8021 resultaten.
Hier, in onze tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Ineens verschijnt rust.
In mijn centrum van onrust.
Onaangekondigd.
Alledaagse geluiden verstillen.
Stemmen van de straat.
Gekras van torenkraaien.
Gezoem van bijen.
Fluisteren van bladeren.
Mijn hart luistert.
Het duurt zolang het duurt.
Deze heilige vorm van leven.
Hier, in onze tuin.…
Stille ochtendzwanen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
522 Ach begon de dag zo rimpelloos
als het gladde water waar stille zwanen
slapen met hun kop diep in de veren
hun lange nek gebogen zonder stress
Maar deze ochtend voelt reeds zwaar
als een diepe zucht die niet oplucht
doch slechts berust in weer een nieuwe dag
Zo dwaalt hij langs de oever
rondom het kleine meer
kijkend naar de stille zwanen…
FIETSENMAKER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.060 De man laat zijn sterke, eeltige handen
fijnzinnig voelen aan wiel en ketting.
Vieze vingers brengen de mededeling:
"Edel werk blijft in onze vuilheid branden!"
Spits denken wil geldsommen omranden,
die hun spel leiden met moer, bout en ring,
zich vrijmoedig tonen, vol bezinning,
om voldaan in de la te belanden.
's Avonds maakt de zwoeger…
Geen woord durf ik te schrijven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
778 Ik zit maar kijk maar is
de rust van korte duur.
Verspreek me
ontbreek me.
Vergeet me
een beetje
want weet je
ergens tussen brandende wonden
van on-onthouden
is er niets meer teruggevonden.…
OTIUM
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 dan overkomt mij
ineens weer een moment
dat ik niet eerder kende
dan vandaag
kwam het door rust?
waar lag het
al die tijd verscholen
ver buiten mij
waar ik nu gebruik van maak…
Liedje van de straat
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.662 Hoe vind ik één uur aan uw kust,
Vergetelheid, slaapdiepe rust?
Ik weet, mijn bed blijft daar bereid...…
Vliegensvlugge informatie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 de zee
zacht kabbelende golven
voel me net als hemingway
praat tegen wolken
die met hun schaduwen
de waterspiegel bevolken
zij antwoorden met licht
dat mimisch murmelt
in veegjes aan het oppervlak
een meeuw en de kajuit
de schavuit landt
kent zijn plaats om te eten
wij wisselen
vliegensvlugge informatie
zonder woorden uit
rust…
Alsof lezen zo bedoeld was
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
572 lezen op het strand
waar ik niet lees terwijl ik lees
waar ik ben
luchtschappen driften rustig
wind wappert m'n haren
en fladdert aan m'n vel
golven rollen door m'n oren
vogel gekir zonder zin
alles is natuur en alles is
en alles is weg
behalve dat boek, die letters, die ruimte ...
alsof lezen zo bedoeld was…
Stilte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Wanneer de stilte
Luider wordt
En de rust
Onrust brengt
Denk dan terug aan de jaren
Die "samen" waren…
DOEN MET GENOT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
989 Ergens in 't eed'le Belgenland
klinken nog blijmoedig
de rappe hamerslagen
van het oude smidsvak
de opgewekte maat
uit krachtig kloppen
wordt warm vergezeld
door laaiende vlammen
het levendige arbeidsvuur
straalt knusse werklust uit
verspreidt zijn trillende gloed
in de schemerruimte
het wachtende glas bier
Limburgse Kriek genaamd…
Zen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Rust stilte en liefde in mij
elke dag een inzicht er bij
ik word stil ik luister en ik voel
Geluk, en dat is mijn levensdoel…
Vertrek uit Tirol
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.305 We waren in de bergen, waar
je je kunt bezeren aan
gedachteloos gesteente, tot
bloedens toe geschaafde schenen
jongensachtig.
's Morgens in de vroegte
in het ene dal of het andere
zag ik tegen de muur van een
boerenbedoening vier stoelen
staan, vier lege keukenstoelen op
een rijtje wachtend op de zon,
stoelen die verzadigd waren van
het…
Als het stiller wordt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 soms lijk je
even vergeten
in de ruis van het leven
maar als het
stiller wordt
laat jij je weer weten
in de hoge lach van
een onzichtbaar kind
spelend met de wind
op zonverlichte stukjes bos
waar stof in schaduw danst
boven het warme mos
in rust kom jij nader
vult aan wat haast gestolen heeft
en zorgt dat ik weer voluit leef…
EEN MEER SPREEKT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
523 De weg naar de geliefde Leyen
betoont zich vrij zwijgend
het einde der daagse wereld
bloeiende oevers
vol rustgevende ruigte
eilandjes met komend vogelleven
bezingen de tere
maar krachtige eenheid
van gewezen veengrond
een waterrijk schenkt vredige ruimte.…
Oorlogsvrede.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
510 Onbekende witte kruisen kreunen
als bezegelend teken
DE WERELDSE RUST...!…
Zonder haast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 De bladeren bewegen traag
als de wind even ruist
een eenzame zwarte kraai
krast schor zijn eigen lied
achter de heg loeit een koe
als antwoord op een andere
met in zijn snavel een worm
rent een merel hippend langs
Lang staar ik naar de overkant
van het beboste dal
gehypnotiseerd door een roofvogel
die zweeft met de stromen
tot hij langzaam…
na het bezoek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 Ik adem rust -
de luchtdruk is verminderd
aan alle zijden.…
herderinnetje in de lens gevangen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
581 voor D.v.Z.
