1857 resultaten.
een tijdstip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 tweehonderd, vier
meter lang zegt niets
vanaf de zijkant
geen hard
bewijs
toch breekt een hemel
aan wie wij wat schuldig zijn
open
Liggen cassettes
leesbaar
zichtbaar
openbaar
Geen tijdstip
ligt de sfinx
meer onzichtbaar
dan nu
en de piramide
voor het museum
is een u.f.o
maar blijf een kind
van hem
gedragen op schouders…
Havelock
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 De 19de eeuw
en van de 20ste het begin
was de havelock ontzet-
tend in
Toen gehangen over de schouders
met armsgaten zonder zin, dus
zonder mouwen
maar mét bedekkend pelerine
vaak als overmantel gedragen
in een nacht die dan laat weten
zon is gezakt
een verspilde nacht; om te vergeten
Desolaat landschap verwaait vrijheid
dat in een…
De zwarte nagels
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
873 zag je
uitgestoken hand
nam hem in
afhankelijkheid
met een sterke
warme greep haalde
jij me binnen
je schouder vond ik reeds
liet me gaan
de opgekropte
vloed van jaren
kwam ín stromen aan
de zwarte nagels
zag ik later pas
toen jij me hulpeloos
gebonden had
geen uitzicht gaf
op een zelfstandig leven
ik ben in je val getrapt…
ogen tekenden voor schuld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
587 ik zag nog
hoe je was
je boog
jezelf overgaf
woorden hoorde
je niet meer
je koos voor stilte
deze keer
in zwijgen
gaf je opening
ogen tekenden
voor schuld
je schouders
waren al gebogen
je houding was
in straf gehuld
voor mij
was alles klaar
een kus een aai
over je haar
ruzies waren
snel vergeten
bij jou bleef er
iets…
Dierbare stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 In de stilte van de avond
voor het afscheid van het licht
zie ik nog langs lange lanen
jouw silhouet stil verdwijnen uit zicht
je schouders wat gebogen
je blik op de horizon gericht
zacht hoor ik schuifelende voeten
door het mulle stoffige zand
denk aan handen alsof ze zoekend
vragen naar een vriendschapsband
een stem die vraagt om waarheid…
memories
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 Wat is de liefde zacht
als ik je hand voel op mijn schouder.
De liefde wacht en lacht,
ook zij wordt wijs en ouder.…
Het zijn de houders die bepalen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Wat soms te zwaar weegt op de dragende
schouders die bepalen hoelang die last
zich draagt.…
Onmin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 kijk ik naar haar lichaam en zie heupen
schreien, schouders die kromtrekken
en boze voeten, die willen gaan stampen
op de koude keukenvloer maar dat
vooralsnog niet doen.
Later wanneer ik naar huis ga,
en in het park onder waterige bomen loop
zie ik ook je ogen, helder en geloken nu,
voor de laatste keer gebroken.…
portret van de gevederde koekoeksbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 zijn zonnehoed vindt weinig houvast
op het smalle hoofd
daaronder zijn licht spottende ogen
die kijkers op afstand houdt
de groene shawl rust als
een moeder over zijn schouders
alleen op de wereld maar niet helemaal
na het vallen wel weer opstaan
kijk een geluksklokje en hier
staat de gevederde koekoeksbloem
nee die naam is niet…
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…
Tempel van houvast
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
291 Hier komen maar af en toe mensen
Ze brengen geld, dag en nacht
staan de voordeuren open
versierd met vergulde sneden
Ik heb gehuild bij het afscheid
Papa's handen op mijn schouders
Mama's kussen op mijn hoofd
Een uitverkoren kind was ik
maar ik huilde niet van vreugde
ik huilde om al de jaren
die ik wijd aan het vuur
in deze tempel van…
Bewaar dit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
326 Het rust op blote schouders.
Het glijdt langs warme huid.
Een hand volgt traag een lijn.
Een adem zucht en daalt.
De blik wordt zwaar van voelen.
De avond houdt van stil.
Geen stem. Alleen dat kijken.
Geen vraag. Alleen die adem.
Bewaar wat hier gebeurt,
en laat de nacht het stil bedekken.…
Roepend in de woestijn
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 Waar is die schouder?
Waar is het leven?
Waar is iedereen?…
Niet meer alleen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.682 Ik ga maar zitten in het zand,
En voel plotseling een hand,
Op mijn schouders neergelegd.
Zonder dat hij èèn woord zegt.
Zijn ogen zeggen meer dan duizend woorden,
Wat klinkt zijn liefdesaccoorden.
Voelde ik me net nog zo alleen,
Nu heb ik hem weer om me heen.…
Wat zou ik graag...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.673 Mijn hand weer op je schouder leggen
Je nog één keer kunnen zeggen
Pap, wat hou ik toch van jou
Wat zou ik graag
Terug naar lang vervlogen tijden
Herinneringen voorbij zien glijden
Jouw hand in mijn hand
De warmte voelen, onze band
Zo hecht, oprecht maar zo onzeker
Wat zou ik graag
Tussen hemel en aarde zweven
Even, in een vlaag
Oh, wat…
Bewierookte ogen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.037 Op mijn schouder hangt
een zware schaduw.
