1291 resultaten.
Land van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
165 Ik voel opa/s ziel in mij
samentrekken van verlangen
naar grond, geen akkers
maar eigen graslanden
Niet langer verdreven worden
door de boerenzonen
met hun honden, muizen
en wantsen in de bedden
voor hun zieken en hun zere rug
van het ploegen en het planten
wieden, oogsten en malen van het graan
Ik ben verder gegaan…
Achter de geraniums
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.176 Ik wil alleen nog een grote ruit met de planten.
En eens krijg ik een kist en een kruis.
En de meeste mensen als ik ze al ontmoet is bij mij goede dag goede weg.
Ik slaap ook nog op een bed.…
waterketting
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
908 waar de planten hun dorst lessen en
de zonnestralen de waterparels
als diamanten doen schitteren.
De mens, die het als een schouwspel
ervaart en tot rust komt.
Het moet niet veel zijn,
om gelukkig te zijn.…
De oude man
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.762 Een oud man in de straat
zijn klein verhaal aan de oude vrouw
het is niets het klinkt als een ijl treurspel
zijn stem is wit
zij gelijkt een mes dat zo lang werd aangewet
tot het staal dun werd
Gelijk een voorwerp buiten hem hangt deze stem
boven de lange zwarte jas
De oude magere man in zijn zwarte jas
gelijkt een zwarte plant
Ziet gij dit…
Slapende vlinders
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.138 Groeiende zinnen
gedragen door het licht en de warmte
in sprekende ogen
Jouw omfloerste stem
geeft klanken een sleutel
en stromen mijn hart binnen
Kwetsbaar planten zij zich
in warme volle grond
hechtend aan een intens gevoel
Slapende vlinders krijgen
de kans zich te ontpoppen
hun mooiste kleuren
stralen mij tegemoet
wanneer zij…
Bloedende wereld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
868 als de wereld bloedend is door wonden
en er geen uitweg is voor geluk
wat zijn dan nachtengalen die muziek uitzonden
terwijl ze bewust waren van dit dramastuk
kan de zon dan blijven schijnen
met de mens al hun wanen
zonder dat planten en dieren wegkwijnen
in een plas doorweekt met tranen
de aardbol is compleet bedorven
in wat goed en fout…
Verlegen en stil
hartenkreet
3.4 met 23 stemmen
2.076 Jij duwde onzekerheid weg
en plantte daar vertrouwen
zonder te vragen naar uitleg
durf jij mijn muur af te bouwen
Als ik mijn deur dicht smijt
vindt jij weer een open raam
je wordt door liefde begeleid
al gaat het af en toe best moeizaam
Jij raakt mijn gevoelige snaar
dat maakt mij soms verlegen en stil
steeds meer groeien wij naar elkaar…
door het hoge gras
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
783 vanmorgen, heel vroeg,
viel de lente duizelingwekkend
in mijn tuin
de zon was al warm en
plantte lichtzaadjes in het gras
die speels tot aan mijn navel
kropen
ook op de bomen, het raam,
het verste geluid en op jouw schouders,
je hals, je buik
ik glimlachte toen je vroeg
of ik zo wilde blijven
liggen
gewichtsloos
uit jouw adem…
Het wassende sinopel
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
873 in ‘t koele groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zuchtte
omdat de lucht niet wilde
klaren
die takken knakte
van de gebroken stam
in ’t koele groen
rapen we de vruchten
en planten ze terug
in veie aarde
we dopen het wassende sinopel
met onvoorwaardelijk vertrouwen
als vruchtbare voedingsbodem
voor onbelemmerde…
Je opgestoken wind
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
844 je opgestoken wind
huilt regen in ons
bloemenbed waar borders
de seizoenen kanten
jaren hebben
daar patronen
in gelegd gesteund
door vaste planten
er was te weinig
ruimte voor eenjarig
bloeien het almaar
snoeien bleek funest
mag ik je vragen
de opgestoken wind
in minder vlagen te laten
regenen op ons bloemenbed
krijgen…
Jouw zachte delen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.393 Zonder jou, kan ik niet
men kan er evengoed voor pleiten
dat ik mezelf in vier moet splijten
als kwartslacht van mijn liefdeslied
Ik schenk, te krassen door de kraaien
warme kassen waar wouden planten
gelukkig wormen door mijn restanten
een tierig bos, dus laat maar maaien
Slink, stink, rot mij onherkenbaar
zwam en schimmel, kom bot welen…
Dromen met open ogen.
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.731 Vissen duwend, spartelend
tegen de kant waar straks
de waterjuffers over het water
zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen
zie ik de kleuren
van dit heftig gebeuren onderwijl
proef ik de geuren van submerse planten
paars rank en prachtig
naast het midden van de vijver
hoger haast nog dan het huis
waar de reiger vroeg al stond…
Verwerking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
667 De zon schuilt achter wolken
waar regen vrolijk uit valt
genietend van de planten
het zicht daar aan de horizon.
Besef is groot en eerlijk goed
en antwoorden zijn resten
van elke vorm van verwerking
evenals het pijnlijke verdriet.…
Dromen met open ogen.
