2645 resultaten.
Nocturne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 Nachtelijke wolken hangen
als bevroren meren in de lucht,
vormen een zilverwerk van ijle sluiervelden
waar de volle maan vergeefs achter vlucht.
De nacht laat zich niet in het duister vangen,
geen wolk kan de maan het schijnen beletten.
Tot de dageraad zich laat gelden,
die maakt van de vriesnacht korte metten.…
ZEER KLEINE SPEELDOOS
poëzie
3.7 met 13 stemmen
6.011 Amarillis
Hier is
In een zeepbel
Iris
Hang de bel
Aan een ring
En de ring
Aan je neus
Amarillis
Schud je ’t hoofd
Speelt het licht
In de bel
Met Iris
Schud je fel
Breekt de bel
Amarillis
Waar is
Iris
Iris is hier geweest
Amarillis
Aan een ring
En de ring
Aan jouw neus
Wijsneus
Amarillis…
Tijdreiziger
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.110 Het is vaak een tijdloos ‘wanneer’
als mijn hoofd begint te knikken
tot hij langzaam op mijn borst rolt
en daar blijft hangen.
Dan wimpert het licht
aan en uit, wil afscheid nemen.
Toch is er soms
een onverzettelijkheid
die van voeten bergen maakt
en van wil slappe thee.…
passie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.064 over alles wat sporen naliet
heb ik zoal geschreven
vlugschriften en krabbels
als poging tot het ultieme gedicht
doch het stil verlangen naar
het verwoorden van het onmogelijke
bleef hangen in mijn hoofd
maar met het reizen al was het dan
ook veelal van A naar B en weerom
kwam toch de inspiratie
voelde ik mij bovenal
'een reiziger…
met de wanhoop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
595 met de wanhoop van een dichter
bij het zoeken naar de woorden
als een zanger naar accoorden
woorden die hij heeft geweten
hangen tot de draad versleten
halfstok aan de vlaggenmast
zoveel heeft z'n glans verloren
inspiratie lijkt verbrast
tot hij in het ochtendgloren
iets verneemt dat hem verrast...…
suites voor annemieke XIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 onder een lantaarn
een aansteker aansteken
en opgaan in licht
tien keer rondlopen
langs de utrechtse veer
haar hart staat open
de paarse vogel
heeft haar paarse tasje
even vergeten
dieprood mijn gezicht
frambozen van de buurvrouw
hangen voor mijn neus
de kinderstemmen
na schooltijd in het hofje
worden één stem…
Vertrokken vlinders #2
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
737 De vlinders verdwenen
Maar de geuren bleven hangen
In een vacuüm van
Het verleden
Geuren zoet en wrang
Die onweerstaanbaar
Worden opgenomen door
De vroegste dauw
Tussen de struiken
Vervaag je in de grijze lucht
En spreid je vleugels
Ver van mij vandaan
De vlinders verdwenen
Samen met jou
En lieten mij achter
In een schimmig verleden…
Een nieuwe jas
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
835 mijn muisdagen zijn voorbij
geen krassen meer op mijn ogen
‘k zie elk addertje onder het gras
en krul mij in het verlangen
om weer soepel en gefocust
aan de laagste tak te hangen
ja, ik heb een jasje uitgedaan
maar dat is voor mij toch evident
want mijn nieuwe kleurenvel
geeft weer ruimte om te spelen
en speuren langs slingerpaden
als…
ode aan de vink
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
716 tering, er zit weer
een slavink in de tuin
hang de lijmstok buiten
en vang die vink
met het blote oog
zie ik staartmezen
het hazenpad kiezen
we moeten ons haasten
voordat mussen
een zinken dak ontvluchten
simon zegt
maak je niet druk
als je hersens uitpuilen
is alles stuk…
Spijt
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.073 Mij laat hangen in 't verleden,
de blik gericht op toen.
Daar had ik het moeten laten!
Daar, daar had ik 't moeten doen!
