wang
in het lichtend
rood geef jij je bloot
en streelt me zacht
met nacht en halfduister
op de rand van elkaar
raken en nog half slapen
voelen we de schepper…
Gesloten gordijnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 de uitgezakte gordijnen
laten het vermoeide licht
nauwelijks door
in de schemerige kamer
hangt de geur
van pijn en verdriet
het slapeloze omwoelde bed
verbergt hongerige angsten
als muggen wachtend
op hun volgende maaltijd
zodra het hoofd het kussen raakt
rennen angstdromen in
doolhofachtige ruimtes rond
de gordijnen houden
de…
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
129 dwingend doch transparant cureert de zomer
naargelang dat de dagen zich inbedden
met zacht vloeiende tijd verschuivingen
naar de schemer die het donker lengt
naar de secessie van het moment
waar vergiffenis als
een erfdienstbaarheid wordt
vereffend en een zonde is die
als een open kaart ter tafel gelegd
zich vergaloppeerd aan
valsspelerij…