177414 resultaten.
paraplu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 iedereen loopt
onder een paraplu
maar ik ben
mijn paraplu kwijt
zwart rood oranje
mensen en paraplu's
ik weet niet
of men melancholiek is
en ik weet niet
of ik treur in de regen
onder mijn verloren paraplu
misschien ben ik wel blij
onder de zware regenbuien
als ik dood b...
Receptiewind
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
605 Geruisloos ontsloten in gezelschap dicht gepakt
Langzaam verder schuifelend, vriendelijk abstract
Wordt het spannend want u ontwaart
Dat de een onderzoekend naar de ander staart
Dan, alsof er niets is gebeurd, wordt het gesprek hervat
Pas thuis vraagt d'een d'ander: wie was die gore rat?
Meeuwen (ollekebolleke)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 Alkmaarse binnenstad
kampt met een meeuwenplaag,
weet niet hoe dat ze dat
oplossen moet.
Zegt een meeuw: “Voer ons toch
aardbeienslagroomtaart;
appel en kers erop –
dát houdt ons zoet!”
Wat leeg achterblijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 De grijze huizen staan er niet meer
gevlucht zijn ze
naar een kleurloos land
met zinloos daglicht voor blinde kinderen
waar de donkere avonden zich vullen
met leeggelopen principes
en holle twistgesprekken
waar alle ware goden
zich voeden met het bloed
van hun dode volgelingen
ik bli...
omdat een enkeling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
596 mijn mooie gave bomen
ze zijn voorgoed verpest
het halve lover afgekapt
slecht hun kruin die rest
voorbij hun hoge kale stam
zie ik de grauwe stad
waar ik vóór die slachterij
totaal geen weet van had
alleen omdat een enkeling
te lang was en moest bukken
waagden ze het om aan mijn pla...
het scheepje van weleer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 jammerlijk is dat zelfs je mooiste
herinnering nooit echt tastbaar zal zijn
het blijft suggestie een vleugje weemoed
realiteit echter is dat de tijd van toen
telkens verder van je afdrijft...
je staat onthand op de kade van het afmerend
vergeten bij de meerpaal van een groot verlies
en ...
Zichtbaar
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
730 Waar de scherven zijn gelijmd
Worden de scheuren zichtbaar
Zoals littekens laten zien
Waar de wonden zijn geheeld
Eenzaamheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Vier koude muren,
vertwijfeling, leegte.
Niemand!
Op schaakbord valt stof.
ochtendgloren in de stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
590 ik stap behoedzaam
in de kille ochtendstad
verblind
door de lage zomerzon
langs hondenpoep
en
nachtbraaksels
van vierenden zonder grenzen :
ze aten
spaghetti
kip met curry
en
friet
wat de honden aten
weet ik niet
Goddeloosheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
506 Bij het zien
van de nu dagelijks
gruwelijke beelden
op het nieuws
of in de krant
om een hogere macht
met hun daden te eren
weet ik nu zeker
dat er geen
bovennatuurlijke bron
van kwaad hoeft te zijn
want de mens zelf
is al heel goed in staat
zich in elke vorm
van goddeloosheid
te man...
Worden we sterren, na onze dood?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
629 Worden we een ster,
aan het firmament
als je niet meer op aarde bent?
Zwermen we om zon en maan,
of zien we die dan niet meer staan?
Gaan we verder in het heelal,
het wordt zeker weten geen tranendal.
We worden een ster,
aan het firmament en jij,
die het niet met me eens bent, ...
Hulp
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
776 Eenmaal moet het toch gezegd,
ik ben aangewezen op hulp van anderen,
nou is dat niet verkeerd of slecht
want de mens wordt ouder en kan veranderen.
Eenmaal moet ik toch vertellen,
dat ik het qua hulp niet altijd goed heb weten te stellen,
meerdere malen ging het wel zo mis,
dat ik dac...
Over relatief.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
530 Wat je moet leren
Is te relativeren.
Het is vaak het feit
Van betrekkelijkheid
Wat effect gaat sorteren.
Relatief
Maakt gelukkig en creatief.
Smeltende traan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
601 Mijn traan smelt samen met de zee
Ik luister naar de golven heel gedwee
De wind speelt met mijn haren
Mijn tranen zijn niet te bedaren
Het verlies is heel intens
Van een oh, zo liefdevol mens
Hoe ga ik hier mee om
Een vraag blijft altijd en dat is waarom.
spons
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
604 ik heb je gedronken als een spons,
je opgeslorpt
tot al mijn poriën
van je
verzadigd waren
en koester je nu teder
in de knusse
geborgenheid
van mijn cellen
je leeft in mij
onlosmakelijk
als een koningin
op een troon van koralen
heers je
over het paradijselijk rif
in mijn droomw...
roekeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.042 Roekeloos
De bestuurder kwam met de schrik vrij.
Nou,vrij?
Gevangen zal het heten
met de dood op je geweten
van je medepassagier.
