1707 resultaten.
Zie ze razen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
730 mag ik bloeien
in de nacht
door jouw licht
even groeien als
je langs me rijdt
ik berm nog altijd
zie ze razen
de dwazen van
klokken en tijd
maakt niet uit
wie het laatst
komt die snijdt
jij bent gestopt
streelde me even
voelde jouw handen
mij warmte geven je
lachte zei je bent lief
jou vergeet ik echt niet…
De tijd doet pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.227 Het is alweer lang geleden
dat ze de voordeur hard dicht sloeg
de taxi werd voorgereden
en een uur later zat hij in de kroeg
Ineens was zijn huis leeg
het licht van zijn leven ging uit
al het commentaar wat hij kreeg
zijn hele leven in z’n achteruit
En nu na al die lange jaren
van eenzaamheid en alleen zijn
zit hij naar de klok te staren…
Een hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
854 De klokken zijn gebroken
en Quasimodo ligt verpletterd
weg - zoals een ieder
die geen liefde krijgt.
De aarde wankelt
als een dronken danser
door de piste van vermaak.
...haar ogen zijn de oasen
waar mijn hart in juicht
om een hand die mij beroert
een hand die mij bemint
ver van de bewuste wereld
verruil ons niet.…
De tijd gelijk gezet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
942 heb net de klok
weer opgewonden
de tijd gelijk gezet
in algemeen besef
maar nog hoor ik
seconden tikken
mijn haast heeft jou
toch weer gevonden
minuten tellen
daar tot vele uren
maar de kerkklok gaf
ons een ongekend soelaas
de koster had geen haast
sloeg vijf in zesder uren
hij wist die tijd zal
in emotie twee keer duren…
De Waarheid
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.036 Slechts het tikken van de klok is wat ik hoor.
Verloren tijd.
Want de waarheid,
bezoedeld door jouw leugens,
kreeg vleugels en ging haar eigen weg,
van hier.
Houd je mond, want er bestond,
er bestaat, een ander mens,
waarvan ik wens dat ik weet,
hoe jij deed, hoe jij denkt.
Ik ben gekrenkt.
Tot op het bot, tot in mijn ziel.…
De tijdslet in beweging
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
731 De wijzers teruggezet, de tijdslet
in een macaber perspectief
dwalend tussen de getijden
hunkert de geseling naar
het volgend seizoen
zomaar een klok, spinsel
van planning die leidt tot
boosheid waar haat strandt
op het blijven stilstaan van het hart
de ware tijd is zoekende in
een chaos die geordend
door het journaal marcheert
om tenslotte…
Oplopende spanning ~ Duo Gedicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
731 woorden worden weggeslikt
gedachten blijven hangen
slaat de klok gestaag
even irritant als toen
tikt de pen harder
dwaalt de rook in cirkels
korte nagels afgekloven
tot op het randje
langzaam verdwijnen in het niets
als donderslag bij heldere hemel
het hart doet overslaan
wat zijn adem doet stokken
~* Duogedicht met Martien Montanus…
HERFSTTUIN
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
751 de bomen kaal,
de tuin gehuld in mist
de vissen dobberen lui en loom
op het trage ritme van hun kieuwen
de tuin verteert het dode blad
en gaat zichzelf vernieuwen
ik vertrappel onachtzaam
in het gras een late dwergbovist
zo tikt de klok gestaag
de seizoenen genadeloos vooruit
ik oogst de laatste vruchten,
ik wied het laatste…
De tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
691 Wij hebben steeds minder geduld
je dag is zo weer gevuld
altijd maar haast
het is de tijd die aan ons voorbij raast
het liefst draai ik de klok een slag terug
alles gaat gewoon te vlug
voor je het weet is de dag voorbij
leeg is dan ook ons eigen batterij
dan gaan wij naar bed
voor morgen toch maar de wekker gezet
want elke seconden telt
langzaam…
Pasen
gedicht
2.9 met 11 stemmen
7.406 De dag begint, de klok tikt
postzegels worden gestempeld
de brief bezorgd en je woont
al niet meer bij het water.
Zoals je hangt in de lucht
gesprongen, aan de parachute
razend snel nader je de aarde.
Kerstmis? Het is al Pasen.
--------------------------------
uit: 'Het gras vergeten', 1991.…
Op sokken
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
760 veeg de bewijsstukken maar van tafel
en de kruimels onder het kleed
draai de klok maar terug naar gister
als of het er allemaal niet toe deed
hoe je haar hebt geslagen
viel ze pardoes op de grond
sneed haar gil door merg en been
alsof de wereld niet bestond
heb je ziedend het huis verlaten
ben je heel hard weggerend
haar snikkend achterlatend…
De ijsbloem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.320 in een schrale ochtendzon
druipt de ijsbloem
langzaam van de ruit
maar buiten
strakt de kou
in een felle oostenwind
glanst sneeuw
het hel kristallen wit
in onbedekte ogen
vaag luiden klokken
het ter kerke gaan
de hoogmis vangt om tienen aan
niet belopen ligt de wereld
voor ons open een witte kerst
de natuur weer op zijn best…
Uitgewist
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
718 wetend dat het nooit
meer hetzelfde wordt
soms weet ik mij geen
raad het is net of jij het
gefluister van mijn hart hoort
dan zeg je ik ben blij
dat jij er bent en kijkt
naar de klok
de tijd van nooit vergeten
door ouderdom uitgewist…
Radiostilten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 De stilte doorbreekt geruisloos de tijd,
de klok zit de gedachte op de huid.
Aan wat komen gaat,
of ooit geweest is.
Aan wat voor de deur staat,
in het volle licht van de duisternis.
