3707 resultaten.
Zomerse kijk
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
773 zicht op zon
laat triestheid verglijden
wekt nieuw verlangen
uit de grond van mijn hart
vrolijkheid slaat een tropische overmaat
en ik voel mij volkomen
gedicht voor winterse wroeging, woede en haat
herken in pijn en blijdschap
gekartelde randen van dit zijn
scherper afgetekend dan in regentijd
zie ik zomers de feiten
en schijn…
Schelpenhand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 schelpenhand
het gaat boven verstand
te zijn wie je bent
het lust en laten
in kuststrook verlaten
vallen er gaten in het
aangespoelde gepolijste
schijn niet zo in mijn gezicht
zon ik dicht mezelf een ruimte
maanling over de dag
ademt in en uiting
het raast rust voorbij de vloed
in kust geboren zeearm
met het schelpen verzandde strand…
Oneigene
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.447 Dan, weg met de oneigene
tale en de schijn
van elders geborgde gepeizen;
mijn zijt gij niet, uw, dat en
wille ik niet zijn ;
dat in mij en aan mij is,
dàt hete ik mijn
oneigene, ik late u, . . . . gaat reizen!…
De Worp bij Deventer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Bert van Marwijk die ze
zo te horen allemaal persoonlijk
goed schijnen te kennen...
bij navraag vertelde iemand mij
dat de coach van het nationale elftal
hier geboren en getogen is en dat hij
dus eigenlijk één van hen blijkt te zijn…
achter mij laten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.511 Jij laat me achter, de zon zakt weg
Kou komt er voor in de plaats
Vragen vervullen mijn hoofd
Sterren zie ik niet die boven mij verschijnen
Ze willen laten zien dat het donker niet overwint
Maar ik denk met mijn ogen dicht
Scherm mij af tegen de hoop
Tegen het licht wat wil schijnen
Mij het donker uit wil leiden
Ik laat mij zelf achter in…
Een tweede leven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
571 ben aan het verschimmen
alleen de schijn blijkt nog
wat werkelijkheid te zijn
bleek en kleurloos
dwaal ik rond in een leven
dat lijkt te verstommen
maar diep van binnen
is in hoekjes en luwte
de lente voorzichtig begonnen
op onontgonnen gronden
ontkiemt reserve zaad
dat voor een tweede leven gaat
aan mij de eer
om later als herboren…
Oneindig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 De weerkaatsing is alleen de schijn.
Aan het eind waar het licht toont.
Oneindig kan ik met je praten.
De galm die mij nooit verlaat.
Oneindig echoot haar gedachten.
De waarheid die altijd bestaat.
Oneindig dromen over een beeld.
Een illusies zonder tekstballon.
Een oneindig geschreven liefde.
Het is een geschetst eindstation.…
De nacht, de zwoele nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.271 Terwijl een schijnen-rijke wâ mijn brein omwindt,
komt uit de diept geen dageraad mij tegen-langen,
omvangt me een woel'ge duisternisse die mij bindt.
Ik ben geen bake; geen verwijlen, geen verbeiden;
geen duizeling van hoop, geen duizeling van dood.…
heers en verdeel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 waar schone schijn spiegelt
kooit roddels zaaiend
heerszuchtig de leider
waarheid pikkend
bedriegt hij leugenend
de een met de ander
hooghartig en zwart
speelt hij zijn mensen
op tegen en uit elkaar
zo touwtjes trekkend
speelt koning heers
het marionet verdeel
waar zijn succes kraait
nestelt dit koekoeksjong
zich met andermans…
ijdele kennis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
668 de ijdele beoefenaren
van de moderne wetenschap
geloven dat zij iets verklaren
het lijkt haast bijna wel een grap
gedijend in een valse schijn
zijn zij helaas vergeten
hoe klein we in verhouding zijn
en dat we echt niets weten
hardnekkig wanen zij zich groot
en houden vast aan deze fantasie
volhardend tot en met de dood
gaan zij ten onder…
doordeweekse ZON-dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Zodra ze echter ondergaat, is een
ieder weer vergeten, wat een
prachtige dag ze maakte, door
gewoon te schijnen!…
In zonneschildering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
500 langzaam druipt
licht in zonneschildering
langs kale muren
tijd belijst
de uren die vergaan
zonder enig bewijs van bestaan
geluidloos mengen
kleuren verglijden naar
etmaals donkere entiteit
toch passeert
niets ongeregistreerd
wij zijn nooit naamloze passanten
ons leven is geen schijn
wij waren daar en deelden
onlosmakend het universele…
De patstelling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 zij wist
de ketting
vol te maken
zag hoe
handen
elkaar raakten
de cirkelkracht
zijn eerste
schijnen gaf
indrukwekkend
klonk het
sonore geluid
waarmee
duizenden mantra’s
werden geuit
hun gelijkvormig
bewegen openden
warme uitnodigingen
om in de wereld
te leven en er
deel van te zijn
om zo de patstelling
teniet te doen…
Mijn moeder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
745 Zonder aanzien, of schone schijn.…
fantasie strijdt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 fantasie strijdt met de werkelijkheid
als alles goed is
als alles goed is
vechten vijanden en hebben wij lief
de kosmos zingt als water kletteren kan
zoals dat gaat
zoals dat gaat
schijnen de sterren in verband te staan
waren het alleen mijn vingers
die de hemel betasten konden
was het slechts mijn tong
die hangen bleef
zijn het enkel…
Nachtuil
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
331 Als een engel vloog de nachtuil
Laag over de daken van huizen
Met een herhalende roep
Als boodschap voor de mensen
Die niet sliepen
Die de tijd van de nacht
In wakkere staat verdreven
Hij riep zo hard hij kon
Om hen te laten weten
Dat hun gebeden waren gehoord
Dat morgen de zon schijnen zou
Want hoe duister ook de duisternis…
Geliefden..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
409 Herinneringen vliegen voorbij
aan een licht beschadigd hart
vol met liefdevolle gevoelens
die door de jaren heen
onafgebroken bleven schijnen
niet verloren zijn gegaan
wel verder uit ‘t licht
van die ene mooie lantaarn
waaronder jonge geliefden
hun toeverlaat vinden
in niets meer dan zoete dromen
van een lang bemind bestaan.…
De stille overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
232 Een masker van schijn
gedragen aan de overkant,
waar water zwijgend
spoelt, stuwt
op het stille land.
