2413 resultaten.
Waar niets van mij verlangt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
319 Aan de rand van het zandmeer,
waar vogels lage cirkels trekken, voel ik een
voorzichtige trilling in mij opstaan - een herinnering aan
hoe het voelt om zonder haast aanwezig te zijn in wat zich ontvouwt.…
Dromen is zo gewoon
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
2.220 zonder haast zie ik je gaan
je jasje open in de wind
je gaat op je tenen staan
omdat je boven dromen vindt
die dromen zie ik in je ogen
zo helder blauw net als de lucht
hoe vaak heb ik daarin gelogen
om te behoeden voor de vlucht
als dan de wind is weggewaaid
hoor ik plotseling zijn stem,
ik heb de wolkjes uitgezwaaid
zeg ik hoe trots…
Ergens
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
3.842 Ergens echter, weet ik, haast vergeten,
Bloeien tuinen, schaduwrijke pracht.
Ergens echter in mijn verste dromen,
Weet ik dat een rustplaats op mij wacht,
Waar de ziel tenslotte thuis kan komen,
Waar ze wachten: sluimer, sterren, nacht.…
Jongste broer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.577 In zijn bed met monitor
nog vast aan
heel veel draadjes
vertelde hij
met aangedane stem
over dat haast fataal moment.
Het was maar goed, zei hij
dat men hem snel reanimeren kon
en ondertussen
draaide hij voortdurend
een klein en rond horloge
in zijn handen om en om.…
IS ’T OOG VERRAST, ’T BEEST IS IN LAST
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.506 Wil iemand in der haast zijn vijand overwinnen,
Die lere zijne grond en aangeboren zinnen.
Want zo hij dat geheim ten volle weten kan,
Daar is geen twijfel aan, hij is er meester van.…
Onderweg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.475 Zon brandt voeten vast
in langzaam smeltend asfalt
van de weg altijd onderweg
naar einde zonder weg
Vond mezelf weer terug
tussen menshoge varens
stammen met grote ogen
verbaasd zonder haast
Reisde door 3 landen
rond een enkel punt
maar miste steeds
het echte middelpunt…
Small Talk
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.548 Ik word, als soms met een roman,
nieuwsgierig en haast blij.
Maar als ze op papier staan, dan
is dat gevoel voorbij.
En dus vergeet ik ze ook gauw,
kijk ik er nog eens naar,
dan denk ik: Hé schreef ik dat nou?
Wat handig, en wat raar.
----------------------------------
uit: 'Gedichten 1939-1998', 2000.…
natuurlijk
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
887 ik ga over haast
blanke velden
in zachte dalen
die van ontvangende
verwachting verhalen
met heuvels als ronde dijen
waar wortel en bloesem
in een ontluikende lente
later zullen vrijen
toch zijn er al
die onzichtbare
borrelende sappen
die bij mijn gang over paden
uit diepe geisers
hun passie tappen
en naar nieuw onstuimig…
natuurlijk
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.703 ik ga over haast
blanke velden
in zachte dalen
die van ontvangende
verwachting verhalen
met heuvels als ronde dijen
waar wortel en bloesem
in een ontluikende lente
later zullen vrijen
toch zijn er al
die onzichtbare
borrelende sappen
die bij mijn gang over paden
uit diepe geisers
hun passie tappen
en naar nieuw onstuimig…
Romantische dwaas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
518 het is twijfel die
mij trager maakt
in afwachting
doet zitten of
alles nog wel gaat
ik lach naar zon
droom lente
in een groene waas
maar weet mezelf
een romantische dwaas
nog heb ik
niet afgehaakt
verbaasd over de
snelheid in ontwikkeling
en de enorme haast
het overzicht
