1749 resultaten.
jouw koolstof brandt weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 ik zie de schetsen
van je hand
jouw koolstof brandt
weer in verwisselbare lijnen
je verblaast het stof
en scherpe contouren
laten je hart weer in
het zichtbare verschijnen
zacht in pastel
ben je gaan kleuren
voorzichtigheid in rozerood
toenal proefde ik je geuren
je beeld komt op uit
onverwerkte contrasten
herboren laat jij je…
Leeslint
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
905 Ik ken de taal van zwijgen
het geluk in de boeken van vroeger
en er is nog stof over, genoeg
om over te schrijven.…
de innerlijke schemer gevangen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
782 ik hoor een vogel
rondom de kruising
van mijn binnenveld
blauw geletterd
met rood doorstreept
lokken sporen, halfvergaan
tot aan de bosrand
in het windgebladerd ruisen
klinkt een verre stem
en in mijn lijf de dood
met ruwe wind
daalt de vogel naast mij neer
spreidt zijn veren over het zwarte stof
ik vlucht en op zijn vleugels…
De voordracht
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.996 die overigens warm
het luistervolk omarmt
ik zie je woorden spelen
de aandacht van de zaal
haal na haal
naar je toe
bewegen
ik zie de krop in de keel
bij menigeen verschijnen
en ik slik zelf
emoties door
ik hoor ook
het ritselen
van dorre bladeren
die je vertellen
dat hun bruine nerven
traag verbrokkelen
tot er nog enkel
stof…
ceremonie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
687 laatste woorden scharrelen zich
rond weggeworpen
stof
alles houdt zich stil
in dit hartbrekend ogenblik
wanneer ik mijn naaktheid
in jouw zwarte handen
afleg
als een kleed van verlangen
om een rivier te worden
naar die oneindigheid
waar vlinders
de waarheid
aan geliefden hangen
leugens slechts een poëtische
haarwrong…
Onwetendheid
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
901 stuurt de stilte in mijn hoofd
hoe komt het, dat je blijft verwachten
wanneer wellicht alle antwoorden
reeds zijn verdoofd
zwijg ik de stilte aldoor
omdat mijn tong is verdroogd
en schreeuwt een hemels koor,
dat alleen mijn zwanenzang
nog wordt gedoogd
het is raden in een doolhof
met steeds meer onwillige heggen
of likken aan aardse stof…
Luistervink
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.290 heeft ze staan verlinken
Waardoor ze moederziel alleen kwam te staan
Haar vriendinnetjes keken haar niet meer aan
Omdat ze altijd stond te luistervinken
Tot de commissie sprak ze na haar verhoor
“Sorry… maar ik ben gewoon een luisterend oor”
------------------------------------------------------------
…Minister Ter Horst is door het stof…
Museum
gedicht
3.0 met 15 stemmen
8.943 Banen glanzend
in het stof getrokken wezen
eerder nagebootste ontucht aan.
Vervormend was de hitte van voltooid verleden niet,
hoewel suppoosten altijd achterbleven,
hun grijze kant versmolten
in de uitgestalde tijdvakken.
------------------------------
uit: 'Honingtuin', 1991.…
Uit de hoogste trapeze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
508 jij bent de clown
en laat het circus
de revue passeren
jongleert sterren
van de hemel
voltigeert met paard
tijgert langs
de stalen hekken
van de leeuwenkuil
laat stof opwaaien uit
de hoogste trapeze door
dodensprongen zonder net
in stilte huilt de clown
maar kondigt lachend
zijn nummer weer aan
in het eeuwig gaan
voor…
Eeuwig feest
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
874 Niet eeuwig duurt het feest
dat ik op aarde zou wensen
draag nog de stof
van velours en zwart satijn
de pijnen
zie nog de ellende die er is
en hoor het bitter klagen
kom leid mij voort
tot aan die diepe kloven
daar waar die brug nog is
waarover ik niet
de last kan dragen
van het lijden
snijd het dan af
ik zal niet klagen
maar…
Patroon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
633 Jouw leven een stramien van
Bergen en dalen
Zoekgeraakte grenzen in
Bergen van hopeloos met
Dalen door 't stof
Met respect voor jouw doen en
Begrip voor laten
Hoop ik oprecht dat jij voor
Later, nu dus wijs besluit
Doe dus zeker
Echt niets dat jou later spijt
Probeer het leven
Nú, in later te plaatsen
Trek grenzen vandaag.…
Mijn pa.
