759 resultaten.
SONNET 152
gedicht
2.4 met 85 stemmen
34.860 Vanuit de spiegels zien zij alle dagen
in het voorbijgaan, met verschrikte ogen,
hoe vaak wij nog maar net kunnen verdragen
dat wij ons met onszelf hebben bedrogen.
Wat zijn we mooi. Tenminste, voor een kwart.
Ik heb je lief met half mijn dubbel hart.
-------------------------------------
uit: ‘Elders in de wereld’, 2008.…
Latifa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.543 Stil, aandachtig, wijs van dagen,
zal ik leed en pijn verdragen.
Zal ik, zoals Zij was en is,
wegnemen alle droefenis.
Zij leide mij naar nieuw geloven,
Haar licht in mij zal nimmer doven.
Zij, een ontwaakte ziel, Het Al,
wat eeuwig is, en wezen zal.
Auteur: Wil Breuker, december 2007…
Kristalwijze
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 Toen hij terug kwam nam hij
een lach mee die niemand van hem kende en de
verstarde massa ontweek hem, zoals men vrolijke
kinderen het zwijgen oplegt, wreed en jaloers,
omdat de donkere harten van oorlogszuchtigen
het licht niet kunnen verdragen, laat staan
een verlichte geest als plomp plomp Plomp,
zijn ziel die vrij en wijd is, de enige…
- De wilde roos -
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
748 Niet alle rozen verdragen.
Ik ben de wilde rozendoornstruik.. God heeft mij zo gemaakt, hij geeft.
Ik ben de passie, de zachtheid, de felheid en de bedachtzaamheid,
de knop en ook de rozigheid.., heel eenzaam soms.
Mijn wilde doornstekjes, de meest geheime zachte plekjes..
bedek ik veilig met mij scherpe rozendoorn, mijn rozenhart.…
LEVENSAVOND
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.586 Geen glinster nu
Verwerft gij u,
Of 'k deel in uw behagen;
En 'k gis uw raad bij 's levens last:
- Wij moeten de' ongewenste gast
Verdringen of verdragen!…
Globale lichtbundel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
685 en censuur
nabij de pers als
Camera's Obscura
als struisvogels
in het korrelige zand
deze lichtbundel
werpt een blik
lichtbundelend
verkleind en vergroot
op het overwinnende
organisme, de mens
het ontwikkelde dier
dat zijn mededieren
liefheeft, verafschuwt
en stilzwijgend misleidt
uiteindelijk doodt
als het niet luistert
naar verdragen…
kroes haren en het weer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
813 haar haren konden de wind niet verdragen.
ze zat achterin. ik zag haar probleem en ik
sloot het raam (zeer tegen mijn zin) maar
ja, ik had ook geen kroesharen…
Miet Weijters - Goossens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.247 Om alle ellende te verdragen, zong zij voortdurend
diep religieuze, katholieke Nederlandse liederen.
De cirkel hield zich toen in stand, zal ik maar
zeggen.
Kleindochter Petra Hermans dacht hier toch
allemaal héél anders over en dat geluk heb ik.…
Spiegelzaal Te Versailles
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 Hitler wilde zich in haar voor het verdrag
Van Versailles rehabiliteren, maar zou na succes
Uiteindelijk ook een nederlaag genereren.
De spiegelzaal van het kasteel Versailles dient zich
Als een lachspiegelzaal aan; en zet in zijn hemd
Allen die in te grote schoenen staan.…
Hoge sensitiviteit; ik en het!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 moordend, wreed en meedogenloos
Ik vang zoveel, zoveel op
in de netten van mijn hoofd
mijn hersenen maken overuren
ik moet zoveel, zoveel verwerken
Ik ben hoog sensitief
ik ben ongelovelijk lief
maar kan door het lint gaan
als geen ander
als honderd anderen
als een leeuw vermengd met een tijger
als ik even of langer
het niet meer verdragen…
Terreur
gedicht
3.0 met 13 stemmen
2.929 bijltjesdagen
waarvoor wij de straat opgaan
om ons uit te leven in hoe stadgenoten
onder onze neuzen doodgaan
Als wij er aar voor mogen betalen
Terreur door onze voorouders bedreven
die iets schoons iets smerigs maakten,
onderdanig zich an hol vertoon vergaapten,
bleek, verkeerd begrepen door hunnazaten
die de geur van het succes niet konden verdragen…
De wereld bestaat in mij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 .;
de bereidheid van anderen veel
te verdragen. Ik hoor mijn moeder
lachen. Zij zou zeggen: ‘Ze bedoelen:
we moeten elkaar verder dragen.’
