Alle inzendingen over roken

1757 resultaten.

Sorteren op:

Le petit mal

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.412
gebrandschilderd glas dat dagelijks licht en suiker kleuren filtert in mijn donker zicht wentelt stof en glinstert schuin omlaag naar de stenen vloer sintert zwart naast wit waar mijn bewustzijn daalt door het flapperen van lange gewaden met hun wervel en rokken ruisen mijn tijd vervliegt in het stofspel dat volgt de stilte heerst tot…
Verdano20 augustus 2003Lees meer >

Nero

gedicht
3.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 16.548
Ik rook het oude beven. Maar ik deed niets. Doof en dronken strompelde ik naar buiten. Stak niet eens het huis in brand. ---------------------------------------------- uit: 'Nachten van Beiroet', 1994.…

heldendom

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.262
wij zien ze gaan op de trappen naar boven hun taak is om het vuur te doven jongens mannen stoer en sterk mensen redden hun dagelijks werk de dood naderend onwetend wat er boven hun hoofd is ontketend duivelse machten die het leven ontkrachten kostbare levens verloren bij het ochtendgloren alleen rook en vuur verwrongen staal sprekend…
Adriana5 februari 2004Lees meer >

Roes

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 890
Ik roes van jou zweef over paden verdwaal in tuin raas in overdaden ik bloos van jou schilder vissen rood water warm paars planten bont en blauw ik kook van jou snij pink in vuur rook brood zwart vergeet etensuur wij zijn glas mijn hobo hart jouw serene snaar kwetsbaar helder…

Gedicht voor Ellis

netgedicht
4.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Niemand rook de geur van je liefde niemand wist van de nachtegaal op je tong of dat er hinden door je schedel holden en bloemen zich in rijen achter je adem verschansten. Ik klampte me vast aan je lenden tussen kruiden en schoven werd je blik een verre wolk.…

Columnistenkwartet

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 619
Durf te roken!' staat te lezen. 'Dood aan carcinofobie!' 't Viertal ondertekent deze nicotinetheorie.…
Aubrey22 december 2008Lees meer >

Dood, jij rijpt

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 578
Mag ik jouw zinnen rijpen zoals je schoot mij kan bevrijden van lusten ongerijmd met ingelijste metaforen jou berijden nachten lang door het woud waarheen ik ga is het duister slechts mijn licht en sterf ik eer ik voor je sta maar ‘k moet de dood nog baren in scheuten pijn vanachter hemd en rok, toch bewaar ik in dit leven jouw laatste…
elze15 mei 2009Lees meer >

VROLIK LANDSCHAP

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.436
Ochtend vroeg hemel klaar er zijn aëro's van alle zijden aëro en nog een aëro lieve lieve aëro puf puf blauw klaprozen in koren staan er zijn nog zovele bloemen blauwe vesten in de velden en er is een rooie rok rood op blauw en blauw op blauw…

voor mijn dochter..

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.836
ik was wat bang heel even maar toen je mij zoende rook ik aan jouw haar en was het goed.. dit is mijn meisje mijn vlees en bloed maar nu een heel mooie vrouw wil ik nu alleen nog zeggen... lieve Ramona, wat hou ik veel van jou!…
gerda13 september 2009Lees meer >

Gedicht voor een verloren liefde

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Niemand rook de geur van je liefde niemand wist van de nachtegaal op je tong of dat er hinden door je schedel holden en bloemen zich in rijen achter je adem verschansten. Ik klampte me vast aan je lichaam tussen kruiden en schoven werd je blik een verre wolk.…

Beuken

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.102
je zou van elke dag iets moeten overhouden, vandaag misschien het beeld van beukenstammen, zoals ze langs de weg gestapeld lagen en je hun binnenste kon zien dat leek op het vruchtvlees van pompoenen of de plek waar ze onder een dunne sneeuwlaag stonden, wat iemand zei, bijvoorbeeld, dat het naar prinsessen rook en iemand anders dat het…

observant

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
grijs licht ontwaart mij mijn wereld ik tuur de tuin in nog niet veel beweging daar ja, twee vissen in de vijver een grote bruine en een kleine gele versuft door de koelte het windmolentje draait maar langzaam vanochtend geen witte rook uit de schoorsteen van de overburen zwoeligheid wil mij de deuren laten openen het buiten…
enrico24 februari 2012Lees meer >

Ik lig weer vreedzaam in het gras

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.375
De nieuwe lente is aangebroken, Met zonnewarmte’ en vogelzang, Met bloemen en met zoete roken, En immer rijker welt mijn dank. O heerlijkheid der heerlijkheden, Onpeilbaar is mijn dankbaarheid, Nog immer bloeit het zonnig heden, Het bloeie tot in eeuwigheid.…

wacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
open je scherm en wacht af er komt iets een paar woorden zeker nu het herfst is en je elk moment dood kunt gaan althans dat zou kunnen zie de meisjes in de regen en praat over eskimo's zoveel woorden sneeuw wij zoveel regen en water blijf wachten de rook die van je sigaret omhoog kringelt lost op in miezer nevel…

Frank

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 544
zorgen in 't water zodat zij zich ontvouwen kunnen laten doorgronden, schoon gewassen voor de tijd van later Zij geeft haar dromen aan de wind daar zij zullen stijgen tot grote hoogtes waar verhalen elkaar ontmoeten totdat zij ze slapend hervindt Zij plukt haar liefde in het bos geeft zich onbevangen over aan hetgeen dat komen gaat rokken…
LadyLove3 november 2013Lees meer >

Zijn troost

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.232
Men heeft je niets beloofd bij de geboorte; maar overlast, het roken en het drinken tot in de ochtend, de volle maan die van de lucht afglijdt en scherven in je armen - je hebt die dingen zelf bedacht, verwacht dus ook maar geen erbarmen. ------------------------------ uit: 'Goya als hond', 1999.…

