27289 resultaten.
Wind (II)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
464 Gelukkig klopt de wind telkens opnieuw op mijn schouders weer vlug,
hetgeen het lange wachten sterk doet verzachten.…
Water ( J. )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 Jij bent voor mij: water!
Eerste levensbehoefte van een mens, in nood,
of niet, naast de ademhaling.
Je gaf me brood en water,
met eigen naam, om een nieuwe stem te introduceren
aan de wereld.
Ik nam me voor om jouw geloof en levenshouding
via de gave Gods
aan de aarde en het heelal te schenken.…
Wilde bloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Wilde bloemen
We moeten ze water geven
Anders doen de wolken het wel…
Op de wereld
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.633 Toen ik op de wereld kwam
een hele poos gelee,
met hulp van vroedvrouw
of van man
had ik alle winden mee.
Als ik van de aarde nu verdwijn
m’n leven hier dan is gedaan,
zal er vast wel iemand zijn
die me helpt met verder gaan?…
Verschuiving
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
570 ingesleten gewoontes zijn
als onderspoelde bergen
wil je niet kijken, dan kan
opeens de aarde verschuiven
eenzaam zal je dan zijn
op je afbrokkelende rots
open je ogen en je hart
zie de tekens om je heen
een wind van verandering
blaast door de wereld…
Een cocon van licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 ik heb een cocon
van licht gesponnen
uit vroege zonnestralen
een zachte wind
vergaarde de draden
uit geurende bloemen
ik wilde
de zomer begrijpen
reiken naar het feest
dat lang geleden
voor ons de tastbare
hemel op aarde is geweest…
Haar Naam Is Laura
snelsonnet
3.7 met 20 stemmen
1.830 Gewoon de aarde rondgaan in een bootje,
door weer en wind, zij kan tegen een stootje,
want voor haar leeftijd is zij wereldwijs.
Ze denkt, terwijl ze van vertrouwen blaakt:
'Waar ben ik nou weer in verzeild geraakt?!'…
nazomer
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.202 De weergoden zijn ons
gunstig gezind
nog even zindert de zomer na
met blauwe hemel en
zacht fluisterende wind
en je zonnestralen die
de aarde hebben gekust
zinderende nazomer
blijf nog even
voordat je bent
uitgeblust…
Zilte aarde
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
651 bloesem van zilte aarde
vindt zelden
een vaste bodem
als de wind
aldoor raast
raakt amper gewend
aan een zomerse liefde
van blijvende waarde
waarop een hart
zo innig aast…
Inzicht
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
678 Maar volgens mij is dit van weinig waarde,
De wind op Mars klinkt net als hier op aarde.…
Zwemmer
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.094 wolken en schuim verdwijnen
in de gapende mond van horizon
wanneer je in het water stapt
siddert elke cel van je lichaam
wakker...wakker
aan het begin van het universum zwem je
naar het begin van jezelf, aarde verlatend
blauw, groen, bitter, zout, warm, koud
door de zintuigende wereld van jezelf
je vraag je af, hoe ver ben ik nu?…
Sta op, mijn lief, de zon schijnt door de bomen
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.224 De reiger stijgt, de ooievaar op het dak
Vliegt hene en weer, de hele hof doorruist
De wind, gezeefd door stralen; 't water bruist
Bij 't vallen om de bocht en schuimt en blinkt,
Warm wordt de lucht die dauw en droppen drinkt.…
De praaiende dichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 de jonge zon deint
licht op het water
de Aarde rolt ijlings
door oranje luchten
ahoi ruige roeier!
de ochtend sluipt
voorbij de kille mist
wind bloost wangen
heel vriendelijk gedag
ahoi blakende lust!
trouw aan voeteneind
beiden katten brokjes tijd
die ik nog lig te soezen
in een bed vol dromen
ahoi koffie van D.E.!…
somber.
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
995 ik denk dat
de goede god naar de aarde kijkt als naar
een notedop die een flop blijkt.-…
Wintertuin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.090 een waterig zonnetje belicht met haar stralen
het roze van het laatste roosje aan de stam
wat restjes boterham op mijn rondje
liggen er te wachten op bekjes die het op komen halen
een merel staat met schuine kop
de snavel gericht op de nog natte aarde
zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde
aan de clematis hangen nog wat pluizen…
Geboren in licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Geboren in licht
proeven wat leven is
buitelen en rennen
voluit lachen liefst van al
en het wiel draait het water
rond de aarde en daaromheen
winden met wolken en
het vuur van de zon
het wiel van schoonheid:
de seizoenen
bamboespruiten en bloesems
die allemaal sterven
de fladderende vlucht van de veldleeuwerik
de wonderen van het bos…
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 Een eiland van aarde, van wortels en hout,
verrees uit het water, mysterieus en oud.
