1642 resultaten.
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag.
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijden loef en lij
Onvernieuwd…
Het oude liedje
gedicht
5.0 met 5 stemmen
8.636 Het is weer herfst, de bollenvelden worden toegedekt
als kind'ren voor de nacht, maar déze nacht gaat maanden duren.
En aan de einder zie ik, hoe de rook van verre vuren
in paarse wolken langs de bleke najaarshemel trekt.
De zomer is voorbij en jij voorgoed van mij genezen.
Morgen zal het winter wezen.
De blaad'ren sterven en de laatste oogst…
Mycelium
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Het ademt aarde door zijn flarden
ondergrondse baarden
Door snorren snurken de zwammen
vlokken en sporen
Onder zijn hoeden hurken slakken
slurpend aan het vlees
In de lamellen liggen larven log
achter de luwte
En de regen met het mos heeft zijn
herfstroes ingestopt…
Wisseling van de wacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
451 Wilg huivert, schudt nog één keer
zijn takken los en valt in slaap,
totdat het tijd wordt
om weer aan het werk te gaan
in een volgend seizoen, om in een
volgend leven de zon
te vangen voor de vogels.
Wilg groet de maan in zijn droom.
Wind reist de zon na
voorbij de horizon,
de wereld rond
en komt terug bij
een zomerwilg.…
Winter Sprookje
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
513 Wordt het nog winter
Of ligt een witte kerstboom
Slechts onder kunstsneeuw
Weten we straks nog
Verhalen te vertellen
Van elf steden ijs
Of lezen we dat
Aan kleine kinderen voor
Als mooie sprookjes…
'Zomerwintertijd'
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
456 De laatste mistbanken verdwijnen en maken plaats voor elfenbanken die zich naakt en kaal koesteren in de milde nazomerzon. Net als eerder deze week kunnen we ons in korte hemdsmouwen steken en, blakend van aso-egoïsme, vol trots onze zwartgetatoeëerde blote armen showen..je leest het goed, het wordt 19 tot 23 graden!
Woon je in Bourgondisch Nederland…
Verwondering
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
622 Lente "Springmadam"
botjes in het struikgewas
kriebelige buiken…
HERFSTLIED
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
597 Midden de nacht
Wakker gemaakt
Door de herfstwind
kermend, kreunend
beukend tegen het raam
Gezwoegd had hij
Om de bomen
In hun naaktheid
Rillend van kou
Te laten staan
de regen deed mee
aan zijn verwoed spel
met loodzware tranen
liet zij de moede blaren
neerdwarrelen in het rond
ook ik voelde de pijn
van mijn geliefd seizoen…
De adem van de herfst
netgedicht
1.7 met 12 stemmen
304 Zie het harde blad
op deze windstille dag
valt uit eigen wil
Bladeren dwarrelen traag
naar de aarde, hun kleuren branden in
mijn blik. Elke stap op het pad draagt een fluistering,
een ritme dat mijn adem volgt en zich mengt met de geur van de aarde.
Wind beweegt tussen kale
takken, zijn aanraking is koel en tegelijk
vertrouwd. Ik voel…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Buiten waait de wind om het huis
de regen is haastig aan het vallen
grote druppels dalen ijverig
naar beneden op de geur
van afgevallen bladeren
binnen is het behaaglijk
het huis is goed geïsoleerd
dubbel glas en een zuinige ketel
buiten spookt het in de herfstnacht
binnen is het beminnelijk in bed
onder het sprei van eigenzinnige wol…
Op trekvlucht
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
453 ik vleugel
slow motion
onder een
geveerd
wolkendek
van slagpennen
de ritmiek
van mijn
trage slagen
geeft rust aan
mijn vaste
bestemming
al in de genen
vastgelegd in info
als de leefsensoren
de codes activeren
van binnenkort
op reis gaan
langs koufronten
en uitdiepende stormen
stromen heet zeewater
naar steenkoude
bovenluchten…
Winter Haiku
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
622 Opeens is er sneeuw
Vertraging op de wegen
Slow motion verkeer
Een witte deken
Bedekt het vertrouwde beeld
Een nieuw perspectief
Een sprookje begint
De ijskristallen helen
Natuur alchemie
Een winter wonder
Moeder Aarde transformeert
Al wat was wordt nieuw
Het oude vergaat
Voedsel voor wat komen mag
Het nieuwe ontkiemt…
Lentelicht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
527 Bloesems dwarrelen
als vallende gedachten
in de ochtendlucht
De bloesems openen zich in
stil ochtendlicht, hun geur is pril, maar
draagt al het zuchtje van verdwijnen. Bloemblaadjes vallen
als ongezegde gedachten, de takken buigen terug naar hun kale oorsprong.
Langs de rivier glinstert het water
als bewegend glas, maar aan de rand kleven…
DE SPIEGEL, DE SEIZOENEN, DE MAN, HET KIND
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
517 Het is maandag 1 september 2025
ik kijk in de spiegel en denk
"Zo die seizoenen zijn voorbij
zeker de lente, ook de zomer
wellicht houdt de herfst nog even aan!"
maar er komt zeker een winter
een zachte? een keiharde kouwe?
maar in ieder geval!…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 Ritselend blad valt
ademt de koele herfstlucht
stilte op mijn huid
Bomen ademen in zachte
bewegingen van goud en roest, hun bladeren
ritselen neer als fluisterende herinneringen, ik zie hoe de lucht
vol tinten koper en as wordt, en mijn huid voelt de koele streling van vallend licht.
