1212 resultaten.
SOMS DOET MIJN HART PIJN
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.195 zie zoveel ellende en pijn
hoe erg dat kleine kinderen moeten lijden
door fouten die volwassen hebben gemaakt
of grootmachten die om een doelwit strijden
en miljoenen mensen met hun leven hebben betaald
op hoeveel plaatsen is er oorlog of hongersnood
aardbevingen, bosbranden en overstromingen
geef God aan die slachtoffer zijn : uw hemelse woning…
Les Marquises
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
565 de goden schiepen de eilanden
als hun woning
op de hoge grond boven het dorp
slaap jij sereen en de tijd staat stil
je kent de diepte van de Stille Zuidzee
de wind zingt de golven beuken
jouw ogen volgen de ruige bergen
ze tasten de steile kliffen af
op de tweemaster klinkt een smeekbede
ne me quitte pas
je bent niet alleen, Jacques…
Distichon 28 Sprookjes! (poëtica )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
664 Ken jij dat verhaal van die grote pervert
die ’s nachts niet kon slapen vanwege een erwt?
(Zoals de lezer al of niet gemerkt heeft tellen deze regels elk elf lettergrepen. Zo’n vers is vrij zeldzaam. In de Nederlandse poëzie - die ik niet zo goed ken - kwam ik het tegen in de briljante bundel van Bette Westera Ik leer je liedjes van verlangen, en…
Karma
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 De Boeddha zit op een hoefblad
Hij draagt een juweel
Een licht gesplitst in drie sprankels
Een meervoudig kasteel:
Zijn les en vlottend lijf en zij
Die in een spoor van lotussen lopen
Voorbij de stapstenen vol mos
Hij verheft de geest tot een gasbel
Die opwelt uit het moeras van de schemerlach
Waar makkers naar medeleven streven
Zoiets…
beloftes
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
3.674 zij beloofde hem kastelen
ridders om mee te spelen
een kast met hoge deuren
een kist vol oude kleren
een tooi met echte veren
en krijt in alle kleuren
een garage voor zijn auto’s
een album voor zijn foto’s
een cool, wreed spijker jack
een zak met duizend knikkers
een wand voor al zijn stickers
kortom een eigen plek
hij wilde enkel…
duik mijn slotgracht in
netgedicht
3.3 met 54 stemmen
44.733 mijn kasteel is gevallen
de slotgracht heeft gefaald
bandieten zijn weer binnen
hebben koppen van de romp gehaald
ik sprong, mijn schaduw heeft
me opgelapt toch word ik
weer gehangen in de grijns van
hen die mij hebben gevangen
de torenkamer was te groot
in uitzicht over leven en de dood
toch ga ik hen ontsnappen door met
een andere…
Na de hausse
gedicht
3.9 met 36 stemmen
13.222 tulpen boter trofee
droomde dat ik met mijn jetski
naar de bank van lening ging
achter het loket zat te verbolgen
om te rijmen de oude Vondel
maar we hebben toch op de Oost
op werkelijk overal gevaren
desondanks blijven ze jagen
op meer en groter wild
de captains of industry
en blijven de kleine luyden
zuchten naar kastelen…
Schrijf
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
715 Ooit een dag of wat terug
in de tijd
viel een pen in mijn hand
op een stuk papier
vol met spelfouten
zo zou de mens zeggen
als een junk die zoekt naar een shot
voelt mijn ziel zo gewoon
zonder letters in dit kasteel
zonder letters in de goot
zonder letters net zo goed
dood
vraag af
vraag maar raak
raak en kraak
observeer
vermijd het…
Terugkeer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
648 Hij zou zijn moeders leed trotseren,
kastelen op de vloedlijn bouwen,
en zo hij kon, zijn vader eren,
maar van zichzelf wou hij niet houden.
Hij kon het niet – de lasten dragen,
en wierp de ballast van zijn schouders,
Nu voelt hij schuld diep in hem knagen,
schuld bij zijn God en bij zijn ouders.…
Koppen gelooid en weerbarstig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 als de bazuinen schallen
knallen de kurken
komen de dolende ridders bijeen
voor het grote oktoberfeest
moe van het oogsten
willen zij net als vroeger verpozen
in de koele kelders van het kasteel
te midden van fusten die liggen te rusten
geen paarden en maliënkolders
maar op de tafels de glazen
en kleurrijke folders met de trots
en geneugten…
Wie we waren (en wat we werden)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
775 als kind droegen wij
zeeën aan land
in dunne emmers
wij bouwden kastelen
met water en bloed
en drukten gaten
in muren van zand
van ramen en deuren
wisten wij niet
dan kwamen de golven
luid en ongrijpbaar
liepen wij weg
op magere benen
wij vluchtten naar later
naar morgen en beter
vonden huizen
met winddichte luiken
gingen naar…
Verkenning
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
512 In de wenkende tuin
van 't kasteel Drakesteyn
wandelt peuter Alexander
aan de ouderlijke hand
eigenzinnig maakt hij zich los
speurt zelfstandig
bij verleidelijke bloemen
tussen bomen en struiken
wijdt hier zijn koninkrijk
van verbeeldend ontdekken
maar
daarbuiten roept de wereld
het prinsje wordt meegenomen
naar de woelige verte
speelt…
Leven..., nu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Laten wij de wereld weer vol kleuren verven
De beken en rivieren met leven vullen
En blazen de wolken van de hemelboog
Zodat de zon tranen op aarde droogt
Laten we dansen onder de regenboog
Als kinderen spetteren in plassen
Kuilen graven aan het strand
En kastelen ergens hoog in de lucht
Als bejaarden wandelen over paden
Op een bank op…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
601 misschien heb ik me gewoon vergist
is het de lucht die een kasteel bevat
of heeft het water mijn heugenis gewist
daar gaat een schip langs de kust
de schipper vaart behendig
tussen de boeien, heel bewust
de wind strijkt een lange pluim
het weer is bestendig
de zee wiegt het kalme schuim…
Gedicht voor Jules Deelder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
647 Wanneer jij de hemelpoort gadeslaat
Deze gelijk is aan het Kasteel!…
GEEN TALENT
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
650 Als ik zou kunnen metselen,
bouwde ik een muurtje om je heen,
en een romantisch kasteel om
de ridders weg te houden.
