8830 resultaten.
VEILIGHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
523 Kikkergekwaak klinkt
dapper in de zoele nacht:
vér van die eenden!…
FEEST
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
567 oranjetipjes
ze zijn wel erg vroeg dit jaar
ver voor koningsdag…
lichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 In het gras een veer
een dor blad verlaat de tak
ik verlies mijn haar…
[ We varen zomaar ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 We varen zomaar
te ver en raken verstrikt –
in lotusbloemen.…
Leef je leven.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 De einder nog heel ver weg.
Een leven voor je.…
Nostalgie.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 De jaren tachtig
liggen reeds ver achter ons.
Nostalgie die prijkt.…
Wat gij niet wilt (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 Wat gij niet wilt dat
u geschiedt, voegt een vers toe
aan uw levenslied…
Overgeslagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Oud en verschrompeld
Ligt de vergeten appel
Bij het verse fruit …
Jeroen Pauw, beste
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
465 Amsterdam, vrijdag 20 december 2019
persoonlijk in de foyer voorgelezen aan Jeroen
Pauw, ik wil je (be)danken
voor de prachtige veren
welke je steeds (ver)toonde
je liet ze goed zien
en als ze, ze niet zagen
gaf jij ze een bril
niet dat ze die altijd opzette
blind op eigen vertrouwen 'doorwouen'
maar de mooiste veren die je toonde…
naschoolse opvang
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.260 kleurrijk fijne snoet
zei overtuigd aan tafel
tussen twee happen
gevallen van uitstoting
in groepen en schappen
kunnen het van tevoren
voelen zien aankomen
met atypisch gedrag
roepen ze het over zich af
waarop een mannenstem
iets verderop met trillend bestek
piepte oh ja en ik dan zes jaar
vanaf de eerste dag eerste klas
ze sloegen…
windveren
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.025 woorden droegen immer verder
dreven dreigend op de wind
kwamen in steeds verder oorden
waar men nu ook veren vindt
Wie zal al die veren rapen
uit die kussensloop ontsnapt
of een laster in doen slapen
die uit alle naden knapt.…
Curriculum vitae
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Voor school was hij te wild.
Zijn jeugd heeft hij verspild.
Hij schreef daar vaak iets over.
Al schrijvend werd hij schrover.
Hij had veel op zijn lever.
Al schrijvend werd hij schrever.
Hij schreef met steeds meer ijver.
Al schrijvend werd hij schrijver.
Met dank aan Raymond Queneau, die schreef:
C’est en écrivant qu’on devient écrivon,…
Zonder woorden, zonder kleuren
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
700 Zonder woorden, zonder kleuren,
maar de geur van vers gemaaid gras doet
een wereld opengaan naar morgen.
En plots groeit weer tevredenheid.…
R.I.P. Daan de Ligt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
599 De beste dichter van Den Haag ging heen
Helaas, ook jij kon niet de dood trotseren
Je streed niet, schreef je, kon het accepteren
We weten het, ons leven is te leen
Jouw laatste bundel prijkt hier in mijn kast
Als ik je lees, hou ik je teder vast –
© Inge Boulonois…
Variaties op vogels
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
765 Op een Hoenderkoet
Een hoenderkoet, geen lachebek,
Met een merkwaardig spraakgebrek,
Was sinds zijn jeugd in Sas Van Gent
Met broederliefde onbekend:
“ Si'ds het achteloos gevoeder
Va' mij' liefdeloze moeder,
Wordt mij' broer, die harteloze ploert,
Door mij' vader stiekem bijgevoerd.
Moet ìk da' ook 'og, hypocriet,
Gaa'…
Variaties op vissen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
620 Op een Coelacant
Bij Wijk aan Zee zwom elegant
Een mooie vrouwtjes coelacant
Daar kreeg zij een warm onthaal
Van een plaatselijke aal,
Wat door die coelacantse trien
Als heel erg slijmen werd gezien.
Daarom was zij naast charmant
Ook wat aan de koele kant.
