2410 resultaten.
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 aan het einde van niets
moet het zicht zijn geboren
zonder daglicht immers
loopt men alleszins verloren
naarstig, tot matig talmen
uit nood, wederkerig wellicht
of verblind door vurig aanschijn
zo intens dat letters nagloeien
de zee het duister oplicht
eeuwig zou anders tijdloos zijn
daarom vat ik niets te licht op
Wie kan zich vertillen…
vijftien september
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
567 nu ineengevlochten leed
de bloei uit heel jouw leven heeft gehaald
betaalt de tijd zich terug
voor eeuwig jong ben jij,
jouw glimlach zweeft voor altijd in
mijn hart,
mijn hoofd
in al mijn dagen
helpt het me je te dragen, in
mijn
oude moederziel
alleen de lengte duurt maar voort
het hoort niet, dat jouw zachtheid
zo verviel en immer…
klein begonnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
459 er hurken huisjes langs de dijk
een uitwijk als 't regent en
als nachtwind snijdend rijt
de bomen vangen immer wind
daar boven torent Cyriacus, als
een wachter en als kind
van deze stad
zijn koepel huivert rond zijn naam
die ongekend in het zonnebad
vertelt van nu- en van verleden tijd
geborgenheid staat stil
in ieder open raam…
Kind van de nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Ben verloren gegaan
In het licht dat mij
Dag en nacht overspoelde
Zonder dat ik me erin
Staande kon houden,
Immers, kind van de zon,
Zoals anderen mij noemden -
Nu is het licht voorbijgegaan,
Het huis waarin ik woon
Heeft gesloten ramen en deuren,
En dichte gordijnen die
Zo lang ik leef niet meer
Opengetrokken zullen worden…
Groots en genadeloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
592 't Komt zoals het komt,
Je weet immers niet beter -
Dagen bitter en zoet,
Alsof wat dan ook
Er nog toe doet -
De stroom van die rivier
Hou je toch niet tegen,
Valt het goed, lach dan maar
Valt het tegen, laat dan
Je tranen gaan ook al hoort
Het niet, het huilen van een man;
Je leven is een avontuur,
Het eind meest ongewis,…
Amsterdam
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
930 drie paar ogen immer alert
op wat het dagje stappen
hen zoal zal brengen…
Opus dei*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Honger opnieuw
Parels van Afrika
droog door de grillen
nukken van natuur
Immer opnieuw
die Afrikaanse landen
zonder consequent
maar zeker doortastend bestuur
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen
met een zinloos bloedvergieten
geen zinvólle aanwas
Groei die ontbeert door droogte
wordt gemist als tijd
toen nog Gods water
over…
Noem het geen leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Noem het geen leven,
Noem het wat je wilt,
Maar noem het geen leven -
Immers, de donkerte wenkt
Zoals het leven je wenkte
Toen je werd afgedreven
Van haar die je liefhad,
Die je gekregen had
En weer af moest staan,
En nu aan de zijlijn
Staat te schreien omdat
Jij wat je ooit zonder
Het te beseffen als geschenk
Gekregen hebt…
Maxima en minima
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 wat een verademing zogezeit
immers de vragende man aan tafel
had haar met een bundel verblijd.
zij sprak en likte als het ware
aan een slagroomwafel;
dit had iets van intens bidden
voor een stevige maaltijd
maar de toon was al gezet,
vóór de “alledaagse” diepgang
enkele woorden van ’n dichter.…
Ommuurd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
489 als je even niemand
meer wil zien
stapel dan muren van
losse stenen om je heen
en als de tijd daar is
breek dan het bouwsel
weer langzaam af
steen voor steen
maar geen dak zal er ooit op komen
want de blik op vogels
die langs de hemel scheren
en een stukje ongebonden
vrijheid suggereren
die wil niemand zich ontberen
zij vervullen immers…
LAIS CCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 nu het dit zegt, zegt het niet hetzelfde
dan als het zegt dat het hetzelfde zegt,
want als het spreekt, zegt het nooit hetzelfde,
hoe vaak het ook dezelfde woorden zegt:
het beweegt immers steevast daarvan weg.
woorden reiken ons vanuit bewegen
onbestaande stilstand aan, waartegen
alles helder lijkt en goed begrepen.…
Angst om lief te hebben...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
2.176 kans is klein dat je hem nog ziet
Maar vraag je op den duur dan niet af
waarom je het echte geluk niet vond
Je was immers al die tijd té blind
toen die ware liefde voor je stond....…
Verleidelijke geheimen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 haren
ze strekte haar blote armen
om de verwarde bos haar
los te laten vallen
krullen dansten in de wind
heel stil stond ze nu
roerloos
haar handen gevouwen
als in een smekende bede
aan de schepper van het heelal
of was ze aan het dromen
hij wist het niet
maar suste zijn geweten
hij keek naar de vrouw
van een ander
meer deed hij immers…
Literair Kanon en Reisschrijver
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
399 Zijn eiland Menorca geliefd
Ondanks de omweg via Santiago
Woonde en werkte Cees hier met
Plezier
Schreef veel van zijn werk gecon-
centreerd hier
Een taalvirtuoos met
Een gigantisch oeuvre
Als literator immer overeind;
fier
Als Mulisch, een Literair
Kanon
Geruime tijd reeds ziek, verzwakte
hij zeer
Een halve eeuw zwierf hij over…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 75 stemmen
6.818 De leegte in ‘t huis van de ziel
Gevuld met een rode geest,
Nooit en nimmer van mij geweest,
Maar me altijd en immer beviel.
De geest lacht met jouw gezicht.
