2495 resultaten.
Pasen 2009
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
692 Weer klinkt het nieuwe lied uit tuinen
waar 't oud verdriet is weggedaan
en wat zolang niet werd verstaan
dat bloesemt nu in duizend kruinen.
We vieren Pasen, feest van licht,
een groot geheim, een vergezicht.…
gevleugelde dans
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
606 geworteld in de tuin der liefde
zo dicht bij elkaar
dat zij de hartslag kunnen horen
die ritme geeft aan al wat leeft
in liefderijk gebaar
hun blikken naar het zonnevuur
dansen zij het leven
verenigd met hun schaduw
in dans die vleugels geeft
hebben zij elkaar verheven…
vraag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
737 het is druilerig vandaag
en al druppelt de regen
gestaag, de vogels kwetteren
lustig door; en het is alsof
ik het overleg hoor, al kan
ik ze natuurljk niet verstaan,
maar het zal wel gaan over
de ook voor hen zo prangende
huis-tuin-en-keukenvraag:
en, wat eten we vandaag?…
Alles gaat zijn gangetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 In de stegen wandel ik elke dag,
Langs het kanaal rook ik dan enkele
Sigaretten en zeg de buren gedag,
Luister dan muziek thuis en hoor gelach,
Dat komt van de buren: zij feesten,
En ik kijk in mijn tuin naar mijn tulpen.…
Ironisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 Een uitdagend wit
een geel
ironisch genoeg
beide
beklimmen de zonnekant
van mijn tuin
ik verdrink er gretig in
en ofschoon ik nog een keer
wou schrijven
hoe het mij gaat
ik weet niet
of het veel uitmaakt
kijk eens in mijn ogen
begeerte zwelgt er
ongebreideld…
Ik zal wachten.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
781 Ik zal wachten tot de dag
dat je bij me zult komen
Ik zal altijd blijven wachten,
nét zolang
tot je bij me zult zijn
Tot die dag zal ik zwijgend
in de tuin staan,
naar de oude boom gaan,
elke dag
Ik zal zacht neuriënd
aan de beek staan,
tot die dag.…
Vrolijk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
573 Alles lijkt in bloei te staan
geuren vinden hun weg naar mij
hier word ik vrolijk van
zelfs de hond kan lachen
ik lach met hem mee
de vogels vinden hun weg in mijn tuin
kwetteren en fluiten hele verhalen
ik versta er niets van
maar ik lach tot ik niet meer kan.…
Yardbird
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.200 ik zou die avondlijke
merel in mijn tuin op
een tak in een gedicht
willen zetten, maar waarom
zou ik, hij zit per slot
van rekening daar waar
hij zitten moet: in een
gedicht daarbuiten.
---------------------------------
uit: Gedichten 1958-1978, 1978.
Yardbird - o.a. erfvogel…
hett nare leven
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
565 de reigers staan al in de tuin.
kip is het meest veelzijdige stukje vlees.
een man tekent een mooie bloem.
een Aziaat repareert een laptop.
en de vogeltjes vallen neer.
ja, het leven is naar.…
Pasen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
585 Weer klinkt het nieuwe lied uit tuinen
waar ’t oud verdriet is weggedaan
en wat zo lang niet werd verstaan
dat bloesemt nu uit duizend kruinen..
We vieren Pasen – feest van licht,
Een groot geheim, een vergezicht.…
midden alle eeuwigheden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
582 is de dood ermee gemoeid
wanneer ik moegedragen illusies
weggeef aan de bloemen
in mijn tuin
die als vanzelf verder bloeien
naar herfst
of heb ik tijdens dit loslaten
midden alle eeuwigheden
mijn waarheid ontdekt
beleef ik leven nu echt…
Referendum
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
695 Wel duizenden zijn om de tuin geleid
Zij vrezen het verdrag met Oekraïne
omdat zij denken dat straks een lawine
van Oekraïners grenzen overschrijdt
GeenPeil heeft ’t onderbuikje sterk bespeeld
Jan Roos was goed en duidelijk in beeld…
Mijn oma was een vlinder
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
630 soms vloog er een vlinder
in onze tuin
moeder vertelde mij
dat het mijn oma was
zij soms naar mij
kwam kijken
het heeft jaren geduurd
voordat ik begreep
dat oma's geen vlinders werden
en dood betekende dat je nooit
meer terugkwam…
Pasen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
851 Weer klinkt het nieuwe lied uit tuinen
waar ’t oud verdriet is weggedaan
en wat zo lang niet werd verstaan
dat bloesemt nu uit duizend kruinen..
