1296 resultaten.
Proxima centauri
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 is een diepte die ontneemt het licht
met oneindig gewicht en zwaar gemoed
dat omhelst het hart zo dicht
dat het welhaast stikken moet
verder dan de einder gaat dit niet
stiller dan zwijgen zonder woord
met ruimteloze aarde in het verschiet
in een zucht door niemand gehoord
verder van huis door asbreuk en onbalans
een steen die van de rots…
vertigo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw -de schering
los van inslag- en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
Mijn God heb ik lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Hij heeft zo veel goeds voor mij gedaan
Mij altijd steun en sterkte gegeven
Hij die mijn vaste rots is in dit leven
Ik wil Hem roemen, in heel mijn bestaan.
Mijn God heb ik lief, die getrouwe Heer
Wil elke dag opnieuw voor mij zorgen
Bij Hem ben ik veilig en wel geborgen
Halleluja, aan Hem zij de lof en alle eer.
(Woorden uit Psalm 116…
geliefd.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
716 om haar heen,
dit doet haar zichtbaar heel goed,
zomaar een zaterdagmorgen,
voor het eerst openbaar,
samen lopend zonder zorgen,
hand in hand dat is ook waar,
haar werk zo dichtbij,
maar nu geen verstoppertje meer,
het maakt haar oprecht blij,
mijn schatje leeft weer,
dat ze bekend was wist ik wel,
dus ik sta achter haar als een rots…
God heb ik lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
571 Ik wil op God blijven vertrouwen
Ook in zorgelijke en moeilijke tijden
Zal Hij mij in dit leven begeleiden
Op God, mijn Rots, kan ik bouwen.
God heb ik lief, Hij wil naar mij horen
Ik wil Hem loven want Hij is goed
Die met Zijn liefde mij ontmoet
Hij kent mij, bij Hem mag ik behoren.
( Woorden uit Psalm 116)…
Intieme trots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.107 demonen op uit allerlei gedachten
ik begon met het lezen van geschiedenisboeken
er kwamen grimassen op de herinneringen
ik deed wat ik niet laten kon
ik verlangde naar genegenheid
het zat diep in mijn genen
maar bij iedere gelegenheid
begon mijn hart droef te wenen
ik vond mezelf terug
in intieme trots
eelt op mijn ziel
zo hard als een rots…
Zal helledood zijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
541 steeds vaker
jaagt een
brandende wind
langs het steen
waar zij
vroeger polijstte
schuurt nu
de grove korrel
het fijne zand
is verdwenen in
duinen die al de
benen hebben genomen
hier brokkelt
alles af dat
zachter is dan rots
tot ruïnes van muren
die eens de
winden keerden
bescherming boden
aan de kleine oase
nog vegeteren…
Occulte riten
netgedicht
4.5 met 127 stemmen
467 wiegde
water tot
hogere golven
nog dichterbij
jij dacht het
te bezweren
probeerde met
occulte riten
maar je bracht
water naar de zee
wij hebben
de vloed
niet afgewacht
zagen het land
en de steden
verdwijnen in
een gigantisch
pandemonium
waarbij het leven
in zichzelf is gestikt
oplandig treurt
totale verslagenheid
wij zijn de roots…
Late veertigers
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 De Dijle, als baken op hun weg terug,
zo geurend naar rotte makreel.…
Hoop doet leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Die sterke rots in glans getooid
weet van het hemelblauw daarboven
de rollende storm en bomen gerooid
takken met armen te mager om te loven
Van wie het helste kwaad ontmoet
die bijna zijn vergaan
in het weerlicht zien we ze staan
rondom schaduwen en donkere wolken
ach hoe getergd zijn de volken
Het schreien en zuchten
bliksemend…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 141 stemmen
468 structuren en
waarheden orakelen
ongevraagd de wegen
voor vandaag naar de
doolhof van morgen
alleen jij mijn muze
bent standvastig gebleven
geen rots in de branding
maar vol enthousiasme
en vuur voor het leven
dat niet doorlopend
ontspoort maar weer
keurig op tijd rijdt
zoals het na eeuwen
ook na corona weer hoort
laat je lach…
Een blond karakter
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 op perrons of bij
evenementen
en belangrijke
samenkomsten
waren er altijd
velen te duiden
aan de alom
zeer bekende
genealogische
roots in hun naam
door een vriendelijke
zwaai van arm en
hand en de eigen
draai met groet
voelde alles al goed
lokaal waren jullie
in de meerderheid
als groep staken jullie
zeer herkenbaar boven…
Opmerkelijke allure
netgedicht
5.0 met 254 stemmen
482 de straat was gevuld
met een warme
opmerkelijke allure
de luiken volgden
ronde ramen in
een robuuste setting
rijtjes steunden
elkaar in tijdloze
verwantschap hadden
dezelfde roots en
de zo eigen taal
als exponenten
tuinen bloeiden
een duurzame zomer
in klimaat bestendigheid
waar de leef afdruk
in geur en ruimte zijn
eigen muzikaal…
Levensbron
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 Je ontstaat in mij door dit gevoel van leven
onuitputtelijke energie door het gevoel van gewoonten
bron van emoties, wij als bronnen van emoties
emoties als bronnen van leven, je bent waar de rivier
begint, de oorsprong, het begin van al het leven
je komt uit de grond, je verbergt je in een rots
je bent weerbarstig, onweerstaanbaar eigen…
Erosie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik zag
de stenen
liggen in
zacht
kabbelend
water en
kende hun
afkomst uit
mijn gesprek
met de rivier
die in rustige
klanken zijn
verhaal aan
de oever
murmelde
en verder
stroomde
met een
opgedane
ervaring rijker
in de bedding
had de kracht
van de stroom
zijn sporen van
duizenden jaren
nagelaten van
groot naar klein
rots…
Een Kraai bij Siena
gedicht
4.0 met 3 stemmen
304 Werkt zich rot, denk je van onderaf,
met die averechtse vleugels.
