1787 resultaten.
De rijm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 Het rijm
De pijn
Het slijm
Geheim
Venijn
Daarbij
De tijd
De spijt
De strijd
De roem
De zoen
Het doen
Nog geen miljoen
Zou dit kunnen vervangen
Nooit gevangen
Zitten
Staren in het niets
Komt er toch weer iets
De wind in je rug op de fiets
De zon in je gezicht
Je plicht
Om Mani Padme Hum
Oren dicht en klappen
Met een hand…
Trek
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.271 Hij dobbert langs de rand van het betonnen zwembad
terwijl hij gluurt
naar een vrouw in een vooroorlogse bikini
die naar haar best appetijtelijke vetrollen
ligt te staren
Zij raakt opgewonden van de patatgeur
terwijl zij bukt
en hij met gemak haar schaamlippen volgt
de wuivende haren
aan de randen van haar zwemslip
even later waggelt…
Geen weg terug
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Ik woonde niet eens aan een rivier
toch staar ik weer in de verte
naar niets, naar het water
dat ook niet kiezen kan
waar het terechtkomt
over welke giftige gronden
en stekelige verwachtingen
verdund, bevroren of aangevreten
door duizend kilometer zon
Aan mijn schouders groeien
zwarte vleugels van heimwee
maar ik weet me gedekt
door…
Energietekort
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 Naar eigen binnenzeeën staren
Waar witte meeuwen weg van zilte zichzelf vermakend in de stilte
Zich achter zijn genezing scharen
Voor overweldiging hem sparen
In heisa, licht, geluid, bombarie
Is hij een soort van mijnkanarie!…
KIJKEN NAAR DE MAAN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
572 als ik de zon aan staar
zal me dit snel vergaan
kijk met haar mee
en ze laat je zien wat je
werkelijk voor je ziet staan
dat is nu eenmaal zonneklaar
Ik kijk liever naar de maan
zij laat je ongemoeid begaan
laat je fantaseren en dromen
en laat deze misschien uitkomen
zij luistert naar alle mensen
ook naar jouw onvervulde wensen
en fluistert…
Prinsesje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
552 Stil zit ik te staren naar de pen hier in mijn hand.
Klaar voor het betreden van dat verre en vreemde land.
Waar nog koningen en koninginnen wonen.
Waar stoere ridders boze draken doden.
Kom meisje geef me je hand om met mij mee te dromen.
Te lopen, rennen langs wilde woeste stromen.
Naar de bron die alle leven kent.…
We noemen hem Kees XVIII; vers 832-III
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 *832-III*
zolang ik wacht tot de nacht
in alle zwaarte van zijn zwart
langs mij heen is gegleden
heroverweeg ik mijn verleden
heden en toekomst
alle felle kleuren die ik aanbracht
in de uitwisseling van gedachten
lachend om mijn eigen pretentie
zie ik hier en nu
de ontbrekende essentie
onverschrokken blijf ik staren
in die spiegel…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 Wij vulden met ons beider leven
De dommelige avondlucht,
Tot wij verwonderd staren bleven: -
Een stip kwam naar ons heen gedreven -
Een nevelige vogelvlucht.
De lucht hing vol van purpren vegen -
Wij voelden ons zo vreemd te moe,
Was het een vlucht -?…
Opa's boom
hartenkreet
2.3 met 20 stemmen
14.017 Ik mijmer uur na uur,
Als ik staar in het vuur,
En telkens weer van hem droom.…
Rugzak...
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
1.663 Besluit is genomen
pak mijn rugzak
ga hem legen
Open voorzichtig
kom van alles tegen
Schrik van inhoud
terwijl ik erin staar
Al dat gewicht
voelde veel te zwaar
Stuk voor stuk
verwijder ik,
dat verleden met een snik.…
uitgelezen lege bladzijde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
961 Als een uitgelezen lege bladzijde
staar ik nu doelloos voor me uit
ik vroeg je wat je precies wilde
en jij kwam met een onverwachts besluit,
altijd grijpt die irritante vrijheid in
was dit het dan alweer?…
Eén enkele keer
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.460 Ik voel
een behoedzame afwezigheid,
een ontwijkende blik,
gesloten ogen,
verloren woorden,
verlaten gevoelens,
een verkleinen in je wezen,
een gebroken ontbreken
van vertrouwen en geloof
in de honger van je stem
Maar
laat me niet
te pletter lopen
tegen blinde muren,
laat me niet staren
naar schreiende uren
ik geef
je…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…
Levende beelden
netgedicht
2.5 met 16 stemmen
2.112 niet dat dit mij plezieren zou
ik ga niet naar de zerk van mijn lief
zij is daar toch niet meer te vinden
al vragen de blikken van onze beminden
ik dompel mijn herstel niet weer in het grief
ik wil haar daar niet aanwezig waren
in wind door takken, ruisende regenval
kindgeschal of wilde bloemen geuren
ik wil daar niet alleen staan staren…
Gewond hart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.057 Op het hoge ros gezeten
't lichaam star en recht
met koele waakzaamheid
immer berekend op gevecht
Benen omklemmen straf
de flanken van het paard
't vizier aldoor gesloten
in aanslag het puntig zwaard
Het harnas schuurt pijnlijk
dat wat diep geschonden is
doch nimmer is geheeld
bij gebrek aan vergiffenis
Wat zacht en kwetsbaar is…
Verbannen realiteit
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
865 Een hemelse glimlach
siert een bleek, grauw gelaat
vochtige ogen staren in een
denkbeeldige wereld vol
dromen, beelden en kleuren
steeds langer
zoeken wanhopige vingers
krampachtig houvast
in de bevrediging
die het vergeten voedt
het verlangen om oneindigheid
maakt de geest
krankzinnig
verhitte gevoelens branden
in gepijnigde…
Oude jeugd
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.721 Mama, je haren worden grijs
ze krullen golvend in een dans
bekronen met hun zilv’ren krans
je lief gezicht als een ereprijs
Je ogen kijken door beslagen ijs
doch het staren krijgt geen kans
het vuur te doven in hun glans
dus schitteren ze zichtbaar wijs
je vele rimpels worden oud
ze plooien zich in diepe rust
moe van wat je hebt aanschouwd…
tastbare eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.098 de zonovergoten polder scheen
al dagen in diepe verstilling
elke boom leek onbewogen
het blad in lome zondagsrust
langs de dijken stonden schapen
peinzend voor zich uit te staren
akkers luierden in aardse kleuren
vogels hingen roerloos in de lucht
in de verte dommelde een vrome
toren tussen eenzame boerderijen
weerklonk in het stille…
In memoriam
gedicht
3.0 met 103 stemmen
30.260 Ik dacht - naar mij te staren -
Ontzet trok ik de blinden strakker aan,
Heb hem voor wie of wat hij was gelaten.
