21145 resultaten.
Huidhonger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Raak me aan,
reik naar me, ik ben genegen.
Leg je arm om mij heen.
En raak aan,
raakte aan,
aangeraakt.
Kom bang kind,
hier vind je warmte en geborgenheid.
Hou vast mijn uitgestrekte hand
en laat niet meer los.
Zo overbrug je 1,5 meter.
Kom dans met mij, hautnah…
De zachtheid van je lichaam,
de honger in mijn ziel.
Je schoonheid…
gemis aan duisternis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
40 aan de schaduwdeken die
het Lauwersmeer tracht te ontbinden
van het sociologische waarmerk
met de expressie om de toen
open zeearm – Lauwerszee –
op de 23ste van de vijfde maand
in 1969 te ontdoen van zijn vrijheid
en het hernieuwd te etaleren
in een gecultiveerd management
terwijl wij het donker
willen eigenen
schuift zacht de nacht…
Zes dagen zonder jou..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
957 Eén dag is (bijna) voorbij, maar de nacht bracht weinig rust.
Zelfs in mijn slaap lieten mijn gevoelens mij niet met rust.
Ik probeerde wat terug te denken aan de afgelopen dagen,
om zodoende die vervelende gevoelens te verjagen.
Zodoende deed het gemis niet zo´n zeer.
Maar toch voelt mijn hartje heel erg teer.…
dauwdruppels
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
829 Als op een glanzende huid
na een nacht vol liefde
glinsteren de druppels dauw,
doorzichtig als een
tule sluier, vederlicht
in de vroege morgen.
het mistige vocht
streelt de droge aarde
dat dorstig wacht
om gewekt te worden,
de nevellucht daalt
in alle rust, en zorgt
voor nieuw leven.…
duinen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
627 het zout
op je gezicht
te proeven
die bitterheid
vervaagt
de wind
in je haar
te voelen
die wolken
opjaagt
naar de nacht
als onze hoofden
op een kussen
rusten
in de zon
en zorgen
veilig slapen
vergeten we
dat de morgen komt
bewaren
de geur
van de zee
als herinnering
dat ik weer zing
voor jou…
lenteluw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 (traag rust de tijd in kommen van een zachte winter...)
de ganzentrek duurt voort
ze nemen warmte mee, doch nimmer kou
nog niet - althans –
verbonden aan die ene gans
zijn duizenden gedachten, nagekeken
vanaf hier
zit dit vertier in vleugelslag en nachten
zonder het geroep
waar ik van hou…
Schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
496 Ik ben een schaduw
wacht op de dag
en verdwijn in de nacht
overdag volg ik de lokroep van mensen
het spel van de kinderen
de ruzies van echtgenoten
s'nachts verberg ik mij ongezien
in haar gesloten ogen
zij geven mij de rust
ik word even zichtbaar
als ze haar nachtlampje aandoet
haar ogen bewegen
en ze slaapt verder.…
Ruimte en rust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
595 Ik snak naar stilte in mijn denken,
ik verlang naar rust.
Ik smacht naar kalmte in mijn gewoel,
ik verlang de kust.
Die mooie plek waar zand
en zee zich scheiden,
daar waar uitzicht is,
waar ik mijn sores van
me af laat glijden,
daar waar ruimte is.
Het lijkt wel alsof ruimte
mijn drukte sust,
ruimte keert drukte
in vrede en rust.…
Dankbaar kussen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Nog zie ik onze twee hoofden,
op onze kussens rusten.
Hoofden, waarin gedachten komen,
en als zorgen verder gaan.
Hoofden, waarin we dromen.
Toch zijn wij onze hoofden niet.
Niet wat onze gedachten waren.
Niet hetgeen wij droomden.
Vannacht.
Wij zijn zoals onze kussens zijn,
waarop we dagelijks slapen mogen.…
dimensie
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
3.529 Ik voel me veilig
omhuld door 't donker
de nacht omringt me met stilte en rust
Langzaam glij ik weg naar een andere dimensie
waar een serene stilte mijn innerlijke stormen sust
Nu hoef ik even niet te voelen
zijn lichaam en geest gescheiden van elkaar
Tot het daglicht wordt geboren
is de nacht van mij en behoor ik aan haar
Ik speel een…
THUISVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.612 In mij brandde nog altijd die vraag
waarom ik immer smart ondervind
Een kille wind blies door de nacht
hij woei als de stervende die zucht
Hij sprak zachtjes, rust maar zacht
deze reis is namelijk je thuisvlucht…
Wakkere dichters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 's Nachts gaat al dat werken dóór.
Nachten zijn bedoeld om te slapen.
Geen gedoe, rust is wat ik wil.
Stilte wil ik, in mijn vermoeide kop.
Helaas, mijn molens blijven malen.
