Alle inzendingen

langs deze rustige straat loopt men bedaard in een leegte zonder woorden een nette glimlach, stevig geplakt over niets altijd maar de schijn ophoudend het gaat goed met ons hoor… er wonen geen kinderen meer in deze buurt ze zijn allang weg, geen geroep of schaterlach tuinen bloeien daa...

Regendagen, tijdens de voorbije zomer hebben veel wijnbouwers rozen aan het begin van de rijen geplant. Achterin de onzichtbare tuin, een omgeving waarin kinderen te grote zevenmijlslaarzen mogen aantrekken om volwassen mensen te worden, nemen dagen afscheid van jou, mijn geliefkoosde vl...

Struinend tussen de puinhopen zoek ik naar gebroken stukken uit mijn leven scherven van geluk en verdriet liggen verspreid en uiteen gekraakt deze puzzel moet worden opgelost om mijn verleden opnieuw te herleven zodat ik zelf het moment kan zien waar ik het spoor ben kwijtgeraakt vertwijfeld ...

Elke droom bezit ook een gebroken hart Elke stap die ik neem verwijdert mij verder van het hiernamaals Is er een hemel? ik wil dat graag geloven Onze standaard des levens verhoogt iedere dag Zoals het klokje thuis tikt is slechts een gezegde Van deurbel tot voortuin een klein ...

Een zeer bij- zondere wolk 'de Hand van God' een pulsar wind nevel Geëxplodeerd daarna geë- volueerd Supernova

Een God zou mij 't geluk benijden, Als ik door uwe blik geboeid, Mij in uw liefde mocht verblijden, In geestdrift voor uw schoon ontgloeid. Met lieflijkheden overtogen, Hebt gij door uwe zilv'ren lach, Door 't glinst'ren van uw vlammende ogen Mijn wil verlamd van dag tot dag. Gij hebt de...

Voor mam Ik ben geboren in een Laura Ashley jurkje. Ik heb gegeten, gedronken, gezopen tot ik niet meer lopen kon. Trok de stoute dichtersschoenen aan toen ik acht was en vroeg me af of een draak echt vuur spuwde of confetti. Reed paard en stommelde al radslagend door karatezalen. S...

heb mijn vleugels gestrekt ben tot de toppen gegaan wist dat ik niet hoger kon kende de verte daalde langzaam in glijvlucht keek af en toe achterom maar de horizon wenkte in het nieuwe verkennen de solo’s voorbij ook voor mij

De vrijheid van het woord wordt aangetast! Hoewel hij is gegeven door zijn god krijgt Dieudonné ineens een spreekverbod De man die steeds zijn toehoorders vergast Een zák is hij die schatert om zijn grappen Nog érger is het stiekem ginnegappen

dat koolmeesje rondom het ledige huis blijft maar roepen

Ze gaan dus toch naar Sotsji met z'n vieren De koning, Rutte, Schippers, Maxima Met 'Heya Sven' en 'Van je Troelala' Staan zij straks Poetin's feestje op te sieren Zo wordt er voor de ijsbaan is betreden Door Holland al een scheve schaats gereden.

nadat ons dierbaar kalf verdronken was hebben we onlangs de oude waterput, midden op het dorpsplein, met vele duizenden dode vogels gedempt met dode mezen en dode mussen met dode kieviten en dode plevieren met dode merels en dode kolibries met dode futen en dode koolmeesjes met dode kanari...

Het zou zo mooi zijn, opgeruimd staat netjes, Wél moest het oversteken tegelijk: Michelle kwijt maar Berlusconi ‘rijk’ - Die waren ook wel toe aan wat verzetjes. Van zedendelinquenten gaan verruilen, Welk land zal nu het hardste moeten huilen?

Wij lagen na het middagmaal hoorden bonken tegen het raam Ben opgestaan en trof een pimpelmees op het binnenkozijn, in mijn hand gedaan Ik riep je naam en je kwam kijken was net als ik geroerd door kleurenpracht door onvermoede tederheid zo dichtbij Voorzichtig de vogel op het balkon...

