3211 resultaten.
Hypocriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Nu zit ik met een flesje kraanwater
op het gras in het park
en ben halverwege Rutger Bregman’s boek
over het basisinkomen.
Ik zou me schamen als ik rijk was.…
Hooimaand
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
768 Al kost gezeul met water mij steeds uren:
mijn gras blijft geler dan bij alle buren!
Catalpa’s hebben herfst reeds in hun bol.
Maar ’t ergste vind ik nog die enge look
van mannenbenen in een korte broek.…
de uittocht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
518 dit lijf
een hoopje nog van maag en darm
van vlees en been en brein
een arm gebroken in nog warmend gelig gras
een buik gespietst op groenbemoste hoogterotsen
dit lijf
vol pijn
dat wacht
duldend en alleen
als de dieren
op de uittocht…
8/9 december 1924
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
660 avondwandeling
een ijskoude noordooster
giert door de straten
en door de kale bomen
schuurt mijn gezichtshuid
kruipt in de vingertoppen
ondanks een tweetal
warmwollen winterwanten
de sterk verlichte huizen
verwijzen voor mij
naar de carnavalsviering
een omgewaaide huurfiets
rust wat in het gras…
Maaien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
922 Ik schreef met mijn
wijsvinger lichtgroene
grassprietjes opzij alleen
de letters wilden niet
blijven liggen
zij veerden terug en het
was zoiets als wie kaatst
moet de bal verwachten
alleen heb ik nooit geleerd
om zwijgend woorden te vangen
of ik gras kan maaien?
ja, dat kan ik wel…
Lanceer Armstrong
snelsonnet
4.2 met 29 stemmen
2.056 Toch knap hoe langs het iets te open asfalt
De geelgetruide Armstrong magistraal
Als een volleerde Richard Groenendaal
Vol overgave door het dorre gras knalt
Ach ZOAB, sprak hij en geen spier vertrok-ie
Staat voor: Zo Overwon Armstrong Beloki…
De weg
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
789 Dankbaar om wat is en was
keert de weg zich lenig om,
tussen unieke oude bomen
langs de boorden van het gras.
In zijn oneindig aangelegde tuin
maakt hij je te gast
waar een groene vinger de hand heeft in gehad.
houdt hij steeds de aarde vast.…
een gedicht voor mezelf
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
753 in de oude tuin
werd ik begraven naast
bitterkruid en
refreinen
keurig op een rij
als hoopjes op het gras
het gazon weer netjes
bijgewerkt
zonder
zwarte gaten
ik wilde niet zingen
of mezelf tot vreemde nemen
toen een rots viel op mij
met wie had ik anders nog
kunnen spreken…
Welkom thuis.
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.220 Het gras is dood.
De vogels verdwenen.
De lucht is rood.
Nooit meer regen.
De ramen zien grijs.
De deuren verrot.
Uit de gang komt gekrijs.
Het plafond kapot.
Alles verdrongen.
Rotzooi in huis.
Voel je niet gedwongen,
maar welkom thuis.…
Haar ster
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
848 Langs het pad
bedrukken letters
een grauwe achtergrond
het lijkt of
hier, op deze plek
gras zelfs grijs kan
laten groeien
onder een wolkenloze
hemel pakt zij
mijn hand en zingt
zacht, alsof ze voelt
dat ook tranen hier
gestorven zijn
"ik zie een ster" ....…
tegen de zon in kijken
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
744 het gras is groen
de lucht is blauw
ik kijk tegen de zon in
en ik zie jou
tranen bij de afwas
het witte sop
om de oren
alles weer schoon
en droog
vanmiddag
mezelf
geschoren
babi pangang bij het eten
een dag om nooit meer
te vergeten…
Kastanje in blad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
739 Je groeit uit in parasolletjes
van vlinderende bladeren
die het voorjaar strelen in de wind
waarna ze loom de zomerzon begroeten
donkergroen op termiek rustend
schaduwbloemen vormen op het gras
en dan verdrogen in hun vlammenspel
als parachutes bolsters begeleiden
die bezwangerd zwaar vallen…
zomermorgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.318 Het land ontwaakt
de nevel wijkt
Het groene paradijs wordt leven
Voel je de dauw die aan je voeten raakt
als jij het gras vertreedt?
Hoor je de wind die fluisterend in de bomen praat
en jou vertelt dat als de winterkilte komt
Ook dan ik aan je zijde sta…
Waar de wilde lelies groeien
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.169 Ik kus de lelies op je ogen
klim door het gras omhoog
en laat me meezwaluwen
met een zwoele windzucht.
De hemel was zelden koeler
dan het dauw, parelend
tussen heuvels van verlangen.