Niet in de zon, in het teken van de koude maan
Moet zijn gesternte zijn gevallen
Toen het bijtend zuur hem naar de ogen greep,
Hem in hem sloeg, hem dichtte in het donker.
In eigen blindheid is hij naar het licht gegaan.…
Vrije val
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.243 Al sinds de ochtenddauw in touw
verbonden met een lijn verbeiden
aanwezig voor gezette tijden
routine lijkt in ogenschouw
De vreugde daar te staan, te staren
op langsvarend bries bravoure
aan zijde lokt het zijn retour
naar waar de wezens innig waren
Elke vezel voelt gerust
iedere tel verwacht de hang
herkenning in zichzelf te slaken…
Stenen engel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.170 De mensen staren
Wijzen naar mij
Uit gewoonte, uit afschuw,
Uitgerold garen.
Genaaid in zwart
Geregen in naden
Van steen, van kleurloos,
Zielloos hart.…
Bevrijd
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
827 Leeg is mijn gevoel,
staar op mijn lichaam neer,
waarom zie ik mezelf daar,
waarom gebeurd dit keer op keer.
Bang in het begin,
nu ben ik het gaan waarderen,
bewegen over het astrale vlak,
is wat ik ben gaan leren.…
Haar laatste wandeling
poëzie
3.1 met 13 stemmen
3.874 De zwaal'wen trekken henen,
Ik staar hen na en peis:
Ik ben een arme zwaluw,
Ik moet alleen op reis.
Zij trekken naar het zuiden,
Zij weten waar zij gaan,
Zij zullen wederkeren
Met loof en lenteblaân.
Het woud zal weer herleven
In warme zonneschijn,
De nachtegaal zal zingen -
En ik, waar zal ik zijn?...…
oase onder vuur
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.143 vlechten over
de vonkende staartjes in het veld
waar in het donker de konijntjes vrij
hun gang kunnen gaan en
haasje over spelen in het gras
Maar wat te doen met de stralende vuren
door wentelende wielen voortgejaagd
die het veld de maat nemen en
zijwaards blind het cordon
rijgen, onderweg naar
De konijnen zijn het al gewoon
zij staren…
Bleke maan.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.390 Ik staar naar het plafond,
rillend moe probeer ik me
onder de dekens te verwarmen.
Ik praat tegen mezelf
maar prevel in ’t halfdonker
slechts wat verwarde zinnen.
Mijn lichaam zoekt naar rust
maar heeft het zwaar te verduren
Het gonst en bonkt in mijn onrustig hoofd,
mijn hersens malen overuren.…
Bevroren tranen
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
850 Krom gegroeid door lange jaren
staat gebogen in de koude wind
de oude eik met kale takken
te staren naar zijn afgevallen bladeren
die dor en droog de grond
bezaaien, geen kleur meer hebben
vertrapt door mensenvoeten, droog
en krakend tot verpulvering
en zelfs zijn stam voelt koud
waar bast al afgebrokkeld is
nu buigt hij 't hoofd, en…
De Engelse Sonnetten, 7 (slot). De abdij van Whitby
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
966 De klinkers van het binnenplein
blinken zilver bij volle maan,
uit de sponningen van de abdij
staren lege ogen op me neer.
Zwart-wit flitsen flarden
van films door mijn hoofd:
Nosferatu, lijkbleke maagden,
een mosbedekte tombe.
Rood golft de angst,
schril roept de uil,
ijzig wappert mijn mantel.…
Weg
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.267 Niet uitgesproken woorden
Geen geluid bereikt mijn oren
Wanhopig oog en diepe zucht
Stilte scheurt door helse hoofden
Zeg het, zeg het, verdomme dan
Samen wetend dat het niet kan
van ons valt niets meer te geloven
Er is niets uit te leggen of uit te spreken
Maar over, uit, de liefde klaar
Ik hoor de deur terwijl ik naar de muren staar…
De Trein
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.604 Maar de bomen die verder staan
staren langer.
Ze zwaaien naar me
omdat ze moeten van de wind.
De wind heeft ook een hart
daar niet van.
Je hoort het zelfs kloppen
in de trein.
Als ze het kloppen stoppen
dan vlieg ik.
Ik vlieg over de mensen
die de uitgang verstoppen.
Hoewel,
meestal vlieg ik er op.…
Stuurloos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.427 Mijn hand strekt zich in smeken uit
voor hij vertwijfeld naast me zinkt
mijn blik wordt troebel en verdrinkt
moedeloos als ik mijn ogen sluit
Het is te laat, je drijft de nevel in
nog eenmaal kijk je treurig om
woorden steken en ik staar stom
vanaf mijn einde naar jouw begin
dan slaat de duisternis me blind
en zoek ik spartelend…