1697 resultaten.
record
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
521 Met een blessure ging hij naar de kant,
Maar zondag wist hij hem weer flink te raken,
En bleef hij niet op vierentachtig steken.
Records, vindt Messi, zijn er om te breken.…
Oude woede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 Ooit was je een laaiend vuur
Dat mijn ik bij tijd en wijle
Verwoestte, of ik wilde of niet,
Dan ging je weer liggen,
En stopte ik je veilig weg
In mijn onderbuik,
Hoofd dat moe was
Van het blussen van branden
In de bovenkamer, enige woonkamer
In dit onbehouden huis,
Veertig jaar verder zijn we nu,
En af en toe steek je de kop…
Kaarsjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.336 De lengte van je schijn
kan nooit lang genoeg zijn,
maar wacht; ik steek je aan,
kort zo je bestaan
maar geniet met volle teugen
van je geflikker je warmte
en je kunst om schaduwen
te toveren op de wanden!…
Oud en versleten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 verduren
veel te ondergaan
het lijkt niet meer te verbeteren
waar zal je morgen staan
Hoop op verbetering
dat wensen wij je toe
morgen zal het leren
dat je vandaag zei, ik ben zo moe
Wanneer je oud bent
valt er niet meer te wensen
toch wil je dit leven nog niet verlaten
met al die door jou geliefde mensen
Je lichaam laat je in de steek…
Huisvlijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Van hennep haakt ze strak een deur
met witte steken opgesierd als droeg
hij fier een kraag van Brussels kant.
En uit de rode schoorsteen blazen
grijze watten wolken stil omhoog
terwijl zij rustig voortborduurt.
Met zuiverzijden kruisjes berekent ze
haar leven op het gele tafelkleed
wat was, wat is, wat komen zal.…
Een hoge hoed met laatjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Mijn geheugen is een vergiet,
Het is zo lek als een mandje
Of je het nou
Wil geloven of niet
Altijd als ik het nodig heb
Laat het me in de steek,
Dan is het er gewoon niet -
Als volgt heb ik mijn probleem
Voorgoed opgelost:
Een hoge hoed draag ik sinds kort,
Onderverdeeld in ontelbare laatjes
Met daarin mijn verleden
In beelden…
De flow van duizendschonen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
507 die wij
nooit zullen vergeten
omdat zij kleuren
deelden in de meest
lieve stukjes van ons leven
hun trossen waren
kleine bosjes schoonheid
hooggesteeld naar zon
wij droomden liefde
volmaakter dan de
werkelijkheid rondom
tot een geluid
ons paradijs verstoorde
hommels in de lucht
met verschrikte ogen
ben jij gevlucht zij steken…
Jouw ziel is als een lentebloem
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
626 worden trager in beweging
je spint een eenzaam kleverig web
tegen de kale muren van jouw ziel
misschien dat na de heimweedood
een verlangende bloei zal voltooien
maar tot die tijd kan het vriezen
en plotseling dooien
als eenzame grauwwitte wolken
zweven boven het ontwaakte landschap
jouw innerlijke schoonheid
laat mij nooit in de steek…
Mijn lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Ik zie het wel
in het isolatieglas
mensen dragen zichzelf
op hun rug
hun hemden zitten strakker
dan hun huid
kalkoenkerels steken hun waaier
trotser dan heer pauw
.....met gebonden handen
.....paraderen ze in de lucht
.....van hun droogwindige darm-
.....bacteriën en ze laten daklozen leven
.....van de natte muntjes
.....uit…
De dijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Ik hak een gat om een gaatje
te vinden, er stroomt water
uit het beton, ik hak erin
tot ik niet meer kan en dan
hak ik verder, een groter gat
in het beton, sorry beste buren
sorry ook voor jullie plafond
maar het lekt en ik kan wel janken
dat ik er mijn vinger niet in kan steken
alles is zo goed geregeld
met buizen en werkende kranen…
Slikken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
547 Ik wilde dat ik vliegen kon
naar een land op verre afstand
vroeg engelen hun vleugels af te staan
soms komt er eentje op