Door de kijker zijn slimme snavel,
zijn eigenwijs hoofd: hij lapt
het toch maar. Niet de begaafde
vlechtwerken boven de stad
van de zwaluwen — hij blijft een aardse
zitter, die heeft gedacht:
waarom zij wel verdomme?…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…
Veerkracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.557 Verdwaasd zie ik haar streven
Voorbij traan en schaamrood
Hoe zij doorgaat
Terwijl ik met armen en benen
Verknoopt raakt
In een verdoving
Omdat ik de mens in mij verloor
Houw ik haar uit de rots
Haar bekende gestalte
Door kwikzilver weerkaatst
Vervuld van deining
Keert zich af
Van mijn dagelijkse plek
En voorbij de drempel
Valt…
Fotoalbum
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
999 Dat was zo rot in het begin,
Dit heeft geen kind verdiend.
Nu heeft mijn vader een vriendin,
En moeder heeft een vriend.
Het fotoalbum van toen ze trouwden,
Ze kijken elkaar zo vriendelijk aan.
Nog niets van de ruzies die komen zouden,
Nog niets van de dag dat hij weg zou gaan...…
Geen Half Ei...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
907 Ik voel me rot
en ook weemoedig.
Wat nog niet eens
begonnen was, is nu
al aan zijn einde
gekomen...
't Was ook nog
zo pril en fragiel,
als was het
een lampenglas...
Maar ook opgelucht
door de genomen
beslissing,
want niets geeft
zo'n goed gevoel,
als een genomen
besluit...…
De ratten
gedicht
3.7 met 38 stemmen
22.457 De Rotte gistte van bederf. -
Uw fierheid heeft geen kamp gegeven:
ge hebt het vaal gespuis verdreven,
nog: de boerin op eigen erf.…
Kwetsen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.492 Door somber doodse dalen dwalen
zielloos, verdwaasd en zonder zonden
een losse rots zal mij verwonden
dus die verschop ik zonder dralen
Gekwetst rolt hij woedend van me heen
ketst mijn onmacht stuk op een kassei
blijft gebroken liggen, dankzij mij
tot klein verpulverde stukken steen
Geslagen staar ik naar de brokken
kijk de leegte…
Heinz (1929-1945)
gedicht
3.9 met 122 stemmen
19.074 t gelid
als soldaten op gemillimeterd gras
exercitie komt nog altijd goed van pas
ook als het lijf de ziel niet meer bezit
hier rusten wat men noemt de Nazi-zwijnen
zij werden bij hun moeder weggerukt
of haastig uit het klaslokaal geplukt
de kronkels van de dood in rechte lijnen
hun noodlot was het om gehaat te worden
te sneuvelen als rot…
spookbehuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
916 zonder bewoning
verwordt elk huis
tot nutteloos krot
lucht opgeslagen
tussen hout en steen
met blinde ogen
die vol schaamte
bijdragen aan
het hol geraamte
van dode kamers
die zich gelaten
schikken in het
niet te keren lot
het huis valt ten
prooi aan de
schimmel en rot;
spinnen en zelfs
kakkerlakken
moeten bij gebrek
aan voedsel wel…
Verslagen
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
5.604 Ik doe een poging om
weer grip te krijgen,
de rots die wij samen beklommen
is verraderlijk glad
voel dat ik eraf ga glijden.
Verslagen en totaal ontredderd
sta ik weer helemaal beneden,
is het nu allemaal niet écht
wat wij samen deden?…
Je middelvingert nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
733 speel maar
het enfant terrible
gooi de glazen in
van ruiten die
nog niet bestonden
ik heb je geest gevonden
opgespoord in steen
uit eindeloze dagen
jij had geen vragen
ging met de tijden mee
wist de wegen uit
een vroege zee
handen op de rots
die in emoties opende
haar trots vertelde
van het land dat
generaties baarde ondanks…
Ik mis je
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.552 Allemaal onzin: rot op en houd je kop!
Uiteindelijk is hij wat ik mis.…
kom op..
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.401 Je pijn, angst en onzekerheid
het rot gevoel waar jij onder lijdt,
Weer van de depressie verloren.
Dit alles door mensen uit het verleden,
jezelf snijden, pijn doen.. kapot maken..
Die dingen, blijven mij elke keer weer hard raken.
Jongen, jij hebt te veel geleden.
Maar toch, geef je leven niet op.…
Maar altijd weer.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.387 Want als ik je zie
schrik ik me rot,
blijven de mooiste
woorden steken
in mijn strot.…
Van trots en deemoed
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.569 hier komt uw kracht te schande
als aardewerk aan rots.
Uw allerhoogste moed
van deemoeds hoogte duizelt
en in haar macht vergruizelt
als bergen in de vloed.…