We vieren Pasen – feest van licht,
Een groot geheim, een vergezicht.…
Gangmaker
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
857 Ik ben de grote plaaggeest in uw gras
Ik mol uw tuin en daarom zet u klemmen
Maar ik ben slim en maak -niet af te remmen-
Nog snel een ritje onder uw gewas
Hormonen gieren door mijn warme lijfje
Ik heb een blind date met een mollig wijfje…
Praat me van lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
653 Praat me nu
van lente, voorjaar
vogelzang
in ijle bomen
Laat me nu
van verwachting
en belofte
in schuchter blauw dromen
De zon
warm
op m'n kalende kruin
m'n tuin in eerste tooi.…
Vraagteken
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
1.030 Voor mij is deze tijd niet zwaar te dragen
Want huis en tuin zijn steeds al mijn Parnas
Geen geldnood: mijn pensioen komt trouw in kas
Toch word ik innerlijk geplaagd door vragen
Zo komt er alsmaar bij me bovendrijven
Waar nu een dakloos iemand ‘thuis’ kan blijven…
weemoed
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
377 weemoed is de geur
van wuivend riet
en korenvelden
het handschrift
in sierlijke letters
in trage tijd
een bankje in de tuin
de gebutste emmer
naast het kippenhok
na het zwaaien
het afbuigen
naar eenzaamheid
weemoed is
poëzie de kleur
van het vaarwel…
Herfstkleuren
snelsonnet
3.9 met 16 stemmen
957 De buren bakken het behoorlijk bruin,
Ik erger me dan blauw in onze tuin.…
Mag ik dan bij jou
snelsonnet
4.6 met 11 stemmen
669 Ik kreeg vandaag bezoek van Van der Plas,
ze wilde graag mijn tuin een keer bekijken,
waarna ze haar bewondering liet blijken,
met name voor mijn ruime hobbykas:
‘Nu het aan opslagruimte blijkt te schorten,
zou ik hier duizend liter mogen storten?’…
Mijn moeder
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
415 Ik zie mijn moeder
in de tuin.
Ze staat daar, kijkt me aan
alsof ze niet beseft
dat ze gestorven is.
Haar stem weergalmt
tussen de bloemen:
‘Waar ben je, lief kind,
waar ben je?’
En ik, in stilte,
pak mijn koffer
voor de terugreis,
al weet ik niet meer
waar haar huis is.…
Pasen 2026
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
208 Weer klinkt het nieuwe lied uit tuinen
waar ’t oud verdriet is weggedaan
en wat zo lang niet werd verstaan
dat bloesemt nu uit duizend kruinen..
We vieren Pasen – feest van licht,
Een groot geheim, een vergezicht.…
Zonsverduistering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
106 Ik loop naar binnen
-de tv staat aan-,
roep opgewonden:
'In Brussel precies hetzelfde
als in onze tuin!'
'Flauwerik', reageert ze
en ze kijkt ingespannen verder.…
Vergeefsheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
130 Net als het verschijnen der bladblazers
In tuinen en op straatbermen.
Lichtjes ridicuul
maar een gekoesterd speeltje
in mannenhanden.
Of een onbewuste drang
om herfst en winter
van hun leven
voor zich weg te blazen?
Vergeefse moeite.…
Achteraf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
125 Ik miste de tuin, het lange licht van zomeravonden,
de duisternis die langzaam over ons viel —
tot ik zag wat ervoor in de plaats was gekomen.
Inzicht komt nooit op tijd.
We waren zesenzestig toen we het besloten,
niet wetend hoe gelijk we zouden krijgen —
nu, op zesentachtig, weet ik het zeker.…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.1 met 21 stemmen
3.008 Veel bloemen bloeiden in mijn stille tuin;
de zoele Meiwind wiegde kruin tot kruin
vol tere bloesems, fris als lentedromen.
Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen,
Muze der smarten, in mijn stille tuin;
daar bogen levenloos nu twijg en kruin,
en bloem en bald verschroeide op plant en bomen.…
de draaimolen werd opgezwiept
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
661 ik wil spelen
spelen in de tuin
een schepje een emmertje
zand water zonneschijn
is alles wat ik nodig heb
de tuin met speelgerei
de schommel ging te hoog voor mij
ze grijnsden om mijn angst
de draaimolen werd opgezwiept
ik kneep hem als een dief
zo bang ben ik nog nooit geweest
de wip leek rustig in bewegingen
met drie ging het al…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 Lang voor 't eerste dagegloren,
lang na Venus' gouden schijn
kniel ik, uwe stem te horen
uit die weelde, uit die pijn,
uit die tuin, bedekt, bedwereld
met een bloesem van Voorheen.
Heer, behoed haar in de wereld,
doe uw mantel om ons heen!
----------------------------------
uit: Tuin van Eros (1932)…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.057 Veel bloemen bloeiden in mijn stille tuin;
de zoele meiwind wiegde kruin tot kruin
vol tere bloesems, fris als lentedromen.
Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen,
Muze der smarten, in mijn stille tuin;
daar bogen levenloos nu twijg en kruin,
en bloem en bald verschroeide op plant en bomen.…
Rosarium
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 Die tuin. Intramuraal van karakter. Zo eigen aan het
gebladerte dat deze kloostermuren wilde slechten.
Onze vergeefse dagen gingen veel te snel om samen
de nevel van onze helderheid te bevechten.…