is er nog wel maar
hiaten worden groter
biedt zomer nog…
Ergens lacht een kind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 soms speelt
de tijd met
stemming en licht
verandert
het zicht op
pleinen en straten
die andere
kleuren op deuren
en ramen dragen
haast heeft
in traagheid nog
geen plaats gekregen
het groen
rust zonder wind
ergens lacht een kind
stukjes decor
uit het toneel
van mijn jeugd
die steeds vaker
mijn gedachten bewonen
in…
Applaus voor mijn zus
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.173 Applaus voor mijn zus
die haast elke dag
haar schoonbroer in het ziekenhuis
gaat bezoeken. Hij is zwaar gehandicapt,
nauwelijks nog in staat om te spreken,
maar zij gaat naar hem toe, vertelt hem iets,
doet zijn was, zit daar en zorgt
met tederheid en inzet
dat het hem aan niets ontbreekt.…
Part-ager
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
664 nee, kijk
met mij, zoveel groenen
onder strakblauw
en vogels, vogels
hier een huis en daar
een meer, een herdershut
nu eens een doorgaande
middenstreep, dan pijlen
stop met inhalen, waarom
ook zou je je zo haasten
wanneer op 23 mei
een deeltjesversneller
wel uit zal wijzen
god is kleinst…
lege nest
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.061 hoewel zij naar een verre stad vertrok
lijkt ze thuis aanweziger dan ooit
ligt haar beduimelde knuffel nog altijd
op ‘t kussen staan Jip en Janneke
haast stukgelezen in de kast
waar ik die verhalen elke avond tot
leven liet komen, zie ik haar nog
met slaap omrande ogen
muisstil naar dromenland gaan…
Luisteren met dichte ogen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
500 De wind was stil
geen blad bewoog
liggend in de zon
met dichte ogen
Luisterend naar
alle geluiden
van verder dan weg
dichter dan bij
Het licht lijkt rose
dan weer geel of groen
donkerder als je knijpt
lichter als bijna open
Tijd bestaat niet meer
als je alleen maar ligt
zonder reden of haast
alles lijkt volmaakt…
Raad eens
gedicht
2.1 met 109 stemmen
29.158 Dan legt hij er een
stuiver in en zingt
haast zuiver
bijna plechtig
helemaal gratis dit lied:
Een ting drie ting pling pling zeven
waar is heregotje gebleven
hij is niet hier hij is niet daar
hij is niet.
------------------------------------------
uit: 'Fladderen voor de vloed', 2007.…
Sjaaltje
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.010 Ik heb
dat sjaaltje
meegenomen
dat je haast
nooit meer droeg
het ruikt nog
naar dat parfum
waar jij altijd
om vroeg
de geur
van je huid
draagt het
met zich mee
dat simpele sjaaltje
dat je jaren geleden
voor het laatst
droeg
jouw beeld verschijnt
je kijkt naar mij
ik lees een boek
je gebaren je stem
komen tot leven
kon ik nog…
Zelfredzaam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 ik draai cirkels
zonder pijn
doelloos in gevangen zijn
kan niet eens ontsnappen
omdat niemand
mijn uitgestoken hand wil vatten
versleten is de tred
rond de molen van het leven
te veel stappen zijn er al gezet
iedereen heeft haast
is in stress onderweg
contacten worden zelden gelegd
heb gebroken met zinloos lopen
de cirkels naast…
Stadsmilieu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Maar daar…
haast onzichtbaar
onwerkelijk, onder een steen.
Vecht zich een plantje
groen met geel
kleur breekt door
de betonnen blokkendozen
zijn niet het einde.
Natuur komt terug.…
Conceptie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
664 Het lijkt haast of het vanzelf gaat,
Als u weet waar u achter staat,
Het is een voorwaarde en niet additioneel.