Het droeg groene bomen, een levend baken,
alsof de natuur een nieuw land wilde maken.
En net als de wind die het eiland bewoog,
verdween het plots weer voor het menselijk oog.…
Wonderwater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Water aan de kook brengen
is een opwindende gebeurtenis.
Elke avond beleef ik een wonder.
Mijn waterkoker wordt kokendheet.
Ik zie dolle belletjes ontstaan.
Water verdampt terwijl ik kijk.
Wat ijzig koud en stil was
is razernij geworden.
Zorgvuldig vul ik mijn kruik.
Ik poets mijn tanden.
Ik vul mijn glas.
Met wonder.
Met water.…
Dode droge planten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
685 Maar 1 ding moet me van ‘t hart en wel:
ze sterven een snelle dood, kommer en kwel
niemand die ze water geeft, zodat:
aan het einde van de aanbieding-periode:
Je een plant koopt, een bijna dode!…
Het kristallijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
526 in de vroege ochtend
zo tussen vries en dooi
deden hoge druppels
al voorzichtig het kristallijn
subtiel van
beginnend matwit
uitwaaiend mooi
naar licht breekbaar
nog hebben zij niet
de kracht om licht
te breken dat komt
over enkele weken
zo rond het
vriespunt als de
uitstraling het grootst is
en het uitspansel heldert
dan…
Als de wind .......
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.070 wind maar stil wil staan…
Kijkgaatjes
gedicht
2.7 met 35 stemmen
14.642 Ergens moet
water ijs, ijs water kunnen houden. Ze dacht erover
haar ogen tot kijkgaatjes te laten dichtsneeuwen.
-----------------------------
uit: 'Maanreiziger', 2004.…
Ontvallen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.093 Een steen valt in het water
langzaam dalend naar
de schoot van de rivier
wat eens zo'n sterke muur leek
'n onneembare vesting
lijkt door de tijd brozer dan ooit
gestreeld door kabbelend water
veredelt sereen licht de luister
bomen wiegen geruisloos in de wind
©Lady Love
~* Voor Gabriel die op 26-03'09 zijn vader verloor *~…
Liefhebben
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
537 Het verlangen
naar liefde
dat ieder mens
in zich draagt
Is het
verlangen
herkend
te worden
in zijn
Zijn
De tegenwoordigheid
die je bent
het tijdloze
Ik Ben
herkent zich
in de ander
Liefhebben
is jezelf
herkennen in
iemand anders…
Vrede op aarde
snelsonnet
3.1 met 14 stemmen
403 We zaten aan een rijkgevulde dis
De boom versierd met kaarsjes en met ballen
We hielden het gezellig met z’n allen
Wat elk jaar weer niet vanzelfsprekend is
Toch zongen we van vrede hier op aard
Een onderwerp dat mij echt zorgen baart…
Ik noem het daglicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
412 kinderen der onwetendheid
Ik noem het wereld, ik noem het werkelijkheid
Een naam voor iets wat nog komen gaat
Ik noem het wachten
O moedertje aarde, zing het lied van de aarde
We voelen de grond niet meer
O regen, regen in onze voeten
Wind, blaas onze gedachten uit
Machtige zeeën
We zijn de betekenis voorbij
Dat de zon ons weer leert lopen…
Herfstblad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
565 Als een herfstblad
draai ik met winden
over velden en door bossen
zwaaiend en zwierend
genietend van 't leven.
Onder kleurrijke bomen,
grauwe luchten,
of waterige zon
tussen veelkleurige soortgenoten
en lig soms even te dromen
waar geen winden mij stuwen.…
ik vertelde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.227 ik vertelde het de wolken en de wind
en de wind, ze huilde in mijn oren
en de wolken, ze traanden op mijn wangen
en ik, ik volgde het spoor naar gisteren
langs het water en bevroren bomen
met hun wortels tastend in de lucht
als armen zoekend naar de warmte
van de omhelzing kort geleden
door het tere witte waas
schilder ik verleden tijd…
Luctor et emergo
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.036 Wind en water
zwelgen gulzig
graaiend mijn leven
naar oneindige diepten.
Luctor et emergo!…
Toen
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
982 Toen we keken
over het water
en de wind
toevlucht zocht
achter een andere rug, of
Toen we onbepaald flaneerden
met het oog op
een ander gezicht, of
Toen we die nacht
werden verlicht
door mijn laatste sigaret,
omdat er verder niets was
Zelfs toen,
was het er…