2665 resultaten.
Ochtend
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.273 Ik probeerde mijn armen maar
weer om de wereld heen te gooien
Het kindje dat werd gesmoord
De vrachtwagen die de
bocht veel te hard nam
De maan die op de straten
kapot kletterde
De dooi die inzette
En die piano, prachtig
Oude man Amos die
de zang op zich nam
In die pijn had ik
mijn doel bereikt
Dan was daar de tijd
Ik zei maar niks…
Beginnersgeluk
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.138 (en denkt: Het kan vriezen, het kan dooien…)
Het duizelt hem als haar woorden weerklinken:
“Laat ons toch naar de Bios gaan;
daar hebben ze tenminste de Airco aan”…
Roodbruine gevel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 gebouw
met witte randen
kon er niets aan doen
dat het....gestopt
door een gesprek met
een allerwelwillendst
mogelijk nieuw familielid, 't
tikkeldidomt, tikeldidomt van
de piano ver-
zadigde accoorden die
naar een
hemel rijken, terwijl
zelfs de aller onemotioneel
ontwikkelde weet
dat het hier om niets meer
maar ook niet minder, om
de dooie…
Zallum vertrouwen !
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.211 is alles geoorloofd haha
wie sprak die zin ook weer
weet jij het nog
of raak je gewoon de weg
weer even kwijt zoals
al eerder gebeurde toen
ik heel even niet oplette
en jij het stuur overnam
omdat je wel de richting wist
te vinden, ja de richting wel
het werd alleen een andere berm
nee niet mijn berm
maar what the fuck
die dooie…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel mooi
weerkaatst het licht van een geklaarde hemel in glanzende haren
en groeien breekbare bloemen op de dunne lijn tussen vorst en dooi…
alsof het water vuur is
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.865 hier stroperig in de dorst van de sloot gesijpeld
en ijs geworden. zichtbaar. het vuil van vergissingen
zinkt weg na de dooi de diepte het onderste water in waar geen vis
doorheen glijdt
in harmonie met de lente dekt het ontvlambare vocht zich nu toe
met eendenkroos
-----------------------
uit: schokbos (2020)…
schraalhans mij de honger leert
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 ik heb een boompje opgezet
takken zwiepen in mijn kop
strooien dooie bladeren volop
er is niemand om te ruimen
in het feeëriek tapijt
dat door afval is gespreid
mis ik het kleurig groen
dat overal tot groeien leidt
ik moet kappen en
de vruchten binnenhalen
voor de oogst verteert en
schraalhans mij de honger leert
ik snoei het dode…
Kleurden halveringstijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
445 jouw passen
waren zo licht
dat zelfs in sneeuw
geen enkel spoor
zichtbaar bleef steken
ongerept bloeide
je glimlach zon
op smetteloos wit dat
schoonheid weerkaatste
uit zover het kon
fonkelende kristallen
kleurden halveringstijd
door intense straling
in kraakhelder blauw
smolt warmte uit kou
toen de laatste
sneeuw verdwenen…
Grillige rozen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
625 Schemering valt over witte rozen
de zon scheen wit, was gastvrij,
de muzen ontweken mij, in
tussenpozen naderenden ze mij,
met hun lange schaduw aan hun zij,
een tak, met in sneeuw gedoopte loten
viel als gepoederde basterdsuiker
uit de zwarte gaten van een ster,
de ruiker van de sneeuw wordt
vers gestrooid uit vele eeuwen ver,
ijskristallen…
Jong geleerd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
737 neergestort in een berg van sneeuw
Een kaakje van de buurvrouw gekregen
met een gloeiend, blozend gezicht
naar het warme huis gegaan…
Tweede kerstdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
593 Mensen erop uit,
vreemd is het eigenlijk wel,
er zou sneeuw moeten liggen in het land.
Het is tenslotte kerstmis,
want sneeuw maakt het allemaal wat fraaier.
De zee blijft boeiend,
dat is zeker zo.
Een prachtige roos lag langs de vloedlijn, waarschijnlijk met een betekenis.
Het is genieten met de wind in
je haren.…
Wit
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.035 Ik denk sneeuw
Paddentrek, sneeuwdek
IJzig gegeeuw
Zomervertrek
Heersend eigengerief
Niemand is lief
Geef mijn woord
Gevoel gesmoord.…
Hemelgang
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
697 Daar engelen
onbeschaamd,
natgeregend,
Het leven
laten
in de stille sneeuw.
Zonder een brief,
Noch een beleefd
Goeden
dag.…
Winter
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.714 IJsbloemen vertalen
ons hijgen en warm
raken van elkaar daarna
ademstilte - en ook
in ochtendwarmte
parelt de bloem
nog proef ik - opnieuw
als verse sneeuw…
Winters.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 kou kust de bomen
alvast voor het gewen
aan sneeuw en wind
verlangend naar de warmte
zal de winter
een deken leggen
op koude
verkleumde
struikgewassen…
Zwanger...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.731 Zwanger...zwanger is de lucht van sneeuw
Mooie witte vlokken dwarrelen omlaag
Zij kleuren de straten en weides, wonderschoon!