Probeer daar maar mee te leven,
in de cel, 't is om het even
Gevangen zul je altijd zijn
in je eigen zielenpijn
Edoch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 Vandaag is niets anders
dan morgen, of gisteren
edoch toen ademde je nog,...
ik mis je
Kwartslag draaien
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
512 Hoe moeilijk is het
Om de ultieme waarheid
Te achterhalen, als ik het
Met mijn eigen waarheid al
Zo moeilijk vinden kan -
Waar anderen de horizontale
En de verticale lijn volgen
En op het snijpunt van beide
Hun verhaal baseren, hou ik ervan
Om de zaak nog net even
Een kwartslag ...
Als mol, als egel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 Nooit boven het maaiveld
Mijn nek willen uitsteken,
Liever onzichtbaar voor
Het dodelijke maaiblad
Ongezien het leven door,
Ondergronds, blindenbril
Op mijn neus, mocht ik me
Al in de buitenlucht vertonen -
En toen ik alle moed bij elkaar
Geraapt had om toch bovengronds
Te gaan, ...
Weerribben
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
491 In de plooiing van de duinen
gemeten naar de hoogste top
het landschap herschikt zich in staccato
tussen eb en vloed zonder zich te roeren.
Elke distel, helm of doorn, elke
korrel zand met een afzonderlijke klank,
het verschil ligt in de teerste tinten
hun verhaal tegen de eenzaamheid be...
morgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
512 morgen is de pijn voorbij
ik vertelde dat mijn kind
en zij fronste een blik
met een pappa
dat wil jij niet weten
niet kundig noch wijs
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
587 ik verbrand uw leugens
verzacht mijn pijn
krankzinnig?
laat me eens graven
diep in mijn geest
mijn gedachten zijn niet
oppervlakkig
ze worden blootgesteld
aan kwaadwilligen.
dus jaag ik die weg
mijn ziel sluit ik af
als u probeert me te breken
u die leugen van waarheid
niet kan on...
Het donker van je ogen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
523 ik zag
de regen vallen
in het donker van je ogen
nog kierde
het lichte blauw
een stukje hemel in het grauw
het opklaren
is achterwege gebleven
jij kwam steeds meer in het nauw
het was innerlijke kou
die je verkilde waardoor
je ook in warmte rilde
in professionele handen
kwam ...
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.295 Wij allen zijn als die daarboven:
Wij leven zelden hier beneên;
Wij zien de volle korenschoven,
Geblakerd bouwland om ons heen; -
De blauwe lichtpracht van rivieren,
De gele bloemen aan de kant,
De vlucht van reigers en plevieren
Langs drassig moer en zandig strand; -
De meeuwen...
FOMO
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
925 Ik twitter functioneel, niet voor de pret
En las daar over ‘Fear of Missing Out’
Mij laat de actualiteit vrij koud
Tenzij ik werk aan een nieuw snelsonnet
Toch, als ik mijn mobiel soms eens vergeet
Voel ik me onbehaaglijk incompleet
Goed voorbeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
609 Vandaag alleen heb ik wat nodig
Morgen vraag ik echt niet meer
Ik beloof u echt heel plechtig
Nee, ik lieg niet hoor Meneer
Geef wat centen of wat eten
Ik zal u echt dankbaar zijn
Wat ik vraag is niets bijzonders
Het is geen kaviaar of wijn
Geeft u wat? Ik heb echt honger
Ik heb nog geen ha...
Hij komt totaal onverwacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
852 Hij komt,
niet op afroep,
hij komt
onverwacht,
hij komt
op dat moment,
dat je hem
totaal niet verwacht,
hij komt,
kijkt, ziet
en overwint,
of het een peuter,
kleuter,
zwerver is of kind.
Hij komt
als een wervelwind,
stormt
en neemt in,
in een zucht
is het voorbij...
Gaat opa dood, vroeg zij?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
683 Oma, gaat opa dood, vroeg de kleine meid
Ik zei, vast wel, net als ik
Maar voor nu geldt, we willen opa nog niet kwijt
Dat begrijp ik lief kind
Maar denk eens aan al die mensen,
die ook niet dood wilden gaan,
je kunt er niets aan veranderen,
hebt er niks over te zeggen, helaas!
Oma, g...
sorry
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
640 sorry zei ze
en haar mondhoeken plooiden neerwaarts
in een trieste glimlach
maar in haar ogen las ik geen spijt
enkel opluchting
dat het gezegd was
en dat was het
ik zweeg
want ik wist niet wat te zeggen
en hield me sterk
om toch nog indruk op haar te maken
het is haar recht, dacht i...
Els Visser
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
495 Wie uren zwemt in Indonesisch water,
Op eigen kracht een schipbreuk overleeft,
Die krijgt veel meer dan waarnaar werd gestreefd:
Een heel aparte reis, maar met een kater.
Het werd – geen woord hiervan is overdreven –
De zwemtocht van Els Visser voor haar leven.