1206 resultaten.
Regenboog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 stroomde
Het regende de hele zomer
een dichte grijze lucht-
zee stortte zich
als een wereldoceaan
over de aarde, een dik vel
beukend hout kwam boven
drijven, let niet op de dieren
Kijk niet of er mensen bij zijn
je weet het wel
de oude wereld
borrelt nog een beetje op
uit de verdronken bomen
Het water rekt zich uit
en spant een gladde…
Waterkuil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 maar moeizaam
Ze hebben de hoeden
van hoger gezag op
Hun sleepbenen reiken
naar achteren, langer en dunner
Hun schouders zakken
steeds schuiner naar voren
Ze vallen, de hoge pijphoeden
kruipen vooruit met armen
zwaaiend en maaiend
door slap wordend zand dat
vermoddert tot water
Spartelend maken ze
steeds kleinere kringen
Een gladde…
Halfnaakt ren je weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Ik blijf niet aan de kant staan
ik wil graag samen, leren
kennen, vertrouwen, delen
mijn leven delen, ik zoek
contact en ik paai
wie mij helpen kan
Jou lok ik dichterbij, jou leid ik
naar kieren die ik glad maak
met boterhoning, langzaam
trek ik jou erdoorheen
jouw hemd tegen mij aan
om te voelen dat je er bent
Je wilt wel, maar ook…
Ben jarig
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
655 Omdat je weet dat je straks verder moet
Verder langs die gladde afgesleten treden.…
Waar zij bestond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
388 ik dwaal door stille kamers van haar huis
waar zij mij had ontmoet en ik werd gekust
ze troostte mij en stelde mij gerust
het onderkomen voelde als mijn thuis
om haar te bereiken was een zware weg
waar ik samenwoonde met haar gebrek
ik streek de vouwen glad in ons vertrek
waar ik verbleef zonder enig overleg
nu ik er ben geniet ik van het…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.942 Gij draagt het gladde mom der dood;
uw oog is groot van lijden;
het naaste naken van de nood
heeft uwe mond gescheiden.
Reeds is het, of het laatste woord
uw lippe gaat verpaarsen.
Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.054 Gij draagt het gladde mom der dood;
uw oog is groot van lijden;
het naaste naken van de nood
heeft uwe mond gescheiden.
Reeds is het, of het laatste woord
uw lippe gaat verpaarsen.
Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.…
toen krom niet wilde deugen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
857 ik heb chaos ontmoet
in ogen die bedrogen
hoorde hoe de waarheid werd
verkracht in woorden fluweelzacht
streek glad
maar voelde tegenvleugen
sprak recht toen
krom niet wilde deugen
de transparantie
valt in scherven
we weten allebei dat liefde
langzaam haat zal erven
nog plooien we
en strooien zand in
tanden die al knarsen en…
Spoorlicht
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.482 de treinen sporen
glinster glimt
op gladde lanen
waar af en toe
monotone treinen dansen
mijn rust verstoren
van ogen glijden
naar de einder
jammert de schelle bel
aan de overweg
buigen rode armen
sperren de kruisweg
razende metalen rollen
stalen wielen cadansen
denderen, denderen voorbij
dan raast enkel nog
een adem…
Verslagen
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
5.604 Ik doe een poging om
weer grip te krijgen,
de rots die wij samen beklommen
is verraderlijk glad
voel dat ik eraf ga glijden.
Verslagen en totaal ontredderd
sta ik weer helemaal beneden,
is het nu allemaal niet écht
wat wij samen deden?…
de Oplichter
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.128 zones
Maar dan gleed ik uit door de herkenning
Struikelend smakte ik op het granieten geheel
Mijn gezicht haakte de richel van fatsoen
Scheurde mijn schranderheid en liet los
Om meegevoerd door de frisse wind
In het duistere ravijn af te dwarrelen
Naar daar waar men niets meer vindt
Mijn gelaat verminkt tot bloedens toe
Mist nu de gladde…
Het Korset
hartenkreet
4.8 met 27 stemmen
2.998 Topless staat zij daar
Haar borsten lelieblank
Lippen nat en gekruld
Taille breekbaar rank
Lange benen gebruind
Tepels als rozenknopjes
Ze rommelt in haar lade
Tussen de talloze topjes
Haar billen trillen zacht
Glad glinsterende huid
Met elegantie en allure
Trekt ze haar string uit
Gevonden wat zij zocht
Trekt ze aan haar sigaret…
Krullen
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.020 Iedereen heeft normaal
stijl, glad haar.
Maar, ik weer, heb krullen
al wel 13 jaar.
Dat valt echt niet mee.
Het is echt zo'n dikke bos.
Ik kan wel met dit haar gillen:
ik heb het zelfs op m'n billen,
in m'n oren en neus,
in mijn navel en aan m'n wimpers,
aan m'n tenen en ook op m'n benen.…
Passage in de schemer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.250 Zelden zag ik zo gaaf een huid, zo glad
het late lentelicht polijstte al het mat.
Het silhouet van het ranke scheepje
ontworstelt zich uit de achtergrond
streepje voor streepje een reepje
dichterbij. Avondstond.
Een scherpe hoek scheurt de rivier
klieft de bodem onder haar buik
rillingen rollen onder het wier
tegen de oever.…
Vogels
gedicht
3.4 met 63 stemmen
27.425 Naast een glad en zwart stuk marmer
Rusten door de zon verwarmde
Kopergroene hagedissen.
Soms ziet men een adder glippen
Fraai maar kwalijk om zijn beten
Zigzagzigzag gaan zijn strepen.
