start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (2077)
adel (46)
afscheid (1492)
algemeen (1895)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (573)
discriminatie (95)
drank (200)
economie (67)
eenzaamheid (1334)
emoties (4197)
erotiek (596)
ex-liefde (540)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1925)
fotografie (105)
geboorte (174)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2397)
heelal (223)
hobby (65)
humor (1132)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1017)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (679)
koningshuis (55)
kunst (506)
landschap (377)
lichaam (301)
liefde (7900)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (727)
maatschappij (702)
mannen (124)
media (18)
milieu (130)
misdaad (117)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (455)
mystiek (477)
natuur (2479)
ollekebolleke (69)
oorlog (551)
ouders (292)
overig (1148)
overlijden (1037)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2500)
rampen (126)
reizen (474)
religie (1073)
schilderkunst (219)
school (98)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (273)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1219)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (223)
valentijn (82)
verdriet (997)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (716)
vrouwen (339)
welzijn (352)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (274)
ziekte (604)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67206):

De wereld bestaat in mij

Verdraagzaamheid: zelfst. naamw.;
de bereidheid van anderen veel
te verdragen. Ik hoor mijn moeder
lachen. Zij zou zeggen: ‘Ze bedoelen:
we moeten elkaar verder dragen.’

Zij bestaat in mij naast de beelden
van aangeharkte lichamen, de zeis
van de dood in handen van levenden.
Naast het beeld van de zee die een kind
aan land droeg; naast burenangstogen.

Naast mijn vader met een mond die net
zo rap kon bliksemen als huilen. Hij zei:
‘onrecht voedt de vete.’ Hij gaf om goed
en gaf en staat in mij in een wereld
waar hoofden worden geschild als fruit.

De wereld doet mij aan als vraag: wat draag
ik verder? Waar raak ik thuis? Ik kijk naar
de merel, zijn potig lijf, zijn klinkende strijd
om een gebied; hij zingt niet om niet. Hij zingt
om wat een lied kan redden. Zacht zing ook ik.

Verdraagzaamheid: zelfst. naamw.;
de bereidheid licht door schaduwen
te zingen; te zingen, samen te zingen.


Zie ook: http://margreetschouwenaar.nl

Schrijver: Margreet Schouwenaar, 14-04-2018



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 62 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:J.Bakx
Datum:23-04-2018
Bericht:Mooie beschouwing, Margreet Schouwenaar!

Naam:geeraardt
Datum:14-04-2018
Bericht:Mooi slot.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)