m’n frêle schouder zitten
even vragen hoe de dag is vergaan
ik vertel van mijn zoon
zijn Parkinson en ons verdriet
en steek een kaarsje aan
na een poosje komt rust
duidelijk voelbaar over me gedaald
moet alleen een…
Flipperkast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Alles stroomt, een komen
en gaan van mogelijkheden
Overal waaien vlaggen
maar ik steek geen masten
van vastigheid om mij heen
Mijn werk en mijn relaties
zijn vloeibaar, mijn lot
ligt niet in mijn handen
ook niet in de lijnen
die waarzeggers lezen
Plezier voor mijzelf
idealisme voor allen
tussen de flippers en
de façades van de dag en…
Verre horizon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
123 De wandelaar vertraagt zijn pas
zoekt in doffe schaduw van het gister
naar zware letters die hij bijna las
toen het onzegbare vermiste
geen noodzaak tot een laat vergelijk
het spoor ligt open in de verloren tijd
Amsterdam bleef stil in tweeënzestig
maar de taal herstelt de tederheid
een brief die destijds bleef steken
vindt in de luwte…
Ontbering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
11 Ik tevergeefs bid en smeek,
Doch liefde gaat mijn deur voorbij,
Laat mij ijskoud in de steek.
Toch, en tóch, blijf ik hopen,
Dat de liefde tot mij wederkomt,
Geen blauwtje meer zal lopen.…
de maan scheen vaal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.119 weerkaatste nattigheid
in de kapotte schijn van
dromende lantaarnpalen
huizen hullen zich en mij
in het duister van hun muren
de ramen zijn nog zwart door
het niet thuis zijn van de buren
ze zijn uitgewoond
en huren resten van de tijd
het fundament verdraagt niet dat
de ene steen nog op de andere blijft
ik sterf de straten uit
steek…
Nooit Volwassen...
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.097 Zullen nooit volwassen worden
en ook nooit volwassen zijn
zijn "in't kind zijn blijven steken"
alsof ze nog op't speelterrein zijn...
Laat lekker gaan en reageer niet
is het beste wat je kunt doen
Laat ze lekker blijven pesten...
Hebben gewoon niets anders te doen.…
Huilen mag
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
3.031 Gemengd gevoel in mij
als we bij het graf staan
ik heb mooie bloemen bij
en steek een kaarsje aan
Ik had ze niet verwacht
de vrienden tot ik ze zag
hebben eraan gedacht
jouw vijftigste verjaardag
Bijna allemaal vijftig jaar
fijne vrienden lange tijd
oudere mannen grijs haar
vriendschap zonder spijt
Vijftig jaar haalde jij niet
toch…
voordat geheimen gaan vervloeien
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.141 vingers op je huid
ogen die zacht spreken
woorden die gaan breken
zullen steken als je praat
de laatste stap voordat
geheimen gaan vervloeien
jij zult me daarna tijdloos
boeien met intimiteit
tederheid die groeit
in het tasten naar elkaar
die openbloeit in kleuren
van genegenheid
ik heb je blik gelezen
de vragen in je geest gezien…
ballast
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
1.709 neem niet alles op je schouders
dat is voor jou veel te zwaar
laat problemen bij diegenen
maar luister er wel aandachtig naar
neem niet alles op je schouders
niemand is er bij gebaat
als jij door de druk van anderen
jezelf weer een keertje in de steek laat
neem niet alles op je schouders
zie de zaak wat zonnig in
het leven is dan stukken…
Nog 'n rondje
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.171 Elke dag gaat hij iets drinken
In de kroeg op de hoek
En meestal blijft hij zitten
Op andermans verzoek
Bij elke laatste slok
Geeft hij een signaal
Dan doet hij nog 'n rondje
Het gaat haast machinaal
Zwijgend kijkt hij om zich heen
En ziet een wazig landschap
Waarin de lege blikken
Van zijn maten aan de tap
Zijn ogen blijven steken…
Van het oude en het nieuwe...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.294 Ik doe de gordijnen maar weer dicht
en steek een kaarsje aan voor wat extra licht.…
Blinde Eerlijkheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Een geheim alphabet
