30548 resultaten.
de liefde denkt
netgedicht
3.5 met 48 stemmen
40.150 wat is ze mooi
ze knikkebolt in jugendstil
de groene droefheid van papavers
in de trein kwijnt zij
tegen de stang in de deuropening
en lacht zo nu en dan naar hem
amos, ze moet daar zijn
die bijeenkomst is belangrijk
liefde denkt toch geen kwaad
zij zwijgt zij zwaait
en tilt bij haar vertrek
door lust omstuwd een knie…
De verstikking
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.448 Jij schreeuwt
in stilte
onhoorbaar
voor iedereen
die zijn ogen
dicht heeft
Je huilt
zwarte tranen
onzichtbaar
voor iedereen
die jou niet
in de ogen kijkt
Je zwijgt
in verstikking
gechanteerd
door liefde
gekneveld
door loyalitiet
Ik zou je willen vasthouden
maar de troost
van geborgenheid
is gestorven
in jou
De paradox…
toevluchtsoord
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
570 is leven ontsnappen
vluchten voor jezelf
het lichaam een klomp klei
tijd schrapt en schraapt
zet een paraaf
het land is zompig
in drijfzand zak je tot de helft
en het moeras zuigt tot je sterft
hoe harder je worstelt hoe sneller
er waadt een purperreiger en hij zwijgt
wij zijn meer dan vlees en bloed
wij zijn ons lichaam niet…
Stilte na de storm
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.528 Het bloed stijgt en de hemel zwijgt
waarlangs
de vogels ijlen in het verre licht.…
Fluistergras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
731 Duinen dansen in de wind
zeewierharen golven onder
een purperen hemel
en zij
zij zwijgt in al haar verlatenheid
als een verzwegen herinnering
in een verbleekte droom.
De nacht spookt
de zee kleurt donker
en weer wist het water haar sporen uit.…
De stilte
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.320 de stilte zegt niks, hij zwijgt
ik zit hier en kijk naar mezelf in de spiegel
en verrast zag ik dat de stilte aandacht nodig had
de stilte wilde zich verstoppen achter een stoel
maar toen ik hem achter de stoel wilde weghalen
zag ik zijn woede en verdiet
toen ik nog een keer in de spiegel keek was het niet de stilte
maar ik die de stilte…
Grote Lutz
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
746 Dat de Friese dichter Troelstra zwijgt.
Die mensen kennen Lutz Jacobi niet!
Mensen, maakt u zich geen zorgen.
Pieter Jelles is niet van gisteren.
Lutz is van vandaag de dag.
Met het oog op morgen.…
sinds jij er niet meer bent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 ik wacht staar
hang geeuw
slenteren werd mijn
nieuwe wandelen
in het westen verdwijnt
het schrale licht
dat nog nooit op
iemand wachtte
ik keer op mijn
stappen terug
thuis zwijgt de
mailbox als het graf
mens noch nieuws
onder de zon
dag en nacht dicht ik
de kloof sinds jij
er niet meer bent…
Met haar doornen bloot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 In dit decadente
gedeelte van de kosmos
zwijgt de rede
en bedekt een zwarte wolk
het verstand
dat buiten aan
de hemel
hangt dat zodanig door
het vlees is bezwalkt
dat men de mens
niet meer
met nieuwe inzichten
kan verrijken en iedere poging alleen
maar paarlen voor de zwijnen
gooien wezen zal
zij is als een roos…
Levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 een kind wordt geboren
opent z’n ogen en is moe zo moe
maar schreeuwt toch
even hoog van de toren
en wordt de weg die het bij
leven moet gaan opgeduwd
wat een gedoe
een oude man
heeft het einde
van de weg bereikt
en zucht heel opgelucht
want hij is moe zo moe
en zwijgt … overlijdt
en sluit zijn ogen toe…
Zonder titel 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 adem in en uit en ga zo verder
loop heen en weer tot ik slaap
luister muziek tot de muziek
naar mij luistert en zwijgt
zaten we eerst nog vol akoestiek
nu is het stil
het is het werken voor loon
de zekerheid en cijfers
dat maakt het dat ik
van gevoel naar logica schoof
waren we eerst nog vol ongeloof
nu is saai gewoon…
De sterrenhemel
poëzie
2.8 met 13 stemmen
9.385 En de aarde zwijgt verbaasd.
’t Gesternte spiegelt zich in ’t meir,
Waarop geen windje blaast.