Is het beter aan onwetendheid besteed?
Is het beter te weten wat de toekomst zal brengen?
Wakker worden, badend in ’t zweet.…
ALEXANDRE POLLIEN (2)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
527 Dood, dit wil ik van u weten
Dood, wat doet u in het leven
Ons is korte tijd gegeven
Waarom bijt u zich verbeten
Vast in jong of in versleten
Dat wat er werd opgeschreven
Maakt dat ik nog ben gedreven
Om te slapen en te eten
Als de wijzers van de klok
Me ijlings tot de orde roepen
Ik me op het heden richt
Leef ik, leef ik, slok en slok…
Wintertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Herfst in wintertijd
De klok een uur terug
Zomer zijn we kwijt
De kou hangt in de lucht
Vorst op autoruiten
Vogels op de vlucht
Blaadjes van de bomen
Oktobergloed in het bos
Laat november komen
December komt eraan
Maand van vele feesten
Denk er nog niet aan
Herfst in wintertijd
Laten we dat vieren
Met een uur respijt !…
Voor de laatste keer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 trekken wij onze kostuums aan
worden onze gezichten beschilderd
zetten we alle relikwien klaar
tikt de klok de minuten weg
wensen we iedereen toi toi toi
wachtend op 'n vers publiek
zodat wij de eerste stappen
op het toneel kunnen zetten
om hen een geweldige middag
te kunnen bezorgen…
Alledaags
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
743 De zon komt laag de kamer in
Stoelen met ranke poten
strippen het licht
Vijf glazen uit een fles
De klok wijst half zes
Het klaphekje echoot na
De aardappels, o ja!
Ze had nog zo gezegd
“Het mesje ligt links in de la
Om twintig vóór op het vuur
Ik doe de sla met feta wel
We eten om zes uur”…
2015
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 de dagen zijn voorbijgevlogen
ik zag hun vleugels slaan
ik zag een lente fladderen
jouw dood met bakken regen
en zomermaanden gaan
miljoenen bladeren vallen
de herfst in een vogelvlucht
slechts een handvol winterdagen
en deze Kerstmis in een zucht
nog even en de klokken luiden
het aankomend nieuw jaar
met weer hoop op betere…
Een vriend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
881 Ik sta op en moet gaan,
Kijk op de klok en zeg,
Ja de tijd is weer snel voorbij gegaan.…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 ongenaakbaar zwijgt de lucht
zo erg dat wolken knarsen
hiervandaan neemt aanwezigheid
af, tot dunne gestalten, versmolten
met het grijs van hersencellen
Hoe laat staan de klokken in de
zwak beschenen hemelberm?…
Zomertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
620 Nog liggend in mijn bed hoor ik vogels fluiten
Het lijkt alsof ze roepen kom naar buiten
Daar waar de bloesem zich al uit de knoppen vecht
De vroege ochtendzon de mist verslaat
De bomen nog kaal zijn, hun bladeren nog verborgen
De lente zich voorzichtig toont door bloemenpracht
De hitte van de zomer in het verschiet
Vannacht heeft de klok…
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
Geraakt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 trompettist blaast z’n wangen vol
om de wereld te raken, aan te raken
met welke toonaard dan ook
zachtjes en bescheiden
tot ruig en hard ondersteund
door bas drum en keyboards
zingt hij tot de bomen
die oeverloos worden gekapt
toetert hij over een Syrische vriend
die niet meer naar huis kan
nu oorlog is wat de klok slaat
geeft hij, neemt…
Nispen (Brabants: Nipse)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.187 midden,
tevreden zijn de mensen.. gebleven
ja zij begroeten elkaar, vertellen hun belevingen
met Brabantse tongval en vernipsen zo hun tijd
bij de Gouden Leeuw met haar vertrouwde klanten
zo streekgebonden, zo grenzeloos wijd
deelt men een gemeenschappelijk gebruik
van kostbare eenvoud aan onbenulligheden,
vanuit de kerktoren schallen de klokken…
LAIS CCXXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 De klok tikt en meet de oneindigheid
die de dag verhardt en het uur verstilt.
Vier jaar maar, fluistert de verbetenheid.
Millennia waren zij jager en wild
en ’t nadert nu, gekleed als zij in vilt.
Ze speelt graag zee en weigert de rivier.
Zij schenkt het niets met tranen van plezier.…
dans in rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
837 vijf lichamen –
vlammen die handen vastgrijpen
en niet meer loslaten
de aarde onder hen is groen
alsof ze dansen op een begin
nog voor taal, voor schuld
voor schoenen
hun huid is rood
niet van zon
maar van binnenuit –
alsof kleur is gaan ademen
en spieren geworden is
ze draaien geen rondje
ze maken tijd
ze zijn klokken
zonder wijzers…
Zwarte rozen in de lentezon
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.183 De dagen hangen aan een dunne draad
bijen zoemen in een honingraat
een kat droogt zijn vacht bij de haard
en het alfabet is van de kaart
De regen valt maar hindert mij niet
ik heb genoeg aan mijn verdriet
met al die nattigheid langs mijn wangen
is er niemand die mijn tranen ziet
De klok slaat als een hamer
in de tiktak hollende tijd
er…
Afstam
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
67 uit huizen waar de klok
luider was dan de televisie
stam ik van af,
waar iemand altijd door het raam
naar buiten keek
voor hij de deur opendeed
een grote afkomst heb ik niet,
wel een moeder die vond dat je
je schoenen uitdeed
voor je binnenkwam
ik ben allang ergens anders,
maar nog steeds
klop ik mijn schoenen af
voor ik
binnenkom…