Maar ik kan eigenlijk niets,
dus je moet het maar proberen,
met mijn onbehouwen rauwe liefde.
------------------------------------…
De witte hoofdletters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 nauwelijks
hoorbaar
speelden
onze woorden
hun eigen
kastelen
in het natte
zand van
het strand
alleen
de witte
hoofdletters
van krullend
schuim waren
het zichtbare
begin van
weer een
nieuwe zin
tussendoor
zong de wind
zoutkristallen
en scheen zon
de flonkeringen
die oplichtten
in elkaars ogen
tot in deze kleine
strand…
Fantasie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Geen kastelen, geen licht.
Alleen een plek
waar jij niet vertrekt.
Waar de deur niet zacht dichtvalt
maar open blijft uit gewoonte.
Waar afwezigheid geen geluid maakt.
Ik bouw die ruimte uit gemis,
laag over laag,
tot het niet meer snijdt
maar draagt.
Daar hoef ik niets te verklaren.
Geen sterke schouders,
geen “het gaat wel”.…
Lachgas
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
776 Öztürk en Kuzu hebben een goed plan
Na even DENK-en borrelt iets naar boven
Het grenst aan geniaal...niet te geloven
Gij Groningers...verkas nu het nog kan
Naar krimpgebieden...hup trek aan die klompen
Wat? Drenthe?...nee dat is me té bekrompen!…
2e Oosterparkstaat, Amsterdam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.377 drie hoog achter glad vergeten
Mijn tante nu reeds lang gestorven
trouwens Billie ook
De woningen zijn afgebroken
nieuwe zijn er in de plaats
Als ik er soms voorbij fiets
moet ik altijd aan ze denken
Klooit mijn tante in de keuken
aan de distributieradio
en Billie Holiday haar stem streelt
I'll be around no matter how…
VERGANE EER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Met kunstig spreken of rakend zingen
mogen sprookjes eeuwig hun kracht verspreiden,
glans om beroemde namen verwijden:
lof aan d' eerste geschreven meldingen!
Eens verzonnen mijmerende boeren
's avonds, na de winterse arbeidsdag,
nieuwe verhalen om stilte te roeren.…
Danspartner
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 Als
klapsigaren nekte ik hun sprookjes,
nodigde jij mij opnieuw uit ten dans.…
De wolken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
820 Ze willen met ons dromen delen
en maken nieuwe sprookjes buit.
Ze schilderen dieren en zelfs bomen,
proberen lichte tinten graag;
ze jagen voort of durven schromen
en vatten ieder bij zijn kraag.…
Jouw mysterieus bestaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 herkenningsblik
traditioneel zijn woorden al geteld
maar met het lichte loken
komt er weer spanning in het veld
cultuurgebaren wijzen wegen
die voor mij onzichtbaar zijn
voel handen wringen in verlatingspijn
toch delen we de sfeer
de drukte en het geroezemoes van
leven in de smeltkroes van het mooie weer
kom laat mij delen in de sprookjes…
Als een deur geen deur is
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
462 Als een deur geen deur is
maar schilderkunstig oogbedrog
dan waardeer ik dat nog
maar schulden als erfenis
of een romantisch huwelijk
in 'Paris l'amour' dat mislukt
zijn zeker geen dromen
die ik uit wil laten komen
De sprookjes houd ik liever in stand
Dus wijs…
Verhuizen
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
9.259 Is voor de zóveelste keer de trotse eigenaar,
van wéér een nieuwe woning, die natuurlijk
moet worden opgeknapt,
heeft ie niet van mij...
Behángen, schilderen, witten, met álles wordt
ie geholpen, z'n pa is er elke dag, tot 't
huis opgeknapt is,
heeft ie niet van mij....…
Een kast van een huis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
859 'Een grote woning heeft ze leeggeroofd;
de vrouw heeft alles uit de kast gehaald,'
zo geeft de commissaris zijn verklaring,
die 't speurwerk van de rijksrecherche looft.
Het huis waarin ze zit, is van bewaring.…
Bourgeois en proletariër
poëzie
3.1 met 9 stemmen
3.405 Zij hebben bittere zorgen
Om zijn godsdienst en zedelijkheid,
Zij volgen hem tot in zijn woning
Met verwaande weldoenerigheid.
Zij willen hem commanderen
In zijn vreugde en zijn smart,
En met hun plompe poten
Trappen ze hem op het hart.…
Voorwaarde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Wie vrouwen mint om schoonheid is niet wijs,
het is als tunnels graven onder ijs
of bouwen van een woning op los zand,
zulke domme dingen vragen toch hun prijs.
Maar minnen wat niet schoon is, is van Lotje,
niemand woont graag in een smerig krotje
of neemt verheugd een koeienvlaai ter hand,
wie wordt verliefd op neuzen met een snotje?…
ik zal je vinden
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
712 onverklaarbare
in het donker valt
wanneer we onze lichamen
in onbeslapen lakens draaien
we vertragen
de ontkenning door metaforen
naar de maan te gooien
zelfs de kussens spreken
vreemde talen
ze zijn niet meer dan een illustratie
daarom vraag ik, lief
laat alleen het licht
woorden schrijven
en zeg dan dat jouw ogen
een woning…