een herderinnetje
met haar hond
in de nog schrale zon
met één oog op de schapen
en eentje op ons laat
ze zich niet vermurwen
en zo hoort het ook
want de kudde is haar alles…
Wat witte wolken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet om
als klokken het heetst van de dagen luiden
vogels het zinderen in schaduw gaan mijden
dan looft het groen van de eik weer zijn koelte
weten werkers stilte en rust…
Om terug naar uw stilte te gaan
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 Om terug naar uw stilte te gaan
zal ik zwijgen, rusten, danken en
ook een beetje zingen, heel zacht.…
Perigeum
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 ik ontschuw mezelf, leg me neer
schil voor schil
strooisellaag voor heuvelschaam
ik strijk de plooien glad, knik de
wervels van ruggengraat
korenmaat en schaduw in het gelid
ik dompel in kalmte, aan de lijzijde
van luwte, met een streling
van tong over bovenlip
ik keer de kring van eb en vloed
ben het meest nabij,
bij de huid van mijn…
De vreemde dood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.298 - Neen 't is niet wreed dat na een zalig zwerven
Door vreugde en hoop en stilte en droefenis
Wij eindelijk een koele rust verwerven,
Maar nu: mijn ziel is bang en ongewis,
Ik kan uw warmte, uw zachtheid nog niet derven,
Uw liefde die zo zoet-vertroostend is.…
Golvenbreuk.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
543 De zee buldert,
haar golven beuken woest op golfbrekers
tot ze openbreekt
in haar miljarden tranen
zoekend naar de rust
tussen de warmte van
zonbeschenen zandkorrels op het strand
terwijl de wind een treurmelodie fluistert
in de holten van verloren schelpen...…
In vlammend samenzijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
486 nog laait poëtisch vuur
en tatoeëert succes
in helder rood je ziel
jij geeft jezelf
kwetsbaar bloot
in vlammend samenzijn
maar wie voelt dadelijk
weer de pijn als stilte smeekt
om rust en even eenzaam zijn
omdat jij je sporen weer
moet vinden in het wad weg van
hectiek en bulderend gelach
niets is vergaan
want onder grijze as…
De nacht.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 Luistert naar haar adem
en geniet van de stilte,
van de rust.…
Vers
gedicht
1.0 met 1 stemmen
5.620 Dat liefde er niets bij heeft ingeboet,
te geraken tot deze rust.
Nu al de vuren zijn geblust,
gaan we over de zachte as
en denken wat geleden moest,
voor ieder tevreden was.
------------------------
uit: De Gids (1928)…
(In)zicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
631 op de top van de berg
waar de horizon me ruimte geeft
klim ik verder naar de plek
luisterend naar mijn innerlijke stem
weet opeens wat me gelukkig maakt
luisterend naar mijn innerlijke stem
klim ik verder naar de plek
waar de horizon me ruimte geeft
op de top van de berg…
Het lied van de vogels
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
794 Ik kijk terug
en ja, alles ging vlug
opgroeien, studeren, het belangrijkste,
door het leven leren
waarheen te gaan
weten wanneer stil te staan
en dan je vleugels uitslaan
ontdekken dat de wereld veel te klein is in zijn grootsheid
waanzin vinden in de snelheid
van de dingen
en rust in het zingen
van de vogels.…
Laat
gedicht
3.8 met 13 stemmen
11.762 Vertraag.
Vertraag.
Vertraag je stap.
Stap trager dan je hartslag vraagt.
Verlangzaam.
Verlangzaam.
Verlangzaam je verlangen.
En verdwijn met mate.
Neem niet je tijd
En laat de tijd je nemen -
Laat.
------------------------------------------
uit: 'Laat alle deuren op een kier', 2004.…
Hem ontgaat niets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
514 Het zien van zerken
geeft velen rust en godlof soms een woord.
Ter nagedachtenis en tot verwerken
van de dood, wetend van die sterfelijkheid
schept men er vrede binnen eigen perken.
Ook hoge hoeders van de hoffelijkheid,
de bomen, die sinds jaar en dag hier staan
zo groots en treffend boven stoffelijkheid.…