Wakkere dichters die in mij leven,
in het holst van verstilde nachten,
ontwaken, en leven dankbaar op.…
Impressionisme
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
803 een vleugje satijn
meer is niet nodig
om te bedekken
wat ik ga onthullen
misschien nog een hoed
en stoere cowboylaarzen
om de aandacht af te leiden
van mijn rusteloze handen
muziek kleedt de ruimte
in een ontspannen sfeer
“you can leave your hat on”
opgelucht haal ik adem
als ik kijkers zie binnenstromen
die betalen met belangstelling…
ware liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
360 wat u
ons voorgeschoteld
heeft bij
tv on is
haat
gezeten in
uw Hart
dit is
waar het
echt om
gaat
de oprechte
liefde is
een Korinthe 13
hierover niets
in uw
angstaanjagend betoog
lees erover
in de
levenswandel van
Jezus Hij
die nergens
over loog
bid liever
over vrede
onderling in
plaats van
een boek
te verbranden…
Mijn #edt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 De hemel brandt, nevels
rukken op, de seinen slaan neer --
Iedereen leeft langer
dan de wereld waarin hij opgroeide
Hij moet zich terugtrekken
of veranderen
De wachttoren is onbemand
in de verte janken er honden
Deze stad mag niet meer bestaan
zoals ze was, haar theaters
zijn overbodig verklaard
De laatste spelers zien toe
maar nu…
Onland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Een ontplofte wereld
binnenstebuiten
onwankelbaar
het water verzwolgen
en de korst een asfaltzee
een dode zee, onland
waar geen vee kan grazen
en iedereen honger lijdt
is een horrordroom
van anderhalf uur
in de bioscoopzaal
waarbuiten we vertrouwen
op kernbommen en slimme oplossingen
voor een menslievend milieu
want er zit geen…
Alleen maar alles
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
345 Als ik alleen maar liefde heb
wanneer ik jou ontmoet
heb ik alles
om te bestaan
om te zeggen
en geborgen te zijn
Als ik liefde ben
verdraag ik de dood
en de pijn, mijn tranen
om de wereld
stromen en samen
kunnen we gelukkig zijn…
Natuurdans van de tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
71 De zon zakt nu weg,
Duister roept de eerste ster,
Nacht begint opnieuw.…
logeerbed
netgedicht
2.3 met 18 stemmen
7.834 aan jouw kust
mits je even in mijn armen rust…
nat zand
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
976 gebonden aan een touw
en de kracht van de maan
langs duizenden sterren
in de hemel gegaan
in aanzwellende stormen
van geweld
op zoek
naar haar held
zonder naam
zonder weet
van haar bestaan
in de rust van de nacht
onder een hemel van sterren
schrijf ik mijn naam
in het nog warme zand
ik geef haar mijn hand
en weet
dit is goed
het is…
Licht ontwaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
423 de nacht is af
de lucht verbleekt al
de maan legt zich ten ruste
ik ontwaak in een zee van gedachten
hijs mezelf in een bootje vol koffie
zeil het licht tegemoet
er is immers beweging genoeg
in mijn gedachten
ze wegen ook bijna niets
het varen door de dag
gaat dus behoorlijk vlot…
Avondrust
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
655 Het is een late zomeravond
't Is bijna nacht....
'k geniet nog even van die rust
Zit buiten en hoor
geen vogels meer fluiten
het is tastbaar stil
de sterren stralen zacht....
Het is een rustgevende sfeer.
Verlang verder niets meer
dan dit moment.
En wens dat deze stille uren
nog even voort kunnen duren....…
Geboorte van inspiratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
550 Zo stil was de nacht
dat men nauwelijks kon geloven
dat ze zou ontwaken in de dag
haar rust prijs gaf
aan het licht.
In amper merkbaar vervloeien
rees schemer in de morgen
brak de hemel open in zonnelicht
week kleurloos nachtelijk duister
mengde bloemenkleur en vogelzang
tot nieuw veel belovend gedicht.…
Zuster
gedicht
3.5 met 2 stemmen
10.569 Er woont een zachte zuster in mijn huid
een vrijbuiter die in mijn lichaam bijt
ensoms haar handen op mijn zijde legt,
‘s nachts stelten loopt, of danst of rust.…
Heiligenschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
614 een nog onontwaakte libel
roerloos aan een tak
ragfijne vleugels
weerspiegelen de zon
tussen zilveren draden;
rust - naarstige arbeid
na een lange nacht
zelfs de kleinste trilling
ademt schoonheid
van zo dichtbij
en zo onverwacht...…
'T IS STILLE
poëzie
4.1 met 30 stemmen
5.421 Neerstig tikt het on-
gedurig hangend wezen,
waarop de weg naar 't eeuwige, in
twaalf stappen, staat te lezen.
't Is stille en middernacht! Alsof
ik blind ware, om mij henen,
in donkere diepten schijnt het al
verduisterd en verdwenen.
't Is stille! Niets te zien en niets
te horen, - 't doet mij beven!…
'T IS STILLE
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.919 Naarstig tikt het on-
gedurig hangend wezen,
waarop de weg naar 't eeuwige, in
twaalf stappen, staat te lezen.
't Is stille en middernacht! Alsof
ik blind ware, om mij henen,
in donkere diepten schijnt het al
verduisterd en verdwenen.
't Is stille! Niets te zien en niets
te horen, - 't doet mij beven!…
een gedicht te vroeg
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
789 on a summer’s day
I’m a believer
ik woon nergens
in bomen of op het vochtig zand
van de zee
geen ritueel
doet mij geloven dat ik
verder moet
zoals de jaarringen waarin
vlinders zich nestelen uit het dons
van de zomer
straks komt de wind, op weg
naar bloemen, rozen
van vuur
omlaag, omlaag
wil ik me begraven
zoals…
Genadeloos slopen
netgedicht
5.0 met 123 stemmen
477 de wand
met gitaren
een handvol muziek
on stage de chaos
in ongekamde haren
van een illuster publiek
nog trillen
de snaren en
donkeren klankkasten
de mega decibellen
wil de leadzanger
diven en koppensnellen
dronken van
levenselixer door
jeugd en bravoure
maken zij van de
wereld een hemel
vol komende vuur
ze hebben al
zo…
de nachtbode
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.924 ik zou nog niet willen sterven
maar ik voel dat het einde nabij is
ik trek de dekens op
doe mijn ogen even dicht
in de woonkamer slaat de klok
twaalf maal hetzelfde geluid
elke slag klinkt zwaarder
de nacht begint bij middernacht
vreemd dat ik een rust voel
geen angst om te slapen
inslapen klinkt zo definitief
zal ik de zon nog zien…