't Sieraad dat de bomen dragen
Zijn hun ambergele blaren
En te midden van dit lover
Zitten geelgeveerde vogels.…
lichaamstaal
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.644 hier huizen hoofd en hersenen der natie
een linkerhand doet zaken op de pof
de rechtervuist is handig met verlof
het warme hart schoorvoetend uit de gratie
de middelvinger zorgt voor consternatie
een gladde tong is dubbellang van stof
geheugen wordt geplaagd door Korsakov
de huid heeft zelden last van transpiratie
wat klieren bekken onbehoorlijk…
Donald Duck in de sneeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
735 buiten is het glad
koud en kil
men droomt van
een witte kerst
ook dat nog
fluistert zij
in wankel evenwicht
zij droomt van
droge schone straten
lekkere vrieskou
met een zonnetje
en witte wolkjes
ademweer
midwinter
een blik op
een Donald Duckje
dat verloren
op straat slingert
associeert haar
met schoonmoeder en vader
uit de…
BRUINVIS
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
586 Wanneer
dit mollige ronde zeedier
hoog boven de golven uitspringt
maakt zijn plompe gestalte
een sierlijke zwaai
beeldt de onvatbare vrijheid
tussen wolken en schuim
van het gladde lijf
daalt sidderend zoute nevel
waarin dwergregenbogen
vluchtig de lichttaal spreken
die eens meehielp de aarde
tot leven te brengen
nog in de verste toekomst…
marseille , la bouillabaisse
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
646 in hun onverstaanbaar patois
bedelaars, straatdiefjes, straatmadeliefjes
rollen met hun donkere oogjes
vingervlug je zakken leeg
weemoed klinkt door de hese "paloma blanca"
terwijl krijsende meeuwen
boven de vismarkt zweven
en overal het blauwe klotsen
schuimend als de welbekende lavendelkleur
van haar zeep, glad…
AANTREKKINGSKRACHT
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
911 Aan de hand genomen
in vol vertrouwen
kan ik alles aan
iedere tegenslag valt weg
over rotsen en gladde keien
komen gevoelens vrij
zuchten snerpen uit mij
overgave aan mijn omgeving
levensvatbaar wordt alles
van het kleinste minuscule
tot aan de kolossale kosmos
een ervaring, die mij overtuigt,
dat ik deel ben van dat totaal
waarin ik…
Romantiek en Vale Tijn
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
773 maar daar staat nu heel gewoon:
"vanavond een vergadering
die was ik glad vergeten,
dus gaan jullie maar vast eten
en wacht maar niet op mij"…
het afgrijzen van het bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 ik lees de rode loper
in het gebaar waarmee je schrijft
me schraagt in mijn stiel
die me nagenoeg laat strompelen
over het glad gestreken beton
‘k ben niet zo behoeftig
en bedreven of zeg maar gedreven
in het feit dat ik met dubbele woorden spreek
en telkens vergeet te zwijgen als
het woordenboek meer dood dan bladzijdes draagt
ik zie…
Stuwmeer
gedicht
3.3 met 7 stemmen
7.020 Schreeuwend breken mijn kinderen
het gladde watervlak. Ik wil
hen roepen: acht niet de pijn
van tekort, maar vrees de on-
keerbare kracht van teveel, hoor
mij, hoe ik roep, hoe ik keihard zwijg.
Zij maken fonteinen en regenbogen.…
Half jaarlijks tandartsenbezoek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Zacht gladde vingers aan lippen
in vakkundige greep,
fel het licht
en lucht van latex,
stomme achtergrondmuziek,
niets meer te zien dan ‘t plafond.
Te groot open ik m’n mond
“Ontspannen” zegt hij,
dan sluit ik de ogen.…
DOODSDRIFT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 Hij wenst voor De Creaor te verschijnen
Met het geheim waarmee hij is geboren
Hij deed zijn zware arbeid naar behoren
Maar de melancholie wil niet verdwijnen
Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen
In liefde, schrijven, reizen en ontsporen
Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren
Start stil de bouw van het zichzelf omheinen
En dodelijk…
Zo is de muze
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
553 Niets kan haar charme evenaren
De gratie die haar schoonheid toont
De élégance van haar gebaren
De glimlach waarmee ze bewondering beloont
Haar stem is die van duizend snaren
Bewogen in een zachte wind
Die vrolijk speelt met haar gouden haren
Haar gezicht onschuldig als van een kind
Haar taille slank als berkenbomen
Haar handen blank en glad…
Tijdig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
582 Ja het is waar, de tijd heelt alle wonden
Dat weet je nu is een voldongen feit
Na jaren ploeteren ben je ze kwijt
De wrok en het verlies, de zilte zonden
Je hebt jezelf weer enigszins hervonden
Je voelt je ongebonden en bevrijd
Bent zoveel meer dan je persoonlijkheid
Je bloedrivier wist weer hoe uit te monden
In een onwerelds gladde oceaan…
Uitstorting
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 In Delft groeit de papaver in de straten
De hofjes pronken er met roze rozen
Hoe heerlijk is het om hier te verpozen
Vermeer heeft voetafdrukken nagelaten
Er drijven waterlelies in de grachten
Zacht glijden peddels door het gladde water
Een tweede Pinksterdag; een beeld voor later
Wat leed door pandemieën zal verzachten
Van Delftsblauw porselein…
Erfgenaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De steen is glad, altijd koel
altijd even blauw
en thuis in mijn zak
We zijn aangekomen en onderweg
We leven en logeren
vandaag in dit hotel
Het uitzicht is wonderlijk saai
Je hoort de treinen razen
over het passeerspoor
Jeanette heeft haar reiskleren uitgedaan
Ze zit te lezen, het is nog te vroeg
om beneden te gaan eten
We hebben…
Achttien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 Een foto, die dag werd ik achttien jaar
Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en…