Zijn bedoelingen verdrongen,
bekneld onder een steen,
onderdrukt door een daad,
die plots verscheen.
Dus herhaalde hij
zijn laatste woorden
nogmaals, in de hoop
dat mensen hem hoorden.…
Verlossing
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
236 Het heeft iets onschuldigs
geboren worden als een gedicht
door de sterren van de nacht verlicht
het is ook een verlossing
per definitie ongewapend
soms is het nonchalant
laks waar schijn meer afstamt
van deze intieme donkerte
waar heimwee licht weerkaatst
het blijft zelden in dubbelzinnigheid
verkiest telkens de waarachtige eenvoud…
Drieluik; Weergaloos, Wonderjaar, Welverdiend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 Verglijdt met echt alles
Schijn is dan vaak heilig
Waargebeurde Verhalen
Voeren de boventoon
Schone schijn met verdriet
Een lach door tranen
Schade en schande
Verblijdde hen
Hun ongelijk in lach
Waarheid gelogen
Echt. Waar. Schandalig
De tijd verglijdt bij ieder
Een. Verliest en grijpt. Grepen
De tijd voorbij.…
Morgen
gedicht
3.9 met 27 stemmen
14.007 Morgen moet gij zeker komen:
Morgen wordt een dag der dagen,
Morgen worden duizend vragen,
Schijn en schaduw weggenomen;
Morgen moet gij zeker komen!
----------------------------------------
uit: 'Vergeten liedjes' (1909)…
danste flarden muziek
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
797 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…
Nooit meer Babylon II
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 nazomeransicht
Een berk buigt tegen beter weten in als
weduwe der schaduwen verdonkert zo
de glazen die
halfvol op de tafel het parmantige
kristallen lijf omhoog trachten te
houden
tevergeefs is alles wat de schijn doet
zien.
Een berk ligt op haar knie?…
Zo zie ik jou
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
3.117 De laatste keer
Zoals je was
En ons verliet
Zo zal jij altijd bij mij blijven
Jouw laatste blik
Die laatste lach
Die niemand kent
Zo zal ik jou in mijn dromen volgen
Mijn liefde voor jou
Is verankerd in mij
Jouw licht blijft schijnen
Zo zal jouw ziel blijven bestaan
Het leven gaat door
Is in een seconde voorbij
Maar je moet weten…
Straatmadeliefje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.088 met een ongekende elegantie
floreert zij
tussen het onkruid van de straat
glimlacht schalks
naar de volgende kikker op het witte paard
dromend dat ooit
de zon zal schijnen in dit beloofde land
en niet slechts de maan
die haar slavin maakt van de nacht
hopend dat wanneer
het eindelijk morgen wordt
ze deze rode schaduw van zich kan…
Gemerkt
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
839 Nu tal van ouders in Amerika
Hun kinderen naar merken gaan vernoemen
Verwordt vast dit vernoemen tot verdoemen
Want ga de consequenties maar eens na:
Men noemt een kind bijvoorbeeld vlot Armani
Om zo een schijn van stijl te concipiëren
Terwijl het enkel zal stigmatiseren
Die uiterst statushongerige branie
De hoon die zo'n Armanikind zal…
Beeld van Marmer
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.408 Ik betwijfel of je weet hebt
van mijn pijnen,
want ondanks mijn zichtbaar lijden
bid ik dat ik marmer schijn:
glad, bijna onbreekbaar,
nog de schaduw van een Sfinx
op deze loden sokkel
mijn toren van Ivoor.…
een zacht verwachten
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
4.823 de stal
een kribbe en wat hooi
beesten in de plooi
een zacht verwachten
nachten die stil zingen
dat het vriest en kraakt
een gedachte flonkert
die aan vrede raakt
de boom heeft al
de stal beworteld
glinstert in de sneeuw
zijn schone schijn
nostalgisch groen
de geur van dennen
maar kunst wint snel terrein
kerst zal binnenkort een…
beter vermijden
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
802 toen ik dacht dat je zei
dat je hier wel blijven kon
zag ik sterren schijnen
een lichtend pad over ons samenzijn
hoorde ik rivieren bruisen
hoe het water zich met volle kracht
schuimend op de rotsen gooit
en wij daarboven onroestbaar
toen ik dacht dat je zei
diende je mij te corrigeren
het nalaten van dat kleine feit
die ochtend in een…
Mijn God, waar ben je?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
998 Intens is mijn verdriet
omdat je niet bestaat
want in welke wereld
is het dat het zo gaat
Diepe pijn vanuit mijn hart
kerft in ons leven
omdat het zichtbaar is
dat jij ons niets kan geven
Niet meer dan als zijnde lucht
geschreven in mooie woorden
die wij allen wilde horen
maar die ons niet bekoorden
Godverdomme, alles was dus schijn…