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
622 Pa was verslaafd aan lezen
en ook (Oost-Indisch) doof
ik had niks te vrezen
als ik soms de deur uit stoof.....
Ma baalde, zat tegen hem te praten
maar kreeg geen grip op hem
hij kon het lezen niet laten
al sprak ze met luide stem.....
Het enige wat z'n krant deed zakken
was: "GEBROKEN BEEN of CHOCOLA!…
Cirkelgang
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
805 dode grond bevat geen kiemen
en zal opnieuw verwaaien, het stof zal steken
in ogen van drooggelegde haaien
blauw van de nachten drijven dagen
als makke schapen voorbij, de avonden vallen
aan, hun bek vol van een stuiterende maan
wekken ze de schijn te keren wat weder komt…
Als mijn vader weg is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Als mijn vader weg is
hangt zijn sfeer nog in de dingen
Alles is stiller, maar vredig-stil
Stof dwarrelt in de zon
de radio speelt zacht
en mijn moeder die neuriënd
haar werk doet
draagt de gloed nog van
zijn zinnen
ik speel wat op de grond
Voorbij het venster ligt het weiland
en de weg waarover soms
een auto rijdt
er zijn wat straatgeluiden…
dierbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
673 wanneer ik niet meer in de stilte kan staan
verlies ik mijn woning
van plek tot plek
mijn ziel zal rukken aan ijzeren luiken
de dood ingaan, het lichaam nog vrij
plichtsgetrouw zal ik gebaren
naar honderd bomen
in een seizoen verwacht
jij kan me dan tot stof verbleken
van eind tot eind naar een ijdele nacht
het kind verstuiven, het laatste…
De virielste stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Eentje voor elke spier
Heimwee naar de magische wereld
Een conventie van de moderne consument
Hij probeert maar wat
Wie zult u zijn de komende vierentwintig uur
Voor elk wat wils
Met een rietje een zinnenstrelend genot
De wereld vanachter de wil om te winnen
Op de stof die je zelf kiest
Meedogenloos warm naar buiten
Voor alle seizoenen
Een…
Als het stiller wordt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 soms lijk je
even vergeten
in de ruis van het leven
maar als het
stiller wordt
laat jij je weer weten
in de hoge lach van
een onzichtbaar kind
spelend met de wind
op zonverlichte stukjes bos
waar stof in schaduw danst
boven het warme mos
in rust kom jij nader
vult aan wat haast gestolen heeft
en zorgt dat ik weer voluit leef…
De zegen van regen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 De regen spoelt het stof weg van de reis,
loost tranen ook en helpt je door de nacht.…
4-daagse
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
667 Ik zie het bord Loenen
en ik zie een schaatsende Aart Schenk
opeens naar de finish rennen,
terwijl hij onder gladiolen wordt bedolven,
bijt ik in het stof
en begint een moeder met afkolven
om mij een levenselixer te schenken,
naakte vrouwen creëren een lusthof,
terwijl het kuuroord begint te wenken.…
On-vrede
gedicht
3.4 met 5 stemmen
7.755 Niets is de mens -
een rimpeltje
een vlekje stof in het heelal
waar, als de wind straks liggen gaat,
echt niemand meer aan denken zal.
Ik zong een liedje voor de zon
van licht en warme tijden
maar door de zwarte oorlogsrook
kwam het niet heen, waardoor het nooit
de zon bereiken kon.