Op een Rog
Een rog bezat te Overschie
Een prachtige patisserie…
Panacee
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
615 Door ’t raam zie ik de herfsttuin druilend staan
In b-mineur verdrinkt een werk van Haydn
Weer dreinen op de treurbuis Trump en Biden
En zelfs de kat staart me mistroostig aan
Dus neem ik fluks een luchtig boek ter hand
En zó versla ik elke dissonant!…
HIJ DIE ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 klootzak kon je niet
eventjes toeteren
hem of haar laten schrikken
of op laten vliegen
de ruimte geven
om verder te leven
hij tolde nog
even om z’n as
veren vlogen uit z’n jas
daalden naast hem neer
in z’n bloedplas
moest ik het laten bij foeteren?…
IK BEN OP WEG NAAR DICHTERLAND
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.172 ik ben op weg naar dichterland
het ligt daar aan de overkant
en woorden reiken mij de hand
ik ben op weg naar dichterland
hoe ver is het naar dichterland
ik stel aan water, storm en zand
de vraag die op mijn lippen brandt
hoe ver is het naar dichterland
ik ben op weg naar dichterland
want dat is mijn beloofde land
met dit gedicht als onderpand…
De schelp
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.180 Ooit op een dag
pakt zij haar biezen
niet meer bang
te verliezen
reist zij af
naar een land
ver
van hier
om te zoeken
wat zij nooit zal vinden
om te leren
niet langer te binden
gedragen op de wind
de maan als kompas
voor het tij
dat zich keert
de deining van de golven
spoelt de schelp
op een strand
ver van hier…
"Het jagerspad groeit dicht". (Haiku's)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
536 In het jagerspoor
door de achterbenen
geplet, verse kluiten.
Hinnikend paardje
van ver goed te horen
gelopen tijden.…
Verder weg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
868 Van ver en van woorden verlost wacht je gezicht
met aarzelende beloftes die
nog verder weg lijken.
Als was je wie je tekende met een gezicht
dat je niet kent
en steeds wilt vragen op wie je
later wilt lijken.
En op wie je straks wilt wachten
als ik alleen nog lijk
op een droom die ver weg niet
meer bestaat.…
Leda en de zwaan
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
650 Zo betrappen wij hen
De zwaan met Leda tegen een muur
Zijn vleugels bestoft komt hij te voorschijn
In zijn lange hals stokt haar ademgefluit
Zij kunnen het daglicht niet verdragen
Aan onze blikken blootgesteld
Verschieten zij van kleur
Veer na veer vervaagt
Nooit levert hij de beslissende streek…
Klein
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
49 ik verlang niet naar verre landen
maar naar zwarte koffie
in de vroege morgenstond
vers brood dat kraakt onder het mes
naar zonlicht dat op de houten tafel valt
waar we aan op lange zomeravonden
met een lach en traan proosten
ik verlang naar niets dat glanst van ver—
alleen dat kleine
dat is genoeg…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 De blik verliest je met zichzelf in ruimte
waar aankomst ver en ver te zoeken is.
Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk
groen het zonlicht en je oog inzwemt.
Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid
bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep.
Voel warmte op je neus, zie 't vroege blad
van vlier. Je keek te ver.…
De Zone
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 veren
schikken ze bloemen van het verleden
- de bloemen van de toekomst
Kleur na kleur dromen ze
van de verscholen zon
en wensen haar terug…
Wie schijnt de zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
829 Wie schijnt de zon
en laat de maan
toch niet vallen
omdat hij teveel
met de sterren
bezig is
Wie reist een vers
en laat de zin
toch niet vallen
omdat hij teveel
met de woorden
bezig is
Ach schrijf me een
zonnig vers met woorden
die de nacht met sterren
verlichten als de maan
zijn zin verloren heeft
tijdens de reis…
Stormduinen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.503 als je van steen was
zou ik huilen
nu wil ik schuilen
met mijn gezicht
in het mulle zand
tot de kilte voelbaar
zoekt naar helmgras
een laatste strohalm
stijf en stug
zucht in de wind
net als een kind
de zee stilaan bedaren
strandribbelend aaien
wat er ver zoet en ver zacht
tot rust gebracht…
Zwaar en pijnlijk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
996 Hij schreef het voorwoord:
zij lag stil, haar ogen keken
hem voorbij, gebroken licht
zonder menselijke activiteit;
toch lag ze ijselijk mooi;
ver te zoeken vers van
onalledaagsheid, een compositie
met flarden eigenzinnigheid.…
Een tuimel van rood bloed
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
611 je schoot
het vliegen neer
in een tuimel
van rood bloed
de vlucht
schrok op
vloog weg op de
echo van het schot
een hoopje
veren in het gras
het lijf doorzeefd
met hagel is wat bleef
je schoot het vliegen neer
en bindt de poten op
nu poets je het geweer
jij laat geen veer…