De reden daar gebleven
excuses over tijd
rest mij dan die gedachte
vrij vertaald:
Spijt.…
Twijfel reist met mij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
629 sterren schijnen weer
de scheppingstijd
ik drijf op lichtsnelheid
het volmaakte tegemoet
een verre groet aan
vrienden en verwanten
heb alle handen
uitgebreid geschud
alleen die laatste kus
is blijven hangen
in haar ogen zag ik
schoonheid en verlangen
twijfel reist met mij
nog kan ik terug
om met haar te gaan
voor leven en geluk…
Door het vuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.397 Het is zover, daar ga je dan
op reis zonder mijn problemen
ooit droomden we er van
om dat samen te ondernemen
Maar jouw geduld is nu op
praten heeft totaal geen zin meer
woorden hangen in hun strop
het is te laat voor een ommekeer
Het ga je goed, mijn lieve schat
denk aan mij bij volle maan
ondanks alles moet je weten dat
ik voor jou…
soms wacht ik nog op J
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.066 zo kortzichtig kan ik zijn
en geweld is onzichtbaar
maar het blijft hangen de pijn
te laat wij namen het niet waar
wie het laatst lacht, lacht het
beste en het gaat je goed
zo zoet op versleten knieën
wie goed doet
wie goed ontmoet?…
Wantoestanden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
492 Ik doe mijn huid uit
en hang mijn frustraties
op aan de kapstok
psychologische antwoorden
heb ik allang in de
wind geslagen
die ze onlangs weer terug kopte
waardoor het dubbel
zo zwaar op de maag ligt
spoel ik zonlicht
door het gootsteenputje
waar vreemde bloemen
ontpoppen en zich
meester maken van de ruimte
die al even de mijne…
IN ROERLOZE HOUDING 2009
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 In roerloze houding
lig ik daar
tussen in
het raast
over me heen
al sneller
mijn hart
harder en gladder
slaat het ritme
van
een oud instrument
verworden
tot
een stoffig ding
hang ik
scheef
in mijn hengels
waarlijke wreedheid
ik keer en keer
op mijn stengels
zag ik
daar het eind´
keer op keer
ik keerde niet weer…
Het zal geen klap geven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
552 Ik hang mijn zonden aan de wieken
en wil eerzaam sterven,
verlost van het spleen.
De molenaar schudt zijn kop
-Wat moet ik met een martelaar,
wat is dit voor land
waar iedereen mag malen,
bestaat er nog zoiets als boerenverstand? -
en steekt een natte vinger op.…
De zomer verloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 mijn tuin kijkt mij
verwijtend aan
wat doe je nou
waar blijf je nou
elk jaar hetzelfde liedje
alles laat ik op beloop
uitgebloeide bloemen blijven
vol met zaden hangen
ik knip ze niet meer af
's morgens zie ik spinnenwebben
nu ochtendnevel draalt
tot zon haar mild verdrijft…
portret van het engelenmeer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
545 waar kan ik schuilen
als alles ongrijpbaar wordt
mijn lichaam in het water komt
en weigert te drijven, zelfs niet
in een enkel beeld, de ogen wijd
ik zie wat ik zie
het is onbegrijpelijk
hoe de geur blijft hangen
het rottend hout en hoe het huis
zich verwijdert
ik hoor het in de nacht
het pootjebaden van de dood
op de bodem ligt…
Met grote ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 je hebt je
kleden afgelegd
en alles op een rij gezet
met grote ogen
in een smal gelaat
kijk je de wereld aan
of wij passanten zijn
die af en toe nog
even naast je staan
jij kon niet duiken
voor die steen of schuilen
voor de bui die je zag hangen
nog is er het verlangen
dat ongemerkt het leven
de dood geen kans zal geven…
Bergen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 Hier hangen geur en kleur nog altijd onder bomen
die als een ereboog staan aan de Eeuwigelaan.
Kunstzinnig volk was hierlangs bij elkaar gekomen.
Een nieuwe stroming was ontstaan.