’t Is alles hemel wat men ziet;
Zelfs bergen vluchten heen.
’t Verdorde blaadje schuifelt niet!
’t Gesternte spreekt alleen.
------------------------------------------
Meir: verouderde uitdrukking voor ‘meer’…
ochtenden zonder ogen
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
813 als een moeder zwijgt
en haar kind dichtvouwt, dat van nergens lijkt
te komen
in een niets dan lege kamer
van onverschilligheid
vraagt het kind zich dan niet af
of zijn naam bestaat
in gedichten, vernietigd door
gebrek aan gelijkenis
en zal de stilte dan het einde vinden
in verwilderde dromen
wetend dat de werkelijkheid
die…
Seringenvriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
981 De seringenstruik
die naast jouw grafsteen bloeit
in lila kleuren
laat geuren los
die dromen beloven
er is niets anders in deze wereld
dat mij meer kan bekoren
dan het bevlogen geluid
van gevleugelde vrienden
waar het kerkhof zwijgt
over diepte van jouw graf
en stilte van jouw dood
fluiten vogels kleine liederen.…
wit licht (dreamst fan in ingel)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 het bed
in een ziekenhuis
haar laatste bed
hij zoekt haar hand
zijn bril verdwaald
tussen oog en wang
hij streelt kijkt wacht
hoe zwijgt een man
als hij verlaten wordt
no hast gjin soargen
mem bliuwt dy nei
zingt hij zacht
het klankspoor wijst
haar de weg naar
het witte licht…
IN DE WOLKEN
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
551 en altijd altijd
blijf ik maar denken
dat ze iets vertellen
die witte wollige wezens
die in allerlei vormen
licht en luchtvaardig
voorbij sluipen
zelfs onderwijl nog
van gedaante veranderend
om mijn gedachten
daarmee te stimuleren
of te kwellen
maar wat ze vertellen
ik vraag het aan
het kind in mij
het zwijgt
maar kent wel degelijk…
januariavond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 me, lijkt ze nu te fluisteren
en ik neem aan dat het een lied is
ze drinkt champagne en lacht breed
over de canapé waarop ze naakt ligt
mijn waarneming faalt niet
het is mij bijgebracht
zorgvuldig te handelen
bij het openen van een vrouw
de januariavond kleurt van grauw
naar donkerblauw
een tweede fles ligt in mijn handen
Sylvie zwijgt…
Ont-moeten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
551 Harde regen op 't zoute glas,
de warme sprei ligt glad en strak,
de nacht zwijgt zonder zware last,
tondelvuur dat zachtjes sprak.
