1642 resultaten.
Misschien
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
664 de ochtend ademt zacht
en ik kijk naar september
meimaand van de herfst
ik zie de lindebomen
met hun brede kronen
en de witte berken
als verfijnde dames
ze kennen de waarheid
van de jaargetijden
ik geniet van mijn land
waar de hemel
het halve landschap is
misschien droomt de zon
van een vijfde seizoen
het stemt me gelukkig
in deze…
Mijn geloof is niet doof
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.080 Straks komt het laatste seizoen
dan worden de gedachten ijskoud
sloffend schuifelt mijn schoen
ja, ik voel mij nu zelfs erg oud
wat loop ik nu toch te zeuren
te jeremiëren. klagen en over
de naderende dood te treuren
het is echt nog lang niet zover.…
Lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 Het cirkelt in mijn hart
in juist die vier seizoenen.
De grote meester heeft het wonderlijke gedaan!…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 En onder die boom keer ik terug,
nog voor de nacht paden wist en sterren verbleken
daar gemis geen wond meer is maar een zachte aanwezigheid
die met mij meegroeit, seizoen na seizoen, alsof jij nooit helemaal vertrok.…
Afstand
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.088 Deze koude komt niet onverwacht
elke keer dat ik dit seizoen inga
besef ik dat ik deze koude weer tegenkom.
Door de wind uit elkaar getrokken voel ik de afstand
ik hou je hand vast
maar ik voel hem verstijven
hou me steviger vast, ik verlam
dat ik hierdoor keer op keer onder je ogen weg glijd…
Niet de jas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.082 Overstelpt door gedachten
vliegen woorden langs
het duister op zoek
naar licht en warmte
naar jou, mijn seizoen
niet de jas verwarmt
zinnen in de tijd, noch
handen in de zakken
verstoppen het jou in
mij, geknepen vuisten
verkrampen niet meer
de ooit gesloten handen
geopend naar het voorjaar
vliegen wij voorbij uren
vinden…
Rammerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
803 dag sprak de nacht
terwijl zij haar schaduw
toedekte en verdween
in diep duister onder het
vier seizoenen dekbed
even was glanzende zijde
haar zijde niet meer
het arme schaap, ooit wollig
en gewillig gaf hem kaal
geschoren van katoen
nog dieper kroop zij
vergat even dat
na elke verdwenen
nacht een nieuwe
dageraad ontwaakt…
Troosteloos
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.823 Geen nacht gunt rust;
Geen dag brengt hoop;
Een foltring is uw lot en 't mijne;
Seizoenen komen en verdwijnen -
Wat gaan ze ons aan? wat 's werelds loop?
Ten ergste helt ons eigen baan:
Saam lijden bleef geen saam dragen...
Doodmoe vindt ons het licht bij 't dagen,
En levensmoe bij 't ondergaan.…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Hoe stil kan een landschap ademen
zonder het seizoen te verraden dat
licht weerkaatst op zijn roestige grond.…
herfstblues
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.228 Het vallen van de blaadjes
zie ik met lede ogen aan
regen valt samen
met tranen
die ik nu laat gaan
alles grijs en grauw
geen straaltje zon
geen stukje blauw
in nevelen gehuld
verstrikt in m'n cocon
wacht ik met geduld
op een nieuw seizoen
die m'n herfstblues
doet verdwijnen
en de zon
voor mij weer
zal schijnen…
Tot in de teerste kern
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
556 een licht geklater
over zilverglanzend water
weer buigt het riet nederig diep
mussen neuriën voort
hoog aan de zwakke wind
breekt de zon door nevelslierten heen
alles licht op
in verschillende kleuren
tot in de teerste kern
treed het binnenin je hart
verwarmt daardoor al het aardse leven
op gewenste momenten
in het ritme van seizoenen…
met open armen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
971 meer dan jij geeft
adem jij en laat los in stappen
zoen wat je achterlaat
omhelzend
verander van huis in stijl
uitgesorteerd opgeruimd
op een andere manier
van kijken
waait de wind
achter de zon van seizoenen
daarmee gelijkwaardig
in de levensgeest
met open armen
wetende waar je van houdt
leef jij je eigen leefritme
meer dan…
Zonder opsmuk
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
662 pen aan de horizon toonklanken
gelijk de ochtendstond verkwikt
goed helder en klaar
kwinkeleert op de boomtak vogelgezang
ademt de geur van puurheid
eerlijk zonder opsmuk
ik wil dit gevoel vasthouden
met een klare blik in tekst vastgelegd
stel mij tevreden, wat ik bemin
deze heerlijkheid komt ieder seizoen
ik leef om blijvend lief te…
Seizoensslaaf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 bezoekt een late bloem
om daarna te sterven
in de noordenwind
vogels volgen hun kompas
richting warmer zuid
het blad vlucht van de boom
maar komt niet ver
tenzij gedragen door de wind
de egels zoeken een plek
om zich langdurig op te rollen
en ik
onder protest leg ik me neer
bij nog meer donker
steeds meer kou
als slaaf van de seizoenen…
De opkomende vlam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 De kleur wordt anders
Het seizoen verandert
Wat hing zal vallen
Wat staat gaat hangen
Een nieuw moment
Dat altijd komt
Verandert wat was
Naar wat zal zijn
De wereld in vlam
Geel oranje rood
De huizen branden binnen
Waar haar hitte woont
Buiten is het koud
Buiten is het nat
Samen gaan we binnen
En samen zijn we warm…
schaamte (3)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
636 de landman trekt zijn sporen
trouw aan 't wisselend seizoen
standvastig ploegt hij voort
wie zal hem storen
zo toegewijd ook
is een moeder met haar kind
trouw aan haar taak
voelt zij de liefde stromen
wat til ik nog aan schaamte
over een miniem gemis
er is geen schuld
aan onvolkomenheden
de schaamte over menselijk tekort
gaat dieper…
Mijn streepjescode
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 heb mijn streepjescode
gekregen van hogerhand
lichtjes veranderd
het leven in zwart-witte
blokjes en lijntjes
is heel fijntjes opgepimpt
met roze en rood
geef ik mijn warme liefde
aan iedereen bloot
in blauw en groen
draait de wereld
ieder seizoen vol hoop
heb de houdbaarheid
flink opgerekt en neergezet
in alle kleuren van de…
lentelust
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
710 zonnelicht
showt ze haar schoonheid
in gras en veld
met gele linten
waar je hart van smelt
de lelieblanke magnolia
met parelmoeren gloed
een verademing voor het gemoed
en ook de forsythia
die met felgele ranken
als vurige fakkels afsteken
tegen het ontluikende groen
Al dit moois
hebben we
aan de lente te danken
dat wonderschone seizoen…
Een beetje ouder.