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
865 Vissen, duwend en spartelend tegen de kant
waar straks de waterjuffers
over het water zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen,
zie ik de kleuren van dit heftig gebeuren
onderwijl proef ik de geuren van submerse planten,
paars, rank en prachtig,
naast het midden van de vijver,
hoger haast nog dan het huis,
waar de reiger…
IN MEI
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
975 Van Mei
tot mij
ziel met corrosie
een darm die blind is
mijn kaak is van slag
een hart met een tik
mijn arm is lastig
een voet met een angel
op vingers groeit er een plant
een nagel onder dwang
mijn bil krijgt van jetje
een naald in mijn oog
mijn oor heeft een wurm
haar op mijn tanden
een neus op de loop
mijn huid heeft 'n schimmel…
oeverloos
gedicht
1.3 met 10 stemmen
20.014 zie het haar, zie haar
van welke plant had ze bloem, blad of blazen
niet mogen eten? heeft ze een leegte gebezigd,
haar onvoldaan? wines woord is zij of wier?
als er een wie is en kent nog het vlies
laat haar niet over, laat gaan
------------------------------------------------
Uit: 'Grondzee', 2001.…
Het eerste mislukte begin
gedicht
5.0 met 1 stemmen
12.705 Ze dwongen het balkon
zijn planten
op de stoep te gooien
en zelfmoord
te plegen.
Ze begroeven de kelder,
ze bevalen de schuur haar rommel achter te laten
en te verdwijnen
en
ik
leef nog.…
Van is geen woord dat bindt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
629 Nog voor de appel is geland
verliest het houvast elke toom:
een pit belooft een nieuwe plant.
De boom kan wortels daarom slaan,´
met takken minzaam overdekken,
het nieuwe zal die ooit weerstaan,
zich aan de boom vanzelf onttrekken.
Er zal een nieuwe boom ontstaan,
weer anders dan wellicht verwacht.…
Druk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.242 Planten krijgen soep en rijst, nog
warm, vuile lakens terug op bed.
Eerst Maastricht, dan Middelburg,
of andersom, toen ik uit huis ging,
de oorlog, Delft, waar ik later, nee,
dat was Bussum of Zutphen, of?
Uren gevuld met reconstructie,
ieder antwoord direct verloren.
Mijnen in Friesland, schaatsen
in Limburg.…
Van bovenaf gezien
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 Een vogel vloog hoog langs de wolken
En zag de aarde steeds minder groen
Hij dacht hoe moet ik in een lied vertolken
Dat de mensen daar iets aan moeten doen
Steeds komen er minder insecten
Bloemen en planten worden niet bevrucht
Mens waar blijf je met je intellecten
Ben je voor ondergang niet beducht
De vogel vloog verder en verder
En overal…
Het eerste mislukte begin
gedicht
2.8 met 4 stemmen
3.913 Ze dwongen het balkon
zijn planten
op de stoep te gooien
en zelfmoord
te plegen.
Ze begroeven de kelder,
ze bevalen de schuur haar rommel achter te laten
en te verdwijnen
en
ik
leef nog.…
Heten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Gaf Adam niet aan plant en dier
een naam. Hun namen waren ze niet.
Zo ben ik niet mijn naam, zoals ook riet
niet de fluit is of de muziek die ‘t
vormt. Ik zal mij veilig weten
bij wie mij niet zullen vergeten.…
Zomervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Jezelf geruststellen door anderen
de mond te snoeren met uitspraken
over het leven: je enige zekerheid
Misschien is er meer, moeten we
ons voorbereiden, onwetend
waarop, behalve dan op dat
nietszeggende doodgaan
alsof dat ons doel is
of de uitkomst van ons leven
alsof
de dieren en de planten die leven
om te leven en anders niet
zouden…
Haiku van het eeuwige leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
713 Ik heb besloten
Om maar te accepteren
Dat mensen dood gaan
Ik heb besloten
Om zelfs te accepteren
Dat dieren dood gaan
Maar ik verdom het
Om ooit te accepteren
Dat de aarde sterft
Moeder Aarde zal
Steeds opnieuw leven baren
Mens, dier, boom en plant
Want er is een wet
Van behoud van energie
Van oneindigheid
Die ons…
regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 de regen daalt nu heftig neder
het levensvocht voor vele dingen
laat dier en planten opnieuw zingen
met druppels nat, doch... zacht en teder!…
Litha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Zegen plant, mens en dier
met levenskracht en lust,
met liefde en plezier.
Midzomerzon,
omarm de vruchtbare Aarde;
bemin haar teder, koester het leven
dat zij u baarde.…
droog en dor
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
529 de aarde transformeert in zand
ik hoor bloemen en planten kreunen
en zie vele konijnen achteroverleunen,
alles kleurt reeds lichtjes aangebrand.
de wind, ja de wind, die doet ook extra zijn best
om alles te verplaatsen of te laten vallen
zijn mensen nu onbewust de natuur aan 't vergallen?…
Koffiegeheimen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
614 Op liefde van koffieboeren,
die koffiekiemen planten.
Die koffiebessen oogsten.
Op koffiebonen wachten.
Goddelijke geuren,
wachten in koffiebonen.
Op passie van branders.
Koffieminnaressen en,
liefhebbers van koffie,
wachten op barista's,
die koffie openbaren.
Wonderlijke openbaringen.
Gevoelens van liefde.
Goddelijke vrede.…
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
776 Je pakt me bij de lurven
als een bok
laat me
draaien als een tol
totdat ik wankel links of rechts
om mij te ketenen
gedwee en volgzaam
op mijn grond
in mijn licht uitstralende bloementuin
waar je de lelies vermorzelde
en de doornen plantte
niet wetende dat
de wortels met elkaar
verbonden blijven in vruchtbare aarde…
ondertussen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 onder dik ijs heerst geen wind
geen geur. geen kleur. enkel
uitgevaagd pallet van pastel
als herinnerd. hoe er vissen zijn
traag zwijmelen als verstild. ze
doorzichtig zijn als nat papier en
water haast vaste vloeistof is
geworden. planten hun adem
stokken. hoe de lucht tussen ons
bevroor en ook de woorden tussen
onze monden.…