9061 resultaten.
Minnen
hartenkreet
4.1 met 53 stemmen
3.034 Wereld van rust
Jouw liefde voelt
Zuiver vol kracht
Lippen die minnen
Beminnen de nacht
Jouw liefde voelt
Op afstand dichtbij
Vervlochten geluk
Tussen jou en mij…
weg van de wereld
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
522 pas wanneer
de zee
enkel de glans
van de maan
lijkt te dragen
en jij in je slapen
rustig gaat ademhalen
heb ik
de loopplank ingehaald
touwen losgemaakt
om in het verstilde
mijn hunkerend hopen
als dromen in je oor
te fluisteren…
Euforisch levensdoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
351 Een zachte fluistering,
Met ’n verholen hunkering,
Bereikt mijn luisterend oor,
De stem ik gaarne hoor,
Die mijn ten diepste raakt,
Mij tot willoos wezen maakt,
’n ultiem euforisch gevoel,
Op weg naar m’n levensdoel.…
Mythische metamorfose
snelsonnet
4.5 met 14 stemmen
395 De oude Psyche sprak met stil berouw:
Ik hunker naar die prille liefdesdagen
Wat zou ik graag mijn grijze lijf verjagen
En transformeren tot een jonge vrouw
Dan kan ik mij weer passievol verpozen
En zoete zomers lang MET AMOR VOZEN…
Bittersweet
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
752 Zo is beminnen
een overdaad aan vlagen,
geuren, proeverij.
Soms mijn bittersweet,
meestal mijn puur,
altijd mijn jij.…
Verdraaien
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
918 De woorden zijn stenen
die vallen
in de cirkel
van beloftes
die nooit breken in
de
verlaten
schaduwen
van vrienden
die niet in vijanden geloven
en minaars
die alleen
hun eigen eenzaamheid
beminnen.…
Nachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Sterren die niet op elkaar lijken,
de nacht verliest
zijn tederheid
eenzaam wachtend
op de schaduwen die
haar altijd beminnen
in de droom van
gevonden nachten
en een koude liefde
mooier dan
de eeuwigheid…
IN STILTE MINNEN
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
3.219 wordt afgerond
In diepe stilte jou beminnen
is wel het allerheerlijkst schat
O, laat ons opnieuw beginnen
ik heb geen lief zo liefgehad…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
679 Vannacht zal ik haar wederom beminnen:
mijn Avondster, mijn Muze, mijn Idee.
Wat moest ik zonder haar, mijn Droom, beginnen?
Dan zat ik hier en dronk mijn kruidenthee...…
Langzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
653 En als ik er ben ga ik langzaam beminnen.
Wie ga je beminnen?
Dat zeg ik toch, langzaam.
Daar houdt ze van.…
Geleende warmte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.139 Waar dorstige hunker
’n tekening maakt
van lege flessen
op de vloer,
klemmen trillende
vingers het volle glas
lopen druppels
naar beneden
creëert zijn geest
in mistige banken
het gevoel
van geleende warmte…
Nadering
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.485 Geen lust maar louter liefde, schat,
doorstroomt en warmt mijn ziel;
sinds hunker deze diepte mat
‘wijl ik in armen viel.…
lukraak
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
948 lukraak droomde
ik van een vrouw
op een manier dat
haar lijf en haar verleden
deed ontbranden
in kwetsbare geest
een lichaam
hunkerend in een beeld
dat al was uitgedacht,
je haren los in de wind
niet zo heel precies
maar dat komt er niet op aan
zoals ik over je droomde,
kon je eigenlijk niet bestaan…
Ode Continu
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.393 Zoals jij voor me staat
Vergeet ik je woorden en
Zie ik je dansen en
Golven uiteenspatten
Zoals je kijkt
Hunker ik
Vraag ik je
Voel je mij
Zoals je ligt
Droom ik je
Laat ik je
Vergeet je me
Zodra je wakker wordt
Ben ik weg
En je danst
op zonnestralen.…
Zielsmuziek
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.575 Op heroïsche klanken
fijn besnaard
danste de dichtkunst
met gezwinde vaart
over het verzengende schuim
de hunkerende zee
eeuwig bezongen
alle reizen mee
tot in het hart
van ’t gedroomde oord
waar haar ziel
nog altijd wordt gehoord…
Ik herinner me
gedicht
2.0 met 23 stemmen
20.072 Ik herinner me een gedicht dat ik nooit
schreef, waarin het woord bunker
veel wind door zich heen laat gaan
en rijmen moet op hunker.
Het tocht er van hartstocht.
Alles moet zich vasthouden.
Als het over is blijken wij
elkaar vast te houden.
Wat nu.
Nu, dus.