Ik heb geen aardevrees,
toch ben ik bang
mijn onsterfelijkheid te verliezen
in de onpeilbare diepte van je ogen.…
om niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
553 brekend ochtendlicht
de zon die in stralen
strelend de nevel bespeelt
takken, bossen, weilanden
doorkliefd door treinen
schapen kleurt in de vroege ochtend
en koeien kuieren het pad
naar het steeds groenere gras
op weg naar mijn werk,
ik wilde dat dat er niet was…
oude paden en jong gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
639 eenzaam
reizen mijn gedachten
terug
langs de oude paden
die -door iedereen verlaten-
in het landschap lijken op te gaan
leegte
is er achter mij
voor me vlucht alles
vlucht alles
voor me
weg
achter
blijf ik
met het jonge gras
dat twijfelt
of het nu
de paden mag bezitten…
mooi
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
996 welkom te horen
klinkt als zuivere
muziek
zo blij
eindelijk
bij je te zijn
terug in de warmte
ik schrijf de dijken
dichter
tegen elkaar
als lichamen
krullend
welkom te horen
achterover leunend
in hoog gras
blikken
van vreugde
spiedend naar
patrijzenslag…
Meizoenend rollebollen
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.261 ~
liever, veel liever dan
nachtschade in mijn bed
heb ik jou, mijn lief
in het groen ernaast
onder de blauwe sering
die de grond sierlijk begroet
spelend met de schaduw
van de toverhazelaar
waar het gras is geknipt
voor wat losbandig verzet
en bloesem ons bedekt
als fluwelen regen
~…
haar kind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
974 ze koestert haar kind
met warme ogen
haar aandacht schemert
rood in het groen
in armen vol rozen
wiegt ze haar kind
de geur van hen samen
gedragen door de wind
zij vlijt haar kind
in een bed van gras
het kind dat even
in haar gedachten was…
Nachtfietser
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
605 krachtig trap
ik door de nacht
draai met mijn pedalen
een weg door duisternis
alsof ik tijd terug
kan halen
nog voor ik deze heb gemist
sneller dan met licht
raast langszij
het zicht op wat ik ken
als gras
en bomen
ik ben
de paden
kan ze dromen
draag er blind mijn last…
Snijdende woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.755 Soms zijn je handen
gesloten voor
de prijs die je
eens had gewonnen
overpeins je het bestaan
in een dal zonder
stromend water
met wat verdorde gras
het leven te kort
om je te geven
en de hemel onbereikbaar
voor het prachtige blauw
ik weet dat mijn woorden
soms snijden, maar ook
kunnen ze fluisteren
dat ik van je hou…
langs de ijssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 De rivier is er zoals wij er zijn
er wolken zijn en gras en
ganzen die er poepen en
meeuwen er omheen.
Zwijgend turen oude mannen
in de verte, het water langs
naar het verleden misschien.
Niets beweegt.
Misschien dat de zee
in de verte dorstig wacht.
Misschien…
Schemering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
545 kleuren die jij in het water
tekende varen zoetjes
naar de overkant
wind verstopt zich in
het riet waar kikkers
hun kelen schrapen
landt de avond zachtjes
in het natte gras
geduldig wachtend
tot de ochtend
haar liefdevol
wakker kust…
Doorsneden ziel
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
859 En de omwoelde grond is al met gras begroeid.
Gaandeweg.…
VERTREKKEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 Een reis gaan maken,
's ochtends vroeg vertrekken;
op gras en daken
glanzen zonnestrepen,
wekken vrolijke vragen.…
Wat vlinders
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
625 ik grasduinde in groen
met paardenbloem
en madelief
zag hemel
waarin wolkjes
warmte schreven
wat vlinders
in loom fladderen
alsof de vleugels kleefden
een herinnering
aan zomers die
ik ooit binnenging
onveranderd
alleen het gras was korter
of ben ik zelf nu anders…
terwijl de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Terwijl de zon
Met gouden vingers
Bij haar opgang
De aarde streelde
En de lucht
Van zwart naar grijs naar blauw
Het gras naar groen
En het water glinster
Kleurde
Dacht de man
Terwijl dit dagelijks wonder
Zich voltrok
'Waar heb ik toch mijn lief verlaten?'…
Kunstgras
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
1.093 De voetbalwereld zweert bij zuiver gras
Want kunst is voor de grietjes en de mietjes
Een echte vent houdt niet van valse sprietjes
Maar nep is uiterst link, zoals ik las:
Een vloedgolf treft het hele koninkrijk
Want kunstgras zet geen zoden aan de dijk…
Lentebode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Krokussen
ik heb ze al ontdekt
in het gras
waarin ze zich ontvouwen
als een schilderachtig geheel
in sneeuwwit, paars
en zonnig geel
zien ze er uit als was
zo ook de narcis
hun aanblik zo puur en fris
ze kondigen de lente weer aan
want de winter
(nou ja, winter!)
die mag nu wel gaan…
Fantasie in kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
509 het is
nog niet voorbij
de groene wei
met madelievenkransen
het hoge gras
waartussen wilde
bloemen zich verschuilen
voor het huilen van de wind
daar bloeit
fantasie in kleur maar
het is nog niet de
nostalgie van al gebeurd
in een doorlopend
spektakel showt dit
mirakel zijn scheppingskracht
in onverwacht hemelse pracht…