20407 resultaten.
't Is weer zover...
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
886 Op Ragnarok ontwortelen de bomen
Er zal geen ster meer aan de hemel staan
Sköll vreet de zon op, Hati neemt de maan
Ja, zaterdag, dàn gaat 't er van komen!
En wij vergaan met heel de kosmos mee
Maar ach, misschien heeft Wickie 'n idee…
De knuffel van een T. Rex
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 De Tyrannosaurus Rex
Opgestaan om te verslinden
Hoe kon hij weten dat
Aan de oever van het moeras
Zijn vrouw hun pas uit het
Ei gekropen zoon koesterde
En Iemand zag dat het goed was?…
Fluitenkruid in 't gemeenteperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Geen distel meer
Te zien, door
Ongeschoolde gemeentemannen
Vakkundig uitgeroeid
Tussen ontelbaar vele
Wilde rozen die op
Barsten staan -
Maar tussen al dat
Moois troont zo maar
Een elegant geurende
Jongedame in onkreukbaar
Wit getooid -
Hier is de natuur
Onverwacht het allermooist
Voltooid…
De zucht naar 't eindeloze
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.251 Als 't maantje in mijn venster schijnt,
Dan kan ik niet meer slapen;
Dan komt de vraag: Waar is die God,
Die alles heeft geschapen?
De stille nacht, het eenzaam uur,
Het suizlen door de linden;
Dan denk ik aan de dood en 't graf
En aan verloren vrinden.…
Als je lichaam 't niet meer trekt
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.455 Houdt je leven werkelijk op
als je lichaam ’t niet meer trekt
en het denken met een deken
van bedroefdheid wordt bedekt?
Wij stoppen heus niet als we doodgaan,
wij ontstijgen plaats en tijd:
Bij het sterven van het lichaam
wordt ons wezen plots bevrijd.
Reist het verder, één geworden,
alomvattend, voor altijd.…
Op 't verkeerde spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Vanwege de bon uit 't spoor
kopen we een magnum
“'k wil 't rustig zittend eten hoor,”
roep ik, “op 't perron”, maar het tocht
toch naar de trein dan
trap af trap op,
de sprinter staat er nog.
Als ik instap vind ik het rokje
van mijn vriendin ineens te kort
en mijn hemd te doorzichtig
en ons te oud voor ijs.…
Het wezen van 't heelal is energie
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.595 Het wezen van 't heelal is energie
Het wezen van de mens is zijn arbeid,
Door de arbeid is de mens een deel van die
Oneindige natuurkracht: de waarheid.
Maar daardoor is 's mensen wezen ook strijd,
Want 't voorwerp van zijn arbeid is natuur,
En haar vermeestert slechts het sterkste vuur,
Dus: strijd van allen zonder onderscheid.…
Wie 't Christendom verdrukt
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.669 Hij is, hij blijft de steun van 't menselijk geslacht;
De rots, waar ‘t smachtend volk een levens-stroom uit wacht,
Die vette beemden schept in zand en wildernissen.
Verblijd u, Christenschaar! Wie keert
Zijn arm, die heil verschaft, en steeds zijn rijk vermeêrt.…
Terugblik op 't leven.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
730 Als zestiger had ik alles wel in ’t leven gezien en beleefd.
Hoop wel: dat u me mijn dichterlijke arrogantie vergeeft.…
Dagje aan 't water
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.095 zon en wind als gezworen kameraden
riet beweegt in swingende bewegingen op de
aanlandende golfjes langs de oeverrand
de blauwe lucht, slechts onderbroken door
dunne regels hoge bewolking, waartussen een
natuurlijk kleurenspectrum onze blikken vangt
ver voor ons uit, op het woelige water,
het silhouet van een slank wit zeiljacht
langs de…
Ik denk aan 't goede
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.007 zijn de zegeningen vele,
Die 's Heeren hand door 't leven weeft,
Een goede moeder is mee 't beste
Van wat de goede Vader geeft. -…
Besnijdenis in 't hart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
572 Dat Yeshua mij vergaf uit liefde deed Hij onder meer omdat
ik zelf die 'bekeuring' nimmer zou kunnen ophoesten.
Doordat onnoembare Wonder ben ik uit genade door
de allerhoogste prijs ooit uit de geschiedenis -Zijn
Bloed- geworden tot een schakeltje in Zijn geheel.
Nu in Zijn heden kan ik niet…
Strak in ‘t pak
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
497 Daar lig je tussen ‘t eikenhout, gekleed in nette kleren
Er is zelfs niet vergeten om je nog één keer te scheren
De fris gewassen handen op de borst tesaam gevouwen
En een gelaat dat roerloos stilt, in blindelings vertrouwen
Daar lig je dan in ’t wit satijn door ieder te aanschouwen
De naasten laten nog een traan omdat ze van je houwen
En op…
Dochters in 't klein
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
590 jaren waren zij al onderweg
maar in toenemende mate
vroegen zij vaak, onbewust,
om meer ruimte en om
wat "zekerheid" achter te laten
ach, ik zag hen van klein
naar groter groeien
en toch, ze bleven zo teer
in mijn veel oudere hart
al doende zag ik ze bloeien,
en ze vaak met hun innerlijk
en uiterlijk stoeien.
de voordeur was tot…
´t Geeft niet lieverd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 Moeder als je er nog was huilde je met mij óm mij,
mijn lasten zou jij mede dragen,
terugdenkende aan hoe ik als kind in je armen lag,
zou je de zware last willen verlichten,
kan ik je helpen, zou je vragen.