Gevangen in een leugen
In een vreemde taal omgezet
Zinnen die niet deugen
Muren van onzekerheid
Gebouwd in een duizeling
De liefde raakt zijn glans kwijt
Bij de schaduw van herkenning
Kruipend door de mist
Grijs gekleurd door vlagen van verdriet
Schaduwloze eenzaamheid rust
waar eerlijkheid hem in de steek…
Lezen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
952 Uren vliegen, muggen steken.
Beelden gillen, angstige prevels.
Duistere steegjes, grijnzende gevels.
Het beest heeft in mijn hoofd gekeken.
Schaduw kruipend gefluister,
met hoog piepende kraken.
EN NU VERDOMME SLAPEN!
Schreeuwt de deur met een klap.
En besprongen door het duister,
zal ik nog wel even waken.…
Het klaart iets op
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
842 Tranen stroomden als een rivier
mijn hart bezeerd door scherpe steken
alleen het verdriet was in mijn vizier
want mijn gevoelens wilden niet breken
Ik moet proberen alles op een rijtje te zetten
gedwongen tot het doen van een stapje terug
me niet steeds tegen alles blijven verzetten
want alleen dan komen tranen over de brug
Mijn hart…
Verledenflits
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.016 Madeliefjes steken de kop op, terwijl koeien
goedig toekijken. De nieuwe brandweerauto
wordt geplet onder het trage fietsvoorwiel
van een opgeschoten buurjongen. Tranen
dringen voor, staan in de allereerste rij,
wanneer terug naar nu zijn motor start.…
Reclame echtpaar
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
7.268 Ze hadden ieder een eigen leven
veel van hetzelfde hebben ze nu
foto’s waarop alles is vastgelegd
kinderen vakanties hetzelfde bed
de hoeksteen van de samenleving
het meest geaccepteerde instituut
wij en ons zijn zij geworden
hoog in de bomen het trouwe
ze komen altijd samen uit hun nest
poetsend de huwelijkse veren
glimmend steken ze hun…
in de ban van de meester
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.011 ja ieder in de
virtuele zaal
leg ik in mijn blik
aan banden
u ziet mij vragend aan
verwacht iets groots,
een meesterdichter
dient u voor te gaan
in deze schrijversloods
mijn mond opent zich
langzaam en beheerst,
frons de wenkbrauwen,
plooi mijn voorhoofd
volgens gewenst gebruik
echter geen woord
passeert mijn lippen
ik steek…
Oude Maas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.462 mijn pen lijkt vaker, misschien wel
liever terug te willen schrijven dan
vooruit
vloeit vandaag naar een luie bocht
in de Oude Maas waar een kleine
jongen met zijn vader zit te vissen
terwijl de tijd rond de vertrouwde
stek tussen de koeien in het gras
weer net zo traag als toen verloopt
ja, waar het simpel geluk van ooit
nog…
Mijn ruïne
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
717 In de ruïnes van mijn bestaan
verstikt tussen gangen en muren
waar geen adem gaat, in of uit
heb jij de schatten blootgelegd
ooit verborgen, onbedorven
zonder ooit in twijfel te verkeren
graven in het mulle zand
doorzien van pure bodem
jij, archeoloog zonder vrees
gewapend met de scherpe blik
steek je dwars door mijn hartvlees
mijn…
nieuwe wereld
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
845 het moederland in de steek gelaten,waar
in bekoring het leven hermetisch dicht valt
er heerst diepe rust
de verfraaide kerkjes zijn
onbewogen in de late ochtend
op de terrassen gonst het goede leven
heildronk in strakke voetstappen
vreugdevol gelach
in het land waar de poëzie
aan zijn lot word overgelaten
zijn veel dichters
die zichzelf…