Zij bestaat in mij naast de beelden
van aangeharkte lichamen, de zeis
van de dood in handen van levenden.
Naast het beeld van de zee die een kind
aan land droeg; naast burenangstogen.…
Lawrence of Arabia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
466 de onafhankelijkheidsjihaad
Omdat ze dankzij een Brits arsenaal
Dat hij lospraatte met veel omhaal
Het onverslaanbaar geachte Akaba overwonnen
En ook kort daarop Damascus binnendrongen
Maar alle gemaakte beloftes ten spijt
Raakte zijn cohorte de Hijaz alsnog weer kwijt
Aan respectievelijk de Franse en Engelse vlag
Door het Sykes-Pycot verdrag…
Dagdromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Deze grijzere voorjaarsdag toen het nog geen lente was
glansomspreid, bij een gouden kim met haar beeld erin,
naast het geduldige verdragen, domweg zonder te klagen.…
De jaren vergaren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
650 bij je denkt te kunnen dragen
Eerst liet ik jou aan dingen die jij kostbaar vindt nog wennen
Zelfs in je hand zie jij hem niet eens glimmen
Je zou die diamant niet eens herkennen
Ben jij nu alle jaren van je leven
aan 't vergaren
De tijd verbergen, tranen uit jouw nooit vervlogen jaren
Kun jij dan alles wat ik zei niet langer meer verdragen…
Een Ridder Ontwaakt
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.669 succes zal de pijn verzachten
Het slagveld kent geen genade noch spijt
En vele krijgers zullen je bevechten
Maar de uitkomst van elke strijd
Zal in jouw voordeel komen te beslechten
Want waar zij falen zul jij slagen
Waar zij vechten uit arrogantie en verwaandheid
Strijdt jij met eer en bescheidenheid
Daarmee zal jij al hun aanvallen verdragen…
Vraag het Eros
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.141 Verdragend de pijn
Liefde is als medicijn
Gezondheid voor ons leven
Veiligheid en vriendschap
In deze, duurzaamheid geboden
Als de zon schijnt, straalt natuur
Dieren vrolijk. Kin'dren blij
Voor veel geld is de wereld niet te koop
Dus blijft de mensheid moorden en doden
Vrede vraagt aandacht.…
25 redenen om te geloven
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
607 rand van de wereld
in een hoekkamertje van mijn huis
dat steeds krommer wordt
want ik leef er steeds minder rondom
het is zoals een vis het vermoeden heeft
van veel water dat om hem heen wegzwemt
het er bij laat, het moet vloeien en niet verstillen
de atomen die je aankijken zijn steeds minder van toepassing
het is telkens weer
het verdragen…
Farao Kavafis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Kus de letters,
want afstand kon hij niet verdragen.
Zie in hem de eeuwige liefdesbrief.…
Willig sterven
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.815 'Opblijven' noemden wij ’t in onze kinderdagen
Niet vroeg te bed gaan, en ’t was hard te verdragen
Te moeten rusten als de zon pas onderging.
Die kindsheid komt weerom; is ’t niet een wonder ding?