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
588 Ontdaan van alle fleur en prachten
is nu 't seizoen van koude en lange nachten.
Maar na drie maanden wachten
brengt de lentezon mij terug tot volle krachten.
Ik kom weer tot volle bloei,
ik ben opnieuw in ganse groei.
Zo zie je maar,
ik word ouder, jaar na jaar, na jaar ...…
Stroomopwaarts ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 Daar ligt de kiem, het zaad,
het ontstaan uit de oorspronkelijkheid,
het ontspringen van seizoenen, uit die
dagen stroomt mijn leegte vol.…
een fragment in beweging
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
772 alsof de gesprekken
die ik hoor
zich uit boeken losmaken
ik kijk haar aan
vanop een afstandje
soms is er geen verband
en toch hangt alles samen
- meisjes en vrouwen
uit andere seizoenen, een schoolblad -
het zijn flarden die een weg vinden
aaibaar zoals rood fluweel
iedereen praat
in de warmte van haar licht
een gedachte komt…
PAASGEDACHTEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
598 Wonderschone tere twijgen
de lieve lente vangt nu aan
de zomen der bomen
nu weer frisgroen
het bruine verleden
behoort tot een
achterliggend seizoen.
Het brengt goede gedachten
alle bloemen in de knop.…
Een nieuw vergezicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
597 Het seizoen is in de overgang
ze kleurt vandaag puur rood
een huidig moment ontplooit zich
zomers in moeders schoot
Er wordt groen licht gegeven
waar bloesem vruchten scoort
lente van haar taak ontheven
een zonnewende opent haar poort
Bij het afnemen van het licht
lijkt alles voller van kleur
tot de herfst reikt een vergezicht
wat…
Oorlog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
793 De herfst gewapend met donder en bliksem
verjaagt het zonlicht en de warmte
winter zijn handlanger bereidt zich voor
het land binnen te vallen met zijn vorst en sneeuw
de mens wandelt door
kijkt niet meer op van de oorlog
tussen de seizoenen
hij kijkt lijdzaam toe
hoe de wereld zich keer op keer
een ander kleed toe-eigent
hij troost…
vergroeiden zo in namen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
966 ik zag je al
naar vruchten reiken
maar de lente was te pril
we bloesemden wel samen
vergroeiden zo in namen
alleen de zomer bleef te kil
we hebben niet meer
kunnen oogsten
ons seizoen was al geweest
we winterden de jaren door
in stug volhardend hopen
tropenjaren zijn geen feest
nu bloeien weer je handen
voel ik ons voorjaar dichterbij…
Lux aeterna
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 Jij bron, jij licht van dag en 't aardse leven
Jij oorsprong van seizoenen en de maan
Die wij in 't hemelduister niet zien staan
Maar schippers meestal gidsend licht kan geven
Jij bron van energie, o grote ster
Jij kracht van 't midden, dichtbij noch te ver…
winter in mij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
655 eens sloop zachtjes de winter in mijn leven
met kille handen om mijn hart
en kou die donkere wolken bracht
langs mij heen wisselden de seizoenen
doch mijn ziel bleef dolen in de duisternis
geen warme zonnestralen die mijn lichaam koesterden
langs mijn gezicht sijpelen natte tranen
nog steeds mijn voeten op de grond
de aarde is stabiel
misschien…
Vriendschap
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
6.959 Vier seizoenen op een rij,
Elk zijn zachte kant,
Maar niets is te vergelijken
Met een hechte vriendschapsband.
Het succes dat je creërt,
Het geld dat je verdient,
Dit alles wordt overtroffen
Door het hebben van een vriend.…
Over het dichten
gedicht
2.5 met 35 stemmen
27.043 Ik kan schrijven waarover ik wil
alleen: lang niet altijd wil ik en ook
het onderwerp moet bij mij horen
En zulke onderwerpen zijn moeilijk te vinden
ze moeten je in de schoot vallen
en dan plots denk ik: hé, dat hoort bij me
Zo ben ik een nachtegaal in de herfst
een krekel in de nazomer, een kind
van het late seizoen: ik ben oud
Met…
Geen bloemen meer
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.058 herinnering;
ineengedoken, met het hoofd
onder lakens
geboren was ik toch en bestond
ik niet als kind, dat voor handen lag
het blije gezicht afgekeerd van doodgaan
en overbodige benen
dan waren er nog steeds die borsten
ontluikend weliswaar, maar met
stom zwijgend verbod
om bloemen te openen in de lente
dat deed jij, een paar seizoenen…