----------------------------------
uit: 'HdC - De gedichten', 1998.…
jouw stem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 zoals tere druppels
van verlate lenteregen
zachtjes glijden langs
hunkerende bladeren
dat geluid
nauwelijks waarneembaar
maar wat oren doet spitsen
klinkt
als je, op jouw manier
zacht mijn naam zegt
in mijn linker oor…
Bedankt!
netgedicht
3.9 met 57 stemmen
8.861 Framboosbonbon likeur chocola
Suikerspin
Zoete kermis droomvriendin
Laat mij slapen
Zonder getel
Tot duizend wollen schapen
Slapen met een droomgodin
En
Zo nu en dan
Proeven
Zoet beminnen.…
Dacht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
928 Nooit gedacht
echt niet verwacht
dat ik zo zou voelen
Zo lang geleden
altijd vermeden
is me toch weer gebeurd
voel weer
voel maar nooit meer
Zonder gevoel
zonder beminnen
zal ik weer beginnen…
Alles anders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Laat ons zonder voorbehoud
elkander maar beminnen
want alles vergaat,
alleen de liefde
blijft.…
Wereld van verwarring
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
668 angst vergeten
hunkerend naar verandering naast dood
stappen die dreunen langs de zin van vergelding
zware laarzen marcheren naar de poort van de hel
wanneer het kind zonder angst weer hoopt te leven
alles is beter dan deze wereld van verwarring.…
Pink ladies
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
671 Rijpe, tot volle wasdom gerezen, himmelhochjauchzend uit de toppen van hun tenen schreeuwende rozerood aangelopen van verlangen naar verlossing in loodzwaar neerbungelende omhulsels van mysterieuze mature, onder zachte schil bijkans uit hun voegen barstende, granaten sterren, elstarren en ander nog niet tot fastfooddrink uitgeperst vruchtvlees, hunkerend…
Droomloze nachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
343 De duisternis overdekt mijn verlangen
naar hetgeen ik hunker, in de stilte
van mijn dromen, waarin ook jij verstomt.
De zon overweldigt het duister,
laat mij vergeten wat ontbreekt.
De dag overschaduwt het gemis,
de massa roert zich zonder gezang.
Kinderen spelen buiten in de zon,
weten niet het missen dat hen wacht.…
Ik heb u lief
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.998 Ik heb u lief, gij zult gelukkig zijn!
Zo fluister ik, alleen, in staag herhalen,
En door mijn denken komt met vlagen dwalen
Van liefdes volkslied het oeroud refrein.
De meisjes zingen 't in de maneschijn
Met brede slingers wandlend langs de wegen,
Zij roepen 't iedre donkere jongen tegen:
Ik heb u lief! gij zult gelukkig zijn!
Door de…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
3.6 met 23 stemmen
3.869 - En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.
-----------------------------------
uit: Het vader-huis (1903)…
MINNENIJD
poëzie
3.6 met 12 stemmen
4.453 Hebt gij nooit de starende ogen,
Uit de schaduw der vensterbogen
Onder ’t schitterend kronenlicht,
Op een maagd, wier lieflijk bloeien
Heel ons harte deed ontgloeien,
Dol van minnenijd gericht?
Voeldet gij uw bloed niet jagen,
Als een ander haar dorst vragen
Tot de ongestuime wals,
En het: ‘ja’ vloog van haar lippen,
Zij de tengere vingertippen…
Verbonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
633 alles wat je verloor
ontvang je dubbel terug
in liefde voor jezelf
gaat alles door
zo mag je aan de zijlijn kijken
mag je achteraan sluiten
hoef je niet meer
in prestatie te vergelijken
want alles wat je wint
of al gewonnen had
mag je openbaren
je bent niet onbemind
er is zoveel betekenis
ondanks verlies
wees dankbaar
voor de verbintenis…
Geliefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
553 Laat mij de trotse groene boom
in jouw lucide dromen zijn
om onze droomgeheimen te delen
met zuurstof en zonnestralen
laat me de maan in jouw verhaal zijn
als de donkere nacht jouw droom bezoekt
met ademlucht en sprookjeszinnen
liederen die verhalen over beminnen
ik wil je kussen in het duister
het stille donker van de liefde
soms…
WAT HOU IK ONGELOFELIJK VAN JOU!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 Van kus tot kust
wil ik je beminnen
van mond tot monding
stroomt mijn liefde over
je heuvels en je dalen
ja overal voel ik jou
de toppen van jouw bergen
gaan mijn lippen niets te boven
zoals watervallen laten vallen
zo laat ik mij op jou bevallen
van land tot landing
laat ik mijn zoenen stranden
tot de bodem van jouw zee
zoef…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen vertalen
onderweg naar nergens in dat regenpark
nu de stadse avond penetreert in zoete stilte
we eindelijk samen zijn in tijdelijk beminnen…