Hoe dat men ouder wordt, hoe m’ouder zoekt te wezen:
Opblijven is de vreugd, te bedde gaan het vrezen
Van alle menslijkheid!…
roerei en champignons
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 wacht koud op
nutteloze borden
Onaangeroerd het roerei en de
champignons
Ogen die vol angst in niet vermoede
verten staren waar een palm van een
hand neerdaalt op tafel die de
polka danst met rode oren en een wit
voetje haalt bij de stilzwijgendheid
niet a la carte gepresenteerd
Alle tafels delen mee in de stilte
die geen geluid verdragen…
Iedereen kan breken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
631 Regen valt omdat de wolken het gewicht niet meer kunnen dragen
Tranen vallen omdat het hart de pijn niet kan verdragen
Soms is het allemaal eventjes te veel
Je hart huilt, jankt en gilt, het doet pijn, je voelt verdriet, het moet er uit
Tranen lopen over je wangen, je kunt het niet meer tegen houden
Ze stromen uit je ogen als een regenstorm, je…
Eenzaamheid van weleer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
11 Ik zoek het spoor van reeds vervlogen dagen,
tussen het oude leven dat teloor moest gaan
en ’t vreemde ginds, dat ik niet kan verdragen,
waarmee de stomme massa reeds is begaan.
Ik proef weer de eenzaamheid van weleer
terwijl ik deelneem aan het consumentenverkeer.…
Uitgerekend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 alleen de mens kon toen nog falen
Dit dankzij de hedendaags verouderde maar toen juiste attributen
Vijfhonderdéénentwintigduizend en vierenzestig uren
Het klinkt al overzichtelijker
Al heeft mijn brein het nog wel te verduren
Eenentwintigduizendzevenhonderd en elf dagen
Waarvan bijna de helft anders
Toen onmogelijk geacht nu enigzins te verdragen…
Voorbij de ruis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
166 Voorbij de ruis
begint het echte gesprek.
Niet daar waar iedereen
het snel met elkaar eens is,
waar woorden keurig aansluiten
en de verschillen verdwijnen
onder een laag van goede bedoelingen.
Maar daar waar het schuurt.
Waar belangen hun eigen taal spreken,
waar stilte soms harder klinkt
dan wat er gezegd wordt,
waar…
senior-misantroop
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.024 slapeloos van neurosen
en talloze fobieën
verteerd door mensenhaat
ook nog drankverslaafd
delirium tremens
uitsluitend vermogen
mij nog staand te houden
aan ‘t dichterswerk te slaan:
een diarree van pillen
van omvangrijk garnituur
in capsules, attractief
in opgewekte kleuren
ultimum remedium
de lucht om mij heen
is nog slechts te verdragen…
Vallen
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.685 "Ik verdraag dit schamel evenwicht niet"
Hijgen en denken:
Hemel! Het licht breekt in gloeiende stralen!
De aardkorst zal me verzwelgen
Hoor de platen schuren, roestige raderen
Briezen in de winkelstraat, lachen om de grillen van het toeval.
Ik wantrouw mijn oren
de stemmen die ze vangen in hun open schelp.…
Kamer debatten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
960 alle aandacht heb ik die bekeken
Wat kan de kamer toch verschrikkelijk preken
En elkeen weet het nog een tikje beter
Maar van al dat gepraat klopt weer geen meter
Breedsprakig hield van Aartsen zijn betoog
Hij had weer heel veel pijlen op zijn boog
Hij werd geintrupeerd door Bos met vele vragen
Dit kon de voorman van de V.V.D, niet goed verdragen…
Turina!
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
810 Mooie Spanjaard, geselt genadeloos oren, hart
en gevoel met zijn heftige ritmes, klanken, tonen,
die veel dieper en scherper doordringen
dan de oorspronkelijke, echte menselijke ziel
zou kunnen verdragen of zelfs wensen
Turina! Wat een schoonheid van tonen, klanken, ritmes!…
Licht werk in het donker?
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.584 Het leed, dat zo was toegebracht
werd slecht door hen verdragen,
want in hun stad had onverwacht
een dagdief toegeslagen.
De zakkenroller kwam er ook,
wat hem tot actie dreef:
hij pikte pockets graag in Mook,
waar 't pikkedonker bleef.
De mensen kregen zo geen zicht
op d' ongenode gast.
Door 't donker werd z'n werk verlicht.…