Men zag het prachtig licht, een sprekend vergezicht
en liet zijn werken na, beelden, literatuur.…
De dag van de dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
632 Op de dag van haar dood
verborg ze haar ziel
onder een zachte sluier
van verdriet en pijn
Opdat haar ziel bleef hangen
en nooit haar weg vond
Violen verstilden
Muziek stierf langzaam weg
Toen en nu was zij dood
Haar dagen geteld
Haar leven geleefd
Zuiver, dat wel,
maar nooit
door een engel
gevangen…
lichtsporen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
411 we lopen heen en
weer tussen heden
en verleden in deze
heldere zomernacht
een reservoir vol
vallende sterren
kosmische strohalmen
voor wie niet
kiezen kan
onze dagdromen
onbeduidend in
plaats en tijd
hangen aan een
ijle draad in
de windstille lucht
op onnadrukkelijke
afstand van de omslag
naar pijnlijk verlangen…
Van een verkeerde leest
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
898 je kon
wel vlinders vangen
maar bleef hangen
in die bruine schoen
van een verkeerde leest
lopen ging
toen eindeloos
je koos haar vlucht
volgde met je netje
het kleuren van de lucht
struikelde
over je eigen klucht
het net had jou gevangen
de schoenmaker gaf jouw
verlopen geld helaas niet terug…
Ook geen profeet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
754 ik sla mijn staf
op rotsen die
zich splitsen
het water borrelt niet
en naar de bronnen
blijft het gissen
ben geen mozes
die de zee
in tweeën deelt
maar ken de plagen
waarmee de mensheid
zich verveelt
ook geen profeet
hoewel ze aan mijn
woorden hangen
ik raak alleen het
diepste bange uniciteit
zit enkel in je eigen geest…
Apart stel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
766 ze zijn er weer in onze tuin
het roodborstje en de merel
zij een rondborstige dame
hij is een statige kerel
hij zorgt een beetje voor haar
gooit dan wat eten naar benee
zij pikt het op tussen de tegels
het is genieten met die twee
ieder jaar vul ik de voorraad
hang een vogelhuisje aan de wand
en een vlaggetje aan hun gevel
wanneer ze…
sinds jij er niet meer bent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 ik wacht staar
hang geeuw
slenteren werd mijn
nieuwe wandelen
in het westen verdwijnt
het schrale licht
dat nog nooit op
iemand wachtte
ik keer op mijn
stappen terug
thuis zwijgt de
mailbox als het graf
mens noch nieuws
onder de zon
dag en nacht dicht ik
de kloof sinds jij
er niet meer bent…
Wetend Gevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 niets kan weten
Pas een fractie van een seconde
erna besef ik het –
mijn verstand verdeelt het
in mezelf
in anderen en objecten –
wat er allemaal niet is
wanneer ik leef, dan ben ik
één met alles
zonder dat
er aandacht en zintuigen
aan te pas lijken te komen
Het is gewoon zo en kan niet
anders zijn, soms
blijft er iets van hangen…
geheim middel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
584 Liever hang ik
in het landschap met een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
de vijvers ontwaren met bootje
iris de blote ogen van ‘t oeroude
baarvoets badend in arcanum
Liever dan
de naakte essentie vangen
stokstijf op het doek gedwongen
veel weerglans gebroken
met barre ongenaakbaarheid
de bevangenis van blootte…
Tegen uitlokking
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
426 nooit eerder heb je haar horen dreigen
zij dreigt ook niet
haar woorden blijven hangen
als in een goed gedicht
haar ziel
is niet te vangen
‘t is in zijn grote hand
vrij in het licht
wat de dagen brengen mogen
virussen oorlog of vrede
als blauw saffier glinstert de rivier
onder de
grimmige maan
van ons aards bestaan…
Achter glas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Jouw foto op de tast
Naast twee rode rozen
Een zwart lijstje er omheen
Zelf uitgekozen
De rozen verwelkt
Ze hangen gebogen
Al tijden het
Scharlaken verdrogen
Jouw ogen, jouw glimlach
Gevangen achter glas
Jouw parfum, jouw lippen
Nooit meer zoals het was.…