Blauwe kuisheid sluimert stil,
gebodsbord noch verbodsbord wacht,
slapen lijkt een verre wil —
het hart verlangt een zachte nacht.…
Een kerstverhaal in Hunsingoo
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.745 Klei schemert door het wit
de weg langs
Rottum uit
De wind giert vlokken
in 't gezicht
De landarbeider voor
om haar te hoeden,
tornt en zwijgt
totdat zowat na zestig roeden
de vrouw opnieuw
haar weeën krijgt
Ver weg
ziet hij wel Warffum gloren,
maar
in Bethlehem
is 't Kind geboren.…
Geen ruimte
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.504 Ze heeft haar kind begraven
samen met het stil verdriet
niemand die het ziet
terwijl ze blijven draven
Ze zwijgt de stilte dood
laat geen ruimte voor het lege
ik ontwaak en laat achterwege
te luisteren naar het bloot
in haar ogen, te kijken
naar het bloed in haar oor
barrevoets in het slijk en
afgeweken van het spoor
Wat fluistert…
de deur valt dicht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.213 verdrietig zie ik
hoe de deur zich sluit
en niemand vraagt waarom
ik wou je zoveel tonen nog
van mijn gevoel, gedachten
en neen, ontgoocheld ben ik niet
- hoe zou ik ’t mogen zijn
zelfs nu er niet meer is dan slechts een kleine spleet
waardoor een streep verlangen valt
naar eeuwigheid
jouw mond die zwijgt
en zachtjes valt een deur in…
Zwart geboren
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
737 Haar handen
zwart
gaven af
gewend te geven
klauwen vingers
gekromd in taal
haar eigen taal
waar strak
een omweg
maakt en
letters niet
meer drukken
op verloren
ooit wordt
sprakeloos
het boek gesloten
het hoofd denkt
na en geeft grijs
de laatste letter
voor de punt
wanhoop raakt
zwijgt zij…
Verbijstering kleurt haar ogen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.721 het blijft stil
dan een nors
ik wil er niet over praten
ze zwijgt
weet dat dat hem
haar zoon
genoeg zegt
er staan dikke tranen
in haar ogen…
Strak omlijnd
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
575 op Franse ramen
bleef jij tegen mij praten
en ik luisterde
de oude pendule aan de muur
tikte zijn seconden
strak omlijnd
zijn het momenten uit je leven
van heden en verleden
waar stilte zwijgt
in alle talen
bied poëzie troost
uit licht en schaduw
waarover je niet schrijven kan
het blijft zich hullen in nevels
van stilzwijgen……
Wandeling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
772 “Wandeling”
Ik loop
ik wandel
het zandpad slingert
de oneindige horizon
Ik loop
ik wandel
omlijnd door stilte
haar stem verloren
Ik schreeuw
ik fluister
ik roep
ik luister
De stilte zwijgt
vertelt niets meer
en de wind,…
waait het antwoord van mij heen!…
Een nachtzoen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.882 Wanneer de lucht ledig wordt
Als spiegels zonder glans,
Bewonder dan de nachtzoen
Die de maan geeft aan
Een sterrendans
Wanneer het verdriet verschijnt
Als een stilte in de schemer,
Zweef dan met de wolken mee
Waar warmte de zon begroet
In een goudgele beker
Wanneer het gemis niet meer zwijgt
Als rukwinden in een kille regen,
Luister…
De wereld huivert
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.015 Iedereen, maar dan ook iedereen, zwijgt,
uit angst om te doen, angst om te spreken.
Is het dan toch George Bush die gelijk krijgt,
dat je het geweld met geweld moet breken?
Zijn George en Saddam dan écht zo dom?
Wie van hen gooit als eerste de bom?…
Het punt in de verte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
648 Starend van het witte papier
naar een punt in de verte
waar het niemandsland begint
kan zij niet kiezen voor een dag
van de beschikbare zeven
kiest ze dan allemaal
op zoek naar de volgende zin
in het zoekend bestaan
in dit land waar ze iemand is
voor niemand behalve zichzelf
waar ze zwijgt in alle talen
zijn er alleen eigen grenzen
die…
MIJN TOEKOMST MET AI: ARTIFICIAL INTELLENGENCE EN (EI) EIGEN INTELLIGENTIE!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
509 Wat de toekomst brengen mogen
mij geleidt des Heren hand
een prachtig Bijbelse tekst
maar laat ik het Werelds houden
wat de toekomst brengen mogen
daarin gaat AI mij helpen
mijn EI: eigen intelligentie versmelt met AI
en brengt verlichting voor mijn dochter
dochter Giulia (18) heeft epilepsie
zeer ernstige, zeer gevaarlijke
zij niet alleen…
nocturne 2 (Osaya)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.033 dek me toe, Osaya
bevang me
met je adem van hars
sluimer
in de drang van stilte
draag me over
aan de goden van weleer
het is nacht, Osaya
de sterren
deemoedig bewaren
het geheim
van ons verlangen
de wind zwijgt
over ons lot
beken, Osaya
hier in het zand
van de gestrekte woestijn
tieren geen leugens
hier is alles
waarachtig en…