De geur van vochtige aarde
stijgt op uit het gedempte…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
464 bloemen
overal geurende bloemen
de hele ruimte was gevuld
met de bloemige geur van de langzame lente
de melkweg was een grote bloemenzee
zo ver je kijken kon
rozen waar de honing uitdroop
bedwelmd liep ik door deze augiasstal
van bloemen
vol schoonheid
vol beloftes van schuld
vol vergeving met troost
vol vreugde en blijdschap
een…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Roze gloed ontwaakt
takken reiken naar het licht
winter breekt heel zacht
De wereld draagt
nog haar winterse masker,
maar onder de bevroren korst hoor ik het
ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde.
Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.
In de wind ligt…
Winterschreeuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Een laatste winterschreeuw verstomt
in wit, grijs, grauw
De lente wacht geduldig
ze lacht, al gauw verschijnt ze
In volle glorie zal ze stralen
je ziet het aan de bomen
je ruikt het in de lucht
De winter zucht
plaatsmakend, van binnen tot buiten
stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
Komen en gaan
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
455 Jas, jas, jas
zei je tergend langzaam
en je herhaalde jezelf
jas, jas, jas
tegen de daden
van mijn ontwaakte lichaam
naast mijn gewraakte naam.
Het was een komen en gaan
nieuwe taal in nieuwe verhalen
de voordeur ging open en dicht
leugens staken de kop op als raadsels
waarheden verschenen en verdwenen
alles kwam terug in herinneringen…
zomer 2002
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.378 Hoe evenwijdig jij ook bent,
in dit seizoen vol witte warmte,
eens kom je kruiselings terug,
eens ben je weer voorhanden.…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
758 Of het nu wolken waren
vogels of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal…
Verdriet
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.096 Maar even plots komt weer het licht
en schijnt de zon;
ik weet dat geen seizoen het eeuwig leven heeft
en dat de eb en vloed
dit leven tekent.…
herfsttij
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
715 hoe ik met de jaren langer
aan dit seizoen blijf hechten
het voorbije weemoediger
betast ruik hoor en zie
hoe ik bij ‘t dwarrelend blad
m’n eigen vergankelijkheid
wat vaker overpeins
wat stilaan ruisloos wordt
nog raakbaar aanschouw
en geniet
hoe ‘t kind in mij zich nog
altijd roert
het verwaaide pad naar wat
nooit vervloog…
alleen vol met pijn
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.252 Die tellen niet mee
Weer sluit ik me af
Niks kan me redden
Ik ben alleen
Druppels vallen naar beneden
Geen regen
Maar de pijn die ik steeds door maak
Seizoenen gaan voorbij
Maar de zon is nog steeds
niet doorgebroken
Koud blijft het altijd.…
Winter
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
840 Het ijs wil maar niet dooien
De sneeuw valt steeds maar weer
De winter duurt nog even
Dus geniet ik nog een keer
Van het mooie witte landschap
Dat zo sprookjesachtig is
Bestrooid met een laagje mysterie
Zo zacht, zo wit en fris
Het roodborstje kijkt naar binnen
De winter is haar tijd
Moeder Natuur heeft het goed gedaan
Dit seizoen wil…
Maak mij los
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
577 'Maak mij los en open uw beurzen
en koop het fruit van het seizoen!
Laat uw marktkoopman u adviseren
en van dit lente goeds iets in
uw boodschappentas doen!'…
Die roodkoper lacht
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
840 een
herfst die roodkoper lacht
op het koppel duiven
dat mijn druiven heeft gejat
het korhoen
of fazantenhaan
de meerkoet en de
vette ganzen die zo gaan
ik jaag maar
mijn garagedeur wordt
niet besmeurd met hang
naar adelijkheid van vogels
jaag omdat de herfst
weer geurt ja visueel
omdat de oogst weer zo intens
het einde van seizoenen…
Zal ik ooit?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
540 Zal ik ooit zo geduldig zijn
als het seizoen dat nu de bladeren
doet vallen in de zekerheid
dat er straks weer lente komt?
Zal ik ooit zo warm zijn
dat de herfstwind me niet meer
kan afkoelen tot zwijgzaamheid
omdat ik me geraakt voel?
Zal ik ooit zo wijs zijn
dat ik de dingen kan aanvaarden
ook als ze niet zijn
zoals ik zou willen?…
Sluiper
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Het is weer het seizoen voor enge dieren
De tijgerpython die u pakken kan
De poema, brilslang en de pieterman
Die kwamen vorig jaar de boel verstieren
Maar pas op heren voor een nieuwe gluiper
Behoed uw zaakje voor de stalmuursluiper!…
zie bloemen van ijs
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
839 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
valt de lust neer als ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven de nachtelijke kilte…