Een kerstboom straalt
is er soms feest?…
Zoete vruchten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 o, oeverloze dagen
zonder warme harteklop
getart zonder erbarmen
een levenloze pop
spotvogels hinken
om beurten twee keer
op het linker en het
rechterbeen
opgetild uit het stof der aarde
rondom witte wolken
het blauw van zangvogels
een grenzenloos
erbarmen: de open deur
waar kinderen in en uit lopen
de ziel wordt getroost…
Herhaling?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
514 Levend stof gedrenkt
in tranen vindt een weg
in de bedding van ongewijde
grond, de houdbaarheid
datum in het denken tot
de daden leken ongegrond,
het laat zich voeden tot een
nieuw gewas, een resistent
ander ras wat zelfs gedijt in
een stinkend moeras, waarin
zelfs de antwoorden zich niet
durven te wagen, valt terug
bij herhaling…
Het is maar dat je het weet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
416 medelijden, gewoon
uit elkaar vallen, barsten
als een oude kruik
Ik heb teveel meegemaakt
teveel geleden, voorlopig
gaat het langzaam
maar toch steeds
sneller
Ik houd mezelf niet meer
bij elkaar, het zij zo
ik laat het je weten
dan kun je het ook
gaan accepteren
Ik zal binnenkort ongeveer
630 miljoen onpersoonlijke
deeltjes zijn, stof…
Thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 De was draait en zoemt
Het klinkt tevreden
Geen vogels, stil
als in een droom
Jij bent vroeg opgestaan, ik weet
hoe je een hemd openvouwt
het over je heen trekt en geniet
van de koele stof
...Ik heb nog geen zin
...om me aan te kleden, wacht
...aan het aanrecht
...tot de thee getrokken is
...vouw dan jouw kleren
...heel precies op…
Mayday Mayday
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 Moeder Gaia draait
haar blauwe planeet
in trage banen
door het doffe stof
en nevelige dampen.
Ruimhartig deelt
de oermoeder
van het ruimteschip
haar reserves
zwijgend uit.
Zij toont de wereldlingen
dat oneindigheid niet bestaat
het vermoeide
m’aidez m’aidez
blijft ongehoord.…
Oude wijsheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
117 Het is voorbij, vreemde belangen
herschikken het dagelijkse leven
en ruimen oude wijsheid op
De kinderen passen zich aan
Ze steken geen vinger uit
naar het stof en de lekkages
Ze halen hun schouders op
over de zoute zeewind
en zien de beestjes niet
Ze verbazen zich
wanneer de deur openstaat
en de gangpaden vol
vertrapte papieren…
Ons oude huis...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
869 Het oude huis wordt gesloopt
De grondvesten van vervlogen tijd
In dit huis heeft mijn jeugd gewoond
Herinneringen raak ik niet meer kwijt
Eens was dit huis een bruisend hart
Dat een schuilplaats bood voor iedereen
Nu zullen de stenen voorgoed zwijgen
De geluiden verstommen in het sereen
Het oude huis wordt gesloopt
De muren zullen in stof…
stil spel
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.176 Rood gedrapeerde stof,
sierlijk wonderbaar,
langs het toneel waarop
wij ons meesterwerk
ten uitvoering brengen.
Lees nu tussen de regels door,
en neem meteen een kijkje
achter het doek des levens.
Ware identiteit verscholen,
achter glanzende kostuums.
Genoeg te repeteren.…
De zwerver zwijgt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
714 Langs maanden slingert zijn pad
In een vale wolk van stilte
Zoals het stof daalt na de sloophamer
Een herinnering die je moeiteloos uitveegt
In zijn hoofd schuiven velden over elkaar
Vallen vluchtpunten samen
Waardoor hij verder gaat
Tot hij zich binnenstebuiten keert
Alle organen naakt
Een kwetsbaar doelwit…
licht zal om zijn schaduw vragen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
695 handen krassen
cement uit de muur
voren sporen met vandaag
wolken grijs zonder structuur
ze schrijven pijn
met scherpe messen
vonkenregens intellect
zwermen stof nog onontdekt
gaan ze me bevrijden
de handen van mijn lijf
of komen ze nu tussenbeiden
om af te dwingen dat ik blijf
muren heb ik zelf gebouwd
om hoon en spot niet te verdragen…