Neergezonken in de biechtstoel
van mijn oor fluistert
het bloeddruppels,
bedelend om gehoor.
Zwarte woorden worden
doorweekt in rood,
een paars gordijn verzacht
de stromende dood.
Geprevelde tranen knielen
gevonnist op mijn mond,
rozenbladeren bedekken
mijn adem op de grond.…
De zwijgende slaap
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.324 De eerste beelden
keren terug
je kledingstukken
klimmen omhoog
het vroegste licht
omgekeerd valt
alles om je lijf
je broekje, je rokje
je T-shirt, je panty’s
komen naar je terug
als omgedraaid begin
maar het is anders
aan de overzijde
van deze nacht:
langzaam, niet traag,
rituelen, beweging
de melancholie houdt
je schouders…
jij bent het
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
3.923 die een moedertje zo laat wenen
haar schouders zo laat schokken
in troosteloos verdriet
jij bent het die in elke straat
en in elke kantine
van zich laat spreken en zelfs
angstige kinderen weten ervan
jij die elk orgaan kan vinden
om te vergiftigen met je stuitende adem
jij bent het hè duivel?
jij bent het altijd al geweest…
[1] station momo
gedicht
2.8 met 20 stemmen
13.120 Ik vroeg hoe laat de trein verwacht werd
maar hij haalde zijn schouders op:
de laatste keer dat hij kwam
is drie jaar geleden
maar er liggen nog rails.
-------------------------------------------
uit: 'De vloeibare jongen', 2005.…
vrouwenliefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.159 zij de kamer in
bespied door mijn wimpers
ik durf mijn ogen niet te openen
bang dat het beeld verdwijnt
terwijl zij zachtjes
bijna niet te voelen
mijn adem steelt
komt ze dichter
gretig voel ik haar warmte
fluisterende vingers
op mijn koude huid
haar tong speelt kat en muis
met mijn geest
duivels blaast zij
het engeltje van mijn schouder…
filet mondaine
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
758 Procedurefout ligt op de natste schouder.
Eminence grise verzwakt naar eeuwig koud.
Geplooid is het denkershoofd.…
Gobi
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.158 ja, je hoofd ligt tegen mijn schouder,
je krullen tegen mijn wang , we doen
nog zo, als we gaan slapen.
maar wee, wee,
tussen ons: de Gobi, de Gobi!…
Gobi
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
3.223 ja, je hoofd ligt tegen mijn schouder,
je krullen tegen mijn wang , we doen
nog zo, als we gaan slapen.
maar wee, wee,
tussen ons: de Gobi, de Gobi!…
Eerste liefde
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.282 eerste liefde lange paardenstaart
kijken in kleuterliefdekleur
babyzeep en blond haar
snikkend snoof haar geur
zij snoof een eigenwijze kinderblik
jongens horen er niet bij vind ik
dacht ze toen hij haar naam zei
en staarde naar de deur
alsof ze lucht en bloemengeur wilde
een lonk over haar schouder trilde
zijn laatste weerstand stond…
Gedicht
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.056 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn…
Druppel
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.564 Vertederend is het aanzicht van een waterdruppel
die naar beneden glijdt over haar schouder
Sierlijk voortbewegend verkent hij stukje
voor stukje haar prachtige lichaam
Subtiel vloeit hij over de naaktheid
en voelt hij de warmte van haar huid
Verlangend staar ik hem aan
Meerdere druppels zullen volgen
Hun lot is bepaald
Onbewogen laat je…
Wanen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
572 In de dierentuin sta ik uren
voor het mensapen-verblijf
en bestudeer de grote apen;
ik leef me in hun wereld in
die wenkt en ik zie wie ik ben
zou m’n beschaving afzakken
Iemand tikt op m’n schouder
ik ontbloot met ‘n apengrijns
m’n tanden en bijt in 'n hand
Volgens mijn vrouw ben ik
te gek om los te lopen en
niet toerekeningsvatbaar…
ceremonie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
687 weggeworpen
stof
alles houdt zich stil
in dit hartbrekend ogenblik
wanneer ik mijn naaktheid
in jouw zwarte handen
afleg
als een kleed van verlangen
om een rivier te worden
naar die oneindigheid
waar vlinders
de waarheid
aan geliefden hangen
leugens slechts een poëtische
haarwrong zijn, afgesneden van de avondwind
op frêle schouders…
Waarom verbergen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.331 hij verbijt emoties als het kan
maar op een schouder schuilen
is dat verkeerd dan?
waarom een kruis blijven dragen?
geen smart te delen
tot het einde van zijn dagen
zullen nooit wonden helen
is hij te beklagen
oprechte tranen bevrijden
diep geworteld verdriet
verzachten emotioneel lijden
echte mannen huilen niet?
jawel hoor meiden!…
Een vlo
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.177 Oy wat zijn die mensen groot en vreselijk sterk
maar toch bijt en kriebel ik hen het is mijn werk
spring van hun schouder op de nek en weer terug
vervolgens speel ik glijbaan over de gehele rug
ik ben maar klein maar toch heel erg snel
willen ze mij slaan dan grijp ik hen in hun vel
en slaan ze me dood, dat lijkt mij wel heel stug
dan krijg…