’t Geeft niet lieverd het is niet meer jouw last,
ook al dacht je dat ooit..misschien,
want ben ik méér dan die Éne,
die ik eigenlijk…
Stad aan zee - Voor T
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 Stad met rafelrandjes
Een tram rijdt door het gras
En de zee, de zee,
altijd dichtbij
Nostalgische panden
Duinen en strand
Lopend naar zee
Steeds weer die zee
Stad van verhalen
Talrijke talen
Aan zee begon de herfst vandaag
Den Haag…
GIJ DAN, DIE IN 'T NAAKT
poëzie
4.0 met 3 stemmen
846 Gij dan, die in 't naakt de zonde ziet,
Die zijn heiligste glans ook in 't beeld verbiedt,
Die wilt dat ellende - ellende verrijkt -
Ten minste gehuld vóór uw poort bezwijkt,
Wat laat gij de geest vol schaamte gaan
In de waaiende wereld der vijgenijgenbladblaân?
Moest hem niet zediger zorg besteed?…
't Bronst en doet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
491 Gouden septemberlicht
Doorklieft de nevel
Juist voor ze
Om kan slaan
In dichte mist -
Zilv'ren draden
Gesponnen door
Een jarige spin,
Gouden stralen
Vervullen de wereld
Met warmte en licht:
Het bronst en doet
Met ons, in liefde
Voor altijd mijn wicht…
Herfst op 't balkon
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 Blaadjes stormen naar benee,
niet met slechts eentje of met twee,
neen,
hele hordes tuimelen over elkaar heen,
niet naar het grasveld of naar de grond,
welnee,
ze landen om mijn balkon.
Ik veeg me te barsten!…
Heimwee naar 't oosten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
535 Als ik vanuit ‘t westen
Terugkeer naar waar
Mijn huis ooit stond,
Langs zwart wit
Dat ‘t leven
Simpel herkauwt,
Rusten er hier
Zoveel herinneringen
In de grond,
En ben ik thuis,
Waar men de N
Zo mooi wegknauwt.…
't is met haor gedaon
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.033 De dokter vuult 'et pulske slaon
En duut den vaoder stil verstaon,
Dâ 't met zien dochtertje is gedaon.
- "Wa hêt de dokter oe gezeid?" -
"Hie zei: "ge bint 'en zuute meid!""
De vaoder keert zich um en schreit.…
Aan 't gas in 2016
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
662 Wanneer de klok straks twaalf heeft geslagen.
Als we het glas heffen in een eendrachtig gebaar.
We de beste wensen hebben voor elkaar.
Een oog dicht knijpen voor hen die zich misdragen.
Het nieuwe jaar heeft ongetwijfeld verrassingen voor ons in petto.
Hebben we straks allen juist minder; dan meer inkomen netto.…
Over 't paard tillen.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.141 Uw nauwgezetheid is beducht
Mij ‘over 't paard te tillen.’
Maar is er iets wat u belet
Dat gij mij in de zadel zet?
Gesteld - dat gij 't zou willen.…
Laat 't los
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.019 of de puzzel past
Maar 'n stukje dat ontbreekt
We zoeken nog steeds
Maar vinden 't niet, nee
(Woho)
We rollen 'n bal tegen 'n berg
En hij rolt gewoon weer t'rug
Ik laat hem nu gewoon maar gaan
Laat 't zijn, laat 't gaan
Laat 't los en vrij
Geef 't aan de aarde t'rug
En vergeet mij
Alles wat in stukken valt…
't Groningse nieuws
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
671 Om 't beestje te verjagen
Dat brengt rust in de dagen
Mocht 't allemaal niet lukken
En houdt de roeker nukken
Trekt men een lichtpistool
Want d' vogel groeit als kool!…
In 't Bestuurlijk Hart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 Eerder in Madrid
Later in
Liefdesstad Parijs
Vervolgens daar
in 't bestuurlijk hart
van ons continent
Madrid, Parijs
en Brussel
God verhoedt, A'dam…
Mijn kleindochter en 't beertje.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
628 Wat beteutert kijk ik mijn kleindochter aan,
voor ik 't door heb is ze al op gestaan
Oma kijk eens wat ik voor je heb?
in haar handen een snoezige beer.…
Op 't oude kerkhof
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
906 Ik zag haar
Ietwat gebogen gaan
al zoekend
langs de rosse beuken
van ’t oude kerkhof
naar een naam…
plots bleef ze staan
en tastte met een
gerimpelde hand
over de letters
van een kruis
dat was het graf
van haar zoon
de verf was afgeschilferd
en het onkruid stond welig
tussen de zoden verwilderd
en gaf de indruk dat het lang
niet meer…
Licht over 't heelal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 als de nacht blijft hangen
tot ver in de morgen
rijst groter ‘t verlangen
naar ‘t licht dat nog verborgen
maar nieuwer dan ooit
zal verrijzen uit ’t oosten
Een Kind met liefde getooid
dat ons komt vertroosten
met engelen die zingen
en spelen op hun schalmei
de duistere nacht verdringen
voor jou en voor mij…
daarvoor is ‘t wonder…
Vrijheid van 't woord
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 We hadden
hard gefietst
de bui
nog in het hangen
Eindelijk
een schuilplaats
onder Hollands eiken
hun kroon nog droog
In plaats
van 'praats'
verlangen
naar ernst in ons spreken:
Er wordt gemoord
omwille
van de vrijheid
van het woord
Het hoge woord
komt er uit:
vrijheid....
wordt verkeerd begrepen.…