Een Kerstprent is geboren…
Zoveel wit op dit papier
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.298 Zoveel wit op dit papier,
geen sneeuw gevallen,
niet te tellen
wat ik droomde
ver van hier.
Maar een Kind verhaalt
de aarde:
vol van waarde
is elk leven
hier.…
de wuivende
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
629 .
**************
in jouw warme schoot
smelt mijn ijsberghumeur steeds
als sneeuw voor de zon.
************…
ach, hortensia
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
702 ach, hortensia
je verdorde kopje,
het steekt nog fier
omhoog
doch, de tooi van sneeuw
jou toebedacht als sier
gleed tot aan je middel
omlaag…
wat een plaatje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 de lucht is zwaar van de sneeuw
die nog moet gaan vallen
grijs is de lucht
eigenaardig licht
de eerste sneeuwballen kleuren
haar gezicht rood
wat een plaatje……
De Gulden en de Euro
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
811 Elkaar te vergelijken
De euro vond zich waardevol
Kon half Europa plots bestrijken
Toch riep de gulden: Dat is waar
In waarde was ik minder
Toch kon ik vroeger met de bus
Had nergens nooit gehinder
De mensen waren blij met mij
Juist door mijn vaste waarde
Maar wat jij waard bent weet ik niet
Jij valt in slechte aarde
Jij bent gewoon een dooie…
Kinderlach
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.648 schijnen te vervelen
Hun fantasie slaat op hol
ze zijn er zichtbaar van vol
Het ongenaakbare in hun spel
soms zijn ze lief, dan weer fel
De ondeugd straalt in het gezicht
eindelijk ben ik er ook voor gezwicht
Heb ik ook de stap gezet
niemand die het me heeft belet
Om voor nieuw leven te kiezen
en zo te voorkomen dat mijn hart zou bevriezen
De dooi…
maandag wasdag
netgedicht
3.4 met 41 stemmen
3.798 buiten
in huis binnen op de ruiten
de was ging door zonder respijt
voor het stoepje pal op de sloot
hakte vader het gat met een bijl
rondde dat rillend af met de vijl
waarop ma met teil rap toeschoot
in tijdelijk water werd met de hand
door ma stoer gespoeld en gewrongen
ik werd kijkend van ernst doordrongen
pa danste voor de dooi…
Pas de deux
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.556 in vuur en vlam
dooft zij het naakte lijf
langs een robe van ijzige blokken
die dooien aan opvrijende benen
haar gezicht huist
in een vragende schaduw
zij wil haar blik niet aan mij vertonen
enkel hem zonder schroom
met een onaantastbare
verleiding belonen
zij bespeelt een minnaar
die ook door adem is omhuld
en in hetzelfde verlangen…
Wantrouwpartij
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.909 Er volgde vrijspraak na een kort verhoor,
omdat in wezen niets veranderd was:
een dooie diender was-ie ook ervóór.…
liedje van wanhoop en ongemak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
866 maar vandaag gaat alles lukken
want ik ik negeer het allemaal
de zon schijnt en ik ben heel normaal
een liedje in de ochtendstond
en een sjekkie in mijn mond
ik heb altijd wat
maar ben vrolijk en creatief
't is jammer dat ik zo nadenk
maar vandaag gaat iets dichten
zeker lukken
een liedje van wanhoop en ongemak
verander ik op mijn dooie…
KINDERBOEKENWEEK Sonnet 38
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
729 hierover kun je best eerlijk wezen
het hoofd raakt ook telkens meer gebogen
naar beneden en niet meer op of om
maakt niets wijzer doch eerder krom en dom
afgod die geld kost, niet te geloven
stel dat zo’n ding vastgroeit aan de oren
dat wordt een enorme operatie
daarna valt er echt niets meer horen
of er volgt een persoon alteratie
dooie…
Draagvlak
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Door lange halen van een gewimperde zon,
zodat ijstijden dooien in lauw strijklicht.
Patronen tekenen zich af
in isobaren als lijnen van gelijkenis.
Zonder eigen aard,
om anoniem de ware hemel te schragen.
Thuiskoffers, gedragen in eigen kring
op de vlakte van nabijheid.…
Hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 het kan nog vriezen
het kan dooien
om maar te chargeren
we kunnen ons nog amuseren
in de witte wonderwereld
puur, met code natuur…
Winterstilte
poëzie
3.9 met 36 stemmen
9.343 De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witte rijp beijzeld.
De wind houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.…