2514 resultaten.
suites voor Annemieke XXXXVII -extra soenryus-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 de paarse vogel
vliegt op van het water
en de zittende zon
eva is een serpent
in de tuin der lusten
welt adam's appel
dille is dille
een kaaiman is een krokodil
een lachebek sliep uit
spinazie uit mijn reet
selderij is sel geworden
zuurkool wederom
rad van avontuur
de molenwieken draaien
gemarmerd papier…
Je bent heel anders, Ik mis je.
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
2.361 Ik mis je als je ’s morgens
naar je werk moet
en ook als ik je een paar dagen
niet kan zien.
Omdat jij anders bent
dan welk persoon op aarde
Daarom mis ik je
als jij niet bij me bent.…
Soms
hartenkreet
2.1 met 62 stemmen
12.916 Maar een paar uur later
waren ze niet meer van mij.
Soms zijn er mensen
die er altijd voor je zijn.
Waarvan je zoveel houdt
en toch doe je ze pijn..…
wolk en winter
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 nog een paar woorden
en dan zal ik gaan naar ver, verre
herfstlanden
omdat de tuin
hier niet vriest zonder winter
en het wit
onberoerd blijft liggen
in mijn hoofd
zoals het oud linnen
dat nooit tot wasdom is
gekomen
immer zwijgt
in noord, noordenwind
tot in de kleinste hoeken
van kwetsbaarheid, uiteengereten
door de…
winterkleurenpalet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 het donkere hout
de dreigende lucht
het vlammend rood van beuk
het zilverwit van berk
de oranjerode zon
het winterharde groen
het bleekroze van helleborus
de paarse sierpeperkorrels
het geel van winterjasmijn
het geelbruin van zwammen
de rode besjes van hulst
het amandelroze van primus
het winterkleurenpalet
van moeder natuur
ongeëvenaarde…
afscheid
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.440 En ergens in mijn gefluister
ben jij de merel die mij zingt
zelfs nu, nu ik de kerstvreugde
niet kan bezingen
eens een belofte, twee gouden ringen
liefde voor het leven
maar nu ik als oude boom
mij wil gaan enten in een nieuw
leven zal ik eerst mij ontdoen
van oude bladeren
toch een paar raderen zullen
in mijn hart
blijven draaien…
vaders bankje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 waarom ik hier van de fiets stap
van tijd tot tijd op het bankje zit
en zie hoe het land onder een paarse
gloed vervaagt de dag er schoner
verglijdt
alsof ik door mijn vaders ogen kijk
met dezelfde oren de stilte beluister
hoe mijn gemoed zich beroeren laat
terwijl ik huiswaarts fiets
de herinnering hier zacht gedijt…
verjaardag
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
2.740 veel te laat nog ben ik op
maar m'n verjaardag
was helemaal top
was ik uit met mijn vriendin
ook zij had het naar haar zin
zoveel lieve complimenten
vielen mij ten deel
had ik soms een paar momenten
dat ik dacht
dit is teveel
doch dat bleek overbodig
het was oprecht en
stiekum had ik dit nodig
het deed me goed
gaf me kracht
zo`n mooie…
On uit gesproken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
557 gisteren fluisterde de wind
haar woorden toe
na een warme nacht
vielen ze als rijpe vruchten
in haar schoot
de zaadjes van het goed luisteren
hadden wortel geschoten
juist het on uit gesprokene
werd koesterbaar
in de palm van hand en hart
liefde straalde uit
twee paar mensen ogen
zo mild en zacht…
Venetie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.067 Grachten, gondels
paleizen aan ‘t water
een zinkende stad
fonteinengeklater
Een paar uren
van die eeuwigheid
blijven mij bij
raak ik niet meer kwijt
Het is nu verleden
te mooi om te wonen
het blijft een droom
te weinig het gewone
De stad kluistert mijn ogen
als ik er weg uit vaar
wederom als ik later nuchter
het Hollandse raam…
tot dan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 zij draagt haar naam naar de bekentenis
dat ooit haar bloem weer open bloeit, in paars
en witte tonen
nu nog wonen er twee luiken
in een zwaar gebroken hart -ze blijven dicht
totdat zon opnieuw haar doorzicht geeft
aan zwak beschenen kieren
eerst dan -kunnen we vieren
dat er ooit
ook leven was…
Alma mater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Het was koud middernacht
gestommel in het hoenderhok
de knuppel, dacht ik
en schoot in mijn sloffen
tussen de dorpel en de deur
vloerde zich een strook licht
op de overloop, een zwarte jas
als molshoop op het tapijt
even verder een paar kisten
te groot voor mijn kleine meid
ik hoor haar hakken tikken
voorbij de tijd, ik slik.…
lief zout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 onderhands zilt gevonden
vingers dragen het, welgevormd nu
naar mijn rug en
heen- en teruggewreven
dit leven voelt de geur van olie
uit een paarse bloem gepuurd -zo zacht
in eendracht met
wat korrels
aangebracht
om mij, mijn huid, mezelf te laten kennen
en zo draag ik, immer als een jas
jouw liefde
warm, weldadig
in de pasvorm…
Vrolijkheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
612 mensen elkaar
zo aanstarend
zeg even
gedag
zo mooi
als jouw
gezicht wordt
met een
stralende lach
zwaai naar
de eventuele
buurtgenoten wonend
aan de
overkant
een paar
hartelijke woordjes
klinkt al
charmant
buitenzittend complimenteer
de voorbijganger
met het
beeldschone uiterlijk
van zijn/haar
hond
zeg nu
zelf leuk…
was cipressenstress ontvlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
779 je bloeit in varens
vrucht al in olijven
ik was cipressenstress ontvlucht
wilde jou in paradijzen
je bougainvillet in
paars bij eerst ontmoeten
oléanders in de wilde tuin
komen ons in wit en rood begroeten
je strakt in kale rots
maar onweerstaanbaar is de Spaanse
trots tot overleven, onze cactus
heeft haar eerste bloem gegeven…
voortschrijdend op onafgewerkte tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 alles voltrekt onaf onder onafgewerkte tijd
met zijn valse wimpers
immer voortschrijdend knipperend
en wij achterop hinkelend
door het leven zonder houvast
echter benevens de heipaal van de ambacht
die we in ons bestaan gedreven hebben
om wat tijd te ankeren
en voor een paar stonden lijkt het
alsof we weten waarmee we bezig zijn…
Te jong om te sterven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
583 Even snel, in een paar fatale minuten,
gleed hij weg uit het hier!…
een schaduw voor accenten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
867 je schilderde
al op papier
een kleurtje hier
daar een schaduw
voor accenten
in letters
kleurde je momenten
de warme vormen van
je hart illustreerde
je vaak heel apart
soms was er
geel van woede
het rode streepje
van je haat dat paars
werd in je ogenkwaad
overging in groen
en blauw van luchten
het zuchten en dan een…
Een laatste regel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Een paar regels is wat rest,
na alles wat je al overkwam
is de laatste stap te snel gekomen
maar is ‘t dat niet altijd?