Jij bent haar, zij is jij, ontastbaar
Wel in mij, niet van mij, onbereikbaar
Een en verbonden in elk opzicht.…
Seal Island
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
720 Wij zij immer nietig in vergelijking met hen,
Als zo een krachtig dier is er geeneen.
Deze "Jumping Jacks" met hun opgejaagde prooi,
Dat is het helemaal; dat maakt de haai zo mooi!…
Immermeer
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.985 dwalend door deze tuin
heb ik niet de vraag
wie heeft eerder
hier gestruind
waar ik speel
en zinnelijk verzoek
zijn geen sporen
van frekwentief bezoek
ook als ik vlei
naar paralelle hof
via zout naar zoet
proef ik dat ik bof
nieuw is dit wandelen
voor mij immer weer
niet om huid of dal
doch mijn lust naar meer…
Schemerzone
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 eenzame lantarenpaal
verlicht schaars
het toneel van
onvervulde wensen
alles buiten het nu
schemerig verbergend
in donkere onzekerheid
groen sluipen ogen
rondom hun prooi
slaken krolse kreten
klaar om hun slachtoffer
te ontdoen van
laatste hoop
er is immers om gevraagd
want geen weerstand geboden
aan de roep van het duister
wat…
Hoe kan het...
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.331 Hoe vaak heb ik al weggegumd
je ogen neus en mond
ze lijken immers niet
dus zijn ze niet van jou
Hoe kan het dat mijn hand
je ogen in mijn hoofd mijn hart
niet volgen in lijn?
Ik kén je toch?…
inzicht door uitzicht
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.073 neen, mijn verbeelding zal het immer bevechten
hocus pocus…
koud weer
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.057 stilte
fluistert zich open
grijs en immer nieuw
werpt mij in de spiegel, het onbekende
plein van de dood
schuld wordt een gewassen
bladzijde
mijn hand uitgestrekt, wit
in koude regen
want daar begint het
vanbinnen
ik zie noch hoor
wat mooi is of dat wat mij
verlaten heeft
het maakt ook geen verschil
aan het einde…
gekruide tuin
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.355 er kruipt papier
door de tuin
kleine strookjes uitleg
met plastiek omgeven
tegen het regenweer
het hek staat scheef en
onverschillig voor de slang
die zich rond haar spijlen
als een hitsig touw drapeert
het zijn immers de mensen
de kleine mensen
die hij tegenhoudt
in de kruidtuin
een komen en gaan
van nieuwsgierige leuters
blijft…
TWEEZAAM
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
1.066 Door dik en dun, wij blijven immer één,
geen mens ter wereld drijft ons ooit uiteen.
Mijn psychiater spreekt van schizofreen,
maar ik verklaar, wát hij ook van mij vindt:
geen mens ter wereld drijft ons ooit uiteen
want wij zijn ondanks alles eensgezind.…
aan mijn lieve moeder
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
6.196 dat ik dit nou niet eerder heb gedaan:
een ode schrijven aan mijn lieve moeder
voor mij had zij toch immers altijd tijd
of ik een lieverd was ofwel een loeder
als kleutertje of in de puberteit
zij leerde mij hetgeen ik echt moest weten
ze zorgde en ze raakte mij niet kwijt
als ik de weg naar huis eens was vergeten
is zij altijd naar mij…
de spiegel liegt niet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
806 met het verstrijken
van de tijd
moeten wij de tol betalen
langzaam raak je alles kwijt
eerst de tanden en de kiezen
daarna ga je haar verliezen
vroeger was het nog zo mooi
keurig netjes in een plooi
een oude hond ruikt uit z'n bek
is derhalve niet in trek
er zijn immers jonge zat
nee jij hebt je tijd gehad…
Zwijgend
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.126 twee mensen staren elkaar aan
sprakeloos
maar hun ogen vertellen
des te meer
later verdwalen vingers
in het boek vol dromen
zinnen open en bloot
leesbaar op papier
over mensen en halve goden
geen valse wensen
het heeft immers nooit
aan het zwijgen gelegen
nu rest slechts
een blad vol
lege letters
onmacht op papier…
Verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.031 moed vindt
om ook maar iets van vroeger op te rapen
ze doen of alles gewoon is
maar dat is het absoluut niet
de schakels van het verleden
vormen een ketting die tegenhoudt
maar ook één die niet af te breken valt
daarom kan ik enkel het raam openen
om zonlicht binnen te laten
en lucht die niet verdrongen is van verdriet
woede brengt immers…
Peter en Simone
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
1.850 streel zachte krullen speels
warme handen doen
twee olijke kijkers
stralend glanzen
liefde geeft blozende wangen
zelfs na twaalf en een half jaar
doet hartstocht
nog immer branden
zij is de bruid
hij is de gom
twee kleine meisjes
volgen dansend
18-12-’97 18-06-2010…
Het licht van God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
443 angst en onzekerheid is datgene wat de ziel splijt
ik kan de kleur van je ziel
niet zien
ben ook geen hoogmoedige psycholoog
die denkt God te kunnen vervangen
terwijl ik in je woorden bleef hangen
en jij na een verhit betoog nog immer gevangen
wat ik wil is
dat het licht van God
zal schijnen in je ziel…
herfstweefsels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 overal verschenen lichte huizen; vol van zon
een overvloed aan witte draden spon
hun sprookje in de bomen
hoe dood toch schoonheid weeft
in weergaloze rondingen, doorschoten met die pijn
om wat verloren lijkt
als dan herfst in volle kleuren prijkt
verliest die glans de euforie
van immer jong en levend zijn: de evenknie
van lente
sluimert…