Over kronkelende paden dwaalden mijn gedachten zwervend door kille winternachten op zoek naar tekens van leven eender welk vuur, het was mij om het even Als eerste kwam ik een kleine kerk tegen het licht van kaarsen kon me bekoren alleen om de zegen zat ik niet verlegen en de moed ontbrak, ...

wanneer de nacht valt schitteren ontelbare sterren aan een immens blauwe hemel is het wachten op de lichtshow van oogstrelende kleuren die uren dansen zonder akkoorden toch bollen hun rokken op en gaan deze feilloos over in elkaar tot de Dagvorstin het stokje overneemt

weet je nog dat jij me vroeg of ik het leuk zou vinden als je nog een keertje danste tussen de schuifdeuren op je rode schoentjes? ik zei, zou je dat nou wel doen met jouw gewicht op leeftijd wij moesten wel lachen je stoof regelrecht op me af gaf een hele dikke natte zoen jij dwarre...

Waar het land uit zee ontsproot, waar men niet de ogen stoot maar tot verzien wordt genood; waar de wind nog vrijuit waait, wasgoed aan de lijnen zwaait, zonlicht blauwe broeken aait; waar men ruimtelijk geniet, 't platste platteland beziet, 't allerhollandste gebied; waar nog menig ...

Het mooiste, diepste Verloren dat ik had, Kind uit mijn eigen Lichaam voortgekomen Ten prooi gevallen Aan zinloos verkeersgeweld Geeft zwaarte aan mijn Leven, ondraaglijk soms, Laat mij voortdurend Achterover hellen, Het verleden dat Mij zwaar naar achter Trekt, met mijn gez...

Die de dochter Gebaard had Zo lang geleden Al - kind Dat al volwassen Geworden was toen Ze door een Anonieme bus tegen Het kille asfalt Was gemaaid, en Levenloos liggen Bleef tegen het Ongevoelige basalt Van de stoep ter Hoogte van het Zoveelste zinloze Stoplicht da...

de regen valt met mokerslagen de regen valt en doet dat nu al dagen en treft een boom naakt een bank een straat en een jongen zijn begrip van goed en kwaad en treft een meisje radeloos en snipverkouden van wie geen wezen ooit echt heeft gehouden .. de regen valt met mokerslagen de regen val...

De lengte van mijn leven sleep ik achter de toorts voor mij, brandend Vol van leven vuurt de fakkel Het getij staat op stormvloed

ik weet het niet schrijf iets met die bedoeling misschien is het poezie misschien ook niet, zeker moet er een moment in zitten dat er vogels vliegen naar het zuiden of dat er een kraan druppelt terwijl je depressief in bed ligt vrolijk fluiten de vogels in de vroege ochtend buiten ...

zo vaak wil ik terug maar ik weet niet naar waar

achter de regenboog, langs de nulmeridiaan blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien aan bezield ademen, of een be...

aan het einde van de dag verdelen strepen je huid breken centimeters je lange haar het uur trekt langzaam aan op de hei zie ik ogen de paarse zee worden jouw rug die langs mijn hand loopt tekent het land dat we bevolken vanaf het bankje waar we zitten hangen we onze ogen in de bomen we...

als de kraai landt om zijn prooi te verschransen komen weer de oude angsten blijven schaduwvingers aan je plakken alsof zij jou voor altijd willen pakken komen donkere fantasieën en duistere dromen boven is je balans en rust vervlogen vluchten kan niet meer met een been in het graf...

“Die man die broodjes asbest heeft gegeten Wordt pas na minstens dertig jaren ziek,” Aldus de zegsman van de broodfabriek, “En niemand kan dat van tevoren weten.” “Wel een detail - te uwer informatie: Zijn darmenstelsel heeft nu isolatie.”

dacht ik dat het leven het leven was zonder einde dood gaan was voor anderen zou mij niet overkomen bleef eeuwig leven maar er hoefde maar een geliefde dood te vallen van de fiets waardoor ik opeens wist dat het leven en al dat leven slechts een glimlach is trillend in de lu...

je had geen vrouw geen kind bijna geen cent maar gelukkig bleek één duurzame relatie genoeg: de kastelein die jou herhaaldelijk naar buiten sloeg wie je kende vond jou een vervelende vent en naamloos begraven in een simpel stukje grond heeft men helemaal niks meer aan een grote mond ra...