Een klein stukje in de krant
je bent niet meer
Rust zacht vriend, we zien
elkander vast wel weer!…
Dat kan ik ook!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De meeste mensen lopen voorbij
denken hoogstens: dat kan
toch wel mooier, dat kan
een kind ook, hokjes inkleuren -
een paar keer oefenen
om ze egaal te vullen, zonder krassen
en binnen de lijntjes te blijven, maar
zijn ze er zelf ooit voor gaan zitten?
Weten ze nog hoe dat voelt?…
De kunstenaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
527 Ik schilder mijn canvas, precies hoe ik wil
Ik geef groen aan de wolken en schilder de wind windstil
Ik meng paars en geel door de zee, verf een touwtje om de maan
en neem haar stiekem met me mee
Al mocht ik niet kiezen voor de grote van het doek
noch de fijnheid van de kwasten die ik erf
Ik schilder wat ik wil, vanaf nu tot het laatste…
Een man zijn levenservaringen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 wegen zwaarder hogerop, de ladder
stopt niet bij een paar missende treden
maar overziet wel de misstappen
met hun goede orde gehuld in nevelen
verder kijken werpt een nieuw licht
zonder de mooie bergdalen te vergeten
een beter uitzicht geeft richting aan
alsmede het rotsvast vertrouwen..
in wat komen gaat.…
Lesbos
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
628 duizend paar
Verwarmen niet alle zestig duizend voeten daar
De duizenden slaapzakken helpen maar zovelen
De rest blijft in de kou, geen slaapzak om te delen
Beschaamd kruip ik vanavond in mijn eigen warme bed
Deze onnodige ellende, het gaat boven mijn pet…
spiegel voor mijn dode zelf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 poten
en deed zijn mond open
na een paar jaar het negatief
van cliché postkaart met tortelduiven
viel hij om, zomaar van de weeromstuit
wegens te lang met kapstok…
Verjaardag van Sterre
hartenkreet
3.1 met 102 stemmen
21.386 33 vanaf vandaag
en wijzer och
vraag dat maar
aan hen die me kennen
gelukkig niet zo veel
toch mis ik er een paar
van wie de stem
hun gebaren zo teder
op hun plekje vallen
dat er tranen prikken
van geluk weliswaar
ik hoor hun stemmen
zingen in mijn hart
mijn ene hand warmt
zich aan de andere
liefde belt terug
vandaag handsfree
naar…
variatie op een thema
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Poëzie is het oud abattoir
dat het vlees van de onslachtbaren snijdt
het Absolute in de vleesmolen draait
de slachter die ontwijdt een oor afsnijdt
er een paar onzegbaarheden in prevelt
uit ranzigheid zijn mond in kiepert
op de verspreking sjiekt
waarna hij enige eeuwigheid schendt
worst voorschotelt in kerstboomschelletjes
een variatie op…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
ontspoord
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
671 over de dood en zijn dans
de bruid en haar sluier
de kerkers van het denken
achter deuren van angst
pijn van schreeuwend paars
in samengeperste vuisten
langs tollende muren
dwalend in gapende echoes
de trein vertrekt vandaag van spoor acht
schreeuwende uren
zwart vochtig en stil
cipier geworden beeld…
Zomerwolken
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
810 die altijd warme zomer,
zo licht en zo groot,
kinderen die vrolijk spelen,
in het warme avondrood
die altijd warme zomer,
vol bloemen en vol leven,
en een paar witte wolken,
die een klein beetje schaduw geven
die altijd warme zomer,
vol zand en vol strand,
zoveel verliefde stelletjes,
altijd hand in hand...…
Gecensureerd sentiment
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
605 Haal je hoofd uit de slaapkamer
en vertel me dan
wat het is
dat jij hebt gedaan
waardoor de bedorven zin
het leven opvoerde
en wist te baren
gekromd de rug
door een paar uit het lood geslagen schouders
genageld aan de paal van een staande ovatie
ik hoef niet meer te klappen
wanneer na iedere seconde
de liefde al kreunend wordt…