Een juiste conceptie
Is altijd nodig in mijn perceptie.…
In dit geschapen beeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
605 ik zag de weelde
het vruchtbare groen
van een ingezaaide akker
de leeuwerik hipte
er zijn dagelijkse ritme
zong als nooit tevoren
zijn vreugdeklanken
melodieën van het leven
zo dragend ver te horen
het onberispelijke
vertraagde mijn tred, de haast
waarmee ik dacht te gaan
in dit geschapen beeld
ontmoet ik de bemoediging
daar…
Mijn werkelijkheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
584 Een wel haast tropische storm
raast door mijn hoofd
ik word ontworteld
van mijn dromen beroofd
als hij weer wat gaat liggen
kijk ik om mij heen en
zie de resten van wat ik eens was
zie de jongeling groen als gras
hij deed ooit een poging
zijn fantasie tot leven te wekken
nu is hij gestrand
het einde van zijn streven
in de harde werkelijkheid…
Lezen uit de bron
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 Ik geniet van je woorden,
je lijvige bestaan
mijn vingers betreden
je broze huid
mijn aandacht
kriebelt je wezen
mijn adem blaast
als de wind
ik voel haast
je knisperend blad
zuchten
oude tijden herleven
de regen tikt een oerdans
de aarde omarmt onze voeten
ik voel me even verbonden
met de wijzen van de wereld.…
aurora
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 het wiegt en weegt haast niets
als meeuwen, langs hun kustlijn op thermiek,
de zonnewende nog in oorsprong
licht
een mooi gezicht tekent zich af,
langs Noordelijke lijnen breekt haar kleur
in golven, volle-manig rond haar aangevroren graf
haar haren en haar lach, vertekenen in rood
de stille dood
van oude winters…
Het landschap
gedicht
3.9 met 12 stemmen
4.791 Ik wens je een landschap, zo compleet
dat ik er haast niet ben,
dat jij bemint en ik herken,
waar ik de weg nog weet.
Onder de grote varenblaren
die hier lang geleden waren
wijs ik je de bloemen aan
die ook niet meer bestaan.
Dan sta je stil, knijpt in mijn hand,
en roept: Waarachtig! Daar!…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 Wolken hebben
haast en brengen het blauw
om zeep.
Stil bos -
in de verte hoort
hij een ringtone.
Lege speeltuin -
wind wiegt de schommel
heen en weer.
Het klikken
van haar hakken houdt
het trottoir wakker.
Storm raast
en geselt de stad
- kattensprong.…
ijdele kennis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
668 de ijdele beoefenaren
van de moderne wetenschap
geloven dat zij iets verklaren
het lijkt haast bijna wel een grap
gedijend in een valse schijn
zijn zij helaas vergeten
hoe klein we in verhouding zijn
en dat we echt niets weten
hardnekkig wanen zij zich groot
en houden vast aan deze fantasie
volhardend tot en met de dood
gaan zij ten onder…
lijkt wel een gevang
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
749 ik zie de mensen weer
van lang geleden
ze groeten me
ik was verbaasd
vroeg ze naar hun heden
maar iedereen had haast
ze maakten me onzeker
ik wilde naar mijn huis
maar niemand wist mijn thuis
ik weet nog dat ik
ben gaan dwalen liep
gewoon door vroegere verhalen
de nachten zijn hier lang
het lijkt wel een gevang
wie zal…
voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 de stilte
neemt de tijd
als zij
verdwijnt in
de diepte van
de slaap
de naaste
haast gelijke
van de dood
de dromenvanger
blaast lucht
in longen
schijnt licht op
toegedekte
zinnen van
lang geleden
woorden van
tule en ijzer
mijn moeder
leeft
geruisloos
giet ze warme
melk in de
palm van mijn
kinderhand in
het…
manganiet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 geluk moet wel haast een Vlaams café zijn
met sanseveria’s voor het raam
dan is pech een verweerd bord
toegang een half uur na zonsondergang verboden
er zijn grenzen
het is niet toegestaan alles zo maar toe te staan
er is een begin
zo staat in de rollen van de Dode Zee
tijd is een uitsparing in dood
liefde is een redmiddel tegen eenzaamheid…