Ik ook

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Rook van een opvlammende sigaret is liefde een zucht, gesteun vuur dat fonkelt in de blikken een zee die sterren weerspiegelt een zacht vel dat hardheid omsluit licht dat op gloeit, opbloeit schepen naar een veilige haven leidt waar witte vrouwenborsten wachten als duiven, koerend, lokkend paraderend Ik heb jou liefgehad en werd bemind het…

weemoed

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
het is het stille lege nest op de schoorsteen de blauwe sluier rook die over de daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel die in de verte roept de verdwenen zandweg de afgepelde oude verflaag het is een dag vol nevel en dauw de beklemmende middag het stuurse zwijgen het dorp dat nooit mijn dorp werd de korst van afstand…
J.Bakx7 januari 2020Lees meer >

Gedicht voor Oekraïne

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
Ik zie de beelden vallen, knallen voor haar ogen, zwart Een vlag in vlammen, geen as zichtbaar De rook over en weer een herhaling van gevechten uit boeken vergeeld De laffe zot schreeuwt vanuit zijn stoel De daad zo bruut en zinloos Waar geen liefde kan wonen Hoe ze vallen, de beelden, zo sterk levend geworden De kracht van…

Steen voor steen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
ik bak de stenen zelf weer heb genoeg geraapt met wat voor handen was uit rotsen die een levenlang partij beloofden in voegen slechts een fraaie schoorsteen deden roken de fundamenten delen we steen voor steen zal ik gaan bouwen met specie om samen van te houden zie je ogen in het nieuwe licht verschrikken door de open ramen…
wil melker29 augustus 2008Lees meer >

uitgepraat

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
Ik graaf met handen van rook, maak een graf terwijl ik droom van vertrek. Alsof ik een huis ben dat langzaam scheurt bij de fundering. En toch… weet ik niet eens wat het probleem is.…

wat ik niet zeggen kan

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 487
het is het lege nest dat op de schoorsteen achterblijft de blauwe sluier rook die over grauwe daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel in de verre verte de verdwenen zandweg de vervaalde verf op kozijnen een dag van nevelige dauw de middag die in stuurse stilte verstikt het dorp waar het windstil is de korst van vervreemding…
J.Bakx7 december 2025Lees meer >

Proost

netgedicht
1.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.680
De waas trok je rimpels recht en de rook bracht het verleden, verschaalt als bier en de cologne, waarmee je me wist te overreden. Ik zit weer in mijn kroegje, terwijl de ochtend van haar liefde zingt, die ik hier ooit heb gedronken en waar ik nog regelmatig op drink.…
oepsie8 augustus 2002Lees meer >

nomade

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 774
Bewegen doe je in spreidstand En dansen op het slappe koord van Hypotheses en vermoedens Doorheen zand en woestenij Over de gegolfde daken heen Je bent weerloos en toch ongekwetst Je kijkt me in de ogen En zet je weg verder Door de voorsteden en minaretten Je kruipt waar gaan niet kan Je zengt in het zonlicht En zelden rook je een sigaret…

Oud Papier

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 983
Soms heb je woorden aangestoken, om zo je gedachten in rook te zien opgaan. Soms heb je foto's verscheurd, om zo de pijn in stukjes te verdelen. Ik wou dat ik dat nu kon doen, om zo mijn lasten te verlichten. Maar de inkt is nog nat, en de teksten ongelezen. Maar jij bent er wel, om mijn woorden aan te steken.…
Paul Dudink12 september 2004Lees meer >

Moederdag

hartenkreet
2.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.708
Vergeet-me-nietjes Een schattig bosje Erg toepasselijk Maar meer ook niet Het is verwerkt, zegt zij Ze moet nu verder Desondanks voel ik verdriet Haar moederdag is blijvend anders Ontbijt op bed verleden tijd Niet samen op, geen peukie roken Geen kopje koffie of simpel ontbijt Dit is alweer de tweede jaargang Haar man rust zachtjes onder…

de filosoof

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 883
hij kijkt me wezenloos aan over de rand van zijn afgezakte oude bril met mistige glazen de wijsvinger recht voor de neus alsof hij naar de hemel wees en wilde zeggen, mij nemen ze nog niet te grazen de plek door rook gewolkt omvat zijn denkend bestaan zoveel gezwegen zelfs dichtbij het diepste gestaan ach,zei hij…

Troosteloos

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 667
zandstralende schurende scherpte schrijnt in hoopjes tegen het glas hier veegt het oud papier in knispers over een voorbije zomer ritselt het vergeten verhaal over ondersteboven tafels opgewonden schermen en standjes niet te troosten parasols hebben hun rokken gestreken in zedigheid daarachter plaagt de zee de kust vleit en komt…

ze was mijn grootmoeder niet

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.040
dat had ook nooit gekund want ze rookte sigaren dikke sigaren, en dat viel op want zij was klein en mager heel mager en klein wij noemden haar moe ze was de grootmoeder zonder kleinkinderen het gaf niet, ze had ons de straatkinderen die haar sigaren zagen roken en haar moe noemden moe en haar hond die had ze wel, een hond haar…
jandeb12 juni 2006Lees meer >

Uitzichtloos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.217
bovengekomen gooit hij zijn wilskracht over de balk uitgeredeneerd de letters opgegeven tot het maken van een woord schijnt de opgedroogde horizon door 't uitgekauwde spinnenrag levenloos naar binnen zuigt al het leven uit hem als door de leegte omstrengeld in 'n vage mist draait z'n